Тейпорт, Шотландия: Фиф округындағы қала, Тей Фертінде орналасқан. Табиғи қорықтар, құмды жағалаулар және 1939 жылға дейін жалғасқан паром қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тайпорт, сонымен қатар Крейгтегі паром порты деп белгілі, Шотландияның Файф аймағындағы қала. Ол Тай бұғазында, Дунди қаласының маңындағы Браути Ферриге қарама-қарсы жатыр. Бұл екі қала арасында 1939 жылға дейін паром қызметі болған. Тайпорттың шығысында – Едем өзенінің сағасына дейін созылатын, кең құмды жағаларымен шектескен, орманды құм төбелерінен тұратын үлкен Тентсмур табиғи қорығы орналасқан. Крейгтегі паром порты азаматтық округінің 2011 жылғы халқы 3,815 адамды құрады.
Tayport, also known as Ferry Port on Craig, is a town in Fife, Scotland. It lies on the Firth of Tay opposite Broughty Ferry, a suburb of Dundee. The two were linked by a ferry service until 1939. To the east of Tayport is the vast Tentsmuir Nature Reserve, an area of forested dunes edged by wide sands that continue all the way round to the mouth of the River Eden. The civil parish of Ferry Port on Craig had a population of 3,815 in 2011.
Атауы
Тайпорт бастапқыда "Саутферри" немесе толық "Портинкрейгтің оңтүстік паром" (гейл тіліндегі port na creige, "тастың порты") деп аталды. Бұл оны Тей өзенінің қарсы жағалауындағы Нортферриден ерекшелендірді. 19 ғасырда Нортферри Броути Ферриге айналса, Саутферри Крейгтегі паром портына айналды. Бұл ауыр атау 1850 жылдары теміржол келгеннен кейін қарапайым "Тайпорт" деп өзгертілді.
Tayport was originally known as "Southferry", or, in full, the "South Ferry of Portincraig" (from the Gaelic port na creige, "harbour of the rock"). This distinguished it from Northferry on the opposite bank of the Tay. By the 19th century, Northferry had become Broughty Ferry, while Southferry had become Ferry Port on Craig. This cumbersome name was replaced by the simpler "Tayport" after the coming of the railway in the 1850s.
Тайпорт футбол клубы
Футбол ойыны бір ғасырдан астам уақыт бойы Шотландияның көптеген қауымдастықтарында маңызды рөл атқарды; Тайпорт та осыдан ерекше емес. Виктория дәуірінен бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қалада кем дегенде бір футбол клубы болды. Біз Тайпорттың Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын жасөспірімдер клубы болғанын білеміз, мысалы, 1905 жылы Фиф шығыс кубогында жеңіске жеткен. 1914 жылғы Ұлы соғыс қаладағы жасөспірімдер деңгейіндегі футболдың 75 жылға тоқтатылуын белгіледі. 1920-1930 жылдары түрлі әуесқой клубтар болды, бірақ олардың жетістіктері ұзаққа соқпады және көптеген жазбалар сақталмаған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қаланың футбол клубы «Тайпорт Вайолет» деп аталды. 1947 жылы жергілікті тұрғындардың бастамасымен «Тайпорт Аматорлары» клубы құрылды, бұл команда бұрын аға бойскауттар командасы ретінде достық ойындар өткізген. Осылай бүгінгі таныс клуб дүниеге келді. «Аматорлар» командасы негізінен клубтардың резервтік құрамалары үшін арналған «Мидлендс Аматорлар Альянсы» лигасына қосылды, ал «Вайолет» Мидлендстің жоғары дивизионында ойнады. 1950 жылы Мидлендс әуесқой футбол қауымдастығы қайта ұйымдастырылып, екі команда да екінші дивизионға түсті. Олар маусымды сәйкесінше 1-ші және 2-ші орындарда аяқтады. Көтерілгеннен кейін 1952-53 жылдары «Вайолет» және «Аматорлар» бірінші дивизионда 2-ші және 3-ші орындарды бөлісті; алайда «Вайолет» осы маусымнан кейін таратылды. 1975 жылы Тайпорт қалалық кеңесінің шақыруымен «Аматорлар» Каннипарт стадионына көшіп барды. Клуб үйлері салынды, олар жылдар бойы (стадион сияқты) клуб пен қауымдастықтың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жаңартылды. 1980 жылы 1953 жылдан бері Альянс немесе резервтік құраманы басқарып келген клуб үшінші команданы – «Фиф XI» құрды, ол Шығыс Фиф әуесқойлар қауымдастығында 11 сәтті маусым өткізіп, бір маусым Корольдік Каледония лигасында ойнады. 1990 жылы клубтың жасөспірімдер командасы құрылды және клубтың атауы «Тайпорт Футбол Клубы» болып өзгерді, бұл атау әуесқой және жасөспірімдер деңгейлерін қамтиды. 2000-2001 жылғы маусым клубтың әуесқойлар лигасындағы соңғы маусымы болды. «Тайпорт ФК» 1990 жылдан бері үлкен жетістіктерге қол жеткізді, оның ішінде 1995/96, 2002/03 және 2004/05 жылдары OVD Шотландия жасөспірімдер кубогының жеңімпазы атанды (www.tayportfc.org).
