Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mighty Antar – Thornycroft компаниясы 1940 жылдардың соңынан бастап құрастырған, аса ауыр 6×4 трактор. Ол бірнеше онжылдық бойы Ұлыбритания армиясының стандартты танк тасымалдағышы болды және басқа да елдер қолданды. Ол Мерлин қозғалтқышынан шығарылған, дизельге түрлендірілген және Rolls Royce Meteorite деп аталатын V12 Meteor қозғалтқышының қысқартылған V8 жерлік нұсқасымен жұмыс істеді.
The Mighty Antar was a heavy duty 6×4 tractor unit built by Thornycroft from the late 1940s onwards. For some decades it was the standard tank transporter of the British Army and was also used by other nations. It was powered by a shortened V8 land version of the V12 Meteor engine, derived from the Merlin and modified to run on diesel, known as the Rolls Royce Meteorite.
Шығу тегі
Mighty Antar-дың азаматтық нұсқасы 1940-шы жылдардың соңында мұнай өндірісіне арналған көлік ретінде, құбырларды қиын өткелді жерлерге тасымалдау үшін әзірленді. Олар 6×4 схемасында (яғни алты дөңгелек, олардың төртеуі жетегімен) жасалған, алдыңғы (бағыттау) осі жетегі жоқ және екі жетегі бар (артқы) осьтерде екіше дөңгелектермен жабдықталған (техникалық тұрғыдан он дөңгелек, олардың сегізі жетегімен, әр артқы осьтің төрт дөңгелегі бар). Көлік, бұрынғы Scammell Pioneer сияқты, жолсыз жүруге арналған, ал Diamond T сияқты емес, оны кейіннен алмастыруға тиіс болды. "Rover Company's Meteorite" қозғалтқышы – олардың V12 Meteor қозғалтқышының V8 нұсқасының қысқартылған түрі. Rover компаниясы Rolls Royce-тан Rolls Royce Merlin және одан туындаған барлық қозғалтқыштарды, соның ішінде танктерде қолданылатын Rolls Royce Meteor нұсқасын өндіру құқығын алды. Алғашқы Antar көліктері Rover Meteorite-тің "Метеорит" типті 101 дизельдік қозғалтқышын пайдаланды, ал 1950 жылдардың басында британдық армияға бензинмен жұмыс істейтін нұсқасы жеткізіле бастады.
The civilian version of the Mighty Antar was developed in the late 1940s as an oilfield vehicle for transporting pipes over rough ground. They were of 6×4 layout (i. e. six wheels, four of them driven), with the front (steering) axle undriven and with twin wheels on both driven (rear) axles (technically ten wheels, eight of them driven, as each rear axle has four wheels). The vehicle was designed for cross country use, like the earlier Scammell Pioneer and unlike the road going Diamond T it was eventually to replace. The engine, the Rover Company's Meteorite, was a cut down V8 version of their V12 Meteor. The Rover Company had acquired to rights from Rolls Royce to take over manufacture of all Rolls Royce Merlin and engines derived from it including the Rolls Royce Meteor version used in tanks. Early Antars used the Meteorite type 101 diesel of the Rover Meteorite and by the early 1950s versions, with the start of supply to the British army a Petrol version of the engine.
Атауы
Антар – Исламға дейінгі араб ақыны және батыры Антар ибн Шадд есімімен аталған. Mighty Antar жобасының басты тұтынушысы Anglo Iranian Oil Company, алдында Anglo Persian Oil Company болған.
Antar was a reference to Antar Ibn Shadded, a pre Islamic Arab poet warrior. The intended lead customer for the Mighty Antar was the Anglo Iranian Oil Company, previously the Anglo Persian Oil Company.
