Кіріспе

Бас киімнің немесе киімнің ілінген бөлігі

Лапет – бас киімнің немесе киімнің сәндік жалаты, бүктемесі немесе ілінген бөлігі. Жұптап немесе симметриялық түс беру үшін бір ұзын жолақ ретінде тағылатын лапеттер жиырмасыншы ғасырдың басына дейін әйелдер бас киімінің танымал түрі болды және қазір де діни киімдерде кездеседі. Лапеттердің мысалдарын Папаның тиарасында және ежелгі Египет патшаларының немес бас киімінде табуға болады. Осы термин кейбір жануарлардың анатомиялық ерекшеліктеріне ұқсас нәрселерді сипаттау үшін де қолданылады.

Әйелдер бас киімдерінде

Кейбір әйелдердің бас киімдеріне, әсіресе ортағасырлық хеннинге лапеттер бекітілді. Оларды корнет деп те атаған, бірақ кейде корнеттің өзі хеннинге сіңісті болған. 17 ғасырдың соңында үйде тағуға арналған фонтанж атты қалпақ танымал болды. Матадан жасалған және ішкі сым каркасымен (коммод) биіктік берілген фонтанж, мата мен қайыстан жасалған көптеген әшекейлермен, соның ішінде лапеттермен ерекшеленді. Лапеттері бар фонтанж 1690 жылдар шамасында француз сарайында кең тарады. 18-19 ғасырларда батыста әйелдердің сәндік аксессуары ретінде (ішкі киімге арналған) лапеттерді тағуға деген сұраныс артты. Лапеттер жасау үшін қолданылған қайыс Франция, Бельгия, Дания, Ирландия, Испания, Ұлыбритания, Италия және Америка сияқты елдерде жасалған, оның халықаралық тамырлары бар еді.

Епископтық митралар

Батыс литургиялық конфессияларының, мысалы Рим-католик шіркеуі мен Англия шіркеуінің епископтары мен абаттары киетін митраларға лапеттер тігіледі. Митр лапеттерін көбінесе қызыл жібекпен астарлайды. Лапеттер, әлдебір грек бас таспасы – митраның (μίτρα) қалдығы болуы мүмкін, митра осыдан шыққан. Митра – бұл басты орап, қалған матаның ұштары мойынның артына түсетін мата болған. Латын тілінде лапеттер инфула деп аталады, бұл ежелгі римдіктердің мәртебелі адамдары, дін қызметкерлері және басқалары киетін бас таспалары еді. Олар көбінесе ақ түсті болған. Армян апостол шіркеуінде лапеттер митраға тікелей емес, капельдің артқы бөлігіне бекітіледі.

Папалық таирада

Ерте орта ғасырдан бері әрбір паптық тиарада екі лапет болған. Олардың шығу тегі әлі де жұмбақ, бірақ олар епископтың митрасындағы лапеттердің ұқсас нұсқасы екені анық. Бұл лапеттердің алғаш рет паптық тиараға тер басуға арналған таспа ретінде қосылғаны туралы пікірлер айтылады, ал ішкі мата Римнің ыстық жаздарында паптық рәсімдер кезінде паптардың шамадан тыс терлеуін болдырмау үшін қолданылған. Тиараның арт жағындағы екі лапет (caudæ, сөзбе-сөз "құйрықтар") алғаш рет XIII ғасырдағы суреттер мен мүсіндерде көрінеді, бірақ одан бұрын да қолданылғаны сөзсіз. Олар қара түсті болған, бұл монументальді ескерткіштер мен тізімдерден анық көрінеді, және бұл түс XV ғасырға дейін сақталған. Паптық тиарадағы лапеттер әсем безендірілген, алтын жіппен күрделі тігістермен жасалған. Көбінесе, тиараны тапсырыс берген, сыйлық ретінде алған немесе өздері үшін қайта жасаған паптар өздерінің гербін лапеттерге тігіп қойған. Кейінгі паптық лапеттердің көпшілігі кестеленген жібек және қайыспен жасалған. 1963 жылы Папа Павел VI үшін жасалған және таққа отырғызу рәсімінде қолданылған соңғы тиарада да лапеттер болды.

Жануарлар туралы

Бұл сөз кейде кейбір жануарлардың бетіндегі маусық тәрізді, серпімді құрылымдарды атау үшін де қолданылады. Мысалы, жалаңаш бетті құсқыштың басының екі жағында ет қабаттары болады.