Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Роберт Гилфойл (8 желтоқсан 1840 жыл - 25 маусым 1912 жыл) – ағылшын ландшафт бағбаны және ботанигі, Австралияның Виктория штатындағы Корольдік ботаникалық бақтардың негізін салушы ретінде танылған және Мельбурн мен Виктория аймағындағы көптеген саябақтар мен бақтардың жобасын жасаған адам.
English landscape gardener and botanist
William Robert Guilfoyle (8 December 1840 – 25 June 1912) was an English landscape gardener and botanist in Victoria, Australia, acknowledged as the architect of the Royal Botanic Gardens, Melbourne and was responsible for the design of many parks and gardens in Melbourne and regional Victoria.
Жас шағы мен отбасы
Гилфойл Англияның Челси қаласында Шарлотта (туған тегі Делафос) және Майкл Гилфойлдың (1809–1884), ландшафт дизайнері және балабақша иесі отбасында дүниеге келді. Уильям төрт баланың бірі еді. Отбасы 1849 жылы "Стэдфаст" кемесімен Сиднейге көшіп келді. Кейіннен, келгеннен соң Майкл Гилфойл Томас Сатклиф Мортқа тиесілі жерде Double Bay-де Гилфойлдің экзотикалық балабақшасын ашты. Ол өзінің көшет дақылдары арқылы экзотикалық Жакаранда ағашының жетекші жеткізушісі болды. Уильям Гилфойл Глэйбтегі Линдхерст колледжінде жеке білім алды, онда Уильям Вуллс, Уильям Шарп Макли (1792–1865) және Джон МакГилливрэй (1821–1867) оған ботаникалық білім берді, олардың барлығы оны әкесінің жолын қууға ынталандырды. 1868 жылы Уильям Гилфойл Тынық мұхиты айналасында саяхат еткен HMS Challenger ғылыми экспедициясының құрамына қабылданды. Ол саяхатын акварель суреттерімен және Сидней поштасындағы егжей-тегжейлі сипаттамасымен тіркеді. Гилфойл Твид өзенінің аңғарында қоныстанды, онда темекі және қант қамысын өсірді, сондай-ақ танымал неміс ботанигі Фердинанд фон Мюллермен алғаш рет кездесті.
Guilfoyle was born in Chelsea, England, to Charlotte (née Delafosse) and Michael Guilfoyle (1809–1884), a landscape gardener and nurseryman. William was one of four children. The family migrated to Sydney in 1849 on board the Steadfast. Later after arriving, Michael Guilfoyle established Guilfoyle's Exotic Nursery in Double Bay on land owned by Thomas Sutcliffe Mort. Here he was a leading supplier of the exotic Jacaranda tree using his own grafting methods. William Guilfoyle was privately educated at Lyndhurst College, Glebe where he received botanical instruction by William Woolls, William Sharp MacLeay (1792–1865) and John MacGillivray (1821–1867), who all encouraged him to follow in his father's career. In 1868 William Guilfoyle was appointed to the scientific staff of HMS Challenger that travelled around the Pacific Ocean. He recorded the voyage with a series of watercolour sketches and a detailed account in the Sydney Mail. Guilfoyle settled in the Tweed River valley where he grew tobacco and sugar cane and first met the noted German botanist, Ferdinand von Mueller.
