Ле Ман фильмі (1971) – Стив Маккуин жұлдыздығы, Ли Х. Катцин режиссерлік еткен автожарыс драмасы. Нақты жарыс кадрлары, сюжет, актерлар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1971 жылы Ли Х. Катзиннің түсірген экшн фильмі, 1971 жылғы фильм.
1971 action film by Lee H. Katzin
the 1971 film
"Ле-Ман" – Стив Маккуиннің басты рөлде ойнаған және Ли Х. Катзиннің режиссерлік еткен, 24 сағаттық "Ле-Ман" автокөлік жарысын бейнелейтін 1971 жылғы фильм. Бұл фильм бастапқыда Джон Стерджестің жобасы болған, бірақ ол түсірілім барысында ауыстырылды. Фильмде өткен маусымда өткен 1970 жылғы жарыстан алынған нақты кадрлар бар.
Le Mans is a 1971 film depicting a fictional 24 Hours of Le Mans auto race starring Steve McQueen and directed by Lee H. Katzin. The film began as a John Sturges project, before he was replaced during filming. It features actual footage captured during the 1970 race held the previous June.
Сюжет
Ле-Ман жарысының үздік пилоты Майкл Делани жарысқа дейін бірнеше күн бұрын бұрынғы қарсыласы Пьеро Белгеттидің жесірі Лиза гүл сатып алып жатқанын көреді. Ол күйеуінің өткен жылы қаза болған жеріне барады. Белгеттидің Ferrari бақылауын жоғалтып, оны да апатқа ұшыратуға мәжбүрлеген сәті есіне түседі. Көптеген адамдар сияқты Лиза да Деланиді, кем дегенде жартылай, осы апатқа кінәлі деп санайды. Жарыста ол эмоцияларын басып, күйзеліске түседі. Бір қиын жағдайда Делани жақын жерде бос орын іздеп, Лизадан оған қосылуға рұқсат сұрайды. Олардың арасында жасырын тартымдылық пен өзара құрмет сезіледі. 13 сағат жарыстан кейін Эрих Сталер өзінің Ferrari 512 көлігімен Индианаполис бұрылысында сырғып, командаласы Клод Аурак үлкен апатқа ұшырап, трассадан шығып кетеді. Аурактың көлігінің өртін көріп қысқа уақыт алаңдаған Делани баяу қозғалатын көліктен қауіпсіз қашуға үлкермей, Porsche 917 көлігімен жолдың екі жағындағы қоршауларды бірнеше рет соғысып, көлігін қиратып алады. Екеуі де аман қалады, бірақ Аурактың жарақаттары ауыр, тікұшақпен ауруханаға жеткізіледі. Лиза Деланиге жеңіл жарақаттарына емдеу жасалған медициналық пунктке келеді. Оның апатынан қатты мазасыздыққа түседі, бұл Пьероның қазасынан кейін ұмытуға тырысқан сезімдерін қайта оятады. Делани оны жұбатады және журналистерден қорғайды. Оны күтіп тұрған көлікке отырғызғаннан кейін, журналист Деланиден оның және Аурактың апатын өткен жылғы жарыстағы Белгеттимен болған оқиғамен салыстыруға бола ма деп сұрайды. Делани оған тіке қарап тұрады. Porsche пилоты Йохан Риттер әйелі Аннаның жарыстан кетуін қалап жүргенін сезеді. Ол оған осыны ұсынады, оның қуанышына орай деп ойлайды. Анна оған оның қалауымен келіседі, егер оған ұнаса ғана. Ол оны толық шыншылықпен айтпағаны үшін сөкпелейді. Кейін команда менеджері Дэвид Таунсенд оны трассада жеткілікті жылдамдық көрсетпегені үшін алмастырғанда шешім оның қолынан шығады. Анна оны жұбатуға тырысады, ол бәрібір жарыстан кетуді жоспарлағанын еске салады. Лиза Деланидің трейлеріне келіп, онымен сөйлеседі. Өлімге таяу болғаннан кейін, ол оған одан да қатты тартылады және күйеуінің тағдырына ұшырауы мүмкін деп қорқады, бірақ Делани бұл қызығушылықтан бас тарта алмайды. Таунсенд кіріп, Риттердің көлігін жүргізуді сұрайды. Лизамен сәттегі үнсіз байланыстан кейін, ол Таунсендтің артынан жүреді, ол оған: "Майкл, мен сені толық газбен жүргізуіңді қалаймын. Мен Porsche-тің Ле-Манда жеңіске жеткенін көргім келеді". Жарыстың соңғы минуттарында екі Porsche және олардың қарсыластары Ferrari жеңіс үшін күреседі, Делани No21 машинада, ал командаласы Ларри Уилсон No22 машинада. Жарыс көшбасшысы Ferrari дөңгелегінің жарылуына байланысты жарыстан шығып қалады, Уилсонды көшбасшы етіп қояды және Деланидің жалғыз қарсыласы Сталермен күресуге мәжбүрлейді. Жылдам жұп Уилсонды тез арада қуып жетеді. Делани Сталерден екінші орынға көшеді. Оның алдындағы баяу қозғалыс Деланиді тежеуге мәжбүр етеді, бұл Сталерге сол жақтан озуға мүмкіндік береді. Делани неміс пилотын қуып жетеді, екеуі де Уилсонмен қатар жүреді. Делани бірінші орынға өтуге тырыспай, Porsche-тің 1-2 орынды жеңіске жеткізуіне кепілдік беруге бағытталған әрекеттер жасайды. Уилсонды, содан кейін мүмкін Сталерді озудың орнына, Делани оң жаққа жылжып, Уилсонды қуып жетеді, екеуіне де Сталермен бірге жылдамдауға мүмкіндік береді. Делани Сталерді екі рет итеріп жібереді. Сталер тағы да озуға тырысқанда, Делани оған қарай бұрылады, оны күзетшілерге соқтығып жіберуге дайын, осылайша оны осы нәтижеден аулақ болуға мәжбүр етеді және Porsche үшін 1-2 жеңісті қамтамасыз етеді.
