Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдік соғыс құдайы Беллона – ежелгі Римнің соғыс құдайы. Оның ең басты атрибуты – басына киген әскери шлем; ол көбінесе қылыш, найза немесе қалқан ұстайды, ал төрт атты көлікпен шайқасқа кіргенде, шырақ немесе қамшымен шабылады. Беллонаның Рим империясының ішінде көптеген храмдары болған. Оның иконографиясын Ренессанс кезеңінен кейін суретшілер мен мүсіншілер одан әрі дамытты.
Roman goddess of war
Bellona was an ancient Roman goddess of war. Her main attribute is the military helmet worn on her head; she often holds a sword, spear, or shield, and brandishes a torch or whip as she rides into battle in a four horse chariot. She had many temples throughout the Roman Empire. Her iconography was extended by painters and sculptors following the Renaissance.
Этимология
Соғыс құдайының аты Беллона ертеректегі Дуэллонадан шыққан, ол өзі көне латын тіліндегі duellum ('соғыс, әскери іс-қимыл') сөзінен туындаған, ал классикалық латын тілінде bellum сөзіне айналған. Duellum сөзінің этимологиясы әлі де түсініксіз болып қала береді. Тіл білімі маманы Жорж Жан Пино *duenelo ('өте жақсы, өте батыл') сөзінің шығу тегін ұсынды, бұл duenos сөзінің кішіртілген түрі, ол бонус ('жақсы') сөзінің ертедегі көне латынша баламасы ретінде есімді жазуда кездеседі. Тіл білімі маманы Михель де Ваанның пікірінше, *duenelo сөзінің "соғыс контекстінде (bella acta, bella gesta) қолданылуы эвфемизм ретінде түсіндірілуі мүмкін, нәтижесінде bellum сөзі 'батылдық көрсету, соғыс' мағынасын алған".
The name of the goddess of war Bellōna stems from an earlier Duellona, itself a derivative of Old Latin duellum ('war, warfare'), which likewise turned into bellum in Classical Latin. The etymology of duellum remains obscure. Linguist Georges Jean Pinault has proposed a derivation from *duenelo ('quite good, quite brave'), a reconstructed diminutive of the word duenos, attested on an eponymous inscription as an early Old Latin antecedent of the word bonus ('good'). According to linguist Michiel de Vaan, the use of *duenelo "in the context of war (bella acta, bella gesta) could be understood as a euphemism, ultimately yielding a meaning 'action of valour, war' for the noun bellum."
Діндер, нанымдар және ғибадатханалар
Беллона – ежелгі сабин құдайы, соғыспен байланысты, Марс соғыс құдайының жұбайы Нериомен, кейін грек соғыс құдайы Эньомен теңестірілді. Римдегі оның ғибадатханасы б.з.д. 296 жылы Фламиний циркінің жанында, этрусктік және самниттік соғыс кезінде Апий Клавдий Кекуспен салынды. Оның мерекесі 3 маусымда тойланды, ал дін қызметкерлері – беллонарийлер деп аталды. Олар оған қандық құрбандық ретінде өз қолдарына немесе аяқтарына жарақат келтіретін. Бұл рәсімдер 24 наурызда, "қан күні" деп аталатын күні өтті. Кіші Азиядағы Кибеле құдайына арналған рәсімдерге ұқсас болғандықтан, Эньо мен Беллона оның Каппадокиялық жағы – Мамен байланыстырылды. Беллонаның ғибадатханасы орналасқан Римнің Марс алаңындағы аумаққа аумақтық ережелер қолданбады. Шетелдік елшілер, қалаға кіруге рұқсат етілмегендер, осы кешенде тұратын. Ғибадатхана помериум сыртында болғандықтан, Сенат елшілермен осы жерде кездесіп, жеңіске жеткен генералдарды жеңіс тойына дейін қабылдады. Ғибадатхананың жанында "соғыс бағанасы" (columna bellica) орналасқан, ол римдік емес аумақты бейнеледі. Алыс мемлекетке соғыс жариялау үшін, дипломатиялық міндеттермен айналысатын дін қызметкерлерінің бірі (фетиалдар) ежелгі дәстүрді өзгерткен күйінде, римдік аумақтан жау елі бағытына қарай найза тастады. Бұл символдық шабуыл соғыстың басталуы деп есептелді. Осылай жарияланған алғашқы жау – б.з.д. 280 жылы Пирр болды. Көптеген адамдар оның ғибадатханаларын және киелі орындарын күтіп ұстауға және жақсартуға көмектесуге дайын болды. Беллонаға табыну және оған байланысты сенімдер көбінесе қанды және қорқынышты болды. Ол соғысқа шыққанда, Дискордия, Тартыс және Фуриялар онымен бірге болып, жауларын қорқытады деп сенді. Беллонаның әскери культінде ол батылдықтың символы – Виртуспен байланысты болды. Кейін ол Римнен тыс императорлық легиондармен бірге саяхаттады, және оның ғибадатханалары Франция, Германия, Ұлыбритания және Солтүстік Африкада табылған.