Мельбурн ботаникалық бақтары
1873 жылғы сәуірде Мюллер Гилфойлия туысын құрды және Уильям Гилфойлды «жинаушы ретінде ерекше көзге түскен» деп сипаттап, оның жинақтау қабілетіне үлкен үміт артып отырды. Мюллердің пікірі 1873 жылғы 21 шілдеде Гилфойл Мельбурн Корольдік ботаникалық бақтарының директоры болып тағайындалғаннан кейін өзгерді. Ол Гилфойлды «ғылыми білімі жоқ гүлханашы» деп айыптап, оның жұмысқа орналасуына жауапты министрдің әйелімен туыстығы себеп болғанын мәлімдеді. Мюллер 1882 жылғы ботаникалық тізімінде Гилфойлияны Каделлия туысының құрамына енгізіп, жойды. Мюллер ботаникалық бақтарға ғылыми және білім беру бағытын берді, бірақ бұл ықпалды мельбурндықтардың сынға ұшырады, олар бақтарды көбірек эстетикалық тұрғыдан демалысқа ыңғайлы етуді қалады. Уильям Гилфойл бақтардың әлемге әйгілі «көркем» ландшафт стилін жасауға кірісті. Келесі 35 жыл бойы Гилфойл кең жасыл алаңдар, иректелген жолдар мен жарқыраған көлдерді жасап, әр бұрышта жаңа көріністер ашылатын бірнеше панорамалар құрды. Саздық пен лагуна Ярра өзенінен Карло Катанидің (1852–1918), Қоғамдық жұмыстар департаментінің инженерінің басшылығымен бөлінді, бұл Гилфойлға бақтың сұлулығын арттыратын әшекейлі көлдер тізбегін жасауға мүмкіндік берді. Гилфойлдың жобаларының ерекшелігі – бақта павильондар, жазғы үйлер, ротондалар және «ғибадатханалар» сияқты оннан астам құрылыстардың салынуы болды. Бұл құрылыстар көбінесе жолдардың қиылысында орналасқан және әдемі көріністерді пайдаланды. Сонымен қатар, олар Мельбурнның ыстық жазынан және болжамсыз жаңбырдан қорғануға қажетті ғимараттар болды. Мысалы, Роза павильоны жаз айларында музыкалық концерттерге пайдаланылды. Тағы бір монумент – «Желдер ғибадатханасы» губернатор Чарльз Ла Тробке арналған және Уильям Гилфойл Ботаникалық бақта орнатқан. Ғибадатханада әдеттегі 8 немесе 12 бағананың орнына 10 бағана бар, олар компастың төрт бағытына оңай бөлінеді. Тарихшы Кен Даксберидің сөзіне сүйенсек, мұндай құрылыстар пейзажға көркемдік сұлулық қосып, жолдар бойындағы назар аударарлық жерлерді ерекшелендірді және Стурхед сияқты классикалық «Ағылшын ландшафт мектебінің» бақтарындағы үңгірлер, классикалық ғибадатханалар, фолли, шатырлар мен пагодалар сияқты қызмет атқарды. Guilfoylia monostylis – Surianaceae туысына жатады. Мельбурн ботаникалық бағында Гилфойл газон және жақында, 2013 жылы жақын маңдағы Ковентри-стрит-СаутБанктегі Ботаникалық бақтардың қарама-қарсы жағында салынған пәтерлер үйіне Гилфойл деген ат берілді.
In April 1873 Mueller created the genus Guilfoylia and described William Guilfoyle as "distinguished as a collector [who] evidenced great ardour" and held high hopes for his collecting ability. Mueller's opinion changed when Guilfoyle was appointed to take his place as Director of the Royal Botanic Gardens, Melbourne on 21 July 1873. He accused Guilfoyle of being a "nurseryman [with] no claims to scientific knowledge whatever" and of getting the job due to being related to the wife of the responsible Minister. Mueller subsequently abolished Guilfoylia as part of the genus of Cadellia in his botanical census of 1882. Mueller had adopted a scientific and educational approach to the Botanic Gardens, which had come in for criticism by influential Melburnians, who wanted a more aesthetic gardens for recreational use. William Guilfoyle set about creating the Gardens' world famous "picturesque" landscape style. Over the next 35 years, Guilfoyle sculpted sweeping lawns, meandering paths and glittering lakes, creating a series of vistas offering a surprise around every corner. The swamp and lagoon were separated from the Yarra River under the direction of Carlo Catani (1852–1918), a civil engineer with the Public Works Department, allowing Guilfoyle to create the chain of ornamental lakes further adding to the beauty of the gardens. A feature of Guilfoyle's designs were the erection of over a dozen structures in the Gardens, including pavilions, summer houses, rotundas and 'temples'. These structures were generally located at junctions along the path system and took advantage of an attractive view. They were also practical buildings providing much needed shelter from Melbourne's hot summer sun and unpredictable rain. The Rose Pavilion, for instance, was used for band recitals during the summer months. Another, the "Temple of the Winds" monument was dedicated to Governor Charles La Trobe and erected by William Guilfoyle in the Botanical Gardens. The temple is composed of 10 columns instead of the normal 8 or 12 which are more easily divisible by the four points of the compass. According to historian Ken Duxbury, such structures added a picturesque charm to the landscape, highlighting points of visual interest along the trail of the paths and serving a role not dissimilar to the grottos, classical temples, follies, hermitages and pagodas along the circuit walks of the classic 'English Landscape School' gardens such as Stourhead. Also from the family Surianaceae, Guilfoylia monostylis. The Guilfoyle Lawn in the Melbourne Botanic Gardens and more recently in 2013 with the construction of an apartment tower opposite the Botanic Gardens in nearby Coventry Street SouthBank called The Guilfoyle.