Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Саугер (Sander canadensis) – Percidae тұқымдасына жататын тұщы сулық персиформ балық, сыртқы түрі жақын туысы – сойқыға ұқсайды. Бұл түр – омыртқалы жануарлардың ең ірі тобының мүшесі, Perciformes. Солтүстік Америкадағы Percidae тұқымдасының ең көп көшіп-қонып жүретін түрі. Саугерлердің екі арқа қанаты бар; біріншісі тікенді, ал артқы арқа қанаты жұмсақ сәулелі. Олардың жұптасқан қанаттары кеуде бөлігінде орналасқан, ал құйрық қанаты тік бұрышты, яғни бұрыштары дөңгелектелмеген, бұл Percidae тұқымдасына тән ерекшелік. Саугерлердің тағы бір физикалық ерекшелігі – олардың ктеноидті қабыршақтары, ол дамыған балықтарда кең таралған. Саугерлердің дене құрылымы фузиформды, сондықтан олар жақсы бейімделген жыртқыш балықтар және денелеріне минималды қарсылық тудыра отырып, күшті ағыстарда жүзуге қабілетті. Оларды сойқыдан арқа қанатындағы анық дақтар, құйрық қанатында ақ дақтың болмауы, жамбас қабыршақтарының астындағы дөрекі тері және олардың жалпы қола түсі немесе кейбір аймақтарда қара (қараға жуық) түсімен ажыратуға болады. Саугердің орташа салмағы белгілі бір мөлшерде болады.
The sauger (Sander canadensis) is a freshwater perciform fish of the family Percidae that resembles its close relative, the walleye. The species is a member of the largest vertebrate order, the Perciformes. It is the most migratory percid species in North America. Saugers have two dorsal fins; the first is spiny and the posterior dorsal fin is soft rayed. Their paired fins are in the thoracic position and their caudal fin is truncated, which means squared off at the corners, a characteristic of the family Percidae. Another physical characteristic of saugers is their ctenoid scales, which are common in advanced fishes. Saugers have a fusiform body structure, and as a result are well adapted predatory fishes and are capable of swimming into fast currents with minimal drag on their bodies. They may be distinguished from walleyes by the distinctly spotted dorsal fin, by the lack of a white splotch on the caudal fin, by the rough skin over their gills, and by their generally more brassy color, or darker (almost black) color in some regions. The typical sauger is in weight.
Тарату
Саугерлер кеңінен таралған; олардың тарихи ареалы Аппалачи тауларының батысындағы АҚШ-тың шығысын, көбінесе оңтүстік, орталық және батыс АҚШ-ты, сондай-ақ оңтүстік Канадаға дейін қамтыды. Саугерлердің өмір сүру ареалындағы таралуы жылдың әртүрлі кезеңдеріне байланысты өзгереді, себебі олар көшпелі.
Saugers are widely distributed; their historical range consisted of the eastern U. S. west of the Appalachian Mountains, mostly southern, central, and western U. S., and north into southern Canada. Sauger distribution within their home range varies by time of year because they are migratory.
Көбейту және өмір сүру циклі
Суқұйрықтар, әдетте, наурыз бен мамыр айларында, қай жерде тіршілік ететініне байланысты, өзен ағысымен жоғары қарай шаруашылық үшін жылжиды. Шаруашылық кезеңі аяқталғаннан кейін, сәуір мен шілде аралығында өздерінің тұрақты орындарына қарай ағыспен төмен қарай қайтады. Суқұйрықтар өз мекендерінен 10-600 км қашықтықтағы шаруашылық орындарына барады. Шаруашылық орындарындағы орта мекендерге қарағанда аз күрделі және әртүрлі болады. Жыныстық пісілуге 2 мен 5 жас аралығында жетеді.
Saugers generally move upstream to spawn during March to May, depending on where they are. They move downstream to their home locations from April–July after their spawning period is over. Saugers have been known to travel between 10 and 600 km from their home to spawning locations downstream. Habitats at spawning sites are less complex and diverse than home locations. Sexual maturity is reached between 2 and 5 years old.
Тіршілік ету ортасы
Суқұйғыштар көбінесе терең су қоймалары бар ірі өзендерде кездеседі (тереңдігі 0,6 метрден артық). Саугер алғаш рет 1834 жылы британдық табиғаттанушылар және зерттеушілер Эдвард Гриффит (1790–1858) және Чарльз Гамильтон Смит (1776–1859) француз табиғаттанушысы және анатомы Жорж Кувье (1769–1832) еңбегіне сүйене отырып, Гриффиттің француз тілінен жасаған аудармасы бойынша сипатталды.
Saugers are more likely to be found in large rivers with deep pools (depths greater than 0.6 m). The sauger was first formally described as Lucioperca canadensis in 1834 by British naturalists and explorers Edward Griffith (1790–1858) and Charles Hamilton Smith (1776–1859) based on the work of French naturalist and anatomist Georges Cuvier (1769–1832) which Griffith translated from the French language.
Қорғау
Суқұйғыштар көші-қонға кедергі келтіру, мекен ету ортасының жоғалуы, суару каналдарында тұрып қалуы және артық пайдалану сияқты көптеген қорғау мәселелеріне тап болады. Бүркіттер мен арналар өзеннің жоғары ағысындағы шағылысуына кедергі келтіреді. Өзендердегі су ағынының өзгеруі лайлылыққа, ойпаңдардың қалыптасуына және температураға әсер етеді, бұл шағылысу уақыты мен сәттілігі үшін маңызды. Саугерлер 1950 жылдардағы популяцияның күрт төмендеуінен кейін Эри көлінен және сондай-ақ Онтарио көлінен жойылды. Кинзуа бөгеті Аллегей өзеніндегі популяциялардың Нью-Йоркке жетуіне кедергі келтірді, нәтижесінде Аллегей өзенінің жоғарғы ағысында саугерлерді өсіру бағдарламасы іске қосылды.
Saugers face many conservation issues because of migratory barriers, habitat loss, entrainment in irrigation canals, and overexploitation. Dams and diversion canals prevent spawning in upstream habitats. Altering flows in rivers affect turbidity, formation of pools, and temperature, all of which are important for the timing and success of spawning saugers. Sauger were extirpated from Lake Erie at some point after a population crash in the 1950s, as well as from Lake Ontario. Populations in the Allegheny River are prevented from reaching New York by the Kinzua Dam, which has led to the initiation of a sauger stocking program in the upper Allegheny River.