Швейцариялық жазушы және секс-қызметкер Гризелидис Реаль
Grisélidis Réal
Швейцар жазушысы Гризелидис Реаль: өмірбаяны, секс жұмыскері ретіндегі тәжірибесі, балалары және Германиядағы өмірі туралы ақпарат. Жазушының өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық жазушы және жыныс жұмыскері
Swiss writer and prostitute
Гризелидис Реал (1929 жылғы 11 тамыз – 2005 жылғы 31 мамыр) – Швейцарияның Женева қаласынан шыққан жазушы және жыныс қызметкері.
Grisélidis Réal (11 August 1929 – 31 May 2005) was a writer and sex worker from Geneva, Switzerland.
Өмір және жыныстық жұмыс
Ол Лозаннада мұғалімдер отбасында дүниеге келді және балалық шағын Александрияда, содан кейін әкесі жұмыс істеген Афинада өткізді. Швейцарияға оралған соң, ол Цюрихте өнерді оқыды. Ол 60-жылдардың басында секс-жұмыскер ретінде жұмыс істей бастады. Ол Германияда балаларымен (оның төртеуі болды) және жарымен бірге өмір сүрді. Реа́ль 1995 жылы 66 жасында секс-жұмыстан зейнеткерлікке шықты. Ол 2005 жылы Женевада қатерлі ісіктен қайтыс болды. 2009 жылдың 9 наурызында оның қабірі Эрнест Ансермет, Джон Кальвин, Хорхе Луис Борхес, Альберто Гинастера, Франк Мартин, Жан Пиаже және Алиса Риваз жерленген Женевадағы беделді Корольдер зиратына көшірілді.
She was born in Lausanne, in a family of teachers and spent her childhood in Alexandria, and then in Athens, where her father was working. Back in Switzerland, she studied art in Zürich. She started working as a sex worker at the beginning of the sixties. She lived in Germany, with her children (she had four) and her lover. Réal retired from sex work in 1995, at the age of 66. She died of cancer in Geneva in 2005. On 9 March 2009 her grave was transferred to the Cemetery of the Kings, the prestigious Geneva cemetery where Ernest Ansermet, John Calvin, Jorge Luis Borges, Alberto Ginastera, Frank Martin, Jean Piaget and Alice Rivaz are buried.
Проституциямен байланысты белсенділік
Алғашқы кітабында "Le noir est une couleur" (Қара түс – бұл түс, Балланд, 1974), ол өзінің оқиғасын тікелей және шыншыл түрде, жеке тәжірибесінен туған қараңғы лирикалық үнмен баяндады. Жетпісінші жылдары Реал секс-жұмыскерлерінің құқықтары үшін белсенді күреске түсті, әсіресе 1973 жылы Париждегі Сент-Бернар де-ла-Шапель шіркеуін ұстауға қатысты. Реал пәленің (сутенер) әсерінен алшақтау туралы пікірді қабылдамады және проституция – таңдау, ерік-еркіндік шешім болуы мүмкін екенін айтты. Осылайша, революциялық проститутка дүниеге келді. Ол проституткаларға көмектесетін қолдау қорының (Aspasie (Женева)) құрылуына мүкіндік жасады. Женевадағы шағын үйінде ол проституция туралы халықаралық ақпараттық орталық құрды. 1992 жылы ол өзінің досы фр. есімді кісіге жолданған хаттар жинағынан тұратын "La Passe imaginaire" (L'Aire/Manya) кітабын жариялады. Саяси күресімен қатар, Реал 2005 жылдың қаңтар айында "Өнер, гуманизм және ғылым" деп атаған ұғымға қатысты оң көзқарас қалыптастырды.
In her first book, Le noir est une couleur (Black is a color – Balland, 1974, ), she told her story in a blunt and honest way, with a dark lyrical tone she got from her own experience. During the seventies, Réal became an activist for sex workers, in particular, in 1973, with the occupation of the Church of Saint Bernard de la Chapelle, in Paris. Réal rejected the argument of the alienation by the pimps, and stated that prostitution could be a choice, a free will decision. The revolutionary whore was born. She helped in the creation of a support association (Aspasie (Genève)) for prostitutes. In her tiny home in Geneva, she created an international documentation center about prostitution. In 1992, she published La Passe imaginaire (L'Aire/Manya, ), a compilation of letters sent to her friend fr. In parallel to her political fight, Réal developed a positive vision of what she called in January 2005, "an Art, a Humanism and a Science".
" Белль де нойт "
2017 жылдың 15 ақпанында Реал туралы көркем фильм шықты. Фильмді Мари Ив де Грейв түсірді, және ол Реалдың өліміне дейін Грейвпен жасаған сұхбатының түсірілімдерін қамтиды.
On 15 February 2017 a biopic film about Réal was released. The film was directed by Marie Eve de Grave and includes footage of de Grave's interview with Réal shortly before her death.