Конрад Райзер: Әлемдік шіркеулер кеңесінің бұрынғы бас хатшысы

Кіріспе

Конрад Райзер (Konrad Raiser) (1938 жылдың 25 қаңтарында туған) – Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің (ДСК) бұрынғы Бас хатшысы.

Өмірбаян

1938 жылы 25 қаңтарда Магдебургте дүниеге келген Райзер балалық шағын Шверин, Геттинген және Бад-Годесберг қалаларында өткізді. 1957 жылы Тюбингендегі орта мектепті бітіргеннен кейін Райзер алты ай бойы Дортмундтегі болат зауытында жұмыс істеді, бұл бағдарламаны оның шіркеуі – Германиядағы Евангелистік шіркеу (EKD) ұйымдастырды. Оның әкесі Людвиг Райзер, белгілі заң профессоры, бірнеше жыл бойы EKD ұлттық синодының президенті болды. Райзер 1957 жылы Тюбингенде теологияны оқуды бастады, содан кейін Бетелдегі теология мектебіне, ал кейін Хайдельберг және Цюрих университеттеріне ауысты. 1963 жылдың ақпанында Тюбингенде академиялық теологиялық білімін аяқтады, 1964 жылдың мамырында діни қызметке орналастырылды және 1965 жылы пасторлық білімін аяқтады. Содан кейін ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінде (ДСҰ) жұмыс істеді, бастапқыда Сенім және Рет бөлімінде. Кейін ол Бас хатшының орынбасары болды. 1983 жылы ДСҰ-дан кеткен Райзер 1992 жылы Женеваға қайтып келгенге дейін Германиядағы Бохум университетінде теологиядан сабақ берді. 1992 жылдың тамызында ДСҰ Орталық комитеті Райзерді бес жылдық мерзімге Бас хатшы етіп сайлады. Ол 1993 жылдың қаңтарында өкілеттіктерін атқарды, ал 1996 жылдың қыркүйегінде екінші бес жылдық мерзімге қайта сайланды, ол 2002 жылдың соңына дейін жалғасты. Арнайы комиссия ұсынған өзгерістердің болу мүмкіндігі және Кеңес алдындағы басқа да мәселелердің көбейюін ескере отырып, 2001 жылы Потсдамда өткен Орталық комитет оның өкілеттігін бір жылға, 2003 жылдың желтоқсанына дейін ұзартты. Райзер Будапешт теология академиясының (1992) және Женева университетінің (1996) құрметті докторлық дәрежесіне ие. Ол төрт кітаптың авторы. Оның соңғы еңбегі – «Жаңа мыңжылдыққа арналған шіркеу: қиындықтар мен үміттер» («To Be the Church – Challenges and Hopes for a New Millennium») атты кітабы, ол 1997 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесі басылымында жарық көрді. Бұрын ол 1971 жылы жарық көрген «Identität und Sozialität», 1989 жылы жарық көрген «Ökumene im Übergang» (оның ағылшын тіліндегі аудармасы «Ecumenism in Transition», 1991 жылы жарық көрді) және 1994 жылы жарық көрген «Wir stehen noch am Anfang – Ökumene in einer veränderten Welt» кітаптарын жазды. 1970 жылдан бері ол теологиялық және экуменикалық тақырыптар бойынша көптеген мақалалар мен эсселер жазды, соның ішінде «Экуменикалық қозғалыстың сөздігіне» (ДСҰ басылымы, 1991) енгізілген төрт жазба, сонымен қатар ол редакциялық кеңестің мүшесі болды. Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің Бас хатшысы ретінде ол «Экуменикалық шолу» журналының редакторы болды.

Born in Magdeburg, Germany on 25 January 1938, Raiser spent his childhood in Schwerin, Göttingen and Bad Godesberg. After graduating from high school in Tübingen in 1957, Raiser spent six months working in a steel mill in Dortmund, in a programme organised by his church, the Evangelical Church in Germany (EKD). His father Ludwig Raiser, a well known professor of law, was for some years president of the national synod of the EKD. Raiser began studying theology in Tübingen in 1957, moving on to the theological school in Bethel, and later to the universities of Heidelberg and Zürich. He concluded his academic theological education in Tübingen in February 1963, was ordained in May 1964 and finished pastoral training in 1965. and started working with the World Council of Churches, first in the department for Faith and Order. He later became the Deputy General Secretary. Leaving the WCC in 1983, Raiser began to teach theology at Bochum University in Germany until he returned again to Geneva in 1992. In August 1992, the WCC Central Committee elected Raiser as general secretary for a five year term. He assumed his responsibilities in January 1993, and in September 1996 was re elected for a second five year term which ran until the end of 2002. Noting the press of business facing the Council due to probable changes to be recommended by the Special Commission, and other items, the Central Committee, meeting in Potsdam in 2001, extended his term by one year to December 2003. Raiser holds honorary doctorates from the Budapest Theological Academy (1992) and the University of Geneva (1996). He is the author of four books. His most recent is To Be the Church Challenges and Hopes for a New Millennium, published by the WCC in 1997. Before that he wrote Identität und Sozialität published in 1971, Ökumene im Übergang, published in 1989 (of which an English translation, Ecumenism in Transition, was published in 1991), and Wir stehen noch am Anfang Ökumene in einer veränderten Welt, published in 1994. Since 1970, he has written numerous articles and essays on theological and ecumenical subjects, including four entries in the Dictionary of the Ecumenical Movement (WCC Publications, 1991), for which he was also a member of the editorial board. As general secretary of the WCC, he was editor of The Ecumenical Review.

Отбасы

1967 жылы ол физик Карл Фридрих фон Вайцзекердің қызы және болашақ біріккен Германияның бірінші президенті барон Ричард фон Вайцзекердің қызының немересі, доктор Элизабет фон Вайцзекерге үйленді. Рейзерлердің төрт ұлы бар: Мартин (1967 ж.т.), Ульрих (1970 ж.т.), Симон (1974 ж.т.) және Кристоф (1978 ж.т.). Барон Ричард фон Вайцзекер (1964–1970 және 1979–1981) және оның қызы доктор Элизабет Райзер (2001–2003) Германия евангелистік шіркеуінің съезінің президенттері болды.