Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франко-американдық композитор (1926 жылы туған)
Franco American composer (born 1926)
Элизабет Жолас (1926 жылғы 5 тамызда туған) – франко-американдық композитор.
Elizabeth Jolas (born 5 August 1926) is a Franco American composer.
Өмірбаян
Жолас 1926 жылы Парижде дүниеге келген. Оның анасы, американдық аудармашы Мария Макдональд, ән айтуды да үйренген. Бетсидің әкесі, ақын және журналист Юджин Жоласпен бірге ол он жыл бойы соғыстар аралық кезеңнің көптеген көрнекті тұлғаларының туындыларын жариялаған "Transition" журналын құрып, басқарды. 1940 жылдың соңында оның отбасы АҚШ-қа көшті. Нью-Йоркте білімін аяқтағаннан кейін, Беннингтон колледжінде музыкаға маманданғаннан соң, ол Дессофф хорларына қосылды, осылайша оның шығармашылығына үлкен әсер еткен Ренессанс музыкасын таныды. Беннингтон колледжін бітіргеннен кейін, Жолас 1946 жылы Парижге оралып, Консерваторияда, әсіресе Дариус Мийо және Оливье Мессианмен оқуын жалғастырды. 1971 жылдан 1974 жылға дейін ол Мессианның Консерваториядағы ассистенты болды және 1975 жылы факультетке мүше болып тағайындалды. Содан бері ол АҚШ-та Йель, Гарвард, Миллс колледжінде (Д. Мийо кафедрасы), Калифорния университетінде (Беркли, Лос-Анджелес және Сан-Диего кампустары), Танглвудта және Мичиган университетінде оқытумен айналысты. Жолас Америка өнер және әдебиет академиясының (1983) және Америка өнер және ғылым академиясының (1995) мүшесі.
Jolas was born in Paris in 1926. Her mother, the American translator Maria McDonald, also studied singing. Together with Betsy's father, the poet and journalist Eugene Jolas, she founded and edited the magazine transition, which published over ten years most of the great names of the interwar period. Her family settled in the United States in late 1940. While completing her general studies in New York, then specializing in music at Bennington College, she joined the Dessoff Choirs, thus discovering notably Renaissance music which was to have a lasting influence on her work. After graduating from Bennington College, Jolas returned to Paris in 1946 to continue her studies at the Conservatoire national supérieur de musique, notably with Darius Milhaud and Olivier Messiaen. From 1971 to 1974 she served as Messiaen's assistant at the Conservatoire and was appointed herself to the faculty in 1975. She has since then also taught in the United States, at Yale, Harvard, Mills College (D. Milhaud chair), the University of California (campuses at Berkeley, Los Angeles, and San Diego), Tanglewood, and the University of Michigan. Jolas is a member of the American Academy of Arts and Letters (1983) and of the American Academy of Arts and Sciences (1995).
Стиль
Жоластың жеке стилін сипаттау оның 16 ғасырдағы Батыс Еуропаның полифониялық дауыстық музыкасымен (әсіресе, Орландо ди Лассоның шығармаларымен) алғашқы танысуын, дауыстық және аспаптық туындыларды қамтитын дауыстылықты үздіксіз зерттеуін, сондай-ақ, метрикалық импульстің дәстүрлі акценттерінен босатылған, икемді, бірақ тұрақты ағымға ұмтылуын көрсетеді. Пьер Булез және тағы басқалардың сериализмінің кейбір эстетикалық ерекшеліктеріне қызығушылық танытса да, Жолас сериалдық техниканы қабылдамай, тәуелсіз композитор ретінде қалыптасқан.
Descriptions of Jolas’s individual style note her early experience of 16th century polyphonic vocal music of Western Europe (in particular, the works of Orlando di Lasso), continual exploration of vocality encompassing both vocal and instrumental works, and pursuit of a flexible but steady flow free from the conventional stresses of metric pulse. Though drawn to some aesthetic aspects of the serialism of close contemporary Pierre Boulez and others, Jolas has steadfastly remained an independent figure who never adopted serial technique.
Үлкен жұмыстардың тізімі
Толығырақ тізім үшін Бетси Жоластың шығармалары тізіміне қараңыз.
For an extended list, see List of compositions by Betsy Jolas.