Кэтрин Мэнсфилдтің "Керемет" әңгімесі

Кіріспе

Кэтрин Мэнсфилдтің 1918 жылғы "Блисс" әңгімесі – Кэтрин Мэнсфилдтің 1918 жылы алғаш рет жарияланған модернистік әңгімесі. Ол 1918 жылы тамызда "Англис ревью" журналында жарияланып, кейін "Блисс және басқа да әңгімелер" жинағында қайта басылды. Кэтрин Мэнсфилд – Жаңа Зеландияда туған, өмірінің көп бөлігін Англияда өткізген жазушы. Ол 35 жасында қайтыс болғанымен, қысқа әңгімелердің белгілі авторы болды. Әйелдер-жазушының аз болған кезінде Мэнсфилд әйелдердің құмар даусын көтерді. Оның таңбаларды пайдалануы адамдық сезімдерге толы сюжеттерін керемет ашып көрсетеді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Тарих Берта Янг пен оның күйеуі Гарри берген кешкі қонақ үйдің оқиғасына негізделген. Тарих Бертаның көңіл-күйінің ерекшелігі мен ерекшелігін еске алып, тойға жақындаған кездегі бақытты көңіл-күйімен басталады. Қызметші қыз тойға түрлі-түсті жеміс-жидек табасын дайындады, оны Берта ұйымдастырады. Бала күтімі баланы тамақтандырады, ол Бертаға оны ұстауға рұқсат береді. Қызын көрген сәттен көңілі көтеріледі. Күйеуі кешке телефон шалып, кешке кімнің келетінін алдын ала ойлайды. Бір жұп, Норман Найт мырза мен айым (Берта мен Гарридің жақын достары), Эдди Уоррен, невротикалық және іздестірілген жазушы және Перл, Берта клубта кездескеннен кейін ұнаған таңғажайып, құпия жас әйел. Берта қонақ бөлмесінің жазғыларын дайындап жатқанда, Гарридің Перлді жайсыз деп тапқанын еске алады. Ол үшін одан да көп нәрсе бар екеніне сенімді. Ол бақшадағы гүлдеген жемшік ағашына қарап, "өз өмірінің символы ретінде" елестетеді. Ол өмірінің көптеген жақтарын тізімдейді, ол үшін ризашылық білдіреді, тіпті оның киімі ағашты еске түсіреді. Қонақтар келіп бастағанда, Норман Найт ерлі-зайыптылары бір-бірін лақап атайды, ал Эдди таксиге шағымданады, ол олардың киімдерін байқап, компанияның қаншалықты тартымды екенін бағалайды. Гарри кеш келгендіктен, ол күйеуінің ерекшеліктерінің әсемдігін қарастырады. Перл соңғы болып келеді және Берта оны тамақ бөлмесіне алып бара жатқанда, ол қонағымен қатты, бірақ айтылмаған жақындықты сезінеді. Барлығы келген соң, тамақ ішу басталады. Театр туралы әңгімелескенде, тамаққа қатысты мақтау айтылады, Бертаны бақыт сезімі қайтадан жеңіп, өзі таңдаған компанияға қуанады. Ол айдың жарығында гүлдеген перл ағашын ойлап, өзінің Перлге қалай байланысты екенін ойлайды. Ол Пёрлдің де осылай ойлайтынына сенімді. Тамақтан кейін Перл Бертадан бақшасы бар ма деп сұрағанда, ол оны олардың байланысының белгісі ретінде қабылдайды және оны бақшаның терезесіне алып келеді. Бұл жерде ол перәлі ағашты көрсету үшін перделерді ашады. Екі әйел бір-бірімен жақындасып, оның сұлулығына таңданып, бір-бірін түсіну мен бақытты болудың тамаша сәтінде, жарық жандырылып, сәт аяқталады. Олар қасыма келіп, кофе ішеді, темекі шегеді, әңгімелеседі. Берта күйеуінің Перлге қалай өрескеллікпен қарағанын ойлайды, бұл Бертаны ренжітеді. Ол Перлмен бөліскенін түсіндірудің жолын табуға тырысатынын шешеді, бірақ сонымен бірге тойдың жуырда аяқталатынын түсінеді. Ол күйеуімен жалғыз қалудан қорқады, бірақ кейін "өмірінде бірінші рет" ол оған деген құмарлықпен толы екенін біледі. Ол осы қызу сезім оның барлық бақыт әкеліп отыр, не деп ойлайды. Қонақтар пойыз бен таксиге жету үшін кетіп бара жатқанда, Гарри парктегі Пёрлдің пальтосына көмектесуге барады, Берта оның бұрынғы қыңырлығын ескергенде бағалайды. Бетта әлі де қонақ бөлмесінде, Эддиге кітап алып келеді. Ол жүзіп бара жатқанда, Пёрл мен Гарридің бір-біріне құшақтасып, келесі күні кездесуді жоспарлап отырғанын көреді. Перл олардың байқалғанын білмейтін, Бертамен қоштасу үшін қонақ бөлмесіне қайта оралады және алмұрт ағашы туралы айтады. Соңғы қонақтар кетіп бара жатқанда, Гарри олардың артына қақпақ құлыптап қояды. Берта болашаққа күмәнданып, терезеден қараған кезде, "бұрынғыдай әдемі" кемелді ағашына көз тігіп тұрады.

