Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вальтер III Бриенн (шамамен ; 1205 жылғы маусымда қайтыс болған) – Солтүстік Франциядан шыққан ақсүйек. 1191 жылы Бриен графы атанған Вальтер сицилиялық ханшайым Эльвираға үйленіп, оның мұрасын иелену үшін әскерін Оңтүстік Италияға жеткізді. 1201 жылы ол Эльвираның құқығымен Таранто князі болды, бірақ Сицилия патшасы болып бекінуге үлкермей соғыста қаза тапты.
Walter III of Brienne (, ; died June 1205) was a nobleman from northern France. Becoming Count of Brienne in 1191, Walter married the Sicilian princess Elvira and took an army to southern Italy to claim her inheritance. He became Prince of Taranto in her right in 1201 but died fighting before he could establish himself as King of Sicily.
Ерте өмір
Вальтер III Бриендік Ерар II мен Монфокондық Аньестің үлкен ұлы болды. Ол 1166 жылдан кейін дүниеге келген болуы мүмкін, ал 1191 жылы әкесінен кейін Бриен графы болды. 1190-шы жылдардың соңында Вальтер мен оның бауырлары Пётр II Куртене (Франция королі Филипп II-нің туысы) мен Пётрдің вассалы Герве IV Донзи арасындағы жанжалға қатысты. Филиптің туысын қолдауынан ынталандырылып, Вальтер Франция королі Ричард I Англия патшасымен соғысқанда қысқа мерзімге "Франция королінен бас тарды". Содан кейін Филип Бриен ағайындарының күшейіп бара жатқан ықпалынан көңілі тоңды.
Walter III was the eldest son of Erard II of Brienne and Agnès of Montfaucon. He was likely born after 1166, and succeeded his father as Count of Brienne in 1191. In the late 1190s, Walter and his brothers became involved in the conflict between Peter II of Courtenay (first cousin of King Philip II of France) and Peter's vassal Hervé IV of Donzy. Possibly provoked by Philip's support of his cousin, Walter briefly "abandoned the King of France" during the latter's conflict with King Richard I of England. Philip then became weary of the growing influence of the Brienne brothers.
Неке және науқан
12 ғасырдың соңында Сибилла Ачерралық, Сицилия патшасы Танкредтің жесірі, қыздарымен бірге Францияға келді. Сибилла өзінің үлкен қызы Эльвираға (Албиния және Мария сияқты басқа да есімдермен белгілі) үйленетін және Сицилия Корольдігіне талап ету құқығы бар қабілетті дворянды іздеді. Сицилияны жетім қалған шала жас Фредерик патшаның регенттері басқарды, ал оның ата-анасы Генрих пен Констанция Сибилланың отбасын тақтан құлатты. Франция королі Филипп II, бұрынғы сицилиялық патшайыммен кеңескен соң, Мелунда кеңес өткізді. Онда Эльвираның Вальтерге үйленуі туралы келісімге келді. Осылайша Филипп Вальтерге өкіметін күшейтіп, сонымен бірге Францияны тастап кетуге итермеледі. Вальтер патшадан 20 000 ливр париси сомасында үлкен сыйлық алды деген қауесет бар, бірақ бұл күмәнді. Дегенмен, Бриенн үйі үшін Вальтердің Эльвираға үйленуі күрт өрлеуді және әулеттің алтын ғасырының басталуын білдірді. 1199 жылдың қараша айында Вальтердің тікелей сюзерені, Шампань графы Теобальд III Төртінші крест жорығын бастады. Вальтер дереу крест алып, Монбельярлық Вальтер сияқты болашақ крестшілерді, Оңтүстік Италиядағы жорығына көмектесуге көндіре бастады, олар қасиетті жерге жол тартқанда. Ол адамдарды жинағаннан бөлек, 1200 жылдан бастап ақша және жабдықтар жинады, 1201 жылдың сәуір айына дейін барлық жерін сатты немесе кепілге берді. Сонымен қатар, ол Папа Иннокентий III-нің құрметін және маңызды көмегін алды. Иннокентий Фредерик патшаның қамқоршысы болғанмен, оның регенттеріне қарсы тұрды. Ол Вальтердің Эльвираның Фредериктің тағына талап етуін мойындау туралы өтінішін қабылдамады, керісінше, олардың Таранто княздығы мен Лекче графтығына құқығын мойындады. Ал Танкредтің отбасы Фредерикті өздерінің патшасы ретінде мойындауға мәжбүр болды. Вальтер Тарранто мен Лекчені бағындыру оған жеткілікті күш беретінін білді және келісімге келді. Брайенді кіші інісі Жанға тапсырып, Вальтер алпыс салт атты және қырық атты сержанттардан тұратын шағын әскермен Италия түбегіне келді. 1201 жылдың көктемінде ол Фредерик патшалығына жетіп, Капуа мен Канна шайқастарында жеңіске жеткендей көрінді. Иннокентий Вальтерді Сицилия аралына өтуге шақырды. Вальтер түбектегі өзінің позициясын бекітпестен, аралдағы Иннокентийдің жауымен күресуге асықпады.
