Фернанду Пессоа: Португалияның ұлы ақыны және философы

Кіріспе

Португалиялық ақын, жазушы және философ (1888–1935)

Фернандо Антонио Ногира Пессоа (fɨɾˈnɐ̃du pɨˈsoɐ; 13 маусым 1888 – 30 қараша 1935) – португал ақыны, жазушысы, әдеби сыншысы, аудармашысы, баспагер және философ, ХХ ғасырдың ең маңызды әдеби тұлғаларының бірі және португал тіліндегі ең ұлы ақындардың бірі саналады. Ол ағылшын және француз тілдерінде де жазған және аударған. Пессоа өзінің атынан ғана емес, шамамен жетпіс бес басқа да есімдермен шығармалар жазды, олардың ішінде үш есім ерекше көзге түседі: Альберто Кейро, Альваро де Кампос және Рикардо Рейс. Ол оларды псевдонимдер деп атамады, себебі бұл олардың нағыз тәуелсіз ойлау қабілетін толыққанды бейнелемейді деп ойлады, сондықтан оларды гетеронимдер деп атады. Осы ойдан туған кейіпкерлер кейде халыққа ұнамайтын немесе радикалды пікірлер білдіретін.

Лиссабон қайта қаралды

Отбасы Оңтүстік Африкада қалған кезде, 1905 жылы Пессоа Лиссабонға дипломатияны оқуға оралды. Аурудан кейін және екі жылдық нәтижесіз оқудан соң, премьер-министр Жоао Франконың диктатурасына қарсы студенттік ереуіл оның ресми білімін тоқтатты. Пессоа кітапханада көп уақытын өткізген, өзіндік білім алған, құлшынысты оқырманға айналды. 1907 жылдың тамызында ол американдық коммерциялық ақпарат агенттігінде (қазіргі D&B, Dun & Bradstreet) R. G. Dun & Company-де стажер ретінде жұмыс істей бастады. Оның әжесі қыркүйек айында қайтыс болып, оған шағын мұра қалдырды, оны ол өзінің "Empreza Ibis" баспасын ашуға жұмсады. Кәсіпорны сәтті болмады және 1910 жылы жабылды, бірақ Ежелгі Мысырдың қасиетті құсы және грек мифологиясындағы әліпбиді ойлап тапқан ибис есімі оның үшін маңызды символдық мағынасын сақтап қалды. Пессоа өзінің аяқталмаған ресми біліміне қайта оралды, британдық білімін португал мәдениетін өздігінен зерттеумен толықтырды. 1908 жылы король Карл I мен тәж мұрагері Луис Филипе қатысымен болған төңкеріс алдындағы жағдай және 1910 жылы сәтті аяқталған республикалық төңкерістен кейін туған патриоттық сезім, жас жазушының қалыптасуына әсер етті. Оның әкесінің туысы, ақын және зейнеткер әскері Хенрике дос Сантос Роза, жас Пессоаны португал поэзиясымен, әсіресе 19 ғасырдың романтиктерімен және символисттерімен таныстырды. 1912 жылы Фернандо Пессоа "A Águia" мәдени журналында жариялаған сын мақаласымен әдеби ортаға енді, бұл 20 ғасырдың португал зиялылары арасындағы ең маңызды әдеби пікірталасқа: "супер Камоэске" қатысты дауға себеп болды. 1915 жылы Фернандо Пессоа, Марио де Са Карнейро және Альмада Негрейрос сияқты суретшілер мен ақындар тобы Португалияға модернистік әдебиетті әкелген "Orpheu" әдеби журналын құрды. Журналдың тек екі саны жарық көрді (1915 жылғы қаңтар-ақпан-наурыз және сәуір-мамыр-маусым), үшінші саны қаржыландыру қиындықтарына байланысты шығарылмады. Көп жылдар бойы жоғалып кеткен бұл журнал 1984 жылы қайта табылып, жарияланды. Басқа жазушылар мен ақындардың арасында "Orpheu" Пессоаның ортонимдік және модернистік гетеронимдік туындыларын, Альваро де Кампосты жариялады. Суретші Руй Вазбен бірге Пессоа "Athena" өнер журналын (1924–25) құрды, онда ол Альберто Кейро және Рикардо Рейс гетеронимдерімен жазған өлеңдерін жариялады. Фернандо Пессоа еркін коммерциялық аудармашы ретіндегі қызметімен қатар, жазушы, әдеби сыншы және саяси сарапшы ретінде де белсенді жұмыс істеді, "A Águia" (1912–13), "A República" (1913), "Theatro" (1913), "A Renascença" (1914), "O Raio" (1914), "A Galera" (1915), "Orpheu" (1915), "O Jornal" (1915), "Eh Real!" (1915), "Exílio" (1916), "Centauro" (1916), "A Ideia Nacional" (1916), "Terra Nossa" (1916), "O Heraldo" (1917), "Portugal Futurista" (1917), "Acção" (1919–20), "Ressurreição" (1920), "Contemporânea" (1922–26), "Athena" (1924–25), "Diário de Lisboa" (1924–35), "Revista de Comércio e Contabilidade" (1926), "Sol" (1926), "O Imparcial" (1927), "Presença" (1927–34), "Revista Solução Editora" (1929–1931), "Notícias Ilustrado" (1928–30), "Girassol" (1930), "Revolução" (1932), "Descobrimento" (1932), "Fama" (1932–33), "Fradique" (1934) және "Sudoeste" (1935) журналдары мен газеттеріне үн қосты.

While his family remained in South Africa, Pessoa returned to Lisbon in 1905 to study diplomacy. After a period of illness, and two years of poor results, a student strike against the dictatorship of Prime Minister João Franco put an end to his formal studies. Pessoa became an autodidact, a devoted reader who spent a lot of time at the library. In August 1907, he started working as a practitioner at R. G. Dun & Company, an American mercantile information agency (currently D&B, Dun & Bradstreet). His grandmother died in September and left him a small inheritance, which he spent on setting up his own publishing house, the "Empreza Ibis". The venture was not successful and closed down in 1910, but the name ibis, the sacred bird of Ancient Egypt and inventor of the alphabet in Greek mythology, would remain an important symbolic reference for him. Pessoa returned to his uncompleted formal studies, complementing his British education with self directed study of Portuguese culture. The pre revolutionary atmosphere surrounding the assassination of King Charles I and Crown Prince Luís Filipe in 1908, and the patriotic outburst resulting from the successful republican revolution in 1910, influenced the development of the budding writer; as did his step uncle, Henrique dos Santos Rosa, a poet and retired soldier, who introduced the young Pessoa to Portuguese poetry, notably the romantics and symbolists of the 19th century. In 1912, Fernando Pessoa entered the literary world with a critical essay, published in the cultural journal A Águia, which triggered one of the most important literary debates in the Portuguese intellectual world of the 20th century: the polemic regarding a super Camões. In 1915 a group of artists and poets, including Fernando Pessoa, Mário de Sá Carneiro and Almada Negreiros, created the literary magazine Orpheu, which introduced modernist literature to Portugal. Only two issues were published (Jan–Feb–Mar and Apr–May–Jun 1915), the third failed to appear due to funding difficulties. Lost for many years, this issue was finally recovered and published in 1984. Among other writers and poets, Orpheu published Pessoa, orthonym, and the modernist heteronym, Álvaro de Campos. Along with the artist Ruy Vaz, Pessoa also founded the art journal Athena (1924–25), in which he published verses under the heteronyms Alberto Caeiro and Ricardo Reis. Along with his profession, as free lance commercial translator, Fernando Pessoa undertook intense activity as a writer, literary critic and political analyst, contributing to the journals and newspapers A Águia (1912–13), A República (1913), Theatro (1913), A Renascença (1914), O Raio (1914), A Galera (1915), Orpheu (1915), O Jornal (1915), Eh Real! (1915), Exílio (1916), Centauro (1916), A Ideia Nacional (1916), Terra Nossa (1916), O Heraldo (1917), Portugal Futurista (1917), Acção (1919–20), Ressurreição (1920), Contemporânea (1922–26), Athena (1924–25), Diário de Lisboa (1924–35), Revista de Comércio e Contabilidade (1926), Sol (1926), O Imparcial (1927), Presença (1927–34), Revista Solução Editora (1929–1931), Notícias Ilustrado (1928–30), Girassol (1930), Revolução (1932), Descobrimento (1932), Fama (1932–33), Fradique (1934) and Sudoeste (1935).