Bellona was originally an ancient Sabine goddess of war identified with Nerio, the consort of the war god Mars, and later with the Greek war goddess Enyo. Her temple in Rome was dedicated in 296 BCE near the Circus Flaminius by Appius Claudius Caecus, during the war with the Etruscans and Samnites. Her festival was celebrated on 3 June, and her priests were known as Bellonarii and used to wound their own arms or legs as a blood sacrifice to her. These rites took place on 24 March, called the day of blood (dies sanguinis), after the ceremony. In consequence of this practice, which approximated to the rites dedicated to Cybele in Asia Minor, both Enyo and Bellona became identified with her Cappadocian aspect, Ma. The Roman Campus Martius area, in which Bellona’s temple was situated, had extraterritorial status. Ambassadors from foreign states, who were not allowed to enter the city proper, stayed in this complex. Since the area of the temple was outside the pomerium, the Senate met there with ambassadors and received victorious generals prior to their triumphs. Beside the temple was the war column (columna bellica), which represented non Roman territory. To declare war on a distant state, a javelin was thrown over the column by one of the priests concerned with diplomacy (fetiales) in a modification of the archaic practice, from Roman territory toward the direction of the enemy land and this symbolical attack was considered the opening of war. The first enemy declared in this fashion was Pyrrhus in 280 BC. There were many people willing to assist in the upkeep and improvement of her temples and shrines. The worship of Bellona and beliefs about her were often gory or frightening. It was believed that when she went to war, Discordia, Strife, and the Furies would accompany her and terrify her enemies. In the military cult of Bellona, she was associated with Virtus, the personification of valour. She then travelled outside Rome with the imperial legions and her temples have been recorded in France, Germany, Britain, and North Africa.
Поэзия
Көптеген поэзия туындыларында Беллона есімі соғыстың синонимі ретінде қолданылады, бірақ Стацийдің "Тебаидасында" әйел құдайы соғыстың құлдиратушы және қақтығысқа ұйытқы болатын жағын бейнелейтін кейіпкер ретінде көрінеді. Онда ол найза мен тұтанған машақ ұстаған немесе күймеге мініп, қанға боялған қылышын шабып жүргендей суреттеледі. Беллонаға жасалған классикалық сілтемелер кейін Шекспирдің пьесаларында жауынгерлік кейіпкерлерге қатысты тиісті контексте пайда болады: мысалы, Хотспур құдайды "түтінді соғыстың отты көзді бойжеткені" деп сипаттайды, ал Макбет "Беллонаның күйеуі" деп аталады, яғни Марсқа тең. Көбірек заманауи кезеңде Адам Линдсей Гордон 1867 жылы Австралияда жарық көрген "Беллона" поэмасында адамдарды адастыратын "жалған құдайға" арналған күшті Суинберн стильіндегі жыр арнады. Ол сондай-ақ Артур Грейм Уэсттің Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы "Саяхатшы" поэмасында да кездеседі. Онда ақын өзін Арт, Пан құдайы және Уолтер Патердің еңбектерімен бірге майданға қарай барып жатқандай бейнелейді. Олар шайқасқа жақындағанда Беллонамен кездеседі, ал қуанышты серіктерінің бірінен соң бірі соғыстың қатігездігінен қашуға мәжбүр болады, сосын құдай оны өзіне жете алғанына қуанады.
