Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гринмаунт – Батыс Австралияның Мундаринг округіндегі жер және географиялық нысан. Ол Суан жағалау жазығынан Батыс Австралияның ішкі аймақтарына қарай созылатын көлік жолдарының маңызды торабы болып табылады.
Greenmount is a locality and a geographical feature in the Shire of Mundaring, Western Australia, on the edge of the Darling Scarp. It is a vital point in the transport routes from the Swan Coastal Plain into the hinterland of Western Australia.
Ертедегі отаршылдық тарихы
18 қазанда 1829 жылы жауынгер Роберт Дейл таудың шыңына жетті. Джон Септимус Роу Йорк жолы арқылы Дейлмен байланыс жасады, ол бұл жолды Грин Маунт деп атаған. Сван өзені колониясы дәуірінде "Гринмаунт" атауы Дарлинг скарпындағы екі нүкте үшін қолданылған. 1840 жылдары Йорк жолы Йорк Гринмаунт деп, ал Скарп бойымен солтүстікке қарай созылған жол Тоди Гринмаунт деп аталды. Мүмкін, бұл екі жердегі жапырақтардың түсі скарптың сұр-көк жасыл түсінен сәл өзгеше болған. 1854 жылы соттылар дәуірінде Эдвард Дю Кейн төбенің беткейінде соттылар лагерінің құрылысын қадағалады. 1870 жылдары төбенің батыс беткейінде мемлекеттік көк тас карьері ашылды.
Ensign Robert Dale reached the summit on 18 October 1829. John Septimus Roe communicated with Dale over the York Road he had used the name Green Mount. In the era of the Swan River Colony the name "Greenmount" was used for two points on the Darling Scarp. In the 1840s the York Road was known as York Greenmount, and the road further north along the Scarp was known as Toodyay Greenmount. It is possible that these two locations might have had slightly different coloured foliage compared to the grey blue green colour of the Scarp. During the convict era, in 1854 Edward Du Cane was the supervisor of the building of a convict depot on the slopes of the hill. In the 1870s a government bluestone quarry was developed on the western slope of the hill.
Чипперс секіруі
Чипперс Лип – Ұлы Шығыс тас жолының солтүстік жиегіндегі ескерткіш тас, Ескі Йорк жолы аталған тас жолмен қосылатын екі нүкте арасында орналасқан.
Chippers Leap is a memorial stone on the northern edge of the Great Eastern Highway between the two points where the Old York Road remains linking with the highway.
Автомобиль жолдары
Гринмаунт-Хилл, Ескі Йорк жолы немесе Ұлы Шығыс тас жолы арқылы, Дарлинг-Скарпқа көтерілудің немесе одан түсудің басты бағыты болып табылады және көлiк құралдарының бұзылуына немесе апаттарға жиі себеп болатын жер. Көлік ағынында ауыр жүк көліктерінің үлкен өсімiне байланысты, таудың етегінде орналасқан жүк көлігін тоқтату алаңы 1993 жылы болған оқиғадан кейін құрылған.
Greenmount Hill, either by Old York Road or Great Eastern Highway, is the main ascent to, or descent from the Darling Scarp, and has been a regular site of vehicle breakdowns or accidents due to the slope. Due to a large increase of heavy truck traffic using the hill, the truck arrester bed located at the lower end of the hill has been in place since an accident in 1993.
Теміржол
Оның батыс және оңтүстік беткейлерімен бастапқы Шығыс темір жолының бағыты өтті. Оның батыс беткейлерінде және солтүстікке қарай кейінірек Ұлттық саябаққа жасалған жаңа бағыт салынды. Қазіргі темір жол бағыты әлі де бұл төбенің батысынан және солтүстігінен бірнеше шақырым жермен өтеді. Гринмаунт 1954 жылға дейін темір жол аялдамасы болды, осы жылы Мундаринг айналымы жолаушылар тасымалы үшін жабылды, бірақ 1962 жылға дейін пойыздар Боядағы Тау карьеріне жұмыс істеуін жалғастырды.