Фланердің тұлғасы

Португалияға оралғаннан кейін, он жеті жасында, Пессоа сүйікті Лиссабон қаласын сирек тастады, ол «Лиссабонға қайта оралу» (1923 және 1926) өлеңдеріне шабыттандырды, бұл өлеңдер А́лвару де Ка́мпуш атты гетероним атынан жазылған. 1905 жылдан 1920 жылға дейін, оның отбасы Преториядан оның кемелге жеткен әкесінің қайтысынан кейін оралғанда, ол қаладағы он бес түрлі жерде тұрды, қаржылық жағдайының өзгеруіне және жеке басындағы қиындықтарға байланысты бір жалға алынған бөлмеден екіншісіне көшіп отырды. Пессоа өзінің гетеронимдерінің бірі – флане́рдің бейжай көзқарасын қабылдады. Бұл кейіпкер, есепші болып жұмыс істеген, Дорадо́рес көшесіндегі кеңседегі басшы Ва́скеске бағынған. Соа́рес де осы көшеде тұрған, Пессоа ұзақ жылдар бойы еркін аудармашы ретінде жұмыс істегендіктен жақсы білген әлем. Шындығында, 1907 жылдан 1935 жылы қайтыс болғанға дейін Пессоа Лиссабонның орталық ауданындағы жиырма бір фирмада жұмыс істеді, кейде бір уақытта екеуін немесе үшеуінде де жұмыс істеді. Берна́рду Соа́рес «Тынышсыздықтың кітабында» осы сияқты типостық орындардың кейбіреулерін және адамның «атмосферасын» сипаттайды. Оның арманды ойларындағы монологында ол 20 ғасырдың бірінші жартысындағы Лиссабон туралы да жазды. Соа́рес көшедегі адамдарды, ғимараттарды, дүкендерді, қозғалысты, Тежу өзенін, ауа райын және тіпті оның авторы Ферна́нду Пессоа́ны сипаттайды: Ол биік және жұқа болған, шамамен отыз жаста болған болуы керек. Отырғанда қатты иіліп, тұрғанда аздап иілген, киімдерін мүлдем бейжайлықпен емес, абайсыздықпен киген. Оның ақшыл, қызықсыз бетінде ешқандай қызығушылық тудырмаған азаптың іздері болды, және осы көрініс қандай азапты білдіретінін анықтау қиын болды. Ол түрлі азаптарды білдірген сияқты: қиындықтар, алаңдаушылықтар және көп азап шеккеннен туындаған бейжайлық. 1910 жылдары «Орфе́й» тобының жас жазушылары мен суретшілерінің сүйікті орындарының бірі болған «А Бразиле́йра» кафесінің сыртында (төменде) үстелде отырған Пессоаның мүсінін көруге болады. Бұл кафе Чиа́дудың аристократиялық ауданында, Пессоаның туған жеріне жақын орналасқан: Сан-Карлуш алаңы, 4 (Лиссабон операсының алдында, жазушының тағы бір мүсіні тұрған), Лиссабонның ең сәнді аудандарының бірі. Кейіннен Пессоа Марти́нью да Арка́да кафесінің тұрақты тұтынушысы болды, ол Комéрсиу алаңында орналасқан, ғасырлар бойғы кафе, министрліктермен қоршалған, дерлік оның жеке бизнесі мен әдеби мәселелеріне арналған «офисі», онда ол 1920 және 1930 жылдары достарымен кездесетін. 1925 жылы Пессоа Лиссабонға арналған путеводительді ағылшын тілінде жазды, бірақ ол 1992 жылға дейін жарияланбады.

After his return to Portugal, when he was seventeen, Pessoa barely left his beloved city of Lisbon, which inspired the poems "Lisbon Revisited" (1923 and 1926), written under the heteronym Álvaro de Campos. From 1905 to 1920, when his family returned from Pretoria after the death of his stepfather, he lived in fifteen different locations in the city, moving from one rented room to another depending on his fluctuating finances and personal troubles. Pessoa adopted the detached perspective of the flâneur pt, one of his heteronyms. This character was supposedly an accountant, working for Vasques, the boss of an office located in Douradores Street. Soares also supposedly lived in the same downtown street, a world that Pessoa knew quite well due to his long career as freelance correspondence translator. Indeed, from 1907 until his death in 1935, Pessoa worked in twenty one firms located in Lisbon's downtown, sometimes in two or three of them simultaneously. In The Book of Disquiet, Bernardo Soares describes some of these typical places and describes one's "atmosphere". In his daydream soliloquy he also wrote about Lisbon in the first half of the 20th century. Soares describes crowds in the streets, buildings, shops, traffic, the river Tagus, the weather, and even its author, Fernando Pessoa:

Fairly tall and thin, he must have been about thirty years old. He hunched over terribly when sitting down but less so standing up, and he dressed with a carelessness that wasn't entirely careless. In his pale, uninteresting face there was a look of suffering that didn't add any interest, and it was difficult to say just what kind of suffering this look suggested. It seemed to suggest various kinds: hardships, anxieties, and the suffering born of the indifference that comes from having already suffered a lot. A statue of Pessoa sitting at a table (below) can be seen outside A Brasileira, one of the preferred places of young writers and artists of Orpheus group during the 1910s. This coffeehouse, in the aristocratic district of Chiado, is quite close to Pessoa's birthplace: 4, São Carlos Square (just in front of Lisbon's Opera House, where stands another statue of the writer), one of the most elegant neighborhoods of Lisbon. Later on, Pessoa was a frequent customer at Martinho da Arcada, a centennial coffeehouse in Comercio Square, surrounded by ministries, almost an "office" for his private business and literary concerns, where he used to meet friends in the 1920s and 1930s. In 1925, Pessoa wrote in English a guidebook to Lisbon but it remained unpublished until 1992.

Өмір бойы жазған

Алғашқы жылдары Пессоаға Шекспир, Милтон және Поп сияқты ірі ағылшын классикалық ақындары, сондай-ақ Шелли, Байрон, Китс, Вордсворт, Колридж және Теннисон сияқты романтиктер әсер етті. 1905 жылы Лиссабонға оралғаннан кейін Пессоа француз символистері мен Шарль Бодлер, Морис Роллинат және Стефан Малларме сияқты декаденттердің ықпалына ұшырады. Оған португал ақындары Антеро де Квентал, Гомес Леал, Чезарио Верде, Антонио Нобре, Камило Пессанха және Тейшеира де Паскоаес де ықпал етті. Кейіннен оған көптеген жазушылар арасында модернисттер В. Б. Йейтс, Джеймс Джойс, Езра Паунд және Т. С. Элиот әсер етті. Британдық баспаға шығару әрекеті сәтсіз болғандықтан, 1918 жылы Лиссабонда Пессоа ағылшын тіліндегі екі кітап: «Антинус» және «35 сонет» шығарды, олар британдық әдеби баспасөз тарапынан ынтасыздықпен қабылданды. Бірнеше достарымен бірге ол тағы бір баспа үйін – «Олисипо» құрды, ол 1921 жылы тағы екі ағылшын поэзия жинағын жариялады: Фернандо Пессоаның «Ағылшын өлеңдері I–II» және «Ағылшын өлеңдері III». Өзінің баспасында Пессоа достарының кейбір кітаптарын шығарды: Хосе де Альмада Негреиростың «Ашық күннің өнертабысы», Антонио Боттоның «Әндері» және Рауль Леалдың (Энох) «Құдайландырылған Содом». «Олисипо» 1923 жылы «Содом әдебиеті» деп аталған жанжалдан кейін жабылды, оны Пессоа «Антонио Ботто және Португалиядағы эстетикалық идеал» атты мақаласымен бастады, ол «Contemporanea» журналында жарияланды. Саяси тұрғыдан Пессоа өзін «британдық стильдегі консерватор, яғни консервативтілік шеңберінде либерал және мүлдем реакциялық емес» деп сипаттады және өзінің тәрбиесіндегі Спенсерлік жекелеушілікке жақын болды. Ол өзінің ұлтшылдық көзқарасын «мистикалық, космополиттік, либералдық және католиктікке қарсы» деп сипаттады. Ол бастапқыда Португалияның Бірінші Республикасына қосылды, бірақ содан кейінгі тұрақсыздық оны 1917 және 1926 жылдардағы әскери төңкерістерді тәртіпті қалпына келтіру және жаңа конституциялық құрылымға көшуді дайындау құралы ретінде қолдауға итерді. Ол 1928 жылы әскери диктатураны қолдаған памфлет жазды, бірақ 1933 жылы Жаңа мемлекет құрылғаннан кейін Пессоа режимге көңілі тоймады және Салазар мен фашизмді сынға алды, оның корпоративтік бағдарламасына, либерализмге және цензураға қарсы тұрды. 1935 жылдың басында Пессоа Салазар режимі тарапынан масондықты қорғап жазғандықтан тыйым салынды. Режим сондай-ақ Пессоа жазған екі мақаланы басып тастады, онда ол Муссолинидің Абиссинияға басып кіруін және фашизмді барлық жердегі адам бостандығына қауіп ретінде айыптады. 1935 жылы 29 қарашада Пессоа құрсақ ауруы мен жоғары температурадан зардап шегіп, Сан-Луис ауруханасына жеткізілді; ол жерде ол ағылшын тілінде соңғы сөздерін жазды: «Мен ертең не болатынын білмеймін». Ол келесі күні, 1935 жылы 30 қарашада, кешкі сағат 8 шамасында 47 жасында қайтыс болды. Оның өлімінің себебі көбінесе алкоголизмге байланысты бауыр циррозы деп есептеледі, бірақ бұл даулы: басқалары оның өлімін панкреатитке (қайта алкоголизмнен) немесе басқа да ауруларға байланысты деп санайды. Өмірінде ол ағылшын тілінде төрт кітап және португал тілінде бір ғана кітап – «Хабар» жариялады. Алайда, ол өмір бойы баспадан шықпай, аяқталмаған немесе тек қана эскиздік жұмысты күмбезді, ағаш сандықта қалдырды (1988 жылдан бері Португалия Ұлттық кітапханасында сақталатын 25 574 қолжазба және баспа бет). Бұл ауқымды еңбекті редакциялау жұмысы әлі де жалғасуда. 1985 жылы (өлгеніне елу жыл толғаннан кейін) Пессоаның сүйегі Лиссабондағы Иеронимдер монастырына көшірілді, онда Васко да Гама, Луис де Камоэс және Александр Геркулано да жерленген. 100 эскудо банкнотасында Пессоаның суреті бейнеленген.