Often in poetry, the name Bellona is used simply as a synonym for war, although in the Thebaid of Statius the goddess appears as a character, representing the destructive and belligerent aspect of war. There she is described as carrying a spear and a flaming torch or riding in a chariot and waving a blood stained sword. Classical allusions to Bellona later appear in Shakespeare's plays in the appropriate context of warrior characters: Hotspur describes the goddess as "the fire eyed maid of smoky war", for example, and Macbeth is referred to as "Bellona's bridegroom", that is to say, the equivalent of Mars. In more modern times, Adam Lindsay Gordon dedicated an energetic Swinburnean evocation of the "false goddess" who leads men astray in his poem "Bellona", published in Australia in 1867. She also figures in Arthur Graeme West's World War I poem "The Traveller". There the poet describes himself as marching toward the front line in the company of Art, the god Pan, and the works of Walter Pater. Meeting Bellona as they approach the fighting, one by one the pleasurable companions are forced to flee before the violence of war, until the goddess rejoices in having him to herself.
Кантата және опера
Беллона Рамоның "Лес Индес Галантс" операсының (1735 ж.) прологында пайда болады, онда махаббат соғыстың үстемдігін күйретеді. Бахтың екі жыл бұрын орындалған "Dramma per musica" туындысы "Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! BWV 214" құдайлығында, ол тіпті әдеттегі қатыгездігінен бас тартып, 1733 жылғы 8 желтоқсанда Австрияның Мария Жозефасын, Саксонияның ханшайымын және Польша королевасын туған күнімен құттықтайды. Дегенмен, Джованни Амброджио Мильявакканың (1718–1795) "Прометейтің ақталуы" шығармасында ол өзінің қатал бейнесін сақтайды. 1762 жылы Архдукесса Изабелланың дүниеге келуіне арналған бұл кантатада құдайлар Прометейді соттайды, бірі – оған кешірім жасаймыз деп таласса, Беллона мен басқалары қатаң жазалауды талап етеді. Композитор Франческо Бьянки мен либретто авторы Лоренцо да Понте жасаған "Темза мен Беллонаның некесі" (Le nozze del Tamigi e Bellona) атты "батырлық кантатасында" да ол өз рөлін толық орындайды. Бұл туынды 1797 жылғы Сент-Винсент мүйісі шайқасында испандықтарға қарсы британдық теңіз күштерінің жеңісін атап өту үшін Лондонда орындалды.
Bellona appears in the prologue of Rameau's opera, Les Indes Galantes (1735), in which the call of love ultimately triumphs over that of war. In a Bach dramma per musica performed two years before, Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! BWV 214, the goddess even puts aside her usual ferocity in order to congratulate Maria Josepha of Austria, Princess Elector of Saxony and Queen of Poland, on her birthday on 8 December 1733. She retains her harsh aspect in "Prometheus Absolved" by Giovanni Ambrogio Migliavacca (1718–1795), however. In this cantata celebrating the birth of the Archduchess Isabella in 1762, the deities sit in judgement on Prometheus, some arguing for clemency, while Bellona and others demand rigour. She also plays her proper part in the 'heroic cantata' created by the composer Francesco Bianchi and the librettist Lorenzo da Ponte, entitled "The Wedding of the Thames and Bellona" (Le nozze del Tamigi e Bellona). This was performed in London to mark the British naval victory over the Spanish at the Battle of Cape St. Vincent (1797).
Сурет және мүсін
Беллона көбінесе қанатты шлем мен қару-жарақ киген немесе кемінде астынан юбкасы бар кеуде қалқанымен бейнеленеді. Ол қолында найза, қалқан немесе басқа да қару-жарақтар ұстайды, кейде шабуыл үшін горн тартады. Ежелгі заманда ол қанатты Жеңіспен байланысты болды, қолында лавр тәжін ұстап, кейде онымен бірге алып жүретін мүсінін де ұстайды; соғыс ескерткіштерінде оның осы атрибуты бейнеленуі мүмкін. Мұндай қарулы бейнелердің мысалдары Метрополитен өнер мұражайындағы Рембрандтқа жатқызылған 1633 жылғы суретте, сондай-ақ Иоганн Баптист Штраубтың (1770) және Иоганн Вильгельм Бейердің (1773–80) мүсіндерінде кездеседі. Соңғысында ол Янус құдайымен бірге бейнеленген, себебі екеуі де римдіктердің