On its western slopes and southern slopes the original Eastern Railway route travelled. On its western slopes and just to the north the later National Park deviation ran. The current railway route still passes within a few kilometres to the west and north of the hill. Greenmount was a railway stopping place until 1954 when the Mundaring Loop was closed for passenger traffic, however trains continued to work on the line to the Mountain Quarry in Boya until 1962.
Кен қазбалары
Оның батыс беткейінде және оңтүстік беткейіне жақын үш пайдаланылмаған карьер орналасқан: Гринмаунт карьеры, Маунтин карьеры және Хадман Роуд карьеры. Гринмаунт карьеры 1870 жылдары "Көк тас карьеры" деп белгілі болған, ал кейіннен 19 ғасырдың соңында Александр Форрест есімімен байланыстырылды. Маунтин карьеры 1920 жылдардан 1960 жылдардың басына дейін жұмыс істеді. Қазір ол арнайы түсіру орны болып табылады және көбінесе "Боя карьеры" деп аталады. Хадман Роуд карьеры бұрын О'Коннордың карьеры, Фримантель портының құрылыс жұмыстарының Дарлингтон карьеры, Мемлекеттік жұмыстардың карьеры және Үкіметтік карьер деп белгіленген. Оның тау беткейінде жақсы көрінуіне және дамудың болмауына байланысты, 1820 жылдары аталғаннан бері "жасыл" күйінде сақталды. Бұл орын суретшілер мен фотографтардың қызығушылығын тудырды. Бір ғана зақымдалған жер – төбенің алдыңғы бөлігі (жергілікті жерде "Шәкәр нан" деп аталады), ол 60 жылдан астам уақыт бойы мал жайылымы болды және бұл жердегі "жасыл" түс, бір кезде төбені жапқан жарах орманның табиғи жасыл түсіне ұқсамайды. Сонымен қатар, Гринмаунт ұлттық паркінің бұрынғы шекарасымен сәйкес келетін таудың үстінен өтетін Батыс электр желісі, көзге жағымсыз көрініс тудырып, эрозияның қауіпті ошағын жасады. Бұрын әуе кемелеріне ескерту шамдары орнатылған, бірақ қазір алынып тасталды, ал қазір батыс жағында полиция байланыс мұнарасы орналасқан. Пэдбери жолының жанында Optus және Telstra жабдықтарымен жабдықталған ұялы телефон мұнарасы да бар. Вандализм салдарынан Гринмаунт ұлттық паркі арқылы жол қатынасы жабылды, Мундарингтегі Қоршаған орта және табиғатты қорғау департаментінің аймақтық кеңсесінен рұқсат алып, кілттер алған жағдайда ғана кіруге болады. Гринмаунт аймағы Ұлы Шығыс тас жолы және басқа да маңызды жолдармен бөлінген.
On its western slope and near its southern slope it has three unused quarries: Greenmount Quarry, Mountain Quarry, and Hudman Road Quarry. Greenmount Quarry was known as the "Blue Stone Quarry" in the 1870s, and was later associated in the late nineteenth century with Alexander Forrest. Mountain Quarry was a working quarry from the 1920s until the early 1960s. It is now a dedicated abseiling location, and is often designated as "Boya Quarry". Hudman Road Quarry has in the past been known as Mr O'Connor's quarry, the Fremantle Harbour Works Darlington Quarry, the Public Works Quarry, and the Government Quarry. Due to its visibility and lack of development on the hill, it has remained "green" since its naming in the 1820s. It has attracted the interest of some artists and photographers. The only spoiling is the front part of the hill (locally known as "Sugarloaf"), which was a pasture for over 60 years, and has a "green" that is not the endemic green of the jarrah forest that once covered the hill. Also bisection by a Western Power line across the hill, which corresponds with the old border of the Greenmount National Park, has created an eyesore, as well as a serious point of erosion. It has also been the site of aircraft warning lights, since removed, and currently has a police communication tower on the western edge. It also has a mobile telephone tower with Optus and Telstra equipment near Padbury Road. Road access through the Greenmount National Park has been closed due to vandalism, except where permission and keys have been obtained from the Department of Environment and Conservation regional office in Mundaring. The Greenmount locality is bisected by the Great Eastern Highway and other important roads.
