Уильям Генри Керр, 4-ші Лотіан графы: өмір және қызметі
William Kerr, 4th Marquess of Lothian
Уильям Генри Керр, 4-й маркиз Лотхиан: биография шотландского дворянина, британского генерала и политика (1710-1775). Участник войны за австрийское наследство.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд дворяны, британдық әскери қызметкер және саясаткер (1710–1775)
Scottish nobleman, British soldier and politician (1710–1775)
Генерал Уильям Генри Керр, Лотианның 4-ші маркизі (1710 – 12 сәуір 1775) – шотланд дворяны, британдық әскери қызметкер және саясаткер, Лотианның 3-ші маркизі Уильям Керрдің үлкен ұлы. Ол 1722 жылға дейін Джедбургтың иесі, 1722 жылдан 1735 жылға дейін Джедбург лорды, ал 1735 жылдан 1767 жылға дейін Анкрам графы атанды. Анкрам графы ретінде ол Австрия мұрагерлік соғысында өзгелерден ерекше көзге түсті.
General William Henry Kerr, 4th Marquess of Lothian, (1710 – 12 April 1775) was a Scottish nobleman, British soldier and politician, the eldest son of William Kerr, 3rd Marquess of Lothian. He was styled Master of Jedburgh until 1722, Lord Jedburgh from 1722 to 1735, and Earl of Ancram from 1735 to 1767. As the Earl of Ancram, he distinguished himself during the War of the Austrian Succession.
Әскери қызмет
1735 жылы Анкрамға корнет шені берілді. Ол 1739 жылы 31-ші жаяу әскер полкінің капитаны болды, ал 1741 жылы 1-ші жаяу гвардия полкіне ауыстырылды. Кейіннен ол корольдің адъютанты және полковник болды. Сол жылы ол лорд Марк Керрдің драгун полкінің подполковнигі болып тағайындалды және 1746 жылы Куллоден шайқасында сол қанаттағы ат әскеріне қолбасшылық етті (оның кіші інісі лорд Роберт Керр жаяу әскерде болды және шайқаста үкімет тарапынан қаза тапқан жоғары шенді офицер болды). Шайқас аяқталғаннан кейін ол тамызға дейін Абердиндегі күштерге қолбасшылық етті, содан кейін желтоқсанда Камберлендпен бірге континентке қайтты. 1747 жылдың 1 желтоқсанында ол 24-ші жаяу әскер полкінің полковнигі лауазымына Дэниел Хоутоннан кейін келді. 1747 жылдың 11 желтоқсанында, оның қайнағасы Роберт Дарси, Холдернесс графының 4-ші графының ықпалымен, ол Ричмонд округінен парламент мүшесі (MP) болып сайланды, бұл орын бұрын Йоркширден де сайланған, бірақ осы мандатты бағалаған сер Коньерс Дарсиге тиесілі болған. 1752 жылы Анкрам өз інісі лорд Марк Керрден кейін 11-ші драгун полкінің полковнигі болып тағайындалды. Ол 1758 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді және Сент-Малоға жасалған шабуыл кезінде Марлборо герцогының басшылығымен қызмет етті.
Ancram was commissioned a cornet in 1735. He was a captain in the 31st Regiment of Foot in 1739, and transferred as such to the 1st Regiment of Foot Guards in 1741. He was subsequently made an ADC to the King and a colonel. In the same year, he was appointed lieutenant colonel of Lord Mark Kerr's Regiment of Dragoons, and commanded the cavalry on the left wing at the Battle of Culloden in 1746 (His younger brother, Lord Robert Kerr, was with the infantry and was the highest ranking Government casualty of the battle). After the battle, he commanded the forces at Aberdeen until August, and then returned to the Continent with Cumberland in December. On 1 December 1747, he succeeded Daniel Houghton as colonel of the 24th Regiment of Foot. On 11 December 1747, through the interest of his brother in law Robert Darcy, 4th Earl of Holderness, he was returned as Member of Parliament (MP) for Richmond at a by election in place of Sir Conyers Darcy, who had also been returned for Yorkshire and preferred that seat. In 1752, Ancram was appointed colonel of the 11th Regiment of Dragoons, in succession to his grand uncle Lord Mark Kerr. He was promoted to the rank of Lieutenant General in 1758 and held a command under the Duke of Marlborough during the Raid on St Malo.
Кейінгі өмірі
1767 жылы ол Лотиан маркизінің титулына ие болды. 1768 жылы ол Шотландиядан парламентке өкіл болып сайланды және Тистл орденінің рыцары атанды. 1770 жылы генерал шеніне көтеріліп, 1775 жылы Бат қаласында дүние салды.
In 1767, he succeeded to the Marquessate of Lothian. He was elected a Scottish representative peer and appointed a Knight of the Thistle in 1768. He was promoted to general in 1770 and died in 1775 at Bath.