In his early years, Pessoa was influenced by major English classic poets such as Shakespeare, Milton and Pope, and romantics like Shelley, Byron, Keats, Wordsworth, Coleridge and Tennyson. After his return to Lisbon in 1905, Pessoa was influenced by French symbolists and decadents such as Charles Baudelaire, Maurice Rollinat, and Stéphane Mallarmé. He was also importantly influenced by the Portuguese poets as Antero de Quental, Gomes Leal, Cesário Verde, António Nobre, Camilo Pessanha and Teixeira de Pascoaes. Later on, he was also influenced by the modernists W. B. Yeats, James Joyce, Ezra Pound and T. S. Eliot, among many other writers. Since the attempt at British publication failed, in 1918 Pessoa published in Lisbon two slim volumes of English verse: Antinous and 35 Sonnets, received by the British literary press without enthusiasm. Along with some friends, he founded another publishing house, Olisipo, which published in 1921 a further two English poetry volumes: English Poems I–II and English Poems III by Fernando Pessoa. In his publishing house, Pessoa also issued some books by his friends: A Invenção do Dia Claro (The Invention of the Clear Day) by José de Almada Negreiros, Canções (Songs) by António Botto, and Sodoma Divinizada (Deified Sodom) by Raul Leal (Henoch). Olisipo closed down in 1923, following the scandal known as "Literatura de Sodoma" (Literature of Sodom), which Pessoa started with his paper "António Botto e o Ideal Estético em Portugal" (António Botto and the Aesthetic Ideal in Portugal), published in the journal Contemporanea. Politically, Pessoa described himself as "a British style conservative, that is to say, liberal within conservatism and absolutely anti reactionary," and adhered closely to the Spencerian individualism of his upbringing. He described his brand of nationalism as "mystic, cosmopolitan, liberal, and anti Catholic." He initially rallied to the First Portuguese Republic but the ensuing instability caused him to reluctantly support the military coups of 1917 and 1926 as a means of restoring order and preparing the transition to a new constitutional normality. He wrote a pamphlet in 1928 supportive of the military dictatorship but after the establishment of the New State, in 1933, Pessoa became disenchanted with the regime and wrote critically of Salazar and fascism in general, maintaining a hostile stance towards its corporatist program, illiberalism, and censorship. In the beginning of 1935, Pessoa was banned by the Salazar regime, after he wrote in defense of Freemasonry. The regime also suppressed two articles Pessoa wrote in which he condemned Mussolini's invasion of Abyssinia and fascism as a threat to human liberty everywhere. On 29 November 1935, Pessoa was taken to the Hospital de São Luís, suffering from abdominal pain and a high fever; there he wrote, in English, his last words: "I know not what tomorrow will bring." He died the next day, 30 November 1935, around 8 pm, aged 47. His cause of death is commonly given as cirrhosis of the liver, due to alcoholism, though this is disputed: others attribute his death to pancreatitis (again from alcoholism), or other ailments. In his lifetime, he published four books in English and one alone in Portuguese: Mensagem (Message). However, he left a lifetime of unpublished, unfinished or just sketchy work in a domed, wooden trunk (25,574 manuscript and typed pages which have been housed in the Portuguese National Library since 1988). The heavy burden of editing this huge work is still in progress. In 1985 (fifty years after his death), Pessoa's remains were moved to the Hieronymites Monastery, in Lisbon, where Vasco da Gama, Luís de Camões, and Alexandre Herculano are also buried. Pessoa's portrait was on the 100 escudo banknote.

Жеңіс күні

1914 жылдың 8 наурызында мен өзімді биік көпіяның алдында тұрғанымды байқадым, бір қағаз алып, жазуға кірістім, мүмкіндігінше тік тұрып, себебі мен әрқашан тұрып жазамын. Мен три жиырмадай өлеңді қатарынан жаздым, бәрі бір түрлі екстазда, оның мәнін ешқашан түсіне алмаймын. Бұл менің өмірімдегі ең жарқын күн болды, менде одан кейін мұндай күн болмайды. "Қойшы" деген тақырыппен бастадым. Ал содан кейін менің ішімде бір адам пайда болды, мен оған Альберто Кейро деген ат бердім. Мен айтпақ болған нәрсенің абсурдтығын кешіріңіз, бірақ сол сәтте менің ішімде, менің өз ұстазым пайда болды. Мен бірден осыны сезіндім. Сөйтіп, осы три жиырмадай өлең жазылғаннан кейін, мен бірден тағы бір қағаз алып, Фернандо Пессоаның "Көлденең жаңбыр" атты алты өлеңін де қатарынан жаздым. Бұл Фернандо Пессоа/Альберто Кейродан Фернандо Пессоаға қайта оралу еді. Немесе тіпті жақсысы, бұл Фернандо Пессоаның Альберто Кейро ретінде өзінің болмауына деген реакциясы болды. Коэльо Пачеко гетеронимі атынан, Пессоаның "жеңіс күні" ұзақ жылдар бойы шындыққа жақын деп есептелді, бірақ бұл оқиғаның да Пессоаның құрастырған тағы бір ойдан шығарылған оқиға екені дәлелденді.

