Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші
American architect
Александр Джексон Дэвис (24 шілде, 1803 – 14 қаңтар, 1892) – американдық сәулетші, ең әйгілісі готикалық жаңғыру стилімен байланысы үшін танымал.
Alexander Jackson Davis (July 24, 1803 – January 14, 1892) was an American architect known particularly for his association with the Gothic Revival style.
Білім
Дэвис Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және Америка көркем өнер академиясында, Нью-Йорк сурет салу қауымдастығында, сондай-ақ Ұлттық дизайн академиясының антикварлық түсірілімдері бойынша оқыды. Оқуын тоқтатқаннан кейін литограф болып жұмыс істеді және 1826 жылдан бастап готикалық жаңғыру стилінің ерте жақтасы болған Нью-Йорк сәулетшісі Джозиа Р. Брэдидің сызбашысы болып жұмыс істеді. Брэдидің 1824 жылғы готикалық Сент-Люка епископтық шіркеуі – Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында сақталған ең ескі құрылыс.
Davis was born in New York City and studied at the American Academy of Fine Arts, the New York Drawing Association, and from the antique casts of the National Academy of Design. Dropping out of school, he became a lithographer and from 1826 he worked as a draftsman for Josiah R. Brady, a New York architect who was an early exponent of the Gothic Revival style. Brady's Gothic 1824 St. Luke's Episcopal Church is the oldest surviving structure in Rochester, New York.
Ауылдық тұрғын үйлер (1840 - 1860)
1840 және 1850 жылдар Дэвис үшін ең табысты онжылдықтар болды. Оның «Линдхерст» вилласы Тарритаун қаласында (Нью-Йорк штаты) орналасқан. Оның көптеген виллалары көркейтілген Гудзон өзені аңғарында салынды, оның стилі Эдит Уортонға роман атауын берген Гудзон өзенінің аралықтарына әсер етті, бірақ Дэвис клиенттерге Индианаға дейін жоспарлар мен техникалық талаптарды жіберді. 1850 жылы ол Вирджиниялық плантатор Натаниел Креншоу Миллер үшін Шарсууд плантациясын жобалады. Сондай-ақ ол 1846 жылы губернатор Джон Мотли Морхедтің Блэндвуд үйін жобалады, ол Америкадағы ең алғашқы итальяндық тоскан вилласы болып саналады. Оның инновациялық интерьерлік ерекшеліктері, оның ішінде мантелдер мен серванттарға арналған дизайндары да кеңінен қолданылды. Ішкі кеңістіктің басқа да маңызды элементтері – терезелердегі қалташа жалюзилер, шығанақты терезелер және табиғи жарықты көрсететін айналар. Уильям Уолш үйі грек стилінде Албаниде (Нью-Йорк штаты) салынды, ал готикалық жаңғыру стиліндегі Бельмид 1845 жылы Поухатан қаласының жанында (Вирджиния штаты) бой көтерді. Дэвис жобалаған екі кішкентай, бірақ танымал құрылыс бар: 1845 жылы Джон Кокс Стивенс үшін салынған үй; Стивенс Нью-Йорк яхт клубының алғашқы коммодоры болды, ал Хобокенге жақын орналасқан оның меншігіндегі кішкентай Карпент готика ғимараты клубтың алғашқы үйі ретінде NYYC-ге берілді. Бұл ғимарат «Станция 10» деп аталады. 1849 жылы Дэвис Лонг-Айленд саябағындағы (Рай, Нью-Йорк штаты) Джон Кларксон Джейдің меншігінде оның әріптесі және NYYC-тің негізін қалаушысы үшін ұқсас павильон салдырды. Бұл ғимарат 1950 жылдары бұзылғанымен, оның бастапқы орны мен бағы ұлттық тарихи ескерткіштің бөлігі болып табылады және жұртшылыққа ашық. Досы Эндрю Джексон Даунингтен шабыттанған Дэвис Орталық Нью-Йоркте бірнеше готикалық жаңғыру стиліндегі коттедждер салды, оның ішінде 1852 жылы аяқталған Реуэл Э. Смит үйі, ол тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілген. 1851 жылы Дэвис Уиня Паркін аяқтады, ол 1850 жылдары жобалаған шамамен он сегіз немесе одан да көп итальяндық үйлердің бірі. Винья 1830 жылдары Нью-Йоркте Дэвиспен архитектураны оқыған Ричард Лэтерс үшін салынған. Ол Лэтерстің Вестчестер округіндегі (Нью-Йорк штаты) Нью-Рошель қаласындағы меншігінде орналасқан. Бұл жоба үшін Дэвис 1853–1854 жылдарғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінде алғашқы архитектуралық жүлдеге ие болды. Ол оның ең көрнекті ерекшелігін, екі іргелес, бірақ контрастты мұнараны, 1853 және 1854 жылдар аралығында Бруклинде салынған Грейс Хилл деп аталатын әлдеқайда үлкен үйде пайдаланды. Винья мен Грейс Хиллде кең сегізбұрышты мұнаралар биік шаршы мұнаралардың визуалды тірегі болып табылады. Кейіннен Лэтерс Дэвиске өзінің меншігінде «Лэтерстің төбесі» деп аталған төрт қосымша «инвестициялық үйді» жобалауды тапсырды. Үйлердің арасында екі готикалық коттедж, 1858 жылы салынған «Тюдор вилласы» және 1859 жылы салынған «Шыбыралы вилла» болды. 