For over a century the game of football has been a major influence in most communities in Scotland; Tayport is no exception. From Victorian times, through to the Second World War, the town had at least one football club. We know that Tayport had a Junior club pre First World War, winning the East of Fife Cup in 1905, for example. The Great War in 1914 effectively signalled the demise of junior level football in the town for seventy five years. Throughout the 1920s and 1930s, there were various amateur clubs, but success was fleeting and there are few records. After the Second World War the town's football club was called Tayport Violet. In 1947 a new club emerged when Tayport Amateurs was formed by locals who had been playing friendlies as a senior boy scouts team; this was the birth of the club we know today. The Amateurs team joined the Midlands Amateurs' Alliance League, which was essentially for clubs’ reserve XIs, whilst Violet played in the Midlands’ top division. In 1950, the Midlands Amateur Football Association reorganised and both teams found themselves in division two. They finished the season in 1st and 2nd spots respectively. After promotion, 1952 53 saw Violet and the Amateurs finish 2nd and 3rd in the first division; however, Violet was disbanded after this season. At the invitation of Tayport Town Council, in 1975, the Amateurs moved to the Canniepairt. Clubrooms were constructed which, over the years (like the ground) were improved in order to provide the accommodation which both the club and wider community now enjoy. In 1980, the club which, since 1953 had run an Alliance, or Reserve XI, started a third team – the Fife XI which was to enjoy eleven successful seasons in the East Fife Amateur Association and for one season, in the Kingdom Caledonian League. In 1990, the club's junior team was launched and the name of the club became ‘Tayport Football Club’, a name which could embrace both amateur and junior grades. The 2000–2001 season was the club's last in the Amateurs Leagues. Tayport FC have enjoyed great success since 1990 including being OVD Scottish Junior Cup Winners in 1995/96, 2002/03 and 2004/05 (website www. tayportfc. org)
Шотландиялық гольф клубы
Scotscraig Golf Club – әлемдегі ең көне 13-ші гольф клубы. Наполеон соғыстарының соңына (1799–1815) қарай, Сент-Эндрюс гольфшілер қоғамының кейбір мүшелері – кейіннен Корольдік және ежелгі гольф клубы болып қалыптасқан – қоғамның сирек жиналыстарына қарағанда, гольф ойнауды жиірек бастады. Олардың арасында Scotscraig-тің Уильям Далглиш мырзасы болды, оның жеріне Garpit деп аталатын аймақ кірді, оның айналасында жарыс жолы болған (дегенмен, жарыс өткендігінің жазбалары жоқ, бірақ бұл жол ертедегі карталарда мұқият белгіленген). Осы аймақтың ортасында 1817 жылғы тамыз айында клуб құрылғанға дейін алты лункамен гольф ойналды. 1818 жылғы қазан айында Scotscraig House-та өткен алғашқы жылдық мәжілісте қабылданған бастапқы ережелерде, біркелкі киім талабы қойылды: жасыл барқыт жағасы бар қызыл пальто және сол жақ кеудеде белгі. Бұл тек сән емес, талап болды; киімсіз келгендер екі бөтелке портпен айыпталды! Алтын және күміс медальдар үшін жыл сайынғы жарыс 1854 жылға дейін өткізілді, содан кейін клуб жабылды, себебі фермер, жерді иеленгеннен кейін, алаңды жыртып тастады. 1886 жыл шамасында Scotscraig Estate, клуб орналасқан жер, гольфке құмар Вице-адмирал Уильям Хериот Мейтленд Дугаллдың қолына өтті. 1887 жылы ол клубты қайта жаңғыртуды бастады, кубоктарды қалпына келтірді және алаңды қамтамасыз етуге көмектесті; ол 1888 жылы қайта ашылды, ал 1890 жылға қарай тоғыз лункалық алаң ретінде жабдықталды. Клуб үйі 1896 жылы салынды. 1904 жылы қосымша жер сатып алынып, 18 лункалық алаң жасалды, онда бұрынғы тоғыз лунка да кірді. Тоғызыншы лунканың клуб үйіне жақын орналасқандығы үлкен артықшылық деп есептеледі, сондықтан егде жастағы ойыншылар мен 18 лункалық толық ойынға уақыты жоқтар, екі жартысында да ойнауға мүмкіндік алады. Алаң 1923 жылы клубқа тиесілі болды.
