Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Донованның миы – американдық жазушы Курт Сиодмақтың 1942 жылы жазылған ғылыми-фантастикалық романы. Роман бірден үлкен сәттілікке ие болып, үш рет фильмге бейімделді. Осы уақыттан бері бұл кітап культты классикаға айналды, оның ішінде Стивен Кинг танымал. Ол 1981 жылы жарық көрген «Danse Macabre» кітабында осы романды талқылап, «It» романы/мини-сериалында да еске алады. Кейін Сиодмак 1968 жылы «Хаузердің естелігі» атты жалғасын, ал 1991 жылы «Габриэльдің денесі» атты соңғы жалғасын жазды.
the novel
1942 science fiction novel by Curt Siodmak
Donovan's Brain is a 1942 science fiction novel by American writer Curt Siodmak. The novel was an instant success and has been adapted to film three times. Since then the book has become something of a cult classic, with fans including Stephen King, who discussed the novel in his 1981 book Danse Macabre and mentions it in his novel/miniseries It. Siodmak later wrote a sequel in 1968 titled Hauser's Memory and wrote a final sequel in 1991 titled Gabriel's Body.
Жариялану тарихы
Роман алғашқыда 1942 жылдың қыркүйек-қараша айларында "Black Mask" журналының қыркүйек–қарашадағы санында үш бөлімнен тұратын серия ретінде жарияланды. Алғашқы толық басылымы 1943 жылы Альфред А. Кнопф баспасынан шықты, және ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ әскери қызметшілеріне "Қарулы күштер басылымы" ретінде ұсынылды. Одан бері осы туынды француз, неміс, португал, итальян, жапон және голланд тілдеріне аударылды.
The novel was initially published as a three part serial in the September–November 1942 issues of the pulp magazine Black Mask. The first complete edition was published by Alfred A. Knopf in 1943, and it was provided to U. S. military personnel as an Armed Services Edition during World War II. The work has since been translated into French, German, Portuguese, Italian, Japanese, and Dutch.
Сюжет
Роман доктор Патрик Коридің күнделікті жазбалары түрінде жазылған, ол орта жастағы дәрігер, оның миын тірі ұстауға арналған эксперименттерін Коридің бай әйелі субсидиялайды. Салық төлеуден жалтару және қылмыстық қаржылық әрекеттер бойынша тергеліп жатқан миллионер, мегаломан В. Х. Донован өзінің жеке ұшағын доктор Коридің үйіне жақын жердегі шөл далаға апатқа ұшырады. Дәрігер Донованның өмірін құтқара алмайды, бірақ оның миын тірі қалу мүмкіндігіне байланысты алып тастайды, сұр затты шыны резервуардағы электрлік зарядталған, оттегімен қамтамасыз етілген тұщы ерітіндіге орналастырады. Ми толқындары ой мен өмірдің жалғасып жатқанын көрсетеді. Кори онымен байланыс орнатуға бірнеше рет тырысады. Ақыры, бір түнде Кори санасыз бұйрықтарды қабылдайды, өз қолымен емес, Донованның қолымен есімдердің тізімін жазады. Кори Донованның миымен телепатиялық байланыс орнатуға тырысады, бұл Коридің кез-келген көмекшісі, қарт алкоголик доктор Шратты қатты алаңдатады. Бара-бара, қатерлі ақыл-ой Коридің жеке басына ие болады, ол оянғанда оны амнезиялық фугалық күйде қалдырады. Мисы Кориді өзінің тапсырмаларын орындауға, Донованның атына чек беруге және магнаттың заңсыз қаржы схемаларын жалғастыруға пайдаланады. Кори параноикалық Донованға ұқсай бастайды, оның дене бітімі мен мінез-құлқы өлген қылмыскердің салғырт бейнесіне айналады. Донованның ұсынысы Коридің өз жоспарларына кедергі келтіретін жас қызды өлтіруіне ұласады. Жақында өзінің денесі мен ақыл-ойына билік ете алмайтынын түсінген көмекшісі Шратт оның миын тынығу кезеңінде жою жоспарын жасайды. Шратт мидың гипноздық күшіне қарсы тұрып, "Бұл томан мен суық аязда ол тұмсықтарын бағаналарға соғып, әлі де жындыларды көретінін айтады" деген өлеңді қайталайды. Шратт баспана резервуарын балтамен жояды және Донованның миын өлімге қалдырады, осылайша оның ақылсыздық билігін тоқтатады. Алайда, кездесу кезінде ми өзін қорғауға тырысып, Шраттың жүрегіне соғуды тоқтатуға бұйрық береді. Шрат өледі, бірақ ол қанағаттанған көрінеді.
The novel is written in the form of diary entries by Dr. Patrick Cory, a middle aged physician whose experiments at keeping a brain alive are subsidized by Cory's wealthy wife. Under investigation for tax evasion and criminal financial activities, millionaire megalomaniac W. H. Donovan crashes his private plane in the desert near the home of Dr. Cory. The physician is unable to save Donovan's life, but removes his brain on the chance that it might survive, placing the gray matter in an electrically charged, oxygenated saline solution within a glass tank. The brainwaves indicate that thought – and life – continue. Cory makes several futile attempts to communicate with it. Finally, one night Cory receives unconscious commands, jotting down a list of names in a handwriting not his own – it is Donovan's. Cory successfully attempts telepathic contact with Donovan's brain, much to the concern of Cory's occasional assistant, Dr. Schratt, an elderly alcoholic. Gradually, the malignant intelligence takes over Cory's personality, leaving him in an amnesiac fugue state when he awakes. The brain uses Cory to do his bidding, signing checks in Donovan's name, and continuing the magnate's illicit financial schemes. Cory becomes increasingly like the paranoid Donovan, his physique and manner morphing into the limping image of the departed criminal. Donovan's bidding culminates in an attempt to have Cory kill a young girl who stands in the way of his plans. Realizing he will soon have no control over his own body and mind, his assistant, Schratt, devises a plan to destroy the brain during its quiescent period. Schratt resists the brain's hypnotic power by repeating the rhyme, "Amidst the mists and coldest frosts he thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts." Schratt destroys the housing tank with an axe and leaves the brain of Donovan to die, thus ending his reign of madness. During the encounter, however, the brain, attempting to defend itself, orders Schratt's heart to stop beating. Schratt dies, but bearing a look of fulfillment.
Бейімделулер
Бастапқыда Орсон Уэллс 1944 жылы "Суспенс" сериясының радиоспектаклінде орындаған, ал 1948 жылы Джон МакИнтайр қайта орындады. 1982 жылы осы әңгіменің 1944 жылғы радио нұсқасының LP альбомы "Үздік сөздік альбом" номинациясы бойынша "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. Роман үш рет экранға түсірілді: "Ханшайым мен монстр" (1944), "Донованның миы" (1953) және "Ми" (1962).
Originally performed by Orson Welles in a 1944 radio play of the series Suspense, reprised in 1948 by John McIntyre. In 1982, the LP album release of the 1944 radio version of this story won the Grammy Award for Best Spoken Word Album. The novel has been adapted for the screen three times – as The Lady and the Monster (1944), Donovan's Brain (1953), and The Brain (1962).