Джон Росс Робертсон: Канадтық журналист, саяхатшы және қайырымдылық шаруасы

Кіріспе

Канадалық газет баспагері, саясаткер және қайырымдылық ісіне атсалысушы

Джон Росс Робертсон (28 желтоқсан 1841 – 31 мамыр 1918) – Онтарио штатының Торонто қаласындағы канадалық газет баспагері, саясаткер және қайырымдылық ісіне атсалысушы.

Мансап

1841 жылы Торонтода, шотландтық көтерме саудагер Джон Робертсон мен Маргарет Синклердің ұлы ретінде дүниеге келген Робертсон, Торонтодағы жекеменшік Upper Canada College мектебінде білім алды. Жастығында ол “Young Canada” газетін және “The Grumbler” атты сатирикалық апталық журналды шығарды. “The Grumbler” 1864 жылы Торонтодағы Кинг-стрит пен Торонто-стрит бұрышындағы ғимаратта жарық көрді. “The Grumbler” Робертсонның ең танымал басылымдарының бірі болды. Ол Торонтодағы “The Globe” газетінде тілші, кейін қалалық редактор болып жұмыс істеді, бірақ “The Globe”-тан кетіп, 1866 жылы “The Toronto Daily Telegraph” газетін құрды. Бұл газет бес жыл бойы жарық көрді, содан кейін Робертсон “The Globe” газетіне тілші ретінде Англияға кетті. “Toronto Evening Telegram” газетінде Торонтоның тарихи ескерткіштері туралы тұрақты мақалалар жазды. “Evening Telegram” газеті бастапқыда-ақ табысқа ие болды және Робертсон көп ұзамай байлыққа кенелді. Ақырында осы мақалалары “Робертсонның Торонто ескерткіштері” атты алты томдық кітапқа енді. 1896 жылғы федералды сайлауда ол Торонто-Ист сайлау округінен Канаданың Парламентіне депутат болып сайланды, бұрынғы консервативті депутат Эмерсон Коутсвортты жеңді. Тәуелсіз консерватор болғандықтан, ол 1900 жылы қайта сайлануға түспеді. Робертсонның қоғамдық қызметі спорт әлеміне де қатысты. Әуесқой спортты ынталы түрде қолдаған ол 1899 жылдан 1905 жылға дейін Ontario Hockey Association (OHA) президенті қызметін атқарды, бұл спорт тарихындағы маңызды кезең болды. Президенттік лауазымында ОХА хоккейдегі кәсібилікті анықтайтын ережелерді қабылдады. Ол хоккейден зорлық-зомбылықты, соның ішінде мұз айдынынан тыс жерлердегі зорлық-зомбылықты жою үшін көп күш салды. Робертсон OHA-ға жыл сайынғы плей-офф чемпиондары үшін үш атаулы кубок сыйлады: ересектер лигасы үшін бірінші J. Ross Robertson кубогы, жастар лигасы үшін екінші J. Ross Robertson кубогы және орта буын лигасы үшін үшінші J. Ross Robertson кубогы. Оның хоккей, крикет және боулингке күміс кубоктар тапсыруы әуесқойлар арасындағы бәсекелестікті одан әрі жандандырды. 1947 жылы ол Хоккей даңқы залына енгізілді. Робертсон сонымен қатар Торонтоның көрнекті тарихшыларының бірі болды және оның үйі ежелгі Торонтоның мыңдаған кітаптары мен суреттерімен толы болды. Өсиетімен Робертсон Торонто тұрғындарына тарихи карталар мен суреттерден тұратын үлкен коллекциясын қалдырды. Ол сондай-ақ “Сәулелі балалар ауруханасын” қаржыландыруға көмектесті. 1881 жылы Робертсонның қызы Хелен мен немересі Грейси бір күні қызыл жегіден қайтыс болды. Осы оқиға әйелі Мария Робертсонға және оның әйеліне ауыр соққы болды. Миссис Робертсон қайғыдан арылғаннан кейін, Елизавета Макмастер мен бір топ әйелдер құрған жаңа ауруханада ерікті болып жұмыс істей бастады. Бір күні Мария күйеуін ауруханаға баруға көндірді. Робертсон көргендеріне қатты таң қалды. Ауруханада ақша жетіспегендіктен балалар жыртылған төсеніштерде, тазалау мүмкін емес бөлмелерде ұйықтады. Келесі күні Робертсон төсек-орын мен жастықтарды жіберіп, өмірінің қалған бөлігін толықтай осы іске арнады. 