Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hacienda San José Перудің Ика аймағындағы Чинча провинциясындағы Эль-Кармен ауданында орналасқан. Бір кезде бұл сарай Чинчадағы ең бай плантациялардың бірі болды, оның егістіктерінде шамамен 1000 құл жұмыс істеді. 2007 жылғы 15 тамызда Перудің орталық жағалауын қампқан жер сілкінісінен ферма көп зардап шекті. Casa Andina желісі мүлікті сатып алып, кең ауқымды жөндеу жұмыстарын жүргізді (ол 2009 жылы басталды). Мейманхана 2012 жылы қонақтарға қайта ашылды.
The Hacienda San José is located in the District of El Carmen, in the Province of Chincha, in the Region of Ica, Perú. During a period, this manor house had one of the richest plantations in Chincha, with around 1000 slaves working on its fields. The hacienda suffered great damage after the 2007 Peru earthquake that hit the central Peruvian coast on August 15, 2007. The hotel chain Casa Andina purchased the property and conducted extensive renovations (which began in 2009). The hotel reopened for guests in 2012.
Тарих
Сан-Хосе сарайы туралы алғашқы хабар 1688 жылға дейін барып жетеді, сол жылы Роза Жозефа де Мунатонес и Агуадо Дон Андрес Салазарға үйленді. Ол үйді, шіркеуді және Чиньча алқабындағы жерді қалыңдық ретінде әкелді. Бұл 87 қара нәсілді құл ұстаған қант плантациясына айналды. Қант қамысы сол кездегі ең тәтті және бағалы екі өнімді – қант пен балды берді. 1764 жылы жаңа неке Сан-Хосе сарайының меншігін күшейтті: Дон Агустин де Салазар и Мунатонестің қызы Роза Салазар Гавиньо Дон Фернандо Каррильо де Альборноз и Браво Лагунасқа тұрмысқа шықты. Олар иезуиттерге тиесілі болған Сан-Регис сарайын сатып алды. Бұл екі сарайдың бірігісі Чиньчаның ең байына айналды. 1000-нан астам құл қант қамысы мен мақта өндіру үшін жерді өңдеді. Эль-Кармен ауылы осы кезден (1811 жылдан) бастау алады, онда көптеген құлдар плантациялардағы қатыгездіктен қашып жасырынып жүрді.
The first news about San José Manor House dates back to 1688 when Rosa Josepha de Muñatones y Aguado married Don Andrés Salazar. As a dowry, she brought into the marriage the Manor House, its church and farmland on the Chincha Valley. It was transformed into a sugar plantation that held 87 black slaves. Sugarcane yielded two of the sweetest and most valued products in those times: sugar and honey. In 1764, a new marriage strengthened the San José Manor House property: the daughter of Don Agustín de Salazar y Muñatones, Rosa Salazar Gaviño, married Don Fernando Carrillo de Albornoz y Bravo Lagunas. They bought San Regis Manor House, which had belonged to the Jesuits. The union of these properties was one of the richest in all of Chincha. Over 1,000 slaves worked the lands producing sugarcane and cotton. El Carmen village dates back to those times (1811), where many slaves used to hide, escaping from the extensive abuse they had on the plantations.
Тәуелсіздік қозғалысы кезіндегі проблемалар
1821 жылы Фернандо Карилло де Альборноз и Салазар, Фернандо мен Розаның ұлы, Сан-Хосе мен Сан-Регис сарайларының иесі болды. Чиньча аңғары генерал Дон Хосе де Сан Мартин мен оның әскерлерінің Пискоға түскенін көріп, зәулімдеді. Кейбір құлдар плантациялардан қашып, Либертадор әскерлеріне қосылды, ал Фернандо Карилло де Альборноз и Саласар екі баласымен бірге әйелі Петронила Заваланы және кіші ұлы Хосені тастап, Испанияға қашып кетті. Үкімет оның сарайы мен жерлерін дереу иеленді, бірақ Петронила Завала 1827 жылы үйіне қайта ие болды. Сан-Хосе сарайы ақырында тәуелсіздік күресінің ауыр тиындарынан қалпына келді. Перуде құлдық 1854 жылы жойылды, бірақ плантацияларда әлі де көптеген құлдар жұмыс істеді. Фернандо Каррильо де Альборноз и Завала, Фернандо мен Петрониланың үлкен ұлы, мүлікті мұраға алды және Еуропадан бу машинасы импорттады. Фернандо Каррильо де Альборноз и Завала мен Каталина Мендозаның соңғы ұрпағы Хулио Каррильо де Альборноз и Мендоза (25 жаста) Тынық мұхиты соғысы кезінде сарайдың баспалдағында құлдардың қолынан қаза тапты. 1879 жылы оның қайтысынан кейін үйі жесірі Каталина дель Валле и Осма президент ағасы Роберто Б. Легуиаға сатылды. 1913 жылы үйді соңғысы Цилониздің жесірі Мануэла Эгуренге сатты.