Әскерге кірісу
1951 жылы алғашқы «Антарс» британдық армия қатарына қосылды. Бұл стальдан жасалған, конструкциясы берік балласттық тракторлар болды, оларға FV 12001 конструкциялық нөмірі және Tractor 30 ton GS 6x4 атауы берілді. Кабинаның артына 20 тонналық лебёдка орнатылды, бірақ ол негізінен тіркемеге жүк тиеу үшін, емес, құтқару жұмыстары үшін көзделген. Осы кезде, одан да ауыр «Conqueror» танкін жаңа, сондай-ақ үлкен сыйымдылығы бар «Leyland FV 1000» транспортерімен тасымалдау жоспарланған. Бұл «Антарс»-тан 1 метрге енді, ал «Антарс» өз кезегінде «Diamond T»-дан 1 метрге енді. Бұл конструкция жүктелген кезде тұрақсыз және салмақты болып көрінді, артқы жағы дөңгелектерге орын беру үшін жоғары көтерілген, ал алдыңғы жағы жүктің салмағын дұрыс орналастыру үшін төмен қарай еңкейтілген. Осы жартылай тіркемеден шабыттанған «Антарс»-тің жаңа FV 12002 нұсқасы оны сүйреуге арналған трактор ретінде әзірленді. Бұл әдемі, құс мойны сияқты дизайн болды және артқы дөңгелектердің үстінде тек кішкентай дөңгелек болды, бұл артқы пандус арқылы жүк тиеуді жеңілдетті. Танк отыратын жолдар тіркеме рамасының сыртында орналасқан, ал рама алдыңғы жағынан көтеріліп, құс мойнының пішінін құрады, танк корпусын тазарту үшін көлбеу бұрышпен төмен қарай еңкейді. Бұл «FV 1000» жобасының қиын конструкциясына қарағанда мықтырақ және ықшамдырақ орналасуды қамтамасыз етті. Оның алғашқы нұсқасы 60 тонналық FV 3001 болды. Кейіннен FV 3005 кішкентай дөңгелектермен жаңартылды, содан кейін «Taskers/Sankey» тіркемесімен қолданылғанда 50 тонналық FV 3011 «Centurion» танкін тасымалдауға арналды.
In 1951, the first Antars entered British Army service. These were fixed body steel built ballast tractors and were given the design number FV 12001 and the designation Tractor 30 ton GS 6x4. A 20 ton winch was fitted behind the cab, although just provided for loading the trailer rather than for recovery. At this time, the intention was that the even heavier Conqueror tank would be transported by a whole new transporter of equally large capacity, the Leyland FV 1000. This was 2 feet (1 m) wider than the Antar, as the Antar had in turn been 2 feet (1 m) wider than the Diamond T. They were to be equipped with a semi trailer of 60 tons capacity, given the design number FV 3301. This design was ungainly and top heavy when loaded, being high at the rear to clear the wheels and sloping downwards towards the front to better place the weight of the load. Partly inspired by this semi trailer, a new FV 12002 version of the Antar was developed as a tractor unit to haul it. This was a graceful swan neck design and had only a small hump over the rear wheels, making loading by the rear ramps simpler. The trackways on which the tank sat were carried outboard of the trailer frame itself, which rose up between them at the front to form the swan neck, sloping only gently to clear the tank's hull. This gave a stronger and yet more compact layout than the ungainly step of the FV 1000 project's. The first version of this was the 16 wheeled FV 3001 of 60 tons capacity. This was later refined as the FV 3005 with smaller wheels, then the 50 ton capacity FV 3011 (when using the Taskers/Sankey trailer) for carrying the Centurion.
Кейінгі қызмет
1960 жылдардың басында Mark 3 қызметке түсті, ол Centurion танкілерінің артатын салмағын көтеруге және Chieftain танкісін жасау жоспарларын қолдауға арналған еді. Бұл – қызметте болған соңғы Antar машиналары, олар 1980 жылдардың ортасына дейін пайдаланылды. Mark 3 бұрынғы үлгілерден сыртқы түрімен ерекшеленеді, онда 8 цилиндрлі тік қозғалтқыш, Rolls Royce C8SFL қолданылған; Meteorite қозғалтқышының кең V тәрізді пішіні болмағандықтан, капоты әлдеқайда тар болды. Mark 3 50 немесе 60 тонналық жартылай тіркеме (FV 12004 нөмірімен) немесе 50 тонналық Dyson толық тіркемесін тарту үшін FV 12006 балласттық трактор конфигурациясына айналдырылуы мүмкін еді. Mk3/3A үшін "Mighty Antar" атауы алынып тасталды, ал модель жай ғана Thornycroft Antar деп аталды.