Top flight Le Mans racing driver Michael Delaney spots former rival Piero Belgetti's widow Lisa buying flowers in the days before the race. He drives to the scene of the accident that killed her husband the previous year. He has a flashback of Belgetti losing control of his Ferrari, forcing him to crash as well. Like many others, Lisa appears to feel Delaney was responsible, at least in part, for the accident. At the race, she is understandably downcast while working through her emotions. In an awkward scene, Delaney looks for a place to sit in a nearly empty track commissary, only to ask Lisa if he may join her, claiming that it is the only seat left. There is obvious tension between them, but also respect and a hint of mutual attraction. After 13 hours of racing, Erich Stahler spins his Ferrari 512 at Indianapolis Corner, causing teammate Claude Aurac to veer off the track in a major accident. Momentarily distracted by the flames of Aurac's car, Delaney reacts too late to safely avoid a slower car, striking the guardrail and bouncing several times across the road, striking the guardrails on each side of the road multiple times, totaling his Porsche 917. Both survive, but Aurac's injuries are extensive and he is medevaced to a hospital by helicopter. Lisa appears at the track clinic where Delaney is briefly treated. She is distraught at his crash, which stirs up emotions from Piero's passing she had been seeking to put in the past. Delaney consoles her and rescues her from a horde of reporters. After he puts her in a waiting car, a journalist asks Delaney whether his and Aurac's accident can be compared to the one with Belgetti in the previous year's race. Delaney merely stares him down. Porsche driver Johann Ritter senses that his wife Anna would like for him to quit racing. He suggests it, thinking she will be overjoyed. She demurs and says she would like it only if he likes it. He chides her a bit about not being entirely honest. Later, the decision is taken out of his hands when team manager David Townsend replaces him for not being quick enough on the track. Anna tries to comfort him, reminding him that he was planning to quit anyway. Lisa goes to Delaney's trailer to talk with him. After his brush with death, she is even more drawn to him and despairs that he may meet the same fate as her husband; but Delaney finds the thrill too addictive to quit. Townsend enters and asks him to take over driving Ritter's car. After a moment's unspoken communion with Lisa, he follows Townsend, who tells him, "Michael, I want you to drive flat out. I want Porsche to win Le Mans." In the closing minutes of the race, the two Porsches and their rival Ferraris vie for the win, with Delaney in the #21 car and teammate Larry Wilson in #22. The Ferrari leading the race retires due to a flat tire, leaving Wilson in the lead and only Delaney's archrival, Stahler, to contend with. The faster pair quickly catches Wilson. Delaney passes Stahler for second place. Slower traffic in his lane forces Delaney to brake, allowing Stahler to overtake on the left. Delaney drafts the German, then both move alongside Wilson. Delaney takes actions that seem intended to guarantee a 1–2 Porsche win rather than going for first himself. Rather than try to pass Wilson, then possibly Stahler, Delaney switches to the right lane and drafts Wilson, allowing both to pull up with Stahler. For good measure, Delaney bumps Stahler twice. When Stahler tries to pass again, Delaney steers toward him, looking likely to bump Stahler again and send him into the guard rail, forcing him to throttle back and brake to avoid that outcome, thus ensuring the desired 1–2 win for Porsche.
