Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық футболшы (1946–2007)
British footballer (1946–2007)
Коучинг және менеджмент мансабы
Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін ол «Ротерхэм Юнайтедті» жаттықтырды, содан кейін 6 маусым 1981 жылы «Шеффилд Юнайтедке» қосылды. Оның міндеті – жаңадан төртінші дивизионға түскен «Блейдсті» бес маусым ішінде бірінші дивизионға қайтару еді. Жаңа төраға Рег Брилі берген қаржымен Портерфилд команданы күшейтіп, алғашқы маусымда төртінші дивизионда жеңіске жетіп, миссиясының бірінші қадамын жасады. Үлкен қаржылық шығындарға қарамастан, Брилі «Юнайтедтің» жоғары дивизионға өтуіне трансферлік қаражат беруді жалғастырды. Дегенмен, «Юнайтед» жоғарылау үшін күреспеді, 11-орында қалды. Келесі маусымда құрам қысқартылды, бірақ жоғарылауға қол жеткізілді, бірақ «Халл Сити» 2:0 есебімен «Бёрнлиді» жеңгеніне байланысты ғана. Егер үшінші гол соғылғанда, «Хамберсайд» клубы жоғарылаған болар еді. Алайда, екінші дивизионға көтерілу үшін қажетті стадионды жақсартуға қосымша қаражат болмады. Портерфилд бірінші дивизионға соңғы қадамды жасауға үлкермеді және 27 наурыз 1986 жылы Билли Макьюэнмен ауыстырылды. 1986 жылдың қарашасында Алекс Фергюсон «Манчестер Юнайтедке» кеткеннен кейін ол Шотландия Премьер-лигасындағы «Абердин» клубының бас бапкері болып тағайындалды. «Питтодриде» өткізген екі жылында «Абердин» Шотландия Лига кубогының финалына жетіп, екі рет Еуропаға қатысуға мүмкіндік алды. 1988 жылы отставкаға шыққаннан кейін ол тез арада футболға оралып, Бобби Кэмпбеллдің «Челсидегі» көмекшісі болды және 1988-1989 жылдары бірінші және екінші дивизионда жеңіске жетті. 1989 жылдың қазанында Портерфилд үшінші дивизиондағы «Рединг» клубының бас бапкері болып тағайындалды, бірақ 18 айдан кейін жоғарылауға үміткер бола алмағаны үшін жұмыстан босатылды. Бобби Кэмпбеллдің менеджерліктен бас тартуынан және иесі Кен Бейтстің жеке көмекшісі болу туралы шешімінен кейін Портерфилд 1991-1992 жылдар маусымында «Челсиге» менеджер ретінде оралды. 1991-92 жылдар оқиғасыз өтті, бірақ 1992-93 жылдары «Челси» бірінші Премьер-лиганың титулына күтпеген үміткер болып көрінді. Алайда, жақсы форма Рождествоға дейін жоғалып кетті және Портерфилд 1993 жылдың 15 ақпанында 12 ойыннан кейін жеңіске жетпегені үшін Премьер-лига клубынан босатылған алғашқы менеджер атанды. 1993 жылдың жазында Портерфилд Замбия құрамасының бас бапкері болып тағайындалды, кейін Сауд Арабиясы мен Зимбабве құрамаларын жаттықтырды, бұл елдер футболда дамуда. 1993 жылы болған трагедиялық авиа апатында көптеген талантты ойыншылары қаза болғаннан кейін Замбия құрамасын қайта құру міндеті оған жүктелді. Замбия құрамасымен ол 1994 жылғы Африка Ұлттары кубогында екінші орын алды. 1996 жылдың қаңтарында ол британдық футболға оралып, Премьер-лигада күресіп жатқан «Болтон Уондерерстің» бас бапкерінің көмекшісі болды. Клуб маусымның көп бөлігінде турнир кестесінің төменгі жағында болды және «Болтонның» жаңа бас бапкері Колин Тодд өзінің бұрынғы «Сандерленд» командаласы Портерфилдтен төмендеуден құтылуға көмектесуді күтті, бірақ аман қалуға қол жеткізілмеді. 1996 жылдың мамырында мас күйінде көлік жүргізгені үшін айыппұл төлегенінен кейін ол «Болтоннан» тез арада кетіп, Оман және Тринидад және Тобаго құрамаларын жаттықтыру үшін шетелге оралды. Ол соңғысын 2001 жылы Кариб кубогына жетеледі, содан кейін 2001 жылдың маусымында клубтан кетті. 2003 жылы ол корейлік «Бусан Ай Парк» клубының бас бапкері болып тағайындалды және 2004 жылы оларды Корея ФА кубогының жеңімпазы атанды. Команда K лигасының бірінші кезеңінде жеңіске жетті және АФК Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде жеңіліссіз өтті. Портерфилд 2006 жылдың 4 сәуірінде «Бусан Ай Парктен» кетті. 2006 жылдың тамызында ол Армения ұлттық футбол құрамасын жаттықтыруға келісімшарт жасады.