соғыс жариялау рәсімдерімен байланысты болған. Янус ғибадатханасының есігі соғыс кезінде ашық тұрған. Штраубтың мүсінінде (төменде) жауларын қорқыту үшін қалқанында горгон басы бейнеленген, Рембрандттың суретінде де осылай, бірақ бұл кейінірек қосылған, мүмкін осы жаңа иконографиялық өзгерістің басқа мысалдарына жауап ретінде. Бертрам Маккенналдың бюстінде ол шлеміне орнатылған горгонды киеді, ал басқа бейнелерде ол кеуде қалқанында. Жан Леон Жером өзінің құдайдың шыны бюстімен (1892) соғыстың қорқынышын одан да күшейтеді. Ол мойнына бас киіп қана қоймай, айқайлаған бетінің қаһары, бұрышты қанатты шлеммен толыққанда, оны өзі горгонға ұқсатады. Беллонаның зеңбіректермен байланысы да жиі кездеседі, мысалы, Ханс Кригтің (1590–1645) суретінде және Ханс Георг Асамның (1649–1711) Хаммершлос Шмидмюльендегі 1700 жылғы төбелік фрескасында. Өндірістік және кәсіби өмірді бейнелейтін голландтық гравюралардың бірінде бұл құдай соғыс құралдарын ойлап табуға шабыттандырады, оны фабрика шеберханасында, аяғында түрлі қару-жарақтармен отырған күйінде көрсетеді (6-тақта, төмендегі галереяны қараңыз). Константино Брумидидің АҚШ Капитолийіндегі (1855–60) фрескасында оның бейнесі жаңарыпты. Ол артиллериялық құралдың жанында тұр және қалқанында жұлдыздар мен жолақтар бейнеленген. Беллонаның барлық бейнелері қару кимейді. Санкт-Петербургтегі Альвизе Тальяпиетраның (шамамен 1710) және Дж. Пол Гетти мұражайындағы Августин Пажоудың (1775/85) мүсіндері көбінесе жалаңаш, бірақ құдайдың басқа атрибуттарын киеді немесе алып жүреді. Дегенмен, мұны растайтын классикалық деректер де бар. Мысалы, Гай Валериус Флакктың "Аргонавтика" кітабында "Беллона жалаңаш бүйірімен, оның қола қарулары қозғалғанда шуылдаған" деген сипаттама келтіріледі (3. 60). Суретшінің тағы бір поэтикалық сілтемесі Луи Жан Франсуа Лагреньнің "Беллона Марсқа жылқының тізгінін ұсынады" (1766) шығармасында кездеседі. Бұл Клаудианның "Руффинумда" Марстың "Беллона менің қалқанымды әкелсін, ал Террор тізгінді басқарсын" деген сөзін бейнелейді (Fer galleam Bellona mihi, nexusque rotarum tende Pavor). Ян ван Миеристің "Даналық Беллонаны тоқтатып тұр" (1685) атты аллегориялық суреті де поэтикалық. Онда отырған Даналықтың бейнесі шлемді құдайдың оң қолын ұстап тұр, ол кетуге бұрылады, оның плащы артында желбіреп, сол қолымен жоғары көтерілген қалқаны бар.
Bellona is commonly portrayed wearing a plumed helmet and dressed in armour, or at least a breastplate with a skirt beneath. In her hand she carries a spear, shield, or other weapons, and occasionally, she sounds a trumpet for the attack. Anciently, she was associated with the winged Victory, holding a laurel crown in her hand, a statue of whom she sometimes carries; when she appears on war memorials she may hold that attribute. Examples of such an armoured figure appear in the 1633 painting attributed to Rembrandt in the Metropolitan Museum of Art, and statues by Johann Baptist Straub (1770) and Johann Wilhelm Beyer (1773–80). In the latter, she appears with the god Janus, since both were associated with the Roman ceremonies of declaring war. In the case of Janus, the doors to his temple were left open during the whole period of hostilities. Straub's statue (below) has a gorgon head on her shield to instil terror in her enemies, as does the Rembrandt painting, although this was added later, probably as a response to other examples of this new iconographical departure. In the bust by Bertram Mackennal she wears a gorgon mounted on her helmet, while in other depictions it is on the breastplate. Jean Léon Gérôme takes the representation of the horror of war even further in his glazed bust of the goddess (1892). Not only is she wearing a head about her neck, but the fierce demeanour of the screaming face, surmounted by an angular winged helmet, makes her resemble a gorgon herself. Another common innovation was Bellona’s association with cannons, as in the drawing by Hans Krieg (1590–1645) and the 1700 ceiling fresco at Hammerschloss Schmidmühlen by Hans Georg Asam (1649–1711). An early Dutch engraving in a series of prints depicting Personifications