Кіріспе
Бақытты үйректер – 2002 жылдың 20 қарашасынан бастап Wall Street Journal газетінің редакциялық мақалаларында АҚШ азаматтарын сипаттау үшін қолданылған термин. Бұл азаматтар табысы салық шегінен төмен болғандықтан (жеңілдіктер мен салық жеңілдетулерінен кейін) федералды табыс салығын төлемейді. Бұл термин бастапқы мағынасынан асып, АҚШ-тағы салық реформасы және табыс теңсіздігі туралы пікірталстарда қолданылатын ресми емес терминологияның бір бөлігіне айналды. Терминнің мағынасы саяси көзқарасқа байланысты екіге бөлінді. Көптеген консерваторлар үшін бұл термин АҚШ-та бай немесе көп еңбек ететін азаматтардың салықтарымен қаржыландырылатын мемлекеттік жәрдемақыға тәуелді, өзі салық төлемейтін және басқалардың салықтарынан төленетін үлкен жәрдемақыны дауыс беру арқылы алуға тырысатын «паразиттік» класс пайда болып келе жатқандығы туралы саяси теорияның бір бөлігіне айналды. Осы себепті Рик Перри және Мишель Бахман сияқты көрнекті консервативті саясаткерлер кедей азаматтардың салықтарын арттыруды ұсынды, осылайша оларды артық салық салу және «үлкен үкімет» деп аталатын мәселелер туралы хабардар етуді көздеді. 2012 жылғы президенттік сайлауға қатысқан республикалық үміткер Митт Ромни: «47 пайыз адам либералды дауыс береді, олар денсаулық сақтауға, тамаққа, баспанаға және басқа да нәрселерге құқылы деп санайды. Бұл – ендік. Үкімет оларға осыны беруі керек. Олар бұл президентке қандай болса да дауыс береді. АҚШ азаматтарының 47 пайызы табыс салығын төлемейді. Сондықтан төмен салықтар туралы біздің үгітіміз оларға жетпейді. Мен оларды жеке жауапкершілікке алуға және өз өміріне қамқорлық жасауға ешқашан көндіре алмаймын» деді. Перри президенттік науқанында: «Байлықты бөлісу табысқа қол сұғумен тең» деді. «Біз американдықтардың жартысына жуығы табыс салығын төлемейтін жағдайға түскенін көргенде ашуға бізді алады». Бұл термин либералдар мен кейбір консерваторлар тарапынан сынға ұшырады, өйткені ол адамдардың кедей болуына «бақытты» екенін ұсынады. Бұл термин Wall Street Journal және консерваторлардың кедейлік туралы шынайы хабардар еместігін немесе бай салық төлеушілердің пайдасына кедейлерге салықты көтеруді жоспарлап отырғанын көрсету үшін де қолданылды, бұл «кері сыныптық соғыс» деп сипатталды. Сондай-ақ, көптеген «қызыл» штаттар өте кедей болғандықтан, табыс салығын төлемейтін көптеген адамдар шын мәнінде консервативті сайлаушылар екені, ал «көк» штаттардың бай тұрғындары көбінесе либералды дауыс беретіні де айтылды.
Lucky duckies is a term that was used in Wall Street Journal editorials starting on 20 November 2002 to refer to Americans who pay no federal income tax because they are at an income level that is below the tax line (after deductions and credits). The term has outlived its original use to become a part of the informal terminology used in the tax reform and income inequality debates in the United States. The term's meaning has split depending on political persuasion. For many conservatives, the term has become part of a political theory that the US is developing an increasingly large 'moocher' class who depend on government benefits paid for by taxes from richer or harder working citizens, pay no taxes themselves and vote themselves higher benefits paid for from the taxes of others. This has led prominent conservative politicians such as Rick Perry and Michele Bachmann to propose that poorer citizens should have their taxes increased to make them more aware of the problems of excessive taxation and so called big government. 2012 Republican presidential candidate Mitt Romney commented that "There are 47 percent of the people who will vote liberal no matter what believe that they are entitled to health care, to food, to housing, to you name it. That's an entitlement. The government should give it to them. And they will vote for this president no matter what 47% of Americans pay no income tax. So our message of low taxes doesn't connect I'll never convince them they should take personal responsibility and care for their lives." Perry, announcing his presidential campaign, commented "Spreading the wealth punishes success we're dismayed at the injustice that nearly half of all Americans don't even pay any income tax." The term was, meanwhile, immediately criticised by liberals and some conservatives for suggesting that people are 'lucky' to be so poor that they are not eligible to pay tax. It has also been used to suggest that the WSJ and, by proxy, conservatives lack real awareness of poverty or intend to raise taxes on poor people for the benefit of richer taxpayers, a suggestion that has been described as 'reverse class warfare'. It has also been argued that as many red states are particularly poor, many individuals who pay no income tax are in fact generally conservative voters, while many rich residents of blue states consistently vote liberal.
Консервативтілер
Консерваторлар да бұл аргументті сынады. 2011 жылы жазған хатында Рамеш Поннуру: "Консерваторлар проблеманы салықты көтеру арқылы емес, әлеуметтік төлемдерді қысқарту арқылы шешуге тырысуы керек, себебі бұл адамдарды әлеуметтік төлемдерді қысқартуға ынталандыруға мүмкіндік береді. Кедей және орта таптың адамдарына салықты көтеру – қателік болар еді. Бұл идея халыққа ұнамайтыны анық. Бұл консерватизмнің мәнін өзгертіп, бір топтың есебінен екінші топқа көмектесуге бағытталған сенімге айналдырады, бұл теңдікке ұмтылатын либерализмнің кері бейнесі". Жазушы У. Джеймс Антл кедей адамдарға табыс салығын төлемеуге мүмкіндік беретін шектік мәндер туралы былай деді: "Консерваторлар осы саясаттың бәрін қолдады, [және кедейлер] бұл 'сәтті адамдар' емес. Менің ойымша, консервативтік жеке жауапкершілік көзқарасы бойынша, адамдар өмір сүруге мінімді деңгейдегі табыспен өздері мен отбасыларын қамтамасыз етуі керек, ал содан кейін ғана үкіметті қолдауы керек".