In 1821, Fernando Carrillo de Albornoz y Salazar, son of Fernando and Rosa's, was the owner of the San José and San Regis manor houses. The Chincha Valley was shocked to see General Don José de San Martin and his troops disembarking at Pisco. Some slaves managed to escape the plantations to join the Libertador's troops, and Fernando Carillo de Albornoz y Salazar fled to Spain with two of his children, abandoning his wife, Petronila Zavala, and his youngest son, José. The Government took possession of the manor house and lands right after the defection; however, Petronila Zavala regained possession of her house in 1827. Eventually, San José Manor House recovered from the hardships of the Independence movement. Slavery was abolished in Peru in 1854; however, a great number of slaves were still working on the plantations. Fernando Carrillo de Albornoz y Zavala, Fernando and Petronila's eldest son, inherited the property and imported a vapor tractor from Europe. The last heir of Fernando Carrillo de Albornoz y Zavala and Catalina Mendoza, Julio Carrillo de Albornoz y Mendoza (aged 25), was assassinated by slaves on the main staircase of the manor house during the Pacific War. Right after his death in 1879, the house was sold by his widow, Catalina del Valle y Osma, to Roberto B. Leguía, the President's brother. In 1913, the house was sold by the latter to Manuela Eguren, Cilloniz's widow.
Қазіргі күндері
Мануэла Эгурен, Циллониздің жесірі, және оның 12 баласы жылдар бойы шаңырақта өркендеп өмір сүрді. Мақта тазартатын завод салынды және мақта Чинчадағы Тамбо-де-Мора портынан тікелей Англияға экспортталды. Етті сату үшін мал да сатып алынды. 1960 жылы, Фернандо Белаунде президенттігінің алғашқы мерзімінде Аграрлық заң қабылданғаннан кейін, жерлер Мануэла Эгуреннің балалары арасында бөлістірілді. Жерді Мануэланың ұлдарының бірі, Дон Хулио Чилониз Эгурен сатып алды, ол өз кезегінде оны төрт баласына: Хулио, Августо, Герман және Амелия Чилониз Гарфиасқа берді, олардың әрқайсысы 150 гектардан мұра алды. 1968 жылы Августо қайтыс болды, ал оның жесірі, Донья Анжела Бенавидес де Чилониз, күйеу ағаларынан шаңырақты сатып алды. Ол әлі де оның иесі болып табылады. 1970 жылы шаңырақ Әлемдік мұра ретінде жарияланды.
Manuela Eguren, Cilloniz's widow, and her 12 children lived years of prosperity at the manor house. A cotton gin was built and the cotton was exported to England directly from Tambo the Mora harbor in Chincha. Cattle was also acquired to sell the meat. In 1960, after the Agrarian Law was passed, during the first mandate of President Fernando Belaunde, the lands were split among Manuela Eguren's children. The lands were acquired by Don Julio Cilloniz Eguren, one of ManueIa's sons, who in turn passed them on to his 4 children: Julio, Augusto. German and Amelia Cilloniz Garfias, each one inheriting 150 ha. In 1968, Augusto died and his widow, Doña Angela Benavides de Cilloniz, bought the Manor House from his brothers in law. She remains the owner. In 1970, the manor house was declared a World Heritage site.