of Industrial and Professional Life suggests that it is this goddess who inspires the invention of war materiels, showing her seated in a factory workshop with all manner of arms at her feet (plate 6, see the Gallery below). In the fresco by Constantino Brumidi in the U. S. Capitol (1855–60), her image is updated. There she is shown standing next to an artillery piece and has the stars and stripes on her shield. Not all representations of Bellona wear armour. The statues by Alvise Tagliapietra at St. Petersburg (c.1710) and that at the J. Paul Getty Museum by Augustin Pajou (1775/85) are largely naked, although otherwise wearing or carrying some of the other attributes of the goddess. There are Classical references that sanction this, however. In Gaius Valerius Flaccus' Argonautica, for example, appears the description "Bellona with bare flank, her brazen weapons clanging as she moved" (3. 60). A further poetic reference taken up by a painter occurs in Louis Jean François Lagrenée's "Bellona Presenting the Reins of his Horses to Mars" (1766). This illustrates a speech from Claudian's In Ruffinum where Mars requests "Let Bellona bring my helmet and Terror guide the reins" (Fer galleam Bellona mihi, nexusque rotarum tende Pavor). Jan van Mieris’ allegorical painting of "Wisdom restraining Bellona" (1685) is also poetic. There the seated figure of Wisdom clasps the right hand of the helmeted goddess, who is turning to leave, her cloak fluttering behind her and her shield held high in her outstretched left hand.
Қоғамдық мәлімдемелер
Декоративті функциясынан өзге, құдайдың бейнелері қоғамдық функцияны да атқарады. Батоломей Спрангердің "Император әскерін түріктерге қарсы бастап келе жатқан Беллона" (жоғарыда қараңыз) Ұзақ түрік соғысы кезінде Австрияның түріктерге қарсы насихатында маңызды рөл атқарды. 1697 жылы Зента шайқасында жеңіске жеткен соғыстың келесі кезеңі Ян Косиннің Брюссельдегі мерекелік есігімен белгіленді, қазір Беллона үйі деп аталады. Оның ортасында әскери тулар мен зеңбіректермен қоршалған, бас киімі бар құдайдың бюсі орналасқан. Люксембург сарайындағы қоғамдық бөлмелері үшін Питер Пауль Рубенс жасаған "Беллона кейпіндегі Мария де Медичи" (1622/5) – династиялық саяси мәлімдеме. Ол оны саяси биліктің иесі ретінде бейнелейді, бірақ шындығында оның билігі әлсіреген еді. Ол қару-жарақ, зеңбіректер мен мылтықтармен тұр, ал оның жеңістері жеңістің белгілерімен көрсетілген. Оң қолында қанатты құдайдың кішкентай мүсінін ұстап тұр, оның бас киімінің үстінде кішкентай қанатты тұлға орналасқан, ал оның үстінде лавр тәжін ұстап, Купидон шартарап ұшып жүр. Бұл бейнелеу Рембрандттың Беллонаның қарапайым голланд әйелінің қарапайым келбетімен салыстырылады. Бұл – империяға қарсы мәлімдеме, жаңа Голланд Республикасы отыз жылдық соғыс кезінде, әсіресе Испанияға қарсы өзін қорғауға дайын екенін көрсетеді. Соғыстағы қорғаныс – Георг Колбенің Вупперталдағы Беллона фонтанының мағынасы. 1915 жылы жасалған, сол қолына қылыш ұстаған, бас киімі бар құдайдың бейнесі бейнеленген. Бұл мүсін 1922 жылы соғысқа арналған естелік ретінде орнатылды. Беллонаның мұндай құрылымдарда қолданылуы бұрыннан қалыптасқан, Жан Косиннің есігінде кеңінен қолданылған. 1760 жылы Уильям Чемберс Кью Гардендері үшін жобалаған Беллона ғибадатханасы Жеті жылдық соғыс кезінде англо-хановерлік соғыс күшін мақтау ретінде жоспарланған және соңында онда қызмет еткен полктарды құрметтейтін тақташалар орналастырылды. Бірақ бұл рәсімдер көбінесе жеңісті еске алумен байланысты болды, құрбан болғандарды еске алумен емес. Бір ғасырдан кейін ғана Квебектегі ескерткіш Жеті жылдық соғыстың француз-канад құрбандарын еске алды. Соғыс алаңындағы биік бағананың үстінде Беллона оң қолында қалқан мен лавр тәжімен төмен қарай қарайды. Бұл мүсінді 1862 жылы Жером Наполеон келісімділік белгісі ретінде сыйға тартқан. Галлиполи шайқасында қаза тапқан австралиялықтарды Роденнің бұрынғы шәкірті Бертрам Маккеннал жасаған Беллонаның қола бюсті еске алды. Ол 1916 жылы оны Австралия үкіметіне Канберрада естелік ретінде тапсырды. Роденнің бюстіне ұқсас, бас киімі бар басы оңға бұрылған, бірақ кеудесі