Луиза Харель: Квебек саяхатшысының өмірбаяны мен саяси қызметі

Кіріспе

Луиза Харел (1946 жылдың 22 сәуірінде туған) – Квебек саясаткері. 2005 жылы Бернард Ландри отставкаға кеткеннен кейін ол «Квебек партиясының» уақытша жетекшісі болды. Сонымен қатар, ол Квебек Ұлттық Ассамблеясындағы оппозицияның уақытша жетекшісі де болды. 1981 жылдан 2008 жылға дейін Монреаль аймағындағы Хошелага-Мейсоннев сайлау округін және оның бұрынғыларын өкілдік етті. 2009 жылғы сайлауда ол «Vision Montreal» муниципалдық саяси партиясының өкілі ретінде Монреаль мэріне кандидат болды, бірақ бұрынғы қала басшысы Жеральд Трембледен жеңілді. 2013 жылғы Монреаль сайлауында Харел федералист Марсель Котеге қала әкімі лауазымына қолдау көрсетті, бірақ өзі кеңеске сайлана алмады.

Өмір және мансап

Харел Квебектің Сент-Терезе-де-Блейнвилл қаласында дүниеге келген. Ол 1977 жылы Монреаль университетін заңгер мамандығы бойынша бітіріп, 1978 жылы адвокаттыққа қабылданды. Ұлттық хатшылықта, Монреаль әлеуметтік қызмет орталығында және Монреаль қаласының әлеуметтік даму кеңесінде штаттық қызметкер ретінде жұмыс істеді. 1970 жылдан бері Parti Québécois (PQ) мүшесі, 1970-ші жылдары Монреаль орталық бөлімінің президенті, ал 1979 жылдан 1981 жылға дейін партияның провинциялық вице-президенті болды. 1981 жылғы сайлауда алғаш рет Майсоннеув округінен Ұлттық Ассамблеяның депутаты (MNA) болып сайланды. 1984 жылы Квебек премьер-министрі Рене Левеск оны Мәдени қоғамдастықтар және иммиграция министрі етіп тағайындады, ол 1985 жылғы сайлауда үкімет жеңіліске ұшырағанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол сол жылы және 1989 жылы (округ Хошелага-Мейсоннеув деп қайта аталғаннан кейін) мандатын сақтап, келесі бес жыл бойы оппозицияда болды. 1994 жылы Жаку Паризо басшылығымен PQ билікке оралғанда, ол қайтадан кабинетке жұмыспен қамту министрі және иммиграцияға жауапты министр ретінде кірді. 1998 жылы қайта сайланғаннан кейін муниципалдық істер министрі болды. Министрлік қызметі кезінде ол бірнеше шағын муниципалитеттерді біріктіретін заң жобасын ұсынды, бұл Гатино, Монреаль, Квебек қаласы, Трой-Ривьер, Сагуне, Лонгёй және Шербрук сияқты ірі қалаларға әсер етті. 2002 жылы жүзеге асырылған бұл жоба әртүрлі бағалауларға ие болды және кейіннен 2003 жылғы провинциялық сайлаулардағы маңызды мәселелердің біріне айналды. 2002 жылы ол Ұлттық Ассамблеяның спикері болған алғашқы әйел атанды және 2003 жылғы сайлауға дейін осы лауазымда қалды, содан кейін оппозициялық фракцияға қосылды. Харел 2005 жылдың 15 қарашасында Андре Буасклердің жеңіске жеткенше PQ-ның уақытша басшысы және оппозиция жетекшісі болды. Ол басшылыққа үміткер болған жоқ. PQ басшысы Андре Буасклер 2006 жылдың 14 тамызында Ұлттық Ассамблеяға сайланғанға дейін оппозиция жетекшісі қызметін атқаруды жалғастырды. Ол 2007 жылғы сайлауда қайта сайланды және PQ-ның әлеуметтік қызметтер жөніндегі сыншысы болып тағайындалды, содан кейін ол әйелдер мәселелеріне де жауапкер болды. 2008 жылдың қазан айында ол жаңа мандатқа түсуден бас тартатынын мәлімдеді.