1883 жылы Робертсон Торонто аралында өзінің қаражатымен “Көл жағалауындағы кішкентай балалар үйін” салды. “Лейксайд үйі” маусымның 1-інен қыркүйектің 30-ына дейін жұмыс істейтін емдеу орталығы болды. 1915 жылы өрт салдарынан “Лейксайд үйі” қирады, 1928 жылға дейін уақытша ғимараттар пайдаланылды. 1921 жылы Джон Росс Робертсон атындағы мемлекеттік мектеп “Лейксайд үйіне” балаларға арналған төсек-орынды күтіп ұстау үшін 100 доллар сыйлады. Мектептердің жыл сайын төсек-орындарды күтіп-ұстауға ақшалай көмек көрсетуі әдеттегі жайт болды. Қаладағы балалар ауруханасының үлкен қажеттілігін сезінген Робертсон Еуропа мен АҚШ-тағы балалар ауруханаларын аралап шықты. Ол Торонтодағы ауру балалар ауруханасын әлемдегі ең жақсы мекемелердің біріне айналдыруды қалады. Соңында Робертсонның алдындағы үлгі Шотландияның Глазго қаласында жақында ашылған ауру балалар ауруханасы болды. Ол аурухана жобасын жасаған шотланд сәулетшісінен Торонтодағы аурухана жобасын жасауды сұрады және бұл жоспарларды Торонто архитекторлары Дарлинг пен Карриге тапсырды. Жаңа ғимарат 1889 жылдың 10 маусымында ашылды, Робертсонның жеті жасар ұлы алғашқы қазып алды. Ғимарат Колледж көшесінде ЛаПлант даңғылы мен Элизабет көшесінің арасында орналасқан. Робертсон газетінде жарияланымдар арқылы, қаланың ықпалды азаматтарының қолдауын ала отырып және Торонто кеңесінен 20 000 долларлық грант алып, жаңа аурухана үшін ақша жинады. 1900 жылдардың басында пастеризацияланған сүт туралы естіген Робертсон өзінің қарындасын Нью-Йорк қаласына жаңа технологияны үйренуге жіберді. Ауруханада емделіп жатқан және амбулаториялық бөлімдердегі нәрестелерге пастеризацияланған сүт беру үшін толық жабдықталған цех құрылды, нәрестелер арасындағы өлім-жүртімді азайту мақсатында. Егер отбасылар сүтке төлей алмаса, онда оларға тегін берілді. Бөтелкелер қайта пайдалану үшін сақталмасын, гүл вазасы ретінде немесе басқа мақсаттар үшін қолданылмасын деген үшін, олар тік тұра алмайтын дөңгелек түбі бар бөтелкелер жасады. 1902 жылы Робертсон Англияның Ұлы кіші уәзірі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ алғашқы Канадалық авторлық құқық қауымдастығының президенті болды. Бірнеше жылдан кейін ол рыцарь атағынан бас тартып, серік болуды жөн көрді. Робертсон 1891 жылы аурухана төрағасы болды және 1918 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. 1951 жылы аурухана Университет көшесіндегі қазіргі ғимаратына көшті. Ол өзінің үлкен кітап коллекциясын Торонто қалалық кітапханасына сыйлады, балалар үйін құрды және Торонтодағы ауру балалар ауруханасына үлкен жылдық төлем жасады. Джон Росс Робертсон атындағы мемлекеттік мектеп, Торонто округі мектеп тақтасының бастауыш мектебі Робертсонның құрметіне аталған және Торонтодағы 130 Glengrove Avenue West мекенжайында орналасқан. Мектеп құрылысы оның қайтыс болғаннан кейін жақын арада басталды.