Scotscraig Golf Club is the 13th oldest golf club in the world. Towards the end of the Napoleonic Wars (1799–1815) some of the members of the St Andrews Society of Golfers – later to become The Royal and Ancient Golf Club – began to play golf more regularly than the Society's infrequent meetings afforded. Amongst them was Mr. William Dalgleish of Scotscraig, whose lands included an area known as the Garpit, around part of which ran a racecourse (although there is no record of any racing, the course is carefully marked out on early ordnance survey maps). In the centre of this area, golf was played over six holes, before the club was created in August 1817. The original rules, adopted at the first annual meeting in Scotscraig House in October 1818, dictated that a uniform would be worn: a red coat with a green velvet collar and a badge on the left breast. This was not merely fashion but a requirement; those appearing without uniform did so under a penalty of two bottles of port! An annual competition for gold and silver medals was held until 1854, when the club was closed, as disaster struck when the course was ploughed by the farmer who had come to own the land. Around 1886 the Scotscraig Estate, on which the club had been situated, passed into the hands of Vice Admiral William Heriot Maitland Dougall who was keen on golf. In 1887 he instigated the club's revival, restored the trophies and helped secure a course; it was re opened for play in 1888, and by 1890 had been laid out as a nine hole course. The club house was erected in 1896. In 1904 more land was acquired, and an 18 hole course was laid out, incorporating the original nine holes. It is considered a particular advantage that the ninth hole is hear the clubhouse, so that elderly players and those who cannot spare the time for the full round of 18 holes can play on either half. The grounds were acquired by the club in 1923.
Тайпорт бастауыш мектебі
XIX ғасырдың басында Тайпортта төрт шағын мектеп болды: екеуі ұлдарға, екеуі қыздарға арналған. 1870 жылғы Білім беру туралы заңның қағидалары Шотландияға таратылған кезде, қауымдастықтың барлық балаларын қабылдайтын мектеп салынды; қазіргі ғимарат 1875 жылы ашылды және халық саны арта келе кеңейтілді. Алғашқыда мектеп бастауыш және орта білім беру бағдарламаларын ұсынды, бірақ кішкентай балалар қазір Уильям көшесіндегі Феррипорт балабақшасы орналасқан ғимаратта оқытылды. 1967 жылы кіші орта мектептер жабылғанда Тайпорт бастауыш мектепке айналды, ал үлкен оқушылар Сент-Эндрюс қаласындағы Мадрас колледжіне немесе Купардағы Белл Бакстер орта мектебіне жіберілді. 1975 жылдың 7 мамырында мектеп өзінің жүз жылдығын тойлау үшін есік ашық күнін өткізді. "Атаның мектеп шағы" атты көрме Дандидегі Альберт институтынан алынды, сондай-ақ көптеген ескі фотосуреттер мен естелік заттар бұрынғы оқушылардың ұсынуымен қойылды.
In the early part of the 19th century, there were four small schools in Tayport: two were for boys and two for girls. When the provisions of the Education Act 1870 were extended to Scotland, a school was built which could accommodate all the children of the community; the present building was opened in 1875, and was extended as the population increased. Initially the school ran both a primary and secondary programme, although the infants were accommodated at the building which is now Ferryport Nursery on William Street. In 1967, when junior secondary schools were closed, Tayport became a primary school and the older pupils were sent to Madras College in St. Andrews or Bell Baxter High School in Cupar. On 7 May 1975 the school held an open evening to celebrate its centenary. An exhibition called ‘Grandfather's School Days’ was borrowed from the Albert Institute in Dundee, and many old photographs and mementos loaned by former pupils were put on display.