Pessoa-ның гетеронимдері, псевдонимдері және кейіпкерлері

Жоқ. Аты-жөні Түрі Ескертпелер 1 Фернандо Антонио Ногейра Пессоа Өзі Лиссабондағы коммерциялық тілші 2 Фернандо Пессоа Ортоним Ақын және прозашы 3 Фернандо Пессоа Автоним Ақын және прозашы 4 Фернандо Пессоа Гетероним Ақын; Альберто Кейроның шәкірті 5 Альберто Кейро Гетероним Ақын; «O guardador de Rebanhos», «O Pastor Amoroso» және «Poemas inconjuntos» еңбектерінің авторы; гетеронимдер шебері Фернандо Пессоа, Альваро де Кампос, Рикардо Рейс және Антонио Мора 6 Рикардо Рейс Гетероним Ақын және прозашы, Альберто Кейроның шығармалары туралы өлеңдер мен мәтіндердің авторы 7 Федерико Рейс Гетероним / Парагетероним Эссеист; Рикардо Рейстің ағасы, оның туралы жазады 8 Альваро де Кампос Гетероним Ақын және прозашы; Альберто Кейроның шәкірті 9 Антонио Мора Гетероним Философ және социолог; Жаңапaganдық теориясының авторы; Альберто Кейроның шәкірті 10 Клод Пастер Гетероним / Жартылай гетероним Антонио Мора жүргізген «Cadernos de reconstrução pagã» еңбегінің француз тіліне аудармашысы 11 pt Гетероним / Жартылай гетероним Ақын және прозашы; «Беспокойство кітабының» екінші кезеңінің авторы 12 Висенте Гуэдеш Гетероним / Жартылай гетероним Аудармашы, ақын; Ibis баспасының директоры; мақала авторы; «Беспокойство кітабының» бірінші кезеңінің авторы 13 Жервазио Гуэдеш Гетероним / Парагетероним «A Coroação de Jorge Quinto» мәтінінің авторы 14 pt Гетероним Ақын және әңгімеші 15 Чарльз Джеймс Серч Гетероним / Парагетероним Аудармашы және эссеист; Александр Серчтің ағасы 16 Жан Мелюре де Сеул Гетероним / Протогетероним Француз ақыны және эссеист 17 Рафаэль Балдая Гетероним Астролог; «Tratado da Negação» және «Princípios de Metaphysica Esotérica» еңбектерінің авторы 18 Барон де Тейве Гетероним Прозашы; «Educação do Stoica» және «Daphnis e Chloe» еңбектерінің авторы 19 Чарльз Роберт Анон Гетероним / Жартылай гетероним Ақын, философ және әңгімеші 20 А. А. Кроссе Псевдоним / Протогетероним Автор және жұмбақ шешуші 21 Томас Кроссе Гетероним / Протогетероним Португалия мәдениетінде танымал болған ағылшын эпикалық кейіпкері / оккультист 22 И. И. Кроссе Гетероним / Парагетероним 23 Дэвид Меррик Гетероним / Жартылай гетероним Ақын, әңгімеші және драматург 24 Лукас Меррик Гетероним / Парагетероним Қысқа әңгіме жазушысы; мүмкін, Дэвид Мерриктің ағасы 25 Перо Ботелью Гетероним / Псевдоним Қысқа әңгіме жазушысы және хаттар авторы 26 Абилио Кварезма Гетероним / Персонаж / Метагетероним Перо Ботельюдан шабыттанған кейіпкер және детективтер туралы қысқа әңгімелердің авторы 27 Инспектор Гуэдеш Персонаж / Метагетероним? Перо Ботельюдан және қысқа детективтік әңгімелер авторынан шабыт алған кейіпкер 28 Шошқа ағасы Псевдоним / Персонаж Перо Ботельюдан және қысқа детективтік әңгімелер авторынан шабыт алған кейіпкер 29 Фредерик Уайатт Алиас / Гетероним Ағылшын ақыны және прозашы 30 Рев. Уолтер Уайатт Персонаж Мүмкін, Фредерик Уайаттың ағасы 31 Альфред Уайатт Персонаж Фредерик Уайаттың тағы бір ағасы және Паризде тұрады 32 Мария Жозе Гетероним / Протогетероним «A Carta da Corcunda para o Serralheiro» хатын жазып, қол қойған 33 Шевалие де Па Псевдоним / Протогетероним Өлеңдер мен хаттар авторы 34 Эфбееди Паша Гетероним / Протогетероним Юмористикалық әңгімелер авторы 35 Фаустино Антунеш / А. Морейра Гетероним / Псевдоним Психолог және «Ensaio sobre a Intuição» еңбегінің авторы 36 Карлос Отто Гетероним / Протогетероним Ақын және «Tratado de Lucta Livre» еңбегінің авторы 37 Майкл Отто Псевдоним / Парагетероним «Tratado de Lucta Livre» еңбегінің ағылшын тіліне аударуына сенген Карлос Оттоның, мүмкін, ағасы 38 Себастьян Найт Протогетероним / Алиас 39 Гораций Джеймс Фабер Гетероним / Жартылай гетероним Ағылшын әңгімеші және эссеист 40 Навас Гетероним / Парагетероним Гораций Джеймс Фаберді португал тіліне аударған 41 Пантелеао Гетероним / Протогетероним Ақын және прозашы 42 Торкуато Фонсека Мендес да Кунья Рей Гетероним / Метагетероним Пантелеао жариялауға шешім қабылдаған қайтыс болған автор 43 Жоаким Моура Кошта Протогетероним / Жартылай гетероним Сатиралық ақын; Республикалық белсенді; «O Phosphoro» мүшесі 44 Шер Хенай Протогетероним / Псевдоним Ағылшын тіліндегі сенсациялық антологияға алғысөз жазушы және автор 45 Энтони Гомес Жартылай гетероним / Персонаж Философ; «Historia Cómica do Affonso Çapateiro» еңбегінің авторы 46 Профессор Трохее Протогетероним / Псевдоним Жастарға арналған юмористикалық кеңестері бар эссе авторы 47 Уильям Линкс Эск Персонаж 1905 жылдың 13 сәуірінде ағылшын тілінде жазылған хатқа қол қойған 48 Антонио де Себра Псевдоним / Протогетероним Әдеби сыншы 49 Жоао Кравейро Псевдоним / Протогетероним Журналист; Сидонио Перейраның ізбасары 50 Тагус Псевдоним «Natal Mercury» (Дурбан, Оңтүстік Африка) газетіне ынтымақтасқан 51 Пипа Гомес Сынақ гетероним «O Phosphoro» газетіне ынтымақтасқан 52 Ибис Персонаж / Псевдоним Пессоаның балалық шағынан бастап өмірінің соңына дейін онымен бірге болған кейіпкер; сондай-ақ өлеңдерге қол қойған 53 Доктор Гауденсио Тернипс Протогетероним / Псевдоним Ағылшын португалдық журналист және юморист; «O Palrador» газетінің директоры 54 Пип Протогетероним / Псевдоним Ақын және юмористикалық анекдоттар авторы; Доктор Панкрасионың алдағысы 55 Доктор Панкрасио Протогетероним / Псевдоним Әңгімеші, ақын және шарадалар жасаушы 56 Луис Антонио Конго Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; бағанашы және Эдуардо Лансаны ұсынған 57 Эдуардо Ланса Протогетероним / Псевдоним Лузо-бразилиялық ақын 58 А. Франсиско де Паула Ангард Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; «Textos scientificos» еңбегінің авторы 59 Педро да Силва Саллес / Зе Пад Протогетероним / Алиас «O Palrador» газетінің анекдоттар бөлімінің авторы және директоры 60 Жозе Родригес ду Валле / Сцио Протогетероним / Алиас «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы; әдеби менеджер 61 Доктор Калойро Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; тілші және «A pesca das pérolas» еңбегінің авторы 62 Адольф Москва Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; романшы және «Os Rapazes de Barrowby» еңбегінің авторы 63 Марвелл Киш Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетінде жарияланған «A Riqueza de um Doido» романының авторы 64 Габриэль Кин Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетінде жарияланған «Em Dias de Perigo» романының авторы 65 Сэблетон Кей Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетінде жарияланған «A Lucta Aérea» романының авторы 66 Моррис & Теодор Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 67 Диабо Азул Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 68 Парри Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 69 Галлиао Пекено Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 70 Урбан Аккурсио Алиас «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 71 Сесилия Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 72 Жозе Растейро Протогетероним / Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; мақалдар мен жұмбақтар авторы 73 Нимфа Негра Псевдоним «O Palrador» газетіне ынтымақтасқан; шарадалар авторы 74 Диниз да Силва Псевдоним / Протогетероним «Loucura» өлеңінің авторы; «Europe» газетіне ынтымақтасқан 75 Герр Просит Псевдоним Хосе Эспронседаның «El estudiante de Salamanca» еңбегін аударған 76 Генри Мор Протогетероним Автор және прозашы 77 Вардур Персонаж? Ақын 78 Дж. М. Хислоп Персонаж? Ақын 79 Вадуисф ? Персонаж? Ақын 80 Нуно Рейс Псевдоним Рикардо Рейстің ұлы 81 Жоао Кейро Персонаж? Альберто Кейро мен Ана Тавейраның ұлы