Өндіріс
Ле-Ман 1970 жылдың маусым және қараша айлары аралығында Ле-Ман трассасында түсірілді, оның ішінде сол маусымның ортасында өткен Ле-Манның 24 сағаттық жарысы кезінде де түсірілімдер жүргізілді. Бірақ #26 нөміріндегі өтінім қабылданбады. Оның орнына ол жарысты Жо Сифферт пен Брайан Редман басқарған көк түсті #20 Gulf Porsche 917K көлігінде бастайды. Жарысқа көш бастаған ақ түсті #25 Porsche 917 "Long tail" көлігін Вик Элфорд пен Курт Аренс-младший жүргізді. Маккуин бұрын Себрингтің 12 сағаттық жарысында екінші орын алған Porsche 908/2 көлігін McQueen's Solar Productions компаниясы жарысқа қатыстырды, сонымен қатар нақты жарыс кадрларын түсіру үшін ауыр кинокамералар қолданылды. Бұл #29 камералық көлік, оны старт алқабында қара матамен жабылған күйінде қысқаша көруге болады (шамамен 17:51 минутта), және тағы да 79-шы минутқа дейін (шамамен 1:18:42 минутта) старт сызығынан өтіп бара жатқанда, Porsche-тің Герберт Линге мен Джонатан Уильямс басқарды. Ол 282 айналым жасап, жарысты 9-шы орында аяқтады, бірақ классификацияланбады, себебі пленді ауыстыру үшін тоқтағандықтан, қажетті ең төменгі қашықтықты жүрген жоқ. Дегенмен, ол P3.0 класында екінші орынды иеленді. Жарыстан кейін түсірілген қосымша кадрларда жарысқа қатысқан Porsche 917 және Ferrari 512 көліктері пайдаланылды. Маккуин 1968 жылы ойнаған "Томас Крон ісі" фильмінде бастама көтергендей, фильмде Кристофер Чэпменнің жаңа мультидинамикалық бейнелеу техникасын қолдануды қалады. Чэпмен оған қарсы кеңес берді, бұл Маккуиннің көңілін қалдырды; Чэпменнің сөзімен айтқанда: "Бұл тым үлкен фильм, тым көп сценаристтер бар; ол осылай жұмыс істемейді". Маккуин мен Джон Стерджес "Чемпион күні" деп аталатын фильм түсіруді жоспарлаған, ол "Гран-при" түсірілімімен бір уақытта өтуі керек еді; өндірісті бастаумен байланысты туындаған қиындықтар Маккуиннің (ол "Гран-приде" рөлді ойнаудан бас тартқан) назарын басқа жобаларға аударуға мәжбүр етті. Маккуин өзінің жеке өндіріс компаниясы Solar Productions-ты құрды және фильмді жасауға көмектесу үшін Cinema Center Films-пен байланыс орнатты. Бұл фильмнің элементтері 1970 жылы түсірілімі басталатын "Ле-Ман" фильмінде қайта пайдаланылатын болады. Айынышты жағдай, Стерджес Cinema Center түсірілімнің барысына қанағаттанбағандықтан жобадан бас тартады (олар Маккуинды Роберт Редфордқа алмастыруды қалаған). Стерджес: "Мен тым қарт және тым баймын" деген сөздерін айтқан. Аллан Трастман, бұрын Маккуиннің "Буллитт" (1968) сияқты фильмдеріне сценарий жазғаннан кейін, фильмнің сценарийін жазу үшін шақырылған, бірақ Маккуинмен келіспеушілікке ұшырап, өндірістен шығарылды, бұл оның сценарий жазу мансабындағы одан әрі әрекеттеріне кедергі келтірді. Телевизиядағы жұмысымен танымал Ли Х. Катзин жобаны аяқтау үшін шақырылды, ал ресурстар жетіспейтін Маккуин Cinema Center-мен келісімге келуге мәжбүр болды, нәтижесінде ол шығармашылық бақылауын жоғалтты.
