Ақиқалықты жасау тәсілдері: Құжаттардың қолданбасы мен өңдеуі
False document
Жалған құжаттар – көркем әдебиетте шындыққа ұқсастық құру тәсілі. Мақсаты – оқырманды ақиқатқа сендіру. Мысалдар: Зиновьев хаты, «Сион ақсақалдарының хаттамалары».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көркем шығармаға сенімділік тудыру үшін қолданылатын тәсіл.
Technique employed to create verisimilitude in a work of fiction
Жалған құжат – автордың көркем шығармадағы сенімділікті арттыру мақсатымен, нақты деректерге ұқсайтын құжаттарды ойлап табу, енгізу немесе айту арқылы қолданатын тәсіл. Жалған құжаттың мақсаты – аудиторияны ұсынылып отырған мәліметтердің шындыққа сәйкес екеніне көндіру.
A false document is a technique by which an author aims to increase verisimilitude in a work of fiction by inventing and inserting or mentioning documents that appear to be factual. The goal of a false document is to convince an audience that what is being presented is factual.
Саясатта
Зиновьев хатындағы жалған құжат Ұлыбританиядағы алғашқы Лейбористік үкіметтің құлауына себеп болды. Жасырын барлау қызметтеріндегі қастандықтар соңғы кезде де орын алды, мысалы, Гарольд Уилсон 1960 жылдары Парламент мүшелерінің телефондарын тыңдаудың алдын алу үшін ережелер енгізді. 1903 жылы Ресейде алғаш жарияланған, еврейлердің бүкіл әлемді билеу жоспарын сипаттауды мақсат еткен «Сион ақсақалдарының хаттамалары» бірнеше тілге аударылып, 20 ғасырдың басында халықаралық деңгейде таратылды.
A forged document, the Zinoviev Letter, helped bring the downfall of the first Labour Government in Britain. Conspiracies within secret intelligence services have occurred more recently, leading Harold Wilson to put in place rules in the 1960s to prevent phone tapping of members of Parliament, for example. The Protocols of the Elders of Zion, purporting to describe a Jewish plan for global domination, was first published in Russia in 1903, translated into multiple languages, and disseminated internationally in the early part of the 20th century.
Өнер саласында
Суретші JSG Boggs-тың өмірі мен шығармашылығын жазушы және журналист Лоренс Весхлер жан-жақты зерттеді. Боггс валютаны ерекше мұқияттықпен және дәлдікпен салды, бірақ ол әрқашан тек бір жағын ғана салды. Содан кейін ол салған валютаның қағазымен бірдеңе сатып алуға тырысты. Оның мақсаты – әр банкнотты күнделікті саудаларда номиналды құнымен өткізу болатын. Ол осылайша тамақ, киім және тұруға орын сатып алды, ал сауда аяқталғаннан кейін оның банкноттары өнер нарығында номиналды құнынан әлдеқ есе қымбатқа бағаланды. Боггс өзінің туындыларының өнер нарығындағы жоғары құнынан ешқандай пайда таппады, тек сатып алған тауарларды, қалдық ақшаны, чектерді және басқа да осы сияқты материалдарды қайта сатудан ғана табыс көріп отырды. Ол көптеген елдерде тұтқындалды және оның жұмысына байланысты көптеген пікір таластары болды. Орсон Уэллстің "F for Fake" ("Жалған үшін") фильмі – бұл жалғандық туралы (өнердегі жалғандық және оны қоршаған журналистика) және фильмдегі жалған эпизодтар туралы керемет мысал. Фильмде белгілі өнер жалғаншысының, оның биографы Клиффорд Ирвингтің және Ирвинг басып шығуға тырысқан Говард Хьюздің жалған өмірбаяны туралы айтылады. Фильмде шындық пен жалғандық мәселелері зерттеледі, сонымен бірге Уэллс деректі түсірілімдермен қатар ойдан шығарылған сюжеттерді қосып, көрермендерді алдап отырады.
Artist JSG Boggs's life and work have been extensively explored by author and journalist Lawrence Weschler. Boggs drew currency with exceptional care and accuracy, but he only ever drew one side. He then attempted to buy things with the piece of paper upon which he has drawn the currency. His goal was to pass each bill for its face value in common transactions. He bought lunch, clothes, and lodging in this manner, and after the transactions were complete, his bills fetched many times their face value on the art market. Boggs did not make any money from the much larger art market value of his work, only from reselling the goods bought, the change and receipts and other such materials. He was arrested in many countries, and there was much controversy surrounding his work. Orson Welles' F for Fake is a prime example of a film which is both about falsification (art forgery and the journalism surrounding art forgery) as well as having falsified moments within the film. The movie follows the exploits of a famous art forger, his biographer Clifford Irving, and the subsequent fake autobiography of Howard Hughes that Irving tries to publish. The issues of veracity and forgery are explored in the film, while at the same time, Welles tricks the audience by incorporating fake bits of narrative alongside the documentary footage.
Крос-маркетингте
Фильмдер мен телешоуларды жарнамалау және тауар ретінде сату мақсатымен қосымша материалдар жасаудың ұзақ тарихы бар. Ойыншықтар, ойындар, түскі аспаптар, киім-кешек сияқты алуан түрлі материалдар жасалды, және кейбір жағдайларда олар бастапқы бағдарламадан кем емес, тіпті одан да көп кіріс әкелді. Ірі тауар сату салаларының бірі – баспа ісі. Көбінесе мұндай материалдар шоудың мифологиялық негізінде канонға жатпайды; алайда, кейбір жағдайларда кітаптар, журналдар және т.б. жаратушылардың өзінің қалауымен канондық болып есептеледі. Интернеттің дамуымен онлайн материалдың канондық мәні артып келеді.
There is a long history of producers creating tie in material to promote and merchandise movies and television shows. Tie in materials as far ranging as toys, games, lunch boxes, clothing and so on have all been created and in some cases generate as much or more revenue as the original programming. One big merchandising arena is publishing. In most cases such material is not considered canon within the show's mythology; however, in some instances the books, magazines, etc. are specifically designed by the creators to be canonical. With the rise of the Internet, in canon online material has become more prominent.