Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық тарихшы және жазушы
Indian historian and writer
Кайхосру Дунжибхой Сетна (26 қараша 1904 – 29 маусым 2011) – үндістандық ақын, ғалым, жазушы, философ және мәдени сыншы. Ол 50-ден астам кітап жариялады. Ол «Кекуо» деген лақап атымен танымал болды, бірақ өлеңдерін «Амал Киран» псевдонимімен жазды.
Kaikhosru Dhunjibhoy Sethna (26 November 1904 – 29 June 2011) was an Indian poet, scholar, writer, philosopher, and cultural critic. He published more than 50 books. He was known by the diminutive Kekoo, but wrote his poetry under nom de plume of Amal Kiran.
Балалық шақ
Сетна 1904 жылғы 25 қарашада Бомбей қаласында парси отбасында дүниеге келді. Оның әкесі дәрігер және көз хирургі болған. Ол көп оқитын, жазуға бейім адам еді және ұлының қабілеттерін дамытуға жан-жақты көмек көрсетті. Екі жарым жасында Сетна полиомиелитке шалдығып, сол аяғы мүгедек болды. Ол Реза Шах Пахлави сияқты бала кезінен қатыгез мінезді болғанын есіне алды, егер ауруға ұшырамаса, әскерде қызмет етуге ниеттенген. Үш жыл өткен соң, бірнеше емдеу әрекеттері нәтиже бермегеннен кейін, әкесі оны түзету операциясы үшін Лондонға алып барды. Осы операциядан кейін Сетна сәл ақсап жүргенімен, қайтадан тік жүре бастады.
Sethna was born as a Parsi in Bombay on 25 November 1904. His father was a physician and specialist eye surgeon. He was a voracious reader and also a bit of a writer, giving his son a lot of support in developing his talents. At the age of two and a half, Sethna suffered a polio infection, crippling his left foot. He recalled having the temperament of Reza Shah Pahlavi, as an infant and would have been a soldier if not for his infection. Three years later, when several therapeutic efforts had failed, his father took him to London for a corrective operation after which Sethna was able to walk straight again, though with a slight limp.
Жастар және білім беру
Сетна өзінің алғашқы білімін иезуит дін қызметкерлері басқаратын Рим-католик институтының беделді Санкт-Ксавьер колледжінде алған. Ол ағылшын тілін ана тілі секілді еркін меңгерген, ал парси-гужарати тілінде үйде аз сөйлеген. Ол әдеби жолын өте ерте бастады, газеттер мен журналдарда кітап туралы рецензиялар жариялады. Оның тұңғыш кітабы "Парнассиандар" 1924 жылы жарық көрді. Бұл кітап Х.Г. Уэллс, Джордж Бернард Шоу, Гилберт Кит Честертон және Томас Хардидің шығармаларына арналған эсселер жинағы болды. Сетнаның бір жақсы көретіні кітабын Уэллске жіберген кезде, ол "Бұл жас жігіт үлкен жетістіктерге жетеді" деген пікір білдірген.
Sethna received his early education at the reputed St. Xavier’s College, a Roman Catholic institution run by Jesuit priests. He practically grew up with English as his mother tongue and was less fluent in Parsi Gujarati, also spoken at home. He began his literary career very early, publishing book reviews in newspapers and magazines. His first book, titled Parnassians, appeared in 1924. It was a collection of essays on the works of H. G. Wells, George Bernard Shaw, Gilbert Keith Chesterton and Thomas Hardy. When one of Sethna’s well wishers sent a copy of the book to Wells, the latter is reported to have commented, “the young man will go far.”
Оның рухани сапары
Колледж студенті кезінде Сетна хатха-йога, раджа-йога және әсіресе Свами Вивекананданың еңбектерін оқыды. Бомбей қаласында бір әулиемен және Махараштрада бір йогпен кездесіп, осы кездесулер оған шабыт берді. Кейін Сетна теософист арқылы Шри Ауробиндо туралы білді, сондай-ақ Шри Ауробиндо ашрамы туралы мақала тауып, оны үлкен қызығушылықпен оқыды. Ұзақ жылдар бойы бірге болған сүйіктісі Даулатқа үйленгеннен кейін, олар Шри Ауробиндо мен Ананы (Мира Альфасса) көру үшін Пондичериге баруға шешім қабылдады.
As a college student, Sethna started reading books on Hatha Yoga and Raja Yoga and especially the works of Swami Vivekananda. He also met a saint in Bombay and a yogi in Maharashtra and felt inspired through these meetings. Some time later Sethna learned of Sri Aurobindo from a Theosophist and also discovered an article on the Sri Aurobindo Ashram which he read with great interest. After having married his long term girlfriend Daulat, a fellow Parsi, they decided to go to Pondicherry for visiting Sri Aurobindo and the Mother (Mirra Alfassa).