Le Mans was filmed on location on the Le Mans circuit between June and November 1970, including during that season's actual 24 Hours of Le Mans race in mid June. but the #26 entry was not accepted. Instead, he is depicted as starting the race in the blue #20 Gulf Porsche 917K driven by Jo Siffert and Brian Redman. The race leading white #25 Porsche 917 "Long tail" was piloted by Vic Elford and Kurt Ahrens Jr. The Porsche 908/2, which McQueen had previously co driven to a second place in the 12 Hours of Sebring, was entered in the race by McQueen's Solar Productions, complete with heavy movie cameras capturing actual racing footage. This #29 camera car, which can be briefly seen in the starting grid covered with a black sheet (at approximately 17:51), and again at just before the 79 minute mark (at 1:18:42) racing past the starting line, was driven by Porsche's Herbert Linge and Jonathan Williams. It traveled 282 laps, or , and finished the race in 9th position, but it was not classified, as it had not covered the required minimum distance due to the stops to change film reels. It did, however, manage to finish second in the P3.0 class. Additional footage shot after the race used actual Porsche 917 and Ferrari 512s in competition liveries. McQueen had wanted to employ Christopher Chapman's new multi dynamic image technique in the film, as had been done at his instigation with The Thomas Crown Affair, in which he starred in 1968. Chapman advised against it, much to McQueen's disappointment; in Chapman's words, "It was much too big a film, with too many writers; it wouldn't work that way." McQueen and John Sturges planned to make a movie called Day of the Champion, which was going to occur at the same time that Grand Prix was in production; lingering troubles with getting production to start meant that McQueen (who rejected an offer to star in Grand Prix) had to focus on other projects, such as The Sand Pebbles (1966). McQueen formed his own production company, Solar Productions, and came into association with Cinema Center Films to help make the film. Elements of the would be movie would be re used in Le Mans, which would start filming in 1970. Unfortunately, Sturges would drop out of the project when Cinema Center did not find the progress of the filming satisfactory (to the point that they wanted to replace McQueen with Robert Redford). Sturges was quoted as saying, "I'm too old and too rich" to put up with trouble. Alan Trustman, hired to write the film after having written for previous McQueen features, such as Bullitt (1968), suffered a falling out with McQueen and was fired from production, which would hinder further attempts in his scriptwriting career. Lee H. Katzin, known for television work, was brought in to finish the project, while McQueen, strapped for resources, had to strike a deal with Cinema Center that saw him lose creative control.
Қабылдау
Rotten Tomatoes сын-пикирлерді жинақтайтын сайтында фильмге қатысты 14 пікірдің негізінде 71% мақұлдау көрсеткіші тіркелді.
On review aggregation website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 71% based on 14 reviews.
Деректі фильм
Стив Маккуин: Адам және Ле-Манс – 2015 жылғы деректі фильм, ол актердің 1971 жылғы «Ле-Манс» фильмін жасауға жасаған тыраны егжей-тегжейлі көрсетеді. Фильмде оның сол кездегі әйелі Нейл Адамс Маккуин, бірге ойнаған Луиза Эдлинд пен Зигфрид Раух, сондай-ақ Маккуиннің ұлы Чад Маккуиннің сұхбаттары бар. Бұған қоса, Джон Стерджес пен Стив Маккуиннің үнтаспалары да кірген.
Steve McQueen: The Man & Le Mans is a 2015 documentary film detailing the actor's quest to make the 1971 film Le Mans, complete with interviews from his then wife Neile Adams McQueen, co stars Louise Edlind and Siegfried Rauch, and McQueen's son Chad McQueen. It also includes recordings from John Sturges and Steve McQueen.