Андерклиф
Гринмаунтта, Куанган даңғылында орналасқан Андерклиф егістігі – Батыс Австралия үкіметінің мұралық тізіміндегі нысан. Бастапқы жер учаскесі Йорк жолының оңтүстігінде және қазіргі Уортли жолының жанында болған. Ол бұрынғы теміржол резервінің оңтүстігіне қарай көтеріңкі жерде орналасқан, және Хелена аңғарына қараған. 1897 жылы бұл егістіктің иесі Эдмунд Гиллард Лейси болды, оған жақын жердегі пилорама, кірпіш зауыты және гранит карьері де тиесілі еді. Кейін ол оны күйеу баласы Перси Форд Робинсонға сатты. 1902 жылы Робинсон Австралия Федерациясының Королева Анна стиліндегі Андерклиф үйін салды. Үйдің кіреберіс есігі боялған шынымен әсемделген, оның дизайнында «Андерклиф» деген атау жазылған, ал бүйірлік панельдерде Робинсонның әріптері бар. Ұлы депрессия кезінде Андерклиф үйі приходтың кедейлер үйі ретінде пайдаланылды, содан кейін 1937 жылы пастор Джон Беллге сыйға берілді, ол оны емдеу орталығына айналдырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде онда жазылып жатқан әскерлер орналасты. Соғыстан кейін ол қарттар үйі ретінде пайдаланылды және 1981 жылға дейін осы қызметін жалғастырды, содан кейін ауруханаға айналды. Жаңа ғимараттар салынды, құрылыстар жаңартылды, қосымша қарттар үйі, босандыру бөлімі және мамандардың кабинеттері ашылды. ХХ ғасырдың басында егістіктің аумағы мен бағы суретшілерді, пойызбен саяхаттайтындарды және автокөлік жүргізушілерді қызықтыратын. Егістіктің кең аумағындағы бақтар сақталған, сондай-ақ бастапқы бақтың бірнеше ерекше ағаштары да бар. Олардың ішінде үлкен Моретон шығанағындағы инжір ағашы, сирек кездесетін Оңтүстік Америка кипарисі (Tree Society мұралық тізімінде), Норфолк қарағаюы және бірнеше ескі құрма ағаштары бар.
Undercliffe estate, located at Coongan Ave, Greenmount is a Western Australia Government heritage listed site The original land parcel was south of the York Road and near what is now Wortley Road. It sits on an elevated site looking south over the former railway reserve and towards Helena Valley. In 1897, the estate was owned by Edmund Gilyard Lacey, who also owned a nearby sawmill, brickworks and granite quarry. He later sold it to his son in law, Percy Ford Robinson. In 1902, Robinson built Undercliffe House, an example of Australian Federation Queen Anne architecture, using the bricks from his father in law's quarry. The front entry door is surrounded by stained glass and highlights, which incorporates the name "Undercliffe" into its design, and the side panels contain the initials of Robinson. During the Great Depression, Undercliffe House was used as a parish poorhouse eventually being donated to the Rev John Bell in 1937, which he then converted into a convalescent home. In World War II it housed convalescing soldiers. After the war, it was used as a nursing home, and continued in this capacity until 1981 when it was developed into a hospital. The facilities were upgraded and new buildings added for an additional nursing home, maternity wing and specialist consulting rooms. In the early 20th century, the grounds and garden of the estate were an attraction to artists, train travellers and motorists. The substantial gardens remain in the large spaces between the buildings, together with some significant trees from the original garden. These include a large Moreton Bay fig tree, a Tree Society heritage listed rare South American cyprus, a Norfolk pine, and several old date palms.