көбірек көрінеді. Беллона бар осындай құрылымдарда құрбан болғандар көбінесе кейінірек пайда болады. Олар Дуглас Тильденнің 1898 жылғы испан-американ соғысы кезінде Калифорния еріктілеріне арналған монументіндегі қылыш ұстаған құдаймен бірге; 1920 жылы поляк-совет соғысында қаза тапқандарға арналған Белосток ескерткішінде ол солдаттың артында тұрып, лавр тәжін жоғары көтереді. Алайда, Ватерлоо станциясындағы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Жеңіс аркасы ерекше есте қалады. Горгон алқасы бар, қылыш ұстаған әуеліктің астында өлгендер емес, соғыстың көз жазбаған құрбандары жылайды және қайғырады.
As well as having a decorative function, representations of the goddess had a public function too. Batholomaeus Spranger's "Bellona Leading the Imperial Armies against the Turks" (see above) played its part in Austria's anti Turkish propaganda during the Long Turkish War. A later phase of the continuing conflict, culminating in victory at the battle of Zenta in 1697, is marked by Jan Cosijn's celebratory doorway in Brussels in what now is known as the Maison de Bellone, at the centre of which presides the helmeted bust of the goddess surrounded by military standards and cannons. A dynastic political statement is made in "Marie de Medici as Bellona" (1622/5), designed by Peter Paul Rubens for her public rooms in the Luxembourg Palace. He represents her there as a wielder of political power at a time when it, in fact, had waned. She is standing with armour, cannons, and muskets at her feet, and her triumphs are underlined by emblems of victory. She carries a small statue of the winged goddess in her right hand, a smaller winged figure is mounted below the plumes of her helmet, while cupids hover above her, holding a laurel crown. Her portrayal contrasts with Rembrandt's depiction of Bellona with the homely features of an ordinary Dutchwoman. This makes an anti imperial statement, with the assurance that the new Dutch Republic is ready to defend itself, particularly against Spain, during the Thirty Years' War. Defence in war is the message of Georg Kolbe's Bellona fountain in Wuppertal. Originally commissioned in 1915, it depicted the helmeted goddess carrying a sword in her left hand and inspiring a kneeling young man. The statue was not erected until 1922, by which time it functioned as a war memorial. The use of Bellona in such structures was well established before this, dating back to her prominent use in Jean Cosyn's doorway. The Temple of Bellona, designed by William Chambers for Kew Gardens in 1760, was projected as a celebration of the Anglo Hanoverian war effort during the Seven Years' War and eventually housed plaques honouring the regiments that served in it. These, however, related primarily to remembrance of victory rather than of the fallen. It was not until a century afterward that the French Canadian victims of the Seven Years War were commemorated by a monument at Quebec. Atop a tall column on the site of the battlefield, Bellona looks down, carrying a shield and laurel crown in her right hand. The statue was presented by Jérôme Napoléon in 1862 as a gesture of reconciliation. The Australian dead from the Gallipoli Campaign were commemorated by a bronze bust of Bellona by Bertram Mackennal, a former student of Rodin. This he presented to the Australian government in Canberra as a memorial in 1916. As in Rodin's bust, the helmeted head is turned to the right, but the breasts are more in evidence. The fallen generally make their appearance later in such structures where Bellona is present. They accompany the sword wielding goddess in Douglas Tilden's monument to the California Volunteers during the Spanish–American War of 1898; in the Bialystok memorial to the dead in the Polish–Soviet War in 1920, she stands behind a soldier and holds aloft a laurel crown. The Bellona on the First World War victory archway at Waterloo station is particularly memorable, however. Beneath the demonic sword brandishing wraith with her gorgon necklace, cower and mourn, not the dead, but the overlooked living victims of war.