Шри Ауробиндо ашрамына кіру
Сетна және оның әйелі 1927 жылдың желтоқсан айында Ашрамға келді. Ана мен Шри Ауробиндомен кездескеннен кейін, ол Радханың серіктерінің бірі – Лалита деп аталған әйелімен бірге Ашрамға қосылуға шешім қабылдады. Сетна Шри Ауробиндодан "Амал Киран" деген жаңа есім алды, яғни "Таза сәуле". Алғашқы жұмысы ретінде Сетнаға Ашрам дүкендерін басқару және мүшелердің түрлі тұрмыстық қажеттіліктерін қамтамасыз ету міндеті тапсырылды. Бос уақытының көп бөлігін ол өлеңдерін жетілдіруге арнады, пікір алу және түзетулер үшін көптеген шығармаларын Шри Ауробиндоға үнемі жіберіп тұрды. 1936 жылы Шри Ауробиндо өзінің әдебиеттік еңбегі "Савитри: Аңыз және Символ" атты туындысының қолжазбаларын теріп беру үшін оған жіберді. Соның нәтижесінде Шри Ауробиндоның рухани поэзиясы туралы хат алмасу жүрді, онда оның ерекшеліктері, стилі және шабыданының деңгейлері талқыланды. 1937 жылдың шамасында Сетна әйелінен ажырасып, Бомбейден балалық шағында танысқан парсы әйелі Сехраға үйленді. Ол 1980 жылы қайтыс болғанға дейін оның серігі болды. Сехраның және оның туысы, белгілі адвокат Дхун Кантенвалланың қазасы оның тепе-теңдігін жоғалтуына әкелді деседі.
Sethna and his wife arrived in the Ashram in December 1927. After having met the Mother and Sri Aurobindo, he decided to join the Ashram along with his wife, who was renamed "Lalita", which is a name of one of Radha’s companions. Sethna received from Sri Aurobindo the new name "Amal Kiran", meaning "Pure Ray". As a first work, Sethna was given the task of managing the Ashram stores, looking after the various practical needs of the members. Much of his free time he dedicated to developing his poetry, regularly sending his numerous creations to Sri Aurobindo for getting his opinion and corrections. In 1936 Sri Aurobindo started sending him his handwritten texts of his literary main work Savitri: A Legend and a Symbol for typing. As a result, there also followed a correspondence on Sri Aurobindo’s spiritual poetry, discussing its peculiar characteristics, its style and planes of inspiration. Some time in 1937, Sethna and his wife were divorced, and he married Sehra, a Parsi friend of his youth from Bombay. She remained his companion until her death in 1980. The death of Sehra and the death of his nephew the noted advocate Dhun Canteenwalla is said to have nearly caused him to lose his equipoise.
Үндістан ана
1949 жылы ашрам "Ана Үндістан" журналын шығара бастады. Оның мақсаты – ұлттық және халықаралық ағымдағы мәселелерді Шри Ауробиндоның ой-пікірлерімен үйлесетін тұрғысынан талқылау еді, бірақ ол тікелей оның ресми органы болмады. Сетна оның редакторы болып тағайындалды және ол барлық саяси мақалаларын Шри Ауробиндоның бекітуіне жіберді. Дегенмен, 1950 жылы Шри Ауробиндо қайтыс болғаннан кейін Ана Сетнаға саясатқа тікелей қатыспауға кеңес берді. Журналдағы мақалалар Шри Ауробиндо мен оның йогасы туралы ғана емес, сонымен қатар әдебиет, мәдениет және өнер саласындағы көптеген басқа да тақырыптарды қамтыды. Авторлар редактордан басқа, ашрамның басқа мүшелері немесе Шри Ауробиндоның жақтастары, кейде сырттан келгендер де болды.
In 1949, the journal Mother India was started by the Ashram. Its purpose was to discuss current topics, both National and International, from a viewpoint which was in line with Sri Aurobindo’s thought, although it was not directly meant to be his mouthpiece. Sethna was appointed its editor, and he sent all his political articles for approval to Sri Aurobindo. However, after Sri Aurobindo’s departure in 1950 the Mother advised Sethna not to touch directly on politics. The articles were not only on Sri Aurobindo and his yoga, but also included many other topics in the field of literature, culture and art. The authors were, apart from the editor himself, other members of the Ashram or followers of Sri Aurobindo and sometimes also outsiders.
Әдеби шығармалары
Сетна "Ана Индиясына" қосқан үлесінен басқа, басқа журналдарда да мақалалар жариялап, Шри Ауробиндо, "Ана", интегралды йога, поэзия, ғылым, философия, ежелгі Үндістан тарихы және басқа да тақырыптар бойынша елуден астам кітап жазды. Оның зор юмор сезімі "Жарық және күлкі" атты туындысында айқын көрінді. Сетна парси зороастрийші болып дүниеге келген, бірақ Шри Ауробиндоның шәкірті болғаннан кейін осы діннің қағидаларын ұстанған жоқ. Ол 2004 жылы 100 жылдығын тойлады. 2011 жылғы 29 маусымда 106 жасында қайтыс болған кезде ол әлемдегі ең қарт жазушылардың бірі еді. Өмірінің соңғы жылдарында ол Ашрамдағы емдеу орталығында тұрды. Оның әпкесі Минни Кантенвалла да Ауробиндо қауымдастығында танымал ақын болды. Ол Нариман Кантенваллаға (кейде Кантенвала деп те жазылады) үйленген.
Apart from his contributions in Mother India, Sethna also occasionally published articles in other journals and wrote more than fifty books on Sri Aurobindo, the Mother, integral Yoga, poetry, science, philosophy, ancient Indian history and other subjects. His great sense of humour came out in his title Light and Laughter. Sethna was born a Parsi Zoroastrian, but discontinued its practice after becoming a disciple of Sri Aurobindo. He celebrated his 100th birthday in 2004. At the time of his death, at the age of 106 On June 29, 2011., he was one of the world's oldest living authors. The last few years of his life he had stayed at the Ashram Nursing Home. His sister Minnie Canteenwalla, was also a poet of some repute within the Aurobindo community. She was married to Nariman Canteenwalla (sometimes spelled Canteenwala).