Harel was born in Sainte Thérèse de Blainville, Quebec. She graduated in 1977 from the Université de Montréal with a law degree and was admitted to the bar in 1978. She worked at the national secretariat, the Centre des services sociaux de Montréal and the Social Development Council of Metropolitan Montreal as a staff member. She has been a member of the Parti Québécois (PQ) since 1970 and was the president of the party in Montreal Centre in the 1970s and the vice president of the party province wide from 1979 to 1981. She was first elected to the National Assembly in the 1981 election as the Member of the National Assembly (MNA) for Maisonneuve. In 1984, she was appointed Minister of Cultural Communities and Immigration by Quebec Premier René Lévesque, and served until the government's electoral defeat in the 1985 election. She retained her seat that year and in 1989 (when it was renamed Hochelaga Maisonneuve), however, and served in opposition for the next five years. When the PQ returned to power in the 1994 election under the leadership of Jacques Parizeau, she returned to cabinet as Minister of Employment and minister responsible for immigration. After being re elected in 1998, she later served as Minister of Municipal Affairs. During her tenure as minister, she tabled a bill which forced the merger of several small municipalities into one entity and affected all key cities such as Gatineau, Montreal, Quebec City, Trois Rivières, Saguenay, Longueuil and Sherbrooke. The project, which was implemented in 2002 was met with mixed reviews and later become a key issue during the 2003 provincial elections. In 2002, she became the first woman to serve as Speaker of the National Assembly, and remained in that capacity until the 2003 election, after which she joined the PQ on the opposition benches. Harel served as interim PQ leader and leader of the opposition until a leadership election chose André Boisclair as leader on November 15, 2005. She was not a candidate in the leadership election. She continued to serve as leader of the opposition until PQ leader André Boisclair won his seat in the National Assembly on August 14, 2006. She was re elected in the 2007 elections and named the PQ critic in social services and later she was also giving the portfolio of Status of Women. In October 2008, she announced that she would not seek another mandate.

Монреаль қала әкімінің сайлау науқаны 2009

Харел 2009 жылғы 1 қарашадағы Монреаль қалалық сайлауында «Монреаль көрінісі» партиясынан Монреаль қаласының мэрі лауазымына кандидат болды. Осы мақсатта, ол нашар ағылшын тілін жақсарту үшін оқыды, себебі қала халқының шамамен 20 пайызы ағылшын тілінде сөйлейді, бұл кемшілік еді. Ол қаладағы «этникалық аймақтардың» пайда болуын жағымсыз жағдай деп мәлімдеді, өйткені Монреаль тұрғындары тек өз аудандарына ғана емес, бүкіл қаланың бір бөлігі ретінде сезінуі керек деп санайды. Оның сайлау науқанының негізгі бағыты – қалалық басқаруды орталықтандыру болды. Ол мэр сайысында екінші орынды алды және Маисоннеув-Лонг-Пуант округінің қалалық кеңесшісі болды. Ол «Монреаль көрінісі» партиясының төрағасы және қалалық әкімшіліктегі оппозиция жетекшісі болып қалатынын хабарлады.

Монреаль қалалық сайлауы 2013

2013 жылдың шілде айының басында Харел Vision Montreal партиясын қала әкімі болуға үміткер Марсель Котемен біріктірді. Англофондар арасындағы өте төмен беделіне байланысты, ол өзі қала әкіміне сайлану мүмкін емес екенін түсінген соң, тағы бір рет әкімдікке түсуден бас тартты. Өзінің сайлау округі таратылғаннан кейін, Харел Виль-Маридің шығыс бөлігіндегі Сент-Мари округінен кеңесшілікке кандидат болды, бірақ Projet Montreal партиясынан Валери Плантеге жеңіліп қалды. Коте Монреаль Марсель Коте коалициясы деп аталған жаңа партияның жетекшісі ретінде әкімдік сайлауында төртінші орынға ие болды. 2014 жылдың қаңтар айында Харел Vision Montreal партиясын қайта жандандыру ниетін білдірді, бірақ өзі қайтадан сайлауға түспейтінін мәлімдеді. Ол сондай-ақ Radio Ville Marie арнасында апта сайын хабар таратуды бастады.

Сайлау рекорды

Сен-Мари, Виль-Мари ауданы, 2013 ж. Үміткер Партиясы Дауыс % Валери Планте Проже Монреаль 2,526 32,95% Луиза Харел Коалиция Монреаль 2,263 29,52% Пьер Мэнвилл Тәуелсіз 1,626 21,21% Пьер Пэймент Экип Дени Кодер 898 11,71% Анна-Мари Гелинас Партиялық Тұтастық Монреаль 354 4,62%

+2009 жылғы Монреаль қалалық сайлауы Үміткер Партиясы Дауыс % Джеральд Трембле (қызметтегі) Одақ Монреаль 159,020 37,90% Луиза Харел Визион Монреаль 137,301 32,73% Ришар Бержерон Проже Монреаль 106,768 25,45% Луиза О’Салливан Партия Монреаль Виль-Мари 8,490 2,02% Мишель Бедард Фиерте Монреаль 5,297 1,26% Мишель Прайри Тәуелсіз 2,648 0,63%