No. Name Type Notes 1 Fernando Antonio Nogueira Pessoa Himself Commercial correspondent in Lisbon 2 Fernando Pessoa Orthonym Poet and prose writer 3 Fernando Pessoa Autonym Poet and prose writer 4 Fernando Pessoa Heteronym Poet; a pupil of Alberto Caeiro 5 Alberto Caeiro Heteronym Poet; author of O guardador de Rebanhos, O Pastor Amoroso and Poemas inconjuntos; master of heteronyms Fernando Pessoa, Álvaro de Campos, Ricardo Reis and António Mora 6 Ricardo Reis Heteronym Poet and prose writer, author of Odes and texts on the work of Alberto Caeiro 7 Federico Reis Heteronym / Para heteronym Essayist; brother of Ricardo Reis, upon whom he writes 8 Álvaro de Campos Heteronym Poet and prose writer; a pupil of Alberto Caeiro 9 António Mora Heteronym Philosopher and sociologist; theorist of Neopaganism; a pupil of Alberto Caeiro 10 Claude Pasteur Heteronym / Semi heteronym French translator of Cadernos de reconstrução pagã conducted by António Mora 11 pt Heteronym / Semi heteronym Poet and prose writer; author of the second phase of The Book of Disquiet 12 Vicente Guedes Heteronym / Semi heteronym Translator, poet; director of Ibis Press; author of a paper; author of the first phase of The Book of Disquiet 13 Gervasio Guedes Heteronym / Para heteronym Author of the text "A Coroação de Jorge Quinto" 14 pt Heteronym Poet and short story writer 15 Charles James Search Heteronym / Para heteronym Translator and essayist; brother of Alexander Search 16 Jean Méluret of Seoul Heteronym / Proto heteronym French poet and essayist 17 Rafael Baldaya Heteronym Astrologer; author of Tratado da Negação and Princípios de Metaphysica Esotérica 18 Barão de Teive Heteronym Prose writer; author of Educação do Stoica and Daphnis e Chloe 19 Charles Robert Anon Heteronym / Semi heteronym Poet, philosopher and story writer 20 A. A. Crosse Pseudonym / Proto heteronym Author and puzzle solver 21 Thomas Crosse Heteronym / Proto heteronym English epic character/occultist, popularized in Portuguese culture 22 I. I. Crosse Heteronym / Para heteronym 23 David Merrick Heteronym / Semi heteronym Poet, storyteller and playwright 24 Lucas Merrick Heteronym / Para heteronym Short story writer; perhaps brother David Merrick 25 Pêro Botelho Heteronym / Pseudonym Short story writer and author of letters 26 Abilio Quaresma Heteronym / Character / Meta heteronym Character inspired by Pêro Botelho and author of short detective stories 27 Inspector Guedes Character / Meta heteronym? Character inspired by Pêro Botelho and author of short detective stories 28 Uncle Pork Pseudonym / Character Character inspired by Pêro Botelho and author of short detective stories 29 Frederick Wyatt Alias / Heteronym English poet and prose writer 30 Rev. Walter Wyatt Character Possibly brother of Frederick Wyatt 31 Alfred Wyatt Character Another brother of Frederick Wyatt and resident of Paris 32 Maria José Heteronym / Proto heteronym Wrote and signed "A Carta da Corcunda para o Serralheiro" 33 Chevalier de Pas Pseudonym / Proto heteronym Author of poems and letters 34 Efbeedee Pasha Heteronym / Proto heteronym Author of humoristic stories 35 Faustino Antunes / A. Moreira Heteronym / Pseudonym Psychologist and author of Ensaio sobre a Intuição 36 Carlos Otto Heteronym / Proto heteronym Poet and author of Tratado de Lucta Livre 37 Michael Otto Pseudonym / Para heteronym Probably brother of Carlos Otto who was entrusted with the translation into English of Tratado de Lucta Livre 38 Sebastian Knight Proto heteronym / Alias 39 Horace James Faber Heteronym / Semi heteronym English short story writer and essayist 40 Navas Heteronym / Para heteronym Translated Horace James Faber in Portuguese 41 Pantaleão Heteronym / Proto heteronym Poet and prose writer 42 Torquato Fonseca Mendes da Cunha Rey Heteronym / Meta heteronym Deceased author of a text Pantaleão decided to publish 43 Joaquim Moura Costa Proto heteronym / Semi heteronym Satirical poet; Republican activist; member of O Phosphoro 44 Sher Henay Proto heteronym / Pseudonym Compiler and author of the preface of a sensationalist anthology in English 45 Anthony Gomes Semi heteronym / Character Philosopher; author of "Historia Cómica do Affonso Çapateiro" 46 Professor Trochee Proto heteronym / Pseudonym Author of an essay with humorous advice for young poets 47 Willyam Links Esk Character Signed a letter written in English on 13 April 1905 48 António de Seabra Pseudonym / Proto heteronym Literary critic 49 João Craveiro Pseudonym / Proto heteronym Journalist; follower of Sidonio Pereira 50 Tagus Pseudonym Collaborator in Natal Mercury (Durban, South Africa) 51 Pipa Gomes Draft heteronym Collaborator in O Phosphoro 52 Ibis Character / Pseudonym Character from Pessoa's childhood accompanying him until the end of his life; also signed poems 53 Dr. Gaudencio Turnips Proto heteronym / Pseudonym English Portuguese journalist and humorist; director of O Palrador 54 Pip Proto heteronym / Pseudonym Poet and author of humorous anecdotes; predecessor of Dr. Pancrácio 55 Dr. Pancrácio Proto heteronym / Pseudonym Storyteller, poet and creator of charades 56 Luís António Congo Proto heteronym / Pseudonym Collaborator in O Palrador; columnist and presenter of Eduardo Lança 57 Eduardo Lança Proto heteronym / Pseudonym Luso Brazilian poet 58 A. Francisco de Paula Angard Proto heteronym / Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of "Textos scientificos" 59 Pedro da Silva Salles / Zé Pad Proto heteronym / Alias Author and director of the section of anecdotes at O Palrador 60 José Rodrigues do Valle / Scicio Proto heteronym / Alias Collaborator in O Palrador; author of charades; literary manager 61 Dr. Caloiro Proto heteronym / Pseudonym Collaborator in O Palrador; reporter and author of A pesca das pérolas 62 Adolph Moscow Proto heteronym / Pseudonym Collaborator in O Palrador; novelist and author of Os Rapazes de Barrowby 63 Marvell Kisch Proto heteronym / Pseudonym Author of a novel announced in O Palrador, called A Riqueza de um Doido 64 Gabriel Keene Proto heteronym / Pseudonym Author of a novel announced in O Palrador, called Em Dias de Perigo 65 Sableton Kay Proto heteronym / Pseudonym Author of a novel announced in O Palrador, called A Lucta Aérea 66 Morris & Theodor Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 67 Diabo Azul Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 68 Parry Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 69 Gallião Pequeno Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 70 Urban Accursio Alias Collaborator in O Palrador; author of charades 71 Cecília Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 72 José Rasteiro Proto heteronym / Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of proverbs and riddles 73 Nympha Negra Pseudonym Collaborator in O Palrador; author of charades 74 Diniz da Silva Pseudonym / Proto heteronym Author of the poem "Loucura"; collaborator in Europe 75 Herr Prosit Pseudonym Translator of El estudiante de Salamanca by José Espronceda 76 Henry More Proto heteronym Author and prose writer 77 Wardour Character? Poet 78 J. M. Hyslop Character? Poet 79 Vadooisf ? Character? Poet 80 Nuno Reis Pseudonym Son of Ricardo Reis 81 João Caeiro Character? Son of Alberto Caeiro and Ana Taveira

Альберто Каэйро

Альберто Кейро – Пессоаның алғашқы маңызды гетеронімі; Пессоа оны былай сипаттайды: «Ол заттарды тек көзбен көреді, санамен емес. Гүлге қарағанда, ол ешқандай ойға даймайды, тас оған ештеңе айтпайды. Тасқа осылай қарау – поэзиядан мүлдем алыс тұру болып табылады. Кейроның кереметі – осы сезімсіздіктен, немесе, дәлірек айтқанда, сезімнің болмауынан поэзия жасай білуі». Бұл нені білдіреді және Кейроны осылай ерекше ақын ететіні – оның өмірді қабылдау жолы. Ол ештеңеге күмән келтірмейді, әлемді ол қалпында қабылдайды. Сыншылардың айтуынша, Кейроның өлеңдерінде жиі кездесетін тақырып – табиғаттың шексіз алуантүрлілігіне балаша таңсық көзқарас. Ол метафизикалық байланыстардан бос. Оның дүниетанымының негізгі идеясы – айналамыздағы әлемде бәрі сыртқы: заттар олар қандай болса солай, ешқандай жасырын мағына жоқ. Осылайша ол өз замандастарын мазалайтын алакөздіктен құтылады; Кейро үшін заттар жай ғана бар, оларға одан артық мән беруге біздің құқығымыз жоқ. Кейро сұрақтар қоймай, күмән-күдіктен сақтану арқылы бақытқа жетеді. Ол шындықты тек көзімен, сезімдерімен қабылдайды. Октавио Паз оны «таза ақын» деп атады. Паз гетеронимдер туралы өткір пікір айтты: әрқайсысында жоққа шығару немесе нақты емес элементтер бар. Рейс формаға, Кампос сезімге, Пессоа символға сенеді. Кейро еш нәрсеге сенбейді. Ол бар. Кейродан бұрынғы поэзия көбінесе түсіндірмелі болды; ақындар өздерінің айналасындағы ортаны түсіндіруге тырысты; Кейро мұны жасамайды. Оның орнына, ол өзінің сезімдерін, әсерлерін ешқандай түсіндірмесіз жеткізуге ұмтылады. Кейро табиғатқа сапалық жағынан өзгеше көзқараспен қарауға тырысады; яғни, жай ғана қабылдау (феноменологиялық философиялық көзқарасқа ұқсас). Одан бұрынғы ақындар өздерінің алдындағыны сипаттау үшін күрделі метафораларды қолданды; Кейро үшін олай емес: оның өзіне қойған міндеті – осы объектілерді оқырманға мүмкіндігінше тікелей және қарапайым түрде жеткізу. Кейро өзінің алдындағы заттарды тікелей сезінуді қалайды. Сондықтан сыншылар оны зиялылыққа, романтизмге, субъективизмге, метафизикаға қарсы, тіпті «поэзияға қарсы» деп атауы кездейсоқ емес; Кейро жай ғана бар. Ол осы тұрғыдан өзінің жасаушысы Фернандо Пессоадан мүлдем өзгеше: Пессоа метафизикалық күмәндермен қоршалған; бұл оның бақытсыздығының басты себебі болды; Кейро үшін олай емес: оның ұстанымы антиметафизикалық; ол күмәндіктерден қатаң түрде сақтану арқылы белгілі бірлікке ұмтылады: нәрселердің артында ешқандай мағына жоқ деген сеніміне. Оның пікірінше, заттар жай ғана бар. Кейро – шындықтың, заттардың алғашқы көрінісі. Ол – жазықшалықтың тұлғасы. Шындығында, Кейро тек жазықшалыққа табынушы емес, ол жазықшалықтың өзі. Сыншы Джейн М. Шитстің пікірінше, Кейроның пайда болуы – Пессоаның алғашқы маңызды гетеронімі – кейінгі поэтикалық тұлғаларды құруда шешуші рөл атқарды: «Өнерсіз, бірақ оңтайлы анти-ақын Кейро арқылы, Пессоа тәжірибелі және әмбебап поэтикалық көріністің негізін алды. Кейроның қағидалары қалыптасқаннан кейін Кампос, Рейс және Пессоаның өзіндік поэзиялық дауыстары үлкен сеніммен сөйледі».

