Кіріспе

Польша жазушысы және аудармашы, Венгрия саясаткері Тадеуш Камил Марчян Желенский (21 желтоқсан 1874 – 4 шілде 1941), көбінесе Тадеуш Бой Желенский деген псевдонимімен немесе жай ғана Бой деп танымал, поляк драматургі, ақын, сыншы және, ең бастысы, 100-ден астам француз әдеби классикасын поляк тіліне аударған адам. Ол кәсібі бойынша педиатр және гинеколог болған. 1890-1918 жылдар аралығындағы «Жас Польша» қозғалысының көрнекті өкілі, Бой 20 ғасырдың бірінші жартысындағы польша әдебиетінің «үлкен баласы» ретінде танылды. 1941 жылдың шілдесінде ол неміс басқыншы әскерлері тарапынан «Львов профессорларының қырғыны» деп белгілі болған оқиға кезінде қатылды.

Ерте өмір

Тадеуш Камил Марчян Желенский (Циолек гербімен) 1874 жылғы 21 желтоқсанда Варшавада Ванда Грабовскаядан (Франкисттер отбасынан шыққан, католицизмге өткен) және танымал композитор әрі музыкант Владислав Желенскийден дүниеге келді. Тадеуштің туысы – белгілі поляк неоромантизмі ақыны Казимеж Презерва-Тетмайер. Варшавада орыс үкіметі кезінде поляк тіліндегі жоғары білімге тыйым салынғандықтан, 1892 жылы Желенский Австрия билігіндегі Галиция аймағындағы Краковқа кетіп, Ягеллон университетінің медицина факультетіне түсті. 1900 жылы оқуын аяқтағаннан кейін Желенский балалар дәрігері ретінде практикалық жұмысын бастады. 1906 жылы ол гинеколог ретінде жеке практика ашты, бұл оған қаржылық тәуелсіздік сыйлады. Сол жылы ол танымал "Жасыл шар" (Zielony Balonik) кабареін ұйымдастырды, онда поляк мәдениетінің көрнекті тұлғалары жиналды, олардың ішінде оның ағасы Эдвард, Ян Август Кисилевский, Станислав Кучборский, Витольд Носковский, Станислав Сиерославский, Рудольф Старжевский, Эдвард Лещинский, Теофил Тржинский, Кароль Фрайч, Людвик Пюжет, Казимеж Сихульский, Ян Скотницкий және Феликс Ясинский болды. "Жасыл шар" үшін жазған очерктерінде, өлеңдерінде, сатирикалық әндерінде және әңгімелерінде Бой Желенский консервативті билікті, қала тұрғындарының екі жүзділік моралін, сондай-ақ "Жаңа Польша" мен Краков богемасының пафостық стилін сынап, әжуалады. Осының нәтижесінде ол поляк әдебиетінің "жаман баласы" (enfant terrible) репутациясын иеленді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығы

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Желенский Австрия-Мажарстан армиясына шақырылып, теміржол әскерлеріне фельдшер болып қызмет етті. Соғыстан кейін Польшаға оралып, 1922 жылы Варшаваға көшті. Ол дәрігерлік практикасына қайта оралмай, толығымен жазуға белсенді кірісті. Әртүрлі күнделікті газеттер мен журналдарда жұмыс істей келе, Бой Желенский тез арада поляк либералдық және демократиялық зиялыларының біріне айналды. Ол дін қызметкерлерінің екі жүзділік моралін сынады, қоғамдық өмір мен мәдениеттің секуляризациясын қолдады және әйелдер теңдігінің жақтаушыларының бірі болды. Бой Желенский Польшада әйелдердің заңмен қорғалған аборт құқығын қолдаған алғашқы қоғамдық қайраткерлердің бірі еді. Сонымен қатар, Бой Желенский эсселерінде поляк романтикалық дәстүріне қарсы күресті, оны иррационалды және поляк қоғамының өзінің тарихы туралы ойлауын бұрмалайтын нәрсе деп есептеді. Одан бөлек, Бой француз әдебиетінің 100-ден астам классикалық туындыларын қазақ тіліне аударды, олар осы күнге дейін шетелдік әдебиеттің поляк тіліне жасалған ең жақсы аудармаларының бірі саналады. 1933 жылы Бой Желенский беделді Польша әдебиет академиясына қабылданды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Бой Желенский Кеңес одағы басып алған Львов қаласына көшіп, әйелінің туысының үйінде тұрды. Ол Кеңес басшылығымен құрылған университетке француз әдебиеті кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды. Көптеген адамдар оны Кеңес оккупациялық билігімен ашық және жиі ынтымақтасқаны үшін сынады. Бірақ ол Польша қорғаныс соғысынан кейін қалаға келген көрнекті профессорлар мен суретшілермен байланысын үзбеді. Ол сондай-ақ коммунистік үгіт газеті "Czerwony Sztandar" ("Қызыл Ту") құруға қатысып, Польша жазушылары қоғамының белгілі мүшесі болды. Нацистік Германия Германия-Кеңес келісімін бұзып, Кеңес Одағына және Кеңес бақылауындағы Польша Крестеріне шабуыл жасағаннан кейін Бой Львовта (қазіргі Львов, Украина) қалды. Қала 1941 жылдың 4 шілдесіне қараған түні жаулап алынды. Ол тұтқындалып, Вулка төбелеріне апарылып, сол жерде өлтірілді. Немістер оны "Кеңес шпионы" деп жалған айыптады. Ол 45 поляк профессоры, суретшісі мен зиялысымен бірге Львов профессорларының қырғыны деп танылған оқиғада қаза тапты.