Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вальтер IV (1205–1246) – 1205 жылдан 1246 жылға дейін Бриенн графы болды.
Walter IV ( (1205–1246) was the count of Brienne from 1205 to 1246.
Өмір
Вальтер Бриенн графы Вальтер III және Сицилиялық Эльвираның ұлы болды. Ол дүниеге келген шақта әкесі Сицилия тағына таласып, түрмеде қайтыс болды. Оның Таранто княздығы мен Лекче графының мұрасы тәркіленді. Ол оны қайтару үшін 1228–1229 жылдары Кілттер соғысына қатысты. Өспірім шағында Вальтер Иерусалимді билеген әйелі Джон Бриенннің туысы бар Оутремерге жіберілді. 1221 жылы Джон оған Яффа және Аскалон графтықтарын сыйлады және Кипрлық Иуг I-нің қызы Мариямен (1215 жылғы наурызға дейін – шамамен 1252 немесе 1254 жылдары) 1233 жылы үйлендірді. Әйелі Фридрих II патшалықтан қуылғаннан кейін де Вальтер Иерусалим Корольдығының ең маңызды феодалдарының бірі болды. Ол 1239 жылы Наварралық Теобальд I-нің крест жорығына қатысып, Айюбидтер тарапынан тұтқынға алынған көптеген француз крестшілерінің қатарында болды. Ол 1244 жылы Ла-Форби шайқасында Салих Әюб әскерлеріне қарсы жорыққа шыққан крест армиясының бас қолбасшысы болды. Сириялық одақтасы Хомстың әл-Мансурдың кеңесіне қайшы, Вальтер лагерін нығайтып, Хорезмдіктердің шегінуін күтудің орнына, шабуылға өтуді талап етті. Бұл апатты шайқаста крестшілердің Сирия әскерлері жартылай қырылды. Вальтер тұтқынға алынып, Яффа қабырғаларының алдында азапталды, ал 1246 жылы Хорезмдіктердің Хомс түбіндегі жеңілісінен кейін Мысырлықтарға тапсырылды. Ол Каирде түрмеге қамалып, өзі тонаған керуендердің саудагерлері тарапынан өлтірілді. Оның үлкен ұлы Джон оның орнын басты, бірақ баласыз қайтыс болды. Кіші ұлы Бриенн Хью Оңтүстік Италияға қоныстанды және Лекче графтығын оған қайтарған Анжу Карлының жақтасы болды.
Walter was the son of Walter III of Brienne and Elvira of Sicily. Around the time of his birth, his father lost his bid for the Sicilian throne and died in prison. His inheritance of the Principality of Taranto and the County of Lecce was confiscated. He took part in the War of the Keys in 1228–1229 in an effort to recover it. While a teenager, Walter was sent to Outremer where his uncle John of Brienne was the ruler of Jerusalem. In 1221 John gave him the County of Jaffa and Ascalon, and arranged a marriage with Maria (before March, 1215 – ca. 1252 or 1254), daughter of Hugh I of Cyprus, in 1233. Even after his uncle had been forced out of the kingdom by Frederick II, Walter remained one of the most important lords of the Kingdom of Jerusalem. He participated in the Crusade of Theobald I of Navarre in 1239 and was among the many French Crusaders captured by the Ayyubids. He was commander of the Crusader army that marched against the forces of as Salih Ayyub at the Battle of La Forbie in 1244. Against the advice of al Mansur of Homs, his Syrian ally, Walter insisted on taking the offensive, rather than fortifying his camp and awaiting the retreat of the Khwarezmians. In this disastrous battle, the Crusader Syrian forces were nearly annihilated. Walter was captured, tortured before the walls of Jaffa, and ultimately turned over to the Egyptians after the Khwarezmian defeat before Homs in 1246. He was imprisoned in Cairo and murdered by merchants whose caravans he had robbed. He was succeeded by his elder son John, who died childless. His younger son Hugh of Brienne settled in Southern Italy and became a partisan of Charles of Anjou, who returned to him the family's county of Lecce.