Born in 1841, in Toronto, the son of John Robertson, a Scottish wholesale merchant, and Margaret Sinclair, Robertson was educated at Upper Canada College, a private high school in Toronto. As a young man, he started a newspaper at UCC called Young Canada and a satirical weekly magazine, The Grumbler. The Grumbler was published in 1864 in a building on the corner of King Street and Toronto Street in Toronto. The Grumbler was one of Robertson's more well known publications. He was hired as a reporter and then city editor at The Globe in Toronto, but left The Globe to found The Toronto Daily Telegraph in 1866. That paper lasted five years, and Robertson went to England as a reporter for The Globe. In the Toronto Evening Telegram he wrote a recurring column on Toronto landmarks. The Evening Telegram was a success from the start and Robertson was soon a wealthy man. Eventually these columns were published in a book called Robertson's Landmarks of Toronto which consists of six volumes. He was elected to the House of Commons of Canada for the electoral district of Toronto East in the 1896 federal election defeating the incumbent Conservative MP, Emerson Coatsworth. An Independent Conservative, he did not run for re election in 1900. The world of sports was also a focus for Robertson’s public spiritedness. A fervent advocate of amateur sport, he served as president of the Ontario Hockey Association (OHA) from 1899 to 1905, which was a critical time period in the history of the sport. During his term as president, the OHA was able to set rules defining professionalism in hockey. He worked especially hard to rid hockey of increasing violence both on and off the ice. Robertson donated three similarly named trophies to the OHA for its annual playoffs champions, which included the first J. Ross Robertson Cup for the senior division, the second J. Ross Robertson Cup for the intermediate division, and the third J. Ross Robertson Cup for the junior division. His donation of silver trophies to hockey, cricket, and bowling further encouraged amateur competition. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1947. Robertson was also one of Toronto's great historians and his home was filled with thousands of books and pictures of early Toronto. In his will, Mr. Robertson left to the citizens of Toronto his extensive collection of historical maps and paintings. He also helped fund The Hospital for Sick Children. In 1881, Robertson’s daughter Helen and niece Gracie died of scarlet fever on the same day. As a result, his wife Maria Robertson and his wife were profoundly affected by the death of Goldie and as soon as Mrs. Robertson recovered from her grief she began working as a volunteer at a new hospital which had been started by Elizabeth McMaster and a group of ladies. One day, Maria persuaded her husband to visit the hospital. Robertson was appalled at what he saw. Because the hospital had little money, the children were sleeping on torn mattresses in rooms so dilapidated they couldn't be scrubbed clean. The next day, Robertson sent a cartload of beds and bedding and began a new career that would dominate the rest of his life. In 1883, Robertson, at his own expense, build The Lakeside Home for Little Children, on Toronto Island. The Lakeside Home was a convalescent hospital usually occupied from June 1 to September 30. The Lakeside Home was demolished in a fire in 1915 and temporary buildings were used until 1928. In 1921, John Ross Robertson Public School donated $100 to Lakeside Home to maintain a cot. It was common practice for schools to donate money to maintain the cots on an annual basis. Realizing the desperate need for a larger hospital for children in the city, Robertson embarked on an extensive tour of children's hospitals in Europe and the United States. He wanted the hospital for sick children in Toronto to become one of the finest institutions of its kind in the world. Finally, Mr. Robertson saw his ideal the recently opened hospital for sick children in Glasgow, Scotland. He asked the Scottish architect who had drawn up the plans of the hospital to draft blueprints for the proposed hospital in Toronto and placed these plans in the hands of Toronto Architects Darling and Curry. The new building became a reality and on June 10, 1889, Mr. Robertson's seven year old son turned over the first sod. The building was on College Street between LaPlante Avenue and Elizabeth Street. Robertson raised money for the new hospital through publicity in his newspaper by gaining support of influential citizens in the city and with the aid of a $20,000 grant from Toronto Council. When Robertson first heard of pasteurized milk in the early 1900s, he sent his sister off to New York City to learn the new process. The hospital was provided with a fully equipped plant to provide pasteurized milk for the babies in the in and outpatient departments with the goal of reducing the infantile death rate. If the families were unable to afford the milk, it would be provided for them. To make sure the bottles would be returned and not kept for flower vases or any other purposes, they made rounded bottom bottles, which could not stand, on a flat surface. In 1902, Robertson was appointed Grand Junior Warden of England. He also became president of the inaugural Canadian Copyright Association. A few years later, he refused Knighthood honour and chose to remain a companion. Robertson became Chairman of the Hospital in 1891 and remained Chairman until he died in 1918. In 1951, the hospital moved to its present building on University Avenue. He bequeathed his considerable book collection to the Toronto Public Library, founded a children's home, and left a large annuity to the Toronto Hospital for Sick Children. The John Ross Robertson Public School, an elementary school of the Toronto District School Board is named after Robertson, and is located at 130 Glengrove Avenue West in Toronto Construction of the school started shortly after his death.