Alberto Caeiro was Pessoa's first great heteronym; it is summarized by Pessoa as follows: "He sees things with the eyes only, not with the mind. He does not let any thoughts arise when he looks at a flower the only thing a stone tells him is that it has nothing at all to tell him this way of looking at a stone may be described as the totally unpoetic way of looking at it. The stupendous fact about Caeiro is that out of this sentiment, or rather, absence of sentiment, he makes poetry." What this means, and what makes Caeiro such an original poet is the way he apprehends existence. He does not question anything whatsoever; he calmly accepts the world as it is. The recurrent themes to be found in nearly all of Caeiro's poems are wide eyed childlike wonder at the infinite variety of nature, as noted by a critic. He is free of metaphysical entanglements. Central to his world view is the idea that in the world around us, all is surface: things are precisely what they seem, there is no hidden meaning anywhere. He manages thus to free himself from the anxieties that batter his peers; for Caeiro, things simply exist and we have no right to credit them with more than that. Caeiro attains happiness by not questioning, and by thus avoiding doubts and uncertainties. He apprehends reality solely through his eyes, through his senses. Octavio Paz called him the innocent poet. Paz made a shrewd remark on the heteronyms: In each are particles of negation or unreality. Reis believes in form, Campos in sensation, Pessoa in symbols. Caeiro doesn't believe in anything. He exists. Poetry before Caeiro was essentially interpretative; what poets did was to offer an interpretation of their perceived surroundings; Caeiro does not do this. Instead, he attempts to communicate his senses, and his feelings, without any interpretation whatsoever. Caeiro attempts to approach Nature from a qualitatively different mode of apprehension; that of simply perceiving (an approach akin to phenomenological approaches to philosophy). Poets before him would make use of intricate metaphors to describe what was before them; not so Caeiro: his self appointed task is to bring these objects to the reader's attention, as directly and simply as possible. Caeiro sought a direct experience of the objects before him. As such it is not surprising to find that Caeiro has been called an anti intellectual, anti Romantic, anti subjectivist, anti metaphysical an anti poet, by critics; Caeiro simply is. He is in this sense very unlike his creator Fernando Pessoa: Pessoa was besieged by metaphysical uncertainties; these were, to a large extent, the cause of his unhappiness; not so Caeiro: his attitude is anti metaphysical; he avoided uncertainties by adamantly clinging to a certainty: his belief that there is no meaning behind things. Things, for him, simply are. Caeiro represents a primal vision of reality, of things. He is the pagan incarnate. Indeed, Caeiro was not simply a pagan but paganism itself. The critic Jane M. Sheets sees the insurgence of Caeiro — who was Pessoa's first major heteronym — as essential in founding the later poetic personae: By means of this artless yet affirmative anti poet, Caeiro, a short lived but vital member of his coterie, Pessoa acquired the base of an experienced and universal poetic vision. After Caeiro's tenets had been established, the avowedly poetic voices of Campos, Reis and Pessoa himself spoke with greater assurance.

Рикардо Рейс

Уильям Бентлиге жазған хатында Пессоа былай деп жазды: "Тілді білу, мысалы, Рикардо Рейстің "Одаларын" бағалау үшін өте қажет болар еді, оның португал тілі Антонио Виейраның батасын алғандай, ал оның стилі мен сөздік қоры Горацийдікіндей (оны, менің ойымша, "португал тілінде жазған грек Горацийі" деп керемет атады)". Рейс, Фернандо Пессоаның кейіпкері де, гетеронимдерінің бірі де, өзінің өмір философиясын өз сөздерімен түйіндеп, былай дейді: "Өмірді қашықтан қараңыз. Ешқашан сұрақ қоймаңыз. Ол сізге ештеңе айта алмайды". Ол, өзі құрметтейтін Кейро сияқты, өмірге күмән келтіруден бас тартады. Ол – бүгінгі күнді бағалап, тағдырды тыныштықпен қабылдауға шақыратын заманауи құдайларға табынушы. "Ақылды адам іздемейді. Іздейтін адамның барлық нәрседе түбін табуы мүмкін, ал өзінде күмән туады". Осы тұрғыдан алғанда, Рейс Кейромен маңызды ортақтықтарға ие. Грек құдайларына сеніп, бірақ христиан Еуропасында өмір сүретін Рейс, рухани өмірінің шектеулі екенін және шынайы бақытқа жете алмайтынын сезінеді. Бұған, оның барлық нәрсенің қозғаушы күші ретінде Тағдырға сенуі, бостандыққа мән бермеуі қосылғанда, оның эпикурейлік философиясына алып келеді, ол ауырсынудан сақтануды білдіреді, адам эмоциялық шарықтардан аулақ болып, бәрінен бұрын тыныштық пен сабырлықты іздеуі керек деп санайды. Кейро әлеммен қарапайым, мағынасыз байланысын еркін және қуанышпен жазса, Рейс қатал, зиялықтық стильде, алдын ала жоспарланған ырғақ пен құрылыммен, және Рихард Зенит сипаттағандай, "өмірдің қысқалығы, байлық пен күрестің мәнсіздігі, қарапайым қуаныштардың сыйлылығы, қиындықтарға шыдамдылық және шектен шығудан сақтану" тақырыбына келгенде тілді дұрыс қолдануға ерекше назар аударады. Өзінің оқшауланған, интеллектуалды көзқарасымен ол Фернандо Пессоаның үнемі рационализациялауына жақын, сондықтан орфонимнің өлшемділік пен салмақтылыққа, сондай-ақ қиындықтар мен тыныштықтан ада әлемге деген құштарлығын көрсетеді, бұл Кейроның рухы мен стиліне қарама-қарсы. Осылайша, Кейроның басымды көзқарасы қуаныш болса, оның қайғысы табиғи деп қабылданады ("Менің қайғы-қасіретім – маған жұбаныш сыйлайды, себебі ол табиғи және дұрыс"), Рейс барлық нәрсенің өткіншілігіне қайғы батып, меланхолияға толы. Рикардо Рейс – Хосе Сарамагоның 1986 жылғы "Рикардо Рейстің өліміне дейінгі жыл" романының басты кейіпкері.

In a letter to William Bentley, Pessoa wrote that "a knowledge of the language would be indispensable, for instance, to appraise the 'Odes' of Ricardo Reis, whose Portuguese would draw upon him the blessing of António Vieira, as his stile and diction that of Horace (he has been called, admirably I believe, 'a Greek Horace who writes in Portuguese')". Reis, both a character and a heteronym of Fernando Pessoa himself, sums up his philosophy of life in his own words, admonishing, "See life from a distance. Never question it. There's nothing it can tell you." Like Caeiro, whom he admires, Reis defers from questioning life. He is a modern pagan who urges one to seize the day and accept fate with tranquility. "Wise is the one who does not seek. The seeker will find in all things the abyss, and doubt in himself." In this sense, Reis shares essential affinities with Caeiro. Believing in the Greek gods, yet living in a Christian Europe, Reis feels that his spiritual life is limited and true happiness cannot be attained. This, added to his belief in Fate as a driving force for all that exists, as such disregarding freedom, leads to his epicureanist philosophy, which entails the avoidance of pain, defending that man should seek tranquility and calm above all else, avoiding emotional extremes. Where Caeiro wrote freely and spontaneously, with joviality, of his basic, meaningless connection to the world, Reis writes in an austere, cerebral manner, with premeditated rhythm and structure and a particular attention to the correct use of the language when approaching his subjects of, as characterized by Richard Zenith, "the brevity of life, the vanity of wealth and struggle, the joy of simple pleasures, patience in time of trouble, and avoidance of extremes". In his detached, intellectual approach, he is closer to Fernando Pessoa's constant rationalization, as such representing the orthonym's wish for measure and sobriety and a world free of troubles and respite, in stark contrast to Caeiro's spirit and style. As such, where Caeiro's predominant attitude is that of joviality, his sadness being accepted as natural ("My sadness is a comfort for it is natural and right. "), Reis is marked by melancholy, saddened by the impermanence of all things. Ricardo Reis is the main character of José Saramago's 1986 novel The Year of the Death of Ricardo Reis.

Әдеби очерктер

1912 жылы Фернандо Пессоа 1910 жылы желтоқсанда Портуда құрылған және Renascença Portuguesa республикалық бірлестігі басқарған A Águia (Бүркіт) мәдени журналы үшін эсселер жинағын жазды (кейіннен «Жаңа португал поэзиясы» деп жинақталды). Португалия Республикасының алғашқы жылдарында бұл мәдени бірлестікті жазушы және ақын Тейшейра де Паскоаес, философ Леонардо Коимбра және тарихшы Хайме Кортесао бастаған республикалық зиялылар құрды. Олар саудизм деп аталатын эстетикалық қозғалыс арқылы португал мәдениетін жаңартуды көздеді. Пессоа «A Águia» журналына «Социологиялық тұрғыдан қарастырылған жаңа португал поэзиясы» (№ 4), «Қайталау» (№ 5) және «Жаңа португал поэзиясының психологиялық аспектісі» (№ 9, 11 және 12) сияқты бірқатар мақалалар жариялады. Бұл жазбалар саудостік әдебиетке, әсіресе Тейшейра де Паскоаес пен Марио Бейраоның поэзиясына жоғары баға берді. Мақалалар Пессоаның қазіргі Еуропа әдебиетін жақсы білетін және соңғы әдеби үрдістердің сарапшысы екенін көрсетеді. Алайда, ол талдау әдістемесіне немесе идеялар тарихындағы мәселелерге көп мән бермейді. Ол Португалияда жақын арада Еуропа мәдениетіне және адамзатқа маңызды үлес қосатын ұлы ақын – «супер Камоэнс» пайда болады деп сендірді.