In the early 1960s the Mark 3 entered service, to support the increasing weight of later Centurion models and also future plans for the Chieftain tank. These were the last Antars in service, remaining until the mid 1980s. The Mark 3 is visually distinct from the earlier models, the use of an 8 cylinder inline engine, the Rolls Royce C8SFL; without the wide vee of the Meteorite the bonnet was much narrower. The Mark 3 used either a 50 or 60 ton semi trailer (numbered as FV 12004) or could be converted to the FV 12006 ballast tractor configuration for hauling the 50 ton Dyson full trailer. The name Mighty Antar was dropped for the Mk3/ 3A the model becoming simply Thornycroft Antar.
Ауыстыру
1960 жылдардың соңына қарай "Антар" машинасы, тіпті жаңа қозғалтқыш орнатылған жағдайда да, көне конструкция екені және оны алмастыру қажеттігі анық болды. Сондай-ақ, олар өндірістен тоқтатылғандықтан және "Торникрофт" компаниясы AEC арқылы "Лейландтың" ірі құрамына енгендіктен, қосалқы бөлшектерге қатысты алаңдаушылық туды. 1986 жылы "Антар" "Скаммелл Коммандер" машинасымен алмастырылды.
By the late 1960s, it was clear that the Antar, even when re engined, was an old design and replacement would be needed. There was also concern over the spares situation, as they were out of production and Thornycroft had been absorbed, via AEC, into the vast mass of Leyland. The Antar was replaced by the Scammell Commander in 1986.
Mighty Antar 1B және 2 белгілері
Mk2 толық тіркемелі және жартылай тіркемелі трактор ретінде құрастырылды. Негізінен Mk 1 сияқты, бірақ кабинаның артқы жағында орналасқан екі 100 галлондық жанармай багінің орны ауыстырылды. Олар кабинаның артындағы шассидің екі жағына, тіреуге орналастырылды. Кейбір түрлерінде жанармай багі кішкентай құрал сандықтарының үстінде, ал басқаларында құрал сандықтарының астында орналасқан. Осы кезде жүргізушінің баспалдағы да өзгертілді. Кейін кабинаның артқы жағына Darlington үлгісіндегі 70, 22,727 кг көтергіш орнатылды, ал жартылай тіркемеге арналған Mk2 тракторына Sankey жартылай тіркемесін жүктеу пандустары мен дөңгелек ауыстыру тіректеріне қызмет ету үшін PTO-мен басқарылатын гидравликалық сорғы қосылды. Толық тіркемеге арналған тракторда гидравликалық жүйе болған жоқ. Жартылай тіркемеге арналған алғашқы тракторларға бастапқыда Mk1 классы берілді (олар жоғарыда көрсетілген түпнұсқа болат корпусты Mk1-ден айтарлықтай ерекшеленгенімен). Одан кейін жартылай тіркемеге арналған трактор ағаштан жасалған балласт корпусымен шықты. Бұлар бастапқыда Mk1B деп аталды. Кейінгі келісімшарттарда жартылай тіркемеге арналған трактор мен толық тіркемеге арналған трактор Mighty Antar Mk2 деп аталды, ал осы және бұрынғы келісімшарттарды қамтитын жарияланған материалдар бастапқы келісімшарттардағы Mk1 және Mk1B-ді Mk2 деп қайта атады. Бір Mark 2 1963 жылы армиялық сынақтар үшін AEC дизельдік қозғалтқышымен жаңартылып, 1971 жылы сатылды. Реттік қозғалтқыш Meteorite нұсқасына қарағанда әлдеқайда тар капотқа мүмкіндік берді, тек бір радиатор қажет болды. (Meteorite қозғалтқышының өзі әуе қозғалтқышының негізіндегі 60 градустық V-тәрізді болғандықтан өте тар болды, бірақ салқындату жүйесі әрбір бөлімге жеке радиатор қажет ететінін білдірді, олар қатар орналасуға мәжбүр болды, бұл бұрынғы Mighty Antar-лардың үлкен алдыңғы бөлігін жасады.) Жылдамдық қорабы Mk2-ге ұқсас болды, бірақ арақатынастар сәл өзгеше болды, бұл жол жылдамдығын сәл арттырды. Mk2-де 12 жылдамдық таңдауға мүмкіндік беретін екі жылдамдық тұтқасы болса (біреуі төрт жылдамдықты негізгі қоробкаға, екіншісі үш жылдамдықты қосымша қоробкаға), Mk3-те екі қоробкадан жылдамдық таңдаушы таяқшалары бір-бірімен