Матфей 4:1 - Исаның (Ғисаның) шөлге әкелуі және сынаққа салуы

Кіріспе

Матай 4:1 – Жаңа өсиеттегі Матай Ізгі хабарының төртінші тарауының бірінші аяты. Бұл аят Матайда Исаның Шайтанмен сынаққа түсуі туралы бөлімді ашады. Иса Жақия шомылдырғаннан кейін, осы аятта ол шөлге басталып кетеді.

Талдау

Бұл жол Киелі Рухтың, бұрынғы үш тарауда аталған, Исаны шөлге бастап кеткені туралы нақты айтады. Франс былай дейді: «Шайтанның ниеттері өзіне болғанымен, Исаны сынау Құдайдың құдіретімен болды». Франция «азғыру» сөзінің дұрыс аударма еместігін айтады. Оның пікірінше, шайтан Исаны сынап көрген. «Жоғары көтерілу» дегеніміз, географиялық тұрғыдан биікке көтерілуді білдіреді, яғни Иордан өзенінен шөлдің биік жеріне қарай жылжуды. Кинер бұл сөздердің Құдайдың Египеттен шығарған халқына Мысырдан шығу кітабындағы шөлдегі жолын көрсеткеніне сілтеу болуы мүмкін екенін атап өтеді. Бұл аймақ туралы нақты мәлімет жоқ, бірақ ол өзеннен биік жатқандығы белгілі. Джонс жазғандай, бұл шөл 5 ғасырдан бері Иерусалим мен Иерихо арасындағы тасты, қараусыз қалған аймақ деп есептеледі. Дәстүр бойынша, дәл сол жердегі Қарантания тауындағы бір жерде грек православтық монастырь орналасқан. Джонс бұл оқиғаның Исаның шайтанның жерінде шайтанмен кездесуі екенін айтады. Шөл қоғамнан тыс, шайтандардың мекені ретінде қарастырылады. Бірақ Франция сияқты басқа ғалымдар бұл пікірмен келіспейді, олардың ойынша, шөл қалалардың бұзылуына қарамастан, таза және қасиетті орын саналған. Франция Матай 12-дегі шөлдің сусыздығы шайтандарға жағымсыз орын екенін де атап көрсетеді. Матай, Марк қолданған еврейше «шайтан» сөзінің орнына грекше «диаболос» сөзін қолданған. Екі сөз де шамамен «айыптаушы» деген мағынаны білдірсе де, Матай жазған кезде екеуі де нақты бір тұлғаны білдіретіні түсінікті. Матай шайтан туралы ешқандай толық мәлімет бермейді. Шайтанның құлаған періште ретіндегі мәртебесі (Лұқа 10:18 және Аян 12:9 қараңыз). Құйрық, үш тіске, және басқа да әшекейлер Құдай сөзінде кездеспейді, олар кейінірек жазылған нәрселердің нәтижесі. Ескі өсиеттің ертерек бөлімдерінде, мысалы, Әйүп кітабында және 1 Патшалар кітабында шайтан Құдайдың лейтенанты ретінде бейнеленген, Олбрайт пен Манн оны «қарсы кеңес» деп сипаттаған, ол Құдайдың атынан адамдарды сынап көрген. Уақыт өте келе, мүмкін ирандық дуализмнің әсерімен, Шайтан үлкен қарсыласқа айналды, және бұл Ізгі хабарлар жазылған кездегі бағыт болды. Дегенмен, бұл жол Шайтанның Құдайдың сынаушысы ретіндегі ертерек рөлін қайталайтын сияқты. Августин Үштік туралы еңбегінде: «Неге Ол өзін сынауға ұсынды?» деп сұрайды. Ол: «Ол бізге сынауды жеңуде көмектесуші болуы үшін, тек көмекпен ғана емес, мысалмен де» деп жауап береді.

The verse makes clear that the Spirit, presumably the Holy Ghost prominently mentioned two verses before in Matthew 3:16, is the one who leads Jesus into the desert. France states that it is clear that while Satan's goals were his own, the testing of Jesus was ordained by God. France also feels that tempted is a poor translation. He argues that the devil was testing Jesus. Led up refers specifically to moving upwards geographically, likely linking to climbing from the river side of the Jordan to a location of higher latitude in the wilderness. Keener notes that the specific wording may also be a reference to God leading his people into the wilderness in Exodus. There is no evidence of what specific wilderness area is being referred to, other than that it was at a higher level than the river. Jones reports that the wilderness mentioned here has since the 5th century been believed to be the rocky and uninhabited area between Jerusalem and Jericho. A spot on Mount Quarantania is traditionally the exact location, and a Greek Orthodox monastery exists on the spot today. Jones notes that this was Jesus meeting the devil on the devil's ground. The desert is seen as outside the bounds of society and as the home of demons. Other scholars, such as France, disagree arguing that the wilderness was considered pure and holy in contrast to the corrupting cities. France also notes that Matthew 12 has the waterless desert as a place unpleasant to demons. Matthew here uses the Greek word diabolos rather than the Hebrew satan used in Mark. Both words roughly translate as accuser, but it seems clear that both terms were understood as the name of a specific being at the time Matthew was writing. Matthew gives no details about the devil. The devil's status as a fallen angel(see Luke 10:18 & Revelation 12:9). The tail and pitchfork, and other embellishments are found nowhere in the Bible and were all products of later writings. In earlier parts of the Old Testament such as the Book of Job and 1 Chronicles the devil is portrayed as a lieutenant of God who works in a role that Albright and Mann describe as the "opposing council," testing humans on behalf of God. Over time, perhaps under the influence of Iranian dualism, Satan became the great antagonist and this was the view that was current by the time the gospels were written. However, this verse seems to somewhat echo Satan's early role as God's tester. Augustine in his work on the Trinity, asks, "Why did He offer Himself to temptation?" He answers, "That He might be our mediator in vanquishing temptation not by aid only, but by example."

Чиркесі аталарының түсініктемелері

Псевдо-Хризостом: Раббымыз Жақиямен суға баптыз болғаннан кейін, Киелі Рух Оны құлшындырудың отты сынағына баптыз болу үшін шөлге жетеледі. "Содан кейін" яғни, Әкесінің көктен келген дауысы естілгенде.