Кіріспе
Грек-рим музыкасының, шындықтың және күн құдайының Адриан дәуіріндегі мүсіні – Аполлон Белведер (сонымен қатар Белведер Аполлоны, Белведердің Аполлоны немесе Пифий Аполлоны деп те аталады) – ежелгі классикалық дәуірден шыққан танымал мрамор мүсін. Бұл жұмыс біздің заманымыздың 2-ші ғасырының ортасына таандық етеді және грек мүсіншісі Леохарес 330-320 жылдар аралығында жасаған түпнұсқа қола мүсіннің римдік көшірмесі деп саналады. Ол 15 ғасырдың аяғында Италияның орталық бөлігінде қайта ашылды және 1511 жылы Ватикан сарайында жартылай көпшілікке қойылды, ол жерде қазірге дейін сақталып тұр. Қазір ол Ватикан мұражайлары кешенінің Пио Клементин мұражайының Кортиль дель Белведересінде орналасқан. 18 ғасырдың ортасынан бастап оны жақтаушы неоклассицистер ең ұлы ежелгі мүсін деп санады, және ғасырлар бойы ол еуропалықтар мен әлемнің батыс бөліктері үшін эстетикалық кемелділіктің идеалды бейнесі болды.
The Apollo Belvedere (also called the Belvedere Apollo, Apollo of the Belvedere, or Pythian Apollo) is a celebrated marble sculpture from classical antiquity. The work has been dated to mid way through the 2nd century A. D. and is considered to be a Roman copy of an original bronze statue created between 330 and 320 B. C. by the Greek sculptor Leochares. It was rediscovered in central Italy in the late 15th century during the Italian Renaissance and was placed on semi public display in the Vatican Palace in 1511, where it remains. It is now in the Cortile del Belvedere of the Pio Clementine Museum of the Vatican Museums complex. From the mid 18th century it was considered the greatest ancient sculpture by ardent neoclassicists, and for centuries it epitomized the ideals of aesthetic perfection for Europeans and westernized parts of the world.
Сипаттама
Грек құдайы Аполлон тірі тұрған садақшы ретінде бейнеленген, енді-енді жебе атқан. Суреттегі нақты оқиғалық егжей-тегжейі туралы келісім болмаса да, қалыпты көзқарас бойынша ол Дельфиді қорғаған хтондық жылан Питонды өлтірген, осылайша мүсін Пиф Аполлоны аталады. Балама ретінде, бұл анасы Летоға қауіп төндірген алып Титиосты өлтіруі немесе Ниобидтер эпизоды болуы мүмкін. Үлкен ақ мәрмәр мүсіннің биіктігі 2,24 метрді құрайды. Оның күрделі контраппостосы көптеген адамдарды таң қалдырды, фигураны бірден алдыңғы және профильде көрсеткендей көрінеді. Жебе Аполлонның садағынан енді ғана ұшып шықты, және оның бұлшық еттеріне тиген күш әлі де сезіледі. Шашы, жеңіл иілген, мойнындағы бұйралар түрінде ағып, құдайлар мен патшаларды символдайтын строфиум деп аталатын белдеумен оралып, басына дейін әдемі көтеріледі. Оның оң иығынан садақ сөмкесі (капшығы) ілінген. Ол тек сандалдары мен оң иығына байланған, сол қолымен бүгіліп, артына лақтырылған көйлек (хитон) кигеннен басқа толығымен жалаңаш. Оң қолдың төменгі бөлігі мен сол қолы табылғанда жоқ еді, оларды Джованни Анджело Монторсоли (1507–1563), Микеланджелоның шәкірті және мүсінші, қалпына келтірді.