Канада саяхатшысы Элмер Эрнест Ропер өмірі мен саяси қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Элмер Эрнест Ропер (4 маусым 1893 – 12 қараша 1994) – канадалық кәсіпкер, кәсіподақ жетекшісі және саясаткер. Ол 1942–1955 жылдары Альберта Кооперативтік Комонвелл Федерациясының Альберта Заңнамалық Ассамблеясының депутаты, ал 1959–1963 жылдары Эдмонтон қаласының мэрі болды.

CCF басшысы және депутаты

1942 жылғы 4 мамырда Консервативтік партияның басшысы Дэвид Дагган қайтыс болды, оның Эдмонтон округі бос қалды. Ропер келесі қосымша сайлауда CCF партиясының кандидаттығына ұсынылды. Қосымша сайлау балама дауыс беру жүйесі бойынша өтті, нәтижесінде Ропер бес кандидат ішінде жеңіске жетті. 1932 жылы сайланған CCF басшысы Честер Роннинг партияның жалғыз депутатына басшылықты беру үшін тез арада қызметтен шеттеді. Ропер он үш жыл бойы CCF партиясын басқарды, бірақ оған осы уақыт бойы жалғыз депутат ретінде отыруға тура келмеді: 1944 жылғы сайлаудан кейін Калгариден Айлмер Лиземер оған қосылды. Екі орын – Ропер басшылығымен CCF партиясының ең ірі фракциясы болды. Лиземер мен Ропер екеуі де 1948 жылғы сайлауда қайта сайланды. Партияның дауыс үлесі 25%-дан 19%-ға дейін төмендеді, бірақ ол әлі де 10-нан астам депутатқа ие болды. Ропер өзінің кішкентай фракциясына жаңа депутаттарды қоса алмады, өйткені провинциядағы Әлеуметтік кредит партиясының билігі бұзылмады. CCF 1952 жылғы сайлауда Уиллингдон округінен Ник Душенскині депутат ретінде сайлады, бірақ бұл жеңіс Лиземердің сол сайлауда жеңіліске ұшырауымен өрескелді. Жағдай одан да нашарлап, CCF партиясының дауыс үлесі 14%-ға дейін төмендеді, ал Альберта либералдық партиясы өзінің орын санын екі есеге көбейтіп, төртке жеткізіп, ресми оппозицияға айналды, CCF партиясын үшінші күшке жігерді. CCF партиясы үшін жағдай одан әрі нашарлады. 1955 жылғы сайлауда CCF партиясының дауыс үлесі 8%-ды құрады, ал бұрынғысынан белсенді емес консерваторлар орын саны бойынша одан озып кетті. Сонымен қатар, Ропер өзі Эдмонтон округіндегі мандатын жоғалтты (бірақ тағы екі CCF депутаты сайланды: Уитфордтағы Душенски және Вегревиллдегі Стэнли Рузицки). Ропер балама дауыс беру жүйесі бойынша өткен сайлаудағы бірінші кезеңде отыз кандидаттың арасында үшінші орынды иеленді, бірақ премьер-министр Эрнест Мэннингтің үлкен артық дауыстары қаланың басқа Әлеуметтік кредит партиясының кандидаттарына (және Джеймс Харпер Проуздың аздап кішігірім артық дауыстары негізінен басқа либералдық кандидаттарға қайта бөлінді), нәтижесінде Ропер қайта сайлану үшін қалуы керек болған алғашқы жетілікке кірмей қалды. Сайлаудан кейін Ропер CCF партиясының басшылығынан кетіп, енді провинциялық билікке үміткер болмады. Бұл, бір жағынан, Мэннинг үкіметінің балама дауыс беру/бір мандатты жеңіске жеткен кандидатты анықтау жүйесінен бастап, бір мандатты жеңіске жеткен кандидатты анықтау жүйесіне ауысуына байланысты болды. Кейіннен Ропер Мэннинг Эдмонтондағы балама дауыс беру жүйесін Ропердің қайтадан мандат алуына кедергі келтіру үшін жойғанын айтты. Әрине, бұл осылай болды, себебі 1982 жылға дейін CCF немесе ЖЖС партиясы Эдмонтон округінен қайтадан мандат алған жоқ, ал бұл үрдістің басты себебі бір мандатты жеңіске жеткен кандидатты анықтау жүйесіне ауысу болды.

