Кіріспе

Джон Сейберт (1791 – 1860) – евангелистік қауымдастықтың американдық епископы. Ол осы діни ұйымның екінші епискобы болды және Евангелиелік Біріккен Бауырлар шіркеуінің (және Біріккен Методистік шіркеуінің) алдын батырларының бірі еді. Ол 1839 жылғы Бас конференцияда сайланды.

Тууы және отбасы

Сейберт 1791 жылдың 7 шілдесінде Пенсильвания штатының Манхайм қаласында дүниеге келді және 1860 жылдың 4 қаңтарында Огайо штатының Флат-Рок маңында қайтыс болды. Оның әкесі Генри Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде британ армиясында неміс жалдамалы әскері болған. Ол тұтқындалып, Пенсильвания штатының Ланкастер қаласында түрмеге қамалған. Соғыстан кейін ол үш жылға м. Шаффнерге міндетті еңбек етіп берді. 1790 жылы Генри Сьюзан Крейзерге үйленді. Олардың төрт ұлының екеуі – Джон мен Дэвид есейді.

Ерте өмір және дінге айналу

Джон аға лютерандық сенімде бекітілді. Ол неміс және ағылшын тілдерінде бастауыш білім алды. Отбасы жақсы жағдайға ие болды, Джон 1806 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Мангеймге жақын жердегі ферманы мұраға алды. Генри қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Джонның анасы ұлдарын тастап, Пенсильвания штатындағы Хармонидегі "Раппиттер" деп аталатын діни қауымға кірді. Джон өмірінің соңына дейін оның әйелімен байланысын сақтап тұрса да, оның іс-әрекеті Дәуіттің анасынан түңгіш рет алыстауына себеп болды. Лютеран болып өсіп, тіпті сенімін бекіткенімен, Джон 1810 жылғы 21 маусымда Мангеймде саяхатшы евангелист уағызшы Маттиас Бетцтің өткізген діни жаңғыруында дінге қайта оралды. Ол бірден христиандық сенімге деген үлкен құлшынысын көрсетті. Мангеймде жиналатын сыныптың жетекшісі болып сайланды. Сонымен қатар, жақын жердегі Маунт Джойда жиналатын сыныптың да жетекшісі болып тағайындалды.

Діни қызмет

Сейбертті Евангелиелік қауымдастықтың уағыз қызметіне Рев. Джон Дрейсбах, алғашқы діни лидер әкелді. Сейберт 1819 жылы сынақтан өткен уағыздаушы ретінде қабылданды және Ланкастер округіне тағайындалды. Ол Библия мен теологияны зерттеудің қатаң тәртібін бастады, және осы тәртіпті ұзақ қызметі бойы сақтады. 1822 жылы Сейберт диакен болып тоғыстырылды. Ол басқа шіркеулерде/округтерде қызмет етіп, соңында Огайо конференциясына жетті. Огайоның батпақты аймақтарын аралап жүргенде, ол малярияға шалдықты, бұл оның қалған өмірінде денсаулығының нашар болуына себеп болды. 1824 жылы ол ақсақал болып тоғыстырылды. 1825 жылы ол қадағалаушы ақсақал лауазымына сайланды, Пенсильваниядағы Қанахан округіне (Сускехана өзенінің шығысы, Вирджинияның оңтүстігі және Нью-Йоркке дейінгі кең аумақ) тағайындалды.

Епископтық қызмет

Евангелистік қауымдастықтың аумақтық кеңеюі, сондай-ақ оның қайырымдылық және миссионерлік қоғамдарының күрделенуі 1839 жылы дінбастың басшылықты үлкен орталықтандыруға ұласты. Бұл Джон Сейберттің 1808 жылы негізін қалаушы епископ Джейкоб Олбрайт қайтыс болғаннан бері бұл лауазымды алғаш рет иеленген евангелистік көшбасшы болып сайлануына әкелді. Сейберт көп дұға етіп, өзін-өзі тексергеннен кейін ғана бұл сайлауды қабылдады. Епископ ретінде Сейберт кеңейіп жатқан шіркеуде кеңінен саяхаттап, жалпы миссионерлік қызметте де, барлық конференцияларда төрағалық етуі керек болды. Ол жолдары жақсы жерлерде арбамен сапар шегетін. Жолдары жоқ жерлерде ол атпен, ал кейде жаяу жүрді. Оның саяхаттары Нью-Йорк, Нью-Джерси, Шенандоа аңғары, Пенсильванияның оңтүстік-батысы, батысқа қарай Сент-Луис, шығыс Айова, солтүстік Иллинойс, Милуоки, Детройт, Канададағы Ватерлоо, Буффало және Мохок аңғарына дейін созылды. Мысалы, 1850 жылы ол Пенсильванияда 106 күн, Нью-Йоркте 50 күн, Огайода 60 күн, Мичиганда 11 күн, Индианада 34 күн, Иллинойста 81 күн, Висконсинде 14 күн, Мэрилендте 6 күн, Канадада 3 күн (барлығы 365 күн) жол жүрді. Кейінірек пойызбен саяхаттау мүмкіндігі болғанымен, епископ Сейберт бұрынғы саяхат тәсілдерін жалғастырды, себебі ол осылайша жолында мұқтаж жандарға көмектесе алды.