Мақалалар

Андерсон, Р. Н., "Фернандо Пессоаның статикалық драмасы", Hispanofila (104): 89–97 (1992 жылғы қаңтар). Блум, Гарольд, "Фернандо Пессоа" "Джин: 100 есімді шығармашылық тұлғалар мозаикасы" кітабында. Нью-Йорк: Warner Books, 2002 жыл. Браун, С. М., "Уитмен мен Пессоаның байланысы", Walt Whitman Quarterly Review 9 (1): 1–14, 1991 жылғы жаз. Буньян, Д., "Оңтүстік Африкалық Пессоа: Фернандо, 20 ғасырлық португал ақыны", English in Africa 14 (1), 1987 жылғы мамыр, 67–105 бб. Круз, Энн Дж., "Жасырылған риторика: Фернандо Пессоаның өлеңдеріндегі контекст", Romance Notes, XXIX том, 1 нөмір (күз, 1988), 55–60 бб. Де Кастро, Мариана, "Оскар Уайльд, Фернандо Пессоа және жалғанды айту өнері", Portuguese Studies 22 (2): 219, 2006. JSTOR. Дайер, Джефф, "Гетеронимдер", The New Statesman, 4 том (1991 жылғы 6 желтоқсан), 46 б. Эберштадт, Фернанда, "Өзінің беймәлімдігімен мақтанады", The New York Times Book Review, 96 том (1991 жылғы 1 қыркүйек), 26 б. Феррари, Патрисио, "Фернандо Пессоаның шығармаларындағы мақал-мәтелдер", Proverbium, 31 том, 235–244 бб. Гюер, Лиланд, "Фернандо Пессоа және кубистік перспектива", Hispania, 70 том, 1 нөмір (1987 жылғы наурыз), 73–78 бб. Хаберли, Дэвид Т., "Фернандо Пессоа: шолу", Lesley Henderson (ред.), Әлем әдебиетінің анықтамалық нұсқаулығы, 2-ші басылым. St. James Press, 1995 жыл. Хикс, Дж., "Пессоа мен Пиранделлодағы фашистік қиял", Centennial Review 42 (2): 309–332, 1998 жылғы көктем. Холландер, Джон, "Квадрофения", The New Republic, 1987 жылғы 7 қыркүйек, 33–36 бб. Хауес, Р. В., "Пессоа, Фернандо, ақын, баспагер және аудармашы", British Library Journal 9 (2): 161–170, 1983 жыл. Дженнингс, Хьюберт Д., "Фернандо Пессоаны іздеу", Contrast 47 – South African Quarterly, 12 том, 3 нөмір (1979 жылғы маусым). Lopes J. M., "Фернандо Пессоаның "Chuva Obliqua" кітабындағы кубизм және қиылысушылық", Texte (15–16), 1994, 63–95 бб. Махр, Г., "Пессоа, өмірлік әңгіме және диссоциативтік процесс", Biography 21 (1), 1998 жылғы қыс, 25–35 бб. МакНилл, Подс, "Фернандо Пессоа мен В. Б. Йейтс поэзиясындағы фрагментация эстетикасы және персонаждардың қолданылуы", Portuguese Studies 19: 110–121, 2003 жыл. Монтейро, Джордж, "Жемістің әні: Пессоа және Вордсворт", Portuguese Studies 5, 1989, 71–80 бб. Мулдун П., "Көзергілер залында: Фернандо Пессоаның "Автопсихографиясы"", New England Review 23 (4), 2002 жылғы күз, 38–52 бб. Паси, Марко, "1930 жылғы қыркүйек, Лиссабон: А. Кроулидің Португалияға жасаған сапарының жоғалған күнделігі", Pessoa Plural, 1 нөмір (2012 жылғы көктем), 253–283 бб. Паси, Марко және Феррари, Патрисио, "Фернандо Пессоа және Алестер Кроули: Джеральд Йорк коллекциясындағы құжаттарға жаңа ашылулар мен жаңа талдау", Pessoa Plural, 1 нөмір (2012 жылғы көктем), 284–313 бб. Филипс, А., "Пессоаның көріністері", Promises, Promises, Лондон: Faber and Faber Limited, 2000, 113–124 бб. Полито, Роберт, "Фернандо Пессоа", Bomb Magazine, 65 нөмір, 1998 жылғы 1 қазан. Рибейро, А. С., "Империя дәстүрі: Фернандо Пессоа және Германия", Portuguese Studies 21: 201–209, 2005 жыл. Рикарди, Маттиа, "Дионис немесе Аполлон? Гетероним Антонио Мора Ницшенің Пессоамен қабылдануының сәті ретінде", Portuguese Studies 23 (1), 109, 2007 жыл. Розенталь, Дэвид Х., "Керексіз құмарлықтар", The New York Times Book Review, 1987 жылғы 13 желтоқсан, 32 б. Себра, Дж. А., "Пессоа, Фернандо, португалдық модернист ақын", Europe 62 (660): 41–53, 1984 жыл. Северино, Александрино Е., "Фернандо Пессоаның мұрасы: Пресенса және одан кейін", World Literature Today, 53 том, 1 нөмір (1979 жылғы қыс), 5–9 бб. Северино, Александрино Е., "Пессоа, Фернандо – қазіргі заманғы Лусиада", Hispania 67 (1): 52–60, 1984 жыл. Северино, Александрино Е., "Пессоа Оңтүстік Африкада болған ба?", Hispania, 74 том, 3 нөмір (1991 жылғы қыркүйек). Sheets, Jane M., "Фернандо Пессоа анти-ақын ретінде: Альберто Каэйро", Bulletin of Hispanic Studies, XLVI том, 1 нөмір (1969 жылғы қаңтар), 39–47 бб. Соуза, Рональд В., "Пессоаның "Хабарламасының" құрылымы", Bulletin of Hispanic Studies, LIX том, 1 нөмір, 1982 жылғы қаңтар, 58–66 бб. Штайнер, Джордж, "Көп қырлы адам", The Observer, 3 маусым 2001 жыл. Суарес, Хосе, "Фернандо Пессоаның оккультизммен айналысатынын мойындады", Hispania 90 (2): 245–252, 2007 жылғы мамыр. Вуд, Майкл, "Мод және Ұлы", The New York Review of Books, XIX том, 4 нөмір (1972 жылғы 21 қыркүйек), 19–22 бб. Вуд, Майкл, "Солдат шәкірті", The New York Review of Books (1991 жылғы 24 қазан). Зенит, Ричард, "Пессоа, Фернандо және оның өзіндік театры", Performing Arts Journal (44), 1993 жылғы мамыр, 47–49 бб.