At the end of the 12th century, Sibylla of Acerra, widow of King Tancred of Sicily, arrived with her daughters in France. Sibylla sought a capable nobleman who would marry her eldest daughter, Elvira (known by a handful of other names, including Albinia and Maria), and press her claim to the Kingdom of Sicily. Sicily was then controlled by the regents of the orphaned infant king Frederick, whose parents, Henry and Constance, had deposed Sibylla's family. King Philip II of France, having been approached by the former Sicilian queen, convened a meeting in Melun. It was agreed there that Elvira should be married to Walter. Philip thereby emphasized his authority over Walter while at the same time encouraging him to leave France. Walter reportedly received an impressive sum of 20,000 livre parisis from the King, though this is doubtful. For the House of Brienne, however, Walter's marriage to Elvira signified a sudden rise and the beginning of the dynasty's golden age. The Fourth Crusade was launched by Walter's immediate suzerain, Count Theobald III of Champagne, in November 1199. Walter promptly took the cross and started persuading prospective crusaders, such as his cousin Walter of Montbéliard, to assist him in his upcoming campaign in southern Italy on their way to the Holy Land. Besides recruiting men, Walter energetically collected money and supplies from 1200, selling or mortgaging all of his land by April 1201. He also secured the blessing and significant aid from Pope Innocent III. Innocent was the guardian of King Frederick but determinedly opposed to his regents. He refused Walter's petition to recognize Elvira's claim to Frederick's throne; instead, he recognized the couple's right to the Principality of Taranto and the County of Lecce. In return, Tancred's family was compelled to recognize Frederick as their king. Walter knew that securing possession of Taranto and Lecce would give him a sufficient power base and agreed. Leaving his younger brother John in charge of Brienne, Walter arrived to the Italian Peninsula with a small army, including sixty knights and forty mounted sergeants. By the late spring of 1201, he had arrived to Frederick's realm and appeared victorious, having won battles at Capua and Cannae. Innocent urged Walter to cross to the island of Sicily. Walter was reluctant to combat Innocent's enemies on the island before consolidating his position on the peninsula.
Өлім және соңынан
1204 жылы Вальтер Террачина бекінісінде Вобургтың Дипольдімен қоршауға алынды және жебеден көзін жоғалтты, бірақ ол қоршауды бұзып, Дипольдке қарсы күреске шықты. 1205 жылғы маусымның бір түнінде жау әскерлері Вальтердің лагеріне кіріп, оның шатырының арқандарын кесіп, шатырды Вальтердің үстіне құлатып, пышақтап жарақаттады. Вальтер алған жарақатынан 1205 жылғы маусымда қайтыс болды. Вальтер қайтыс болған кезде жүкті болған Эльвира тез арада қайтадан тұрмысқа шықты. Ол Вальтер IV есімді ұлды дүниеге әкелді. Олардың отбасының талаптары Фредерик билік еткен қалған уақытта проблема тудырды. Вальтер III-тің Бриендегі мұрагері оның інісі Джон болды, ол Вальтер IV есейгенге дейін графтықты басқарды.
By 1204, Walter was besieged in the fortress of Terracina by Diepold of Vohburg and lost an eye to an arrow, but he broke the siege and put Diepold to fight. One night in June 1205, a contingent of enemy soldiers infiltrated Walter's camp, cut the ropes of his tent, felled it on Walter and stabbed him. Walter died of his wounds soon afterwards, June 1205. Elvira, pregnant at the time of Walter's death, quickly remarried. She gave birth to a posthumous son, Walter IV. Their family's claims posed problems for the rest of Frederick's reign. Walter III was succeeded in Brienne by his brother John, who held the county until Walter IV reached the age of majority.