Upon retirement as a player he went on to manage Rotherham United winning the Third Division Championship before joining Sheffield United on 6 June 1981. He was given the task of getting the Blades, newly relegated to the Fourth Division back into the First Division in five seasons with a long term contract exceeding that particular time frame. Given funds by new Chairman, Reg Brealey, Porterfield strengthened the team and achieved the first step of his mission at the first time of asking, winning the Fourth Division championship in his first season. Despite huge financial losses, Brearley continued to provide transfer funds for United's march toward the top division. However, United were never in the hunt for promotion, finishing 11th. The following season, the playing staff was cut and promotion was achieved, but only due to Hull City only beating Burnley 2–0. A third goal would have seen the Humberside club promoted instead. However, ground improvement required by promotion to the Second Division meant there was no further funds for new players. Porterfield was unable to complete the final step into the First Division and finally paid the price being replaced by Billy McEwan on 27 March 1986. In November 1986, he was appointed as manager of Aberdeen in the Scottish Premier Division following the departure of Alex Ferguson to Manchester United. In his 2 years at Pittodrie, Aberdeen reached the Scottish League Cup Final, and qualified for Europe twice. After resigning in 1988, he made a quick comeback to football as assistant manager to Bobby Campbell at Chelsea and oversaw their promotion back to the First Division and Second Division champions in 1988–89. In October 1989, Porterfield was named manager of Third Division side Reading but was sacked 18 months later, having failed to mount a promotion challenge. Porterfield returned to Chelsea as manager for the 1991–92 season, following Bobby Campbell's decision to resign as manager and become personal assistant to owner Ken Bates. 1991–92 was an uneventful season, but 1992–93 began with Chelsea looking like surprise contenders for the first Premier League title. However, the good form had gone by Christmas and Porterfield was dismissed on 15 February 1993 after 12 games without a win, gaining the distinction of being the first manager to be sacked by a Premier League club. Porterfield was named manager of the Zambia in the summer of 1993 and later managed Saudi Arabia and Zimbabwe, all very much developing countries on the football map. He was given the task of rebuilding the Zambian team following a tragic air crash in 1993 that claimed the lives of many of the nation's most gifted players. With the Zambia national team, he finished second at the 1994 African Nations Cup. In January 1996, he returned to British football to become the assistant manager of struggling Premier League team Bolton Wanderers. The club had been rooted to the bottom of the table for the most part of the season and Bolton's new manager Colin Todd was looking to his former Sunderland teammate Porterfield to assist an unlikely escape from relegation, but survival was not achieved. A drink driving charge in May 1996 prompted his hasty resignation from Bolton and he returned abroad to manage both the Oman and Trinidad & Tobago national teams. He led the latter to the Caribbean Cup in 2001 before leaving in June 2001. In 2003, he was appointed as the manager of Korean club side Busan I'Park and he led them to a Korean FA Cup victory in 2004. The team went on to claim the K League first stage title, as it simultaneously continued its unbeaten run through the group stage of the AFC Champions League. Porterfield left Busan I'Park on 4 April 2006. He signed a contract to coach the Armenia national football team in August 2006.
Өлім
Ол 2007 жылдың 11 қыркүйегінде 61 жасында, сол жылдың басында анықталған ішек қатерлі ісігінен қайтыс болды. "Сандерленд" командасының келесі үй матчы алдында бір минуттық үнсіздік сақталды, бұл оның бұрынғы клубтарының бірі – "Редингке" қарсы өткен матч еді. Оның кіші немерелері Каллум мен Камерон Портерфилд осы ойынға "Сандерленд" командасының талисманы ретінде қатысты.
He died, aged 61, on 11 September 2007, as a result of colon cancer, which had been diagnosed earlier that year. A minute's silence was held before Sunderland's next home game, by coincidence against another of his former clubs, Reading. His young grandsons Callum and Cameron Porterfield were mascots for Sunderland for this game .