Anderson, R. N., "The Static Drama of Pessoa, Fernando", Hispanofila (104): 89–97 (January 1992). Bloom, Harold, "Fernando Pessoa" in Genius: A Mosaic of One Hundred Exemplary Creative Minds. New York: Warner Books, 2002. Brown, S. M., "The Whitman Pessoa Connection", Walt Whitman Quarterly Review 9 (1): 1–14 SUM 1991. Bunyan, D, "The South African Pessoa: Fernando 20th Century Portuguese Poet", English in Africa 14 (1), May 1987, pp. 67–105. Cruz, Anne J., "Masked Rhetoric: Contextuality in Fernando Pessoa's Poems", Romance Notes, vol. XXIX, no. 1 (Fall, 1988), pp. 55–60. De Castro, Mariana, "Oscar Wilde, Fernando Pessoa, and the art of lying", Portuguese Studies 22 (2): 219, 2006. JSTOR
Dyer, Geoff, "Heteronyms" The New Statesman, vol. 4 (6 December 1991), p. 46. Eberstadt, Fernanda, "Proud of His Obscurity", The New York Times Book Review, vol. 96, (1 September 1991), p. 26. Ferrari, Patricio. "Proverbs in Fernando Pessoa's works", Proverbium, vol. 31, pp. 235–244. Guyer, Leland, "Fernando Pessoa and the Cubist Perspective", Hispania, vol. 70, no. 1 (March 1987), pp. 73–78. Haberly, David T., "Fernando Pessoa: Overview" in Lesley Henderson (ed. ), Reference Guide to World Literature, 2nd ed. St. James Press, 1995. Hicks, J., "The Fascist imaginary in Pessoa and Pirandello", Centennial Review 42 (2): 309–332 SPR 1998. Hollander, John, "Quadrophenia", The New Republic, 7 September 1987, pp. 33–6. Howes, R. W., "Pessoa, Fernando, Poet, Publisher, and Translator", British Library Journal 9 (2): 161–170 1983. Jennings, Hubert D., "In Search of Fernando Pessoa" Contrast 47 – South African Quarterly, vol. 12 no. 3 (June 1979). Lopes J. M., "Cubism and intersectionism in Fernando Pessoa's 'Chuva Obliqua", Texte (15–16),1994, pp. 63–95. Mahr, G., "Pessoa, life narrative, and the dissociative process" in Biography 21 (1) Winter 1998, pp. 25–35. McNeill, Pods, "The aesthetic of fragmentation and the use of personae in the poetry of Fernando Pessoa and W. B. Yeats", Portuguese Studies 19: 110–121 2003. Monteiro, George, "The Song of the Reaper Pessoa and Wordsworth", Portuguese Studies 5, 1989, pp. 71–80. Muldoon P., "In the hall of mirrors: 'Autopsychography' by Fernando Pessoa", New England Review 23 (4), Fall 2002, pp. 38–52. Pasi, Marco, "September 1930, Lisbon: Aleister Crowley’s lost diary of his Portuguese trip" Pessoa Plural, no. 1 (Spring 2012), pp. 253–283. Pasi, Marco & Ferrari, Patricio, "Fernando Pessoa and Aleister Crowley: New discoveries and a new analysis of the documents in the Gerald Yorke Collection", Pessoa Plural, no. 1 (Spring 2012), pp. 284–313. Phillips, A., "Pessoa's Appearances" in Promises, Promises, London: Faber and Faber Limited, 2000, pp. 113–124. Polito, Robert, "Fernando Pessoa" Bomb Magazine, Issue #65, 1 October 1998. Ribeiro, A. S., "A tradition of empire: Fernando Pessoa and Germany", Portuguese Studies 21: 201–209, 2005
Riccardi, Mattia, "Dionysus or Apollo? The heteronym Antonio Mora as moment of Nietzsche's reception by Pessoa", Portuguese Studies 23 (1), 109, 2007. Rosenthal, David H., "Unpredictable Passions", The New York Times Book Review, 13 December 1987, p. 32. Seabra, J. A., "Pessoa, Fernando Portuguese Modernist Poet", Europe 62 (660): 41–53 1984. Severino, Alexandrino E., "Fernando Pessoa's Legacy: The Presença and After", World Literature Today, vol. 53, no. 1 (Winter, 1979), pp. 5–9. Severino, Alexandrino E., "Pessoa, Fernando – A Modern Lusiad", Hispania 67 (1): 52–60 1984. Severino, Alexandrino E., "Was Pessoa Ever in South Africa?" Hispania , vol. 74, no. 3 (September 1991). Sheets, Jane M., "Fernando Pessoa as Anti Poet: Alberto Caeiro", Bulletin of Hispanic Studies, vol. XLVI, no. 1 (January 1969), pp. 39–47. Sousa, Ronald W., "The Structure of Pessoa's Mensagem", Bulletin of Hispanic Studies, vol. LIX, no. 1, January 1982, pp. 58–66. Steiner, George, "A man of many parts", The Observer, 3 June 2001. Suarez, Jose, "Fernando Pessoa's acknowledged involvement with the occult", Hispania 90 (2): (May 2007), 245–252. Wood, Michael, "Mod and Great" The New York Review of Books, vol. XIX, no. 4 (21 September 1972), pp. 19–22. Wood, Michael, "The Sorcerer's Apprentice" The New York Review of Books (24 October 1991). Zenith, Richard, "Pessoa, Fernando and the Theater of his Self", Performing Arts Journal (44), May 1993, pp. 47–49.

Бейнероликтер

Профессор Дэвид Джексон: Фернандо Пессоаның «Жағымсыз жанрлары» 10:20. Йель университеті, 2009 жылғы 11 желтоқсан. Профессор Джексонның ғылыми қызығушылықтары португал және бразилия әдебиеттері; модернистік және өнерлер аралық әдебиет; Азиядағы португал мәдениеті; этномузыкатану. Ол бірнеше кітаптар мен басқа да жариялымдардың авторы және редакторы. Біз профессор Джексонмен оның «Фернандо Пессоадағы жағымсыз жанрлар» атты жаңа кітабы туралы сөйлестік. PESSOA & OTHER POETS IN THE PORTUGUESE: Португал тіліндегі ақын Ричард Зенитпен кеш 1:35:17. 18 қараша 2013 жылы Гарвард университетінің Вудберри поэзия залында. Omniglot семинары сериясының аясында португал тілінен аудармашы Ричард Зенит Луис де Камоес, Фернандо Пессоа және Карлос Драммонд де Андраде шығармаларынан оқыды. Ол архаикалық және заманауи тілдік стильдерді, өте формалды поэзияны және еркін өлеңді, сондай-ақ еуропалық және бразилиялық португал тілдерін аударудағы тәжірибесін салыстырды. Ол Пессоа сияқты ақындарды аударудың және олардың өмірбаянын зерттеудің ерекше қиындықтары туралы әңгімеледі. Фернандо Пессоа: Ағылшынша португал, үздіксіз көп қырлы ақын 1:04:12. АҚШ Конгресі кітапханасы, 2015 жылғы 22 сәуір. Ричард Зенит 20 ғасырдағы Португалияның ең маңызды әдеби тұлғаларының бірі және модернизмнің көрнекті өкілі Фернандо Пессоа туралы лекция оқыды. Менде неше жан бар екенін білмеймін Фернандо Пессоа 02:16. WisdoMango, 2020 жылғы 15 қараша. Бұл өлеңде Пессоа баяндаушының өмірінің бағытын тағдыр ма, әлде ерік-жігер ме деп ойлау арқылы туындаған ішкі күресін көрсетеді. Өлеңнің барлық мәтінін бір, созылған метафора ретінде ұсыну арқылы Пессоа өзінің өлеңіне әртүрлі интерпретациялар бере алады. Бірінші шумақтың бірінші жолында Пессоа «Менде неше жан бар екенін білмеймін» дейді. Бұл сөз баяндаушыны өзінің моральдық және ішкі болмысына күдік тудырады. Бірінші шумақтың екінші жолының сөзбе-сөз аудармасы «әр уақытта өзгереді» дегенді білдіреді. Контекстке сәйкес, баяндаушы өзін жиі өзгертетінін айтады. Осы екі жол өлеңнің қалған бөлігі үшін негіз болады, өйткені олар баяндаушыда сұрақтар тудырады. Бұл екі жолдың аудармасы да өлеңнің мағынасын толық түсіну үшін маңызды. Көркем поэзия Фернандо Пессоаның өлеңдері 15:46. Ричард Эггенбергер, 31 қаңтар 2018 жыл. «Поп» Фернандо Пессоа, Ричард Зениттің аудармасы 01:14. Дэвид Новак оқыған өлең, 7 қаңтар 2021 жыл.

Professor David Jackson: Adverse Genres in Fernando Pessoa 10:20. Yale University, 11/12/2009. Professor Jacksons research interests focus on Portuguese and Brazilian Literatures; modernist and inter arts literature; Portuguese culture in Asia; and ethnomusicology. He has written and edited several books and other publications. We talk with Professor Jackson about his forthcoming book, Adverse Genres in Fernando Pessoa. PESSOA & OTHER POETS IN THE PORTUGUESE: An Evening with Translator Richard Zenith 1:35:17. 18 November 2013, at the Woodberry Poetry Room, Harvard University. As a part of our Omniglot Seminar series, Portuguese translator Richard Zenith read from his translations of Luís de Camões, Fernando Pessoa and Carlos Drummond de Andrade. He compared his experiences translating archaic vs. contemporary linguistic registers, highly formal poetry vs. free verse, and European vs. Brazilian Portuguese. And he discussed the unique challenge of translating (and researching a biography of) a poet such as Pessoa, with alter egos that wrote in radically different styles. Fernando Pessoa: An Englishly Portuguese, Endlessly Multiple Poet 1:04:12. Library of Congress, 22/04/2015. Richard Zenith presented a lecture on Fernando Pessoa, one of Portugal's most important literary figures of the 20th century and a towering figure in modernism. I Don't know How Many Souls I Have Fernando Pessoa 02:16. WisdoMango, 15/11/2020. In this poem, Pessoa creates an inner struggle that the speaker has with trying to figure out whether it was fate or free will that has determined how his life panned out. By making the whole poem essentially one, elongated metaphor, Pessoa is able to give multiple interpretations to his poem. In the titular first line of the first stanza, Pessoa states "I don’t know how many souls I have". Automatically, Pessoa causes the speaker to question his morality and inner being. Line two of the first stanza has a literal translation of "each time changed." When put in context, it becomes apparent that the speaker is referring to himself that changes so often. These two lines become the foundation for the rest of the poem, seeing as they set up a questioning within the speaker. The translations of these two lines are also crucial to fully grasp the meaning of the poem as a whole. Fine Poetry Poems of Fernando Pessoa 15:46. Richard Eggenberger, 31/01/2018. "Pop" by Fernando Pessoa, translated by Richard Zenith 01:14. Poem read by David Novak, 07/01/2021.