1890 жылы суретші Фредерик Ремингтон осы коттедждердің бірін сатып алып, одан өзінің «Эндион» қожалығын құрды, ол оның өнер мансабының көп бөлігінде студия ретінде қызмет етті. «Винья Парк» және «Лэтерстің төбесі» фильмдерінің табысы Дэвиске Нью-Рошельдегі тағы екі маңызды тапсырыс берді, соның ішінде ол белгілі Давенпорт отбасының мүшелері үшін жобалаған екі коттедж вилласы – Уайлдклиф және Санс Суси. Екі үйде де Дэвистің орталық қақпасы бар. Тағы бір готикалық жаңғыру комиссиясы – 1852 жылы Дэвистің өмір бойы досы Уильям Чэпман үшін жобаланған Уитби замкісі. Ғимарат Бостон Пост Роуд тарихи ауданының (Рай, Нью-Йорк штаты) бір бөлігі болып табылады және көптеген бастапқы ерекшеліктерін сақтайды. Бүгінде ол «Рай» гольф клубының клуб үйі ретінде пайдаланылады. Дэвис 1857 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай Америка сәулетшілер институтының мүшесі болуға шақырылды. 1850 жылдардың соңында Дэвис кәсіпкер Льюэллин С. Хаскеллмен бірге Нью-Джерсидің Вест-Оранж қаласында Льюэллин паркін құру үшін жұмыс істеді, бұл бақшалық қалашық АҚШ-тағы алғашқы жоспарланған тұрғын үй қауымдастықтарының бірі болды. Дэвис 1838 жылы Мичиган университеті үшін ғимараттар жобалады, ал 1840 жылдары ол Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университеті үшін ғимараттар жобалады. Вирджиния әскери институтында Джексонның 1848 жылдан бастап 1850 жылдарға дейінгі жобалары алғашқы толығымен готикалық жаңғыру колледж кампусын құрды, ол кірпіштен салынған және тасқа ұқсату үшін жабынталған. Дэвистің казарма төртбұрышына арналған жоспары Азамат соғысымен тоқтатылды, ол 20 ғасырдың басында Бертрэм Гудхьюдің жобалары бойынша аяқталды. Дэвис «Колледжтік готика» терминін ойлап тапқан деп есептеледі, ол 1853 жылғы «Англиялық колледжтік готикалық сарай» сипаттамасында жазылған. Ол 1853 жылы Маргарет Билге үйленді және екі баласы болды.
The 1840s and 1850s were Davis's two most fruitful decades as a designer of country houses. His villa "Lyndhurst" at Tarrytown, New York, is his most famous house. Many of his villas were built in the scenic Hudson River Valley—where his style informed the vernacular Hudson River Bracketed that gave Edith Wharton a title for a novel—but Davis sent plans and specifications to clients as far afield as Indiana. Around 1850, he designed Sharswood Plantation for the Virginian planter Nathaniel Crenshaw Miller. He designed Blandwood, the 1846 home of Governor John Motley Morehead that stands as America's earliest Italianate Tuscan Villa. Innovative interior features, including his designs for mantels and sideboards, were also widely imitated in the trade. Other influential interior details include pocket shutters at windows, bay windows, and mirrored surfaces to reflect natural light. The Greek Revival style William Walsh House was built at Albany, New York, and Gothic Revival style Belmead was built near Powhatan, Virginia, in 1845. Two smaller but well known structures designed by Davis include one built for John Cox Stevens in 1845; Stevens was the first Commodore of the New York Yacht Club and the small Carpenter Gothic building on his property near Hoboken was given to NYYC to be used as its first clubhouse. This building, fondly called "Station 10", still exists and can be found in Newport. Davis built a similar pavilion for his colleague and fellow NYYC founder, John Clarkson Jay, on Jay's Long Island Sound waterfront property in Rye, New York, in 1849. Although this building was taken down in the 1950s, the original setting and garden where it was once located is part of a National Historic Landmark site and open to the public. Inspired in part by friend Andrew Jackson Downing, Davis constructed several Gothic Revival cottage style homes in Central New York, including the 1852 completed Reuel E. Smith House, which is included in the National Register of Historic Places. In 1851, Davis completed Winyah Park, one of approximately eighteen or more Italianate houses he designed in the 1850s. Winyah was built for Richard Lathers, who had studied architecture with Davis in New York in the 1830s. It was situated on Lathers's estate in the town of New Rochelle in Westchester County, New York. For