On May 4, 1942 Conservative leader David Duggan died, and his Edmonton seat became vacant. Roper was nominated as the CCF's candidate in the ensuing by election. The by election was conducted using Alternative Voting and Roper came out on top of a five person field. CCF leader Chester Ronning, who had been elected in 1932, quickly stepped aside to hand the leadership to the party's sole MLA. Roper was leader of the CCF for thirteen years, but he did not have to sit as its lone MLA that long: after the 1944 election, he was joined in the legislature by Aylmer Liesemer of Calgary. Two seats were as large a caucus as the CCF had during Roper's tenure as its leader. Both Liesemer and Roper were re elected in the 1948 election. The party's share of the vote fell from 25% to 19%, but it was still due more than 10 MLAs. Roper did not add any new MLAs to his tiny caucus as Social Credit's stranglehold over the province remained intact. The CCF did elect a new MLA in the 1952 election Willingdon's Nick Dushenski but this gain was cancelled by Liesemer's defeat in the same election. Worse, the CCF's vote fell further, to 14%, and the Alberta Liberal Party doubled its seat count to four, making it the Official Opposition and leaving the CCF as the third party. Things then got worse for the CCF. In the 1955 election, the CCF's share of the vote was only 8% and the previously dormant Conservatives passed it in the seat count. Moreover, Roper himself lost his seat in Edmonton (although two other CCF MLAs were elected Dushenki in Whitford) and Stanley Ruzycki in Vegreville). Roper placed third of thirty candidates on the first ballot in the election held using Single transferable voting, but as Premier Ernest Manning's large number of surplus votes was redistributed to the city's other Social Credit candidates (and James Harper Prowse's only slightly smaller surplus was redistributed mostly to other Liberal candidates, Roper fell out of the top seven, where he needed to remain in order to be re elected. Following the election, Roper relinquished the CCF leadership. He never again sought provincial office. In part this was due to the Manning government switching to First Past the post from the combined STV/Alternative Voting system it had been using. Roper later said he thought that Manning had abolished the STV system in Edmonton to keep Roper from ever getting a seat again. Certainly it worked to the degree that no CCF or NDP again took an Edmonton seat until 1982 and the change to First Past The Post was likely the main cause of that pattern.

Муниципальді саясат

Ропер 1959-1963 жылдары Эдмонтон қаласының мэрі болды. 1959 жылғы қалалық сайлауға дейін қала әкімінің лауазымы бос тұрды. Уильям Хоурелак жанжалдың нәтижесінде отставкаға кетті, ал Эдмонтон қалалық кеңесі оның орнына таңдаған Фредерик Джон Митчелл әкімдік сайлауға түсудің орнына, алдыңғы алдермандық қызметіне оралуды жөн көрді. Ропер сайлауға қатысып, үш үміткерді жеңді (олардың ішінде оның бұрынғы заң шығарушы әріптесі Джеймс Проуз ерекше көзге түсті). Ол 1961 жылғы сайлауда алдерман Эд Легерді оңай жеңіп, қайта сайланды. Екінші мерзімі аяқталған соң ол қайта сайлануға түспеді. Жетпіс жасқа келгенде ол саясаттан мүлдем қол үзді.

Кейінгі өмір, өлім және мұра

1975 жылы Элмер Ропер Британдық Колумбиядағы Виктория қаласына зейнеткерлікке шықты және 1994 жылдың 12 қарашасында 101 жасында дүние салды. Оның әйелі тамыз айында, олардың 80 жылдық тойларынан кейін қайтыс болды. Ол екі қызы мен бір ұлынан, бұрынғы Эдмонтон қалалық кеңесінің мүшесі Г. Лайл Роперден амандасты. Ол 1928 жылы Ротари клубының құрметті өмірлік мүшесі атанды және 1959 жылы Альберта университетінен құрметті заң ғылымдары докторы дәрежесін алды. Сонымен қатар, Эдмонтондағы Ропер жолы мен Ропер Индустриал аймағы оның құрметіне аталған.