байланыстырылған механизмге келді, бір тұтқамен басқарылды. Бұл алдымен 1-ші төменгі, 2-ші төменгі, 3-ші төменгі, 4-ші төменгі жылдамдықтарды таңдауға мәжбүрледі, содан кейін тұтқаны жылжытып 4-ші тікелей, содан кейін 4-ші жоғары жылдамдықтарды таңдауға болады. Негізгі қоробканы 4-ші жылдамдықтан төмен жылдамдыққа жылжытуға болмайды, егер қосымша қоробка тікелей және төменгі жылдамдыққа жылжымағанша. Бұл байланыс жылдамдық қорабындағы он екі жылдамдықтың тек алтасын таңдауға мүмкіндік берді. Барлық көтергіш және PTO басқару функциялары үшін жеке бір тұтқа болды. Екінші оське үшінші дифференциал (осьтер аралық) орнатылды, оны кабинадан басқаруға болады. Ең жоғары жылдамдық Chieftain MBT-мен бірге 101 тоннаны құрады; олар жол сынақтарында 126 тоннаға дейін сыналып көрді.
The Mk2 was built both as a tractor for full trailer, and as a tractor for semi trailer. Basically the same as the Mk 1 but for relocation of the twin 100 gallon fuel tanks stacked the rear of the cab. These were moved to a saddle position either side of the chassis behind the cab. On some variants the fuel tanks sat above smaller tool boxes, but on others the fuel tanks were moved to sit below the tool boxes. At this time the drivers step arrangement was also altered. A Darlington model 70 22,727 kg winch was then located at the rear of the cab and on the Mk2 built as tractors for semi trailer a PTO driven hydraulic pump added to serve the Sankey semi trailer loading ramps and wheel changing jacks. The Tractor for full trailer did not have a hydraulic system. When the first tractors for semi trailer were built they were initially given a classification of Mk1. (although they were considerably different from the original steel bodied Mk1 above.) These where followed by a tractor for Semi Trailer which had a wooden ballast body. These were at first called Mk1B. Later contracts of both the tractor for Semi Trailer, and Tractor for full trailer were called Mighty Antar Mk2, and published materials that covered both these and the earlier contracts renamed the Mk1 and the Mk1B from the initial contracts as Mk2. One Mark 2 was converted with an AEC diesel engine for army trials in 1963 and sold off in 1971. The inline engine permitted a much narrower bonnet than the Meteorite version, requiring only a single radiator. (The Meteorite engine itself was quite narrow being a 60 degree vee based on an aero engine, but the cooling arrangement was such that each bank required a separate radiator which had to sit side by side, giving the large frontal area of the earlier Mighty Antars.) The gearboxes were similar to the Mk2 but the ratios were slightly different, raising the road speed slightly. Whereas on the Mk 2 there were two gearlevers (one for the four speed main gearbox and one for the three speed Auxiliary gearbox) allowing the selection of 12 gears, with the Mk3 the selector rods from the two gearboxes came forward to an interlocked mechanism with a single lever. This forces the selection of 1st underdrive, 2nd underdrive, 3rd underdrive, 4th Underdrive, before the lever could move across to select 4th Direct, then 4th Overdrive. The main gearbox could not be moved down from 4th until the auxiliary gearbox was moved through direct and into underdrive. This interlocking meant only six of the twelve gears available in the gearboxes could ever be selected. There was a separate single stick for all winch and PTO control functions. A third differential (inter axle) was fitted to the second axle, with a cab operated control. Max speed
With the Chieftain MBT the all up weight was 101 tons; they were road tested at 126 tons.