this design Davis won the first architectural prize at the New York World's Fair of 1853–1854. He used its most striking feature, two adjacent yet contrasting towers, in a much larger house named Grace Hill, built in Brooklyn between 1853 and 1854. In both Winyah and Grace Hill, broad octagonal towers serve as visual anchors for the taller square towers. Lathers later employed Davis to design four additional "investment houses" on his property which became known as "Lathers's Hill". The homes included two Gothic cottages and "Tudor Villa" constructed in 1858, and "Pointed Villa" constructed in 1859. In 1890, the artist Frederic Remington purchased one of these cottages from which he created his estate "Endion", which served as the studio for most of his artistic career. The success of "Winyah Park" and "Lathers's Hill" generated other important commissions for Davis in New Rochelle, including two cottage villas, Wildcliff and Sans Souci, which he designed for members of a prominent Davenport family. Both homes feature Davis's signature central gable. Another extant Gothic Revival commission is Whitby Castle, designed in 1852 for Davis' lifelong friend William Chapman. The building is part of the Boston Post Road Historic District (Rye, New York) and retains many original features. Today it is used as the clubhouse for the Rye Golf Club. Davis was invited to become a member of the American Institute of Architects shortly after its founding in 1857. In the late 1850s, Davis worked with the entrepreneur Llewellyn S. Haskell to create Llewellyn Park in West Orange, New Jersey, a garden suburb that was one of the first planned residential communities in the United States. Davis designed buildings for the University of Michigan in 1838, and in the 1840s he designed buildings for the University of North Carolina at Chapel Hill. At the Virginia Military Institute, Jackson's designs from 1848 through the 1850s created the first entirely Gothic revival college campus, built in brick and stuccoed to imitate stone. Davis's plan for the Barracks quadrangle was interrupted by the Civil War; it was sympathetically completed to designs of Bertram Goodhue in the early 20th century. Davis is credited with coining the term "Collegiate Gothic", documented in a handwritten description of his own "English Collegiate Gothic Mansion" of 1853 for the Harrals of Bridgeport, Connecticut. He married Margaret Beale in 1853 and had two children.
Қамқорлықтың төмендеуі және зейнеткерлік жасқа шығу (1860-1892)
1861 жылы Азамат соғысы басталғанда, үй салуға демеушілік азайды, ал соғыс аяқталғаннан кейін Дэвистің табиғатына сай келмейтін жаңа стильдер үстемдік құрды. 1867 жылы ол Херст Пьерпонт мүлігін жобалады. 1878 жылы Дэвис кеңсесін жапты. Өмірінің соңғы отыз жылында ол аз ғана құрылыс жасады, бірақ Батыс Оранжда жеңіл зейнеткерлікте өмір сүрді, ешқашан салуды жоспарламаған ұлы жобалардың жоспарларын жасап, өз суреттері мен құжаттарын іріктеді және реттеді, осылай есте қалғысы келді. Олар Нью-Йорктегі төрт мекемеде сақталады: Колумбия университетінің Эйвери сәулет және бейнелеу өнері кітапханасы, Нью-Йорк қалалық кітапханасы, Нью-Йорк тарихи қоғамы және Метрополитен өнер мұражайы. Дэвистің материалдарының тағы бір жинағы Винтертур мұражайының бағы мен кітапханасында жиналған. Дэвис Нью-Джерси штатының Блумфилд қаласындағы Блумфилд бейіштігіне жерленген.
With the onset of Civil War in 1861, patronage in house building dried up, and after the war, new styles unsympathetic to Davis's nature were in vogue. In 1867, he designed the Hurst Pierrepont Estate. In 1878, Davis closed his office. He built little in the last thirty years of his life, but spent his easy retirement in West Orange drawing plans for grandiose schemes that he never expected to build, and selecting and ordering his designs and papers, by which he was determined to be remembered. They are shared by four New York institutions: the Avery Architectural and Fine Arts Library at Columbia University, the New York Public Library, the New York Historical Society, and the Metropolitan Museum of Art. A further collection of Davis material has been assembled at the Winterthur Museum, Garden and Library. Davis is interred in Bloomfield Cemetery in Bloomfield, New Jersey.