The story follows a dinner party given by Bertha Young and her husband Harry. The story starts with Bertha in a blissful mood as her party approaches, as she considers the specialness and unconventionality of her mood. The maid has prepared a colourful fruit tray for the party, which Bertha will arrange. The nanny is feeding the baby, who reluctantly lets Bertha hold her. The moment of connection with her daughter brings her more bliss. After a phone call from her husband, who is running late, Bertha thinks ahead to who will attend the party that evening. A couple, Mr. and Mrs. Norman Knight (close friends to Bertha and Harry), Eddie Warren, a neurotic and sought after writer, and Pearl, a strange, mysterious young woman that Bertha has taken a liking to after meeting at a club. As she prepares the drawing room cushions, Bertha recalls how Harry has declared that he finds Pearl dull. She is sure there is much more to her. Her feeling of bliss continues as she hugs the cushions and looks over the balcony to a most perfect blossoming pear tree in the garden, which she imagines "as a symbol of her own life." She lists to herself some of the many aspects of her life she is grateful for, and finds that her outfit is even reminiscent of the tree. As the guests start to arrive, with Mr and Mrs Norman Knight calling each other nicknames and Eddie complaining about his taxi, she notes their outfits and appreciates how attractive the company is. As Harry arrives late, she considers the charm of her husband's eccentricities. Pearl is the last to arrive and, as Bertha takes her arm to lead her to the dining room, she feels an intense yet unspoken intimacy with her guest. With everyone present, the meal begins. Compliments are paid regarding the food as theatre is discussed, and Bertha is overcome again by a sense of bliss, delighting in the company she has chosen. She thinks of the perfect pear tree in the moonlight in the garden, as she wonders how she can feel so connected to Pearl. She is somehow sure that Pearl must be feeling the same. After dinner, when Pearl asks if Bertha has a garden, she takes it as a sign of their connection and leads her to the garden window. Here, she opens the curtains to reveal the pear tree. The two women stand side by side admiring its beauty and in a seemingly perfect moment of mutual understanding and bliss, when the lights are snapped on and the moment ends. They rejoin the group for coffee, cigarettes, and more lively conversation. Bertha thinks about how her husband is being quite rude to Pearl, which upsets Bertha. She decides that she will try to find a way to explain to him what she and Pearl have shared, but also realises that soon the party will end. She fears she will be alone with just her husband but then, "for the first time in her life", finds that she is also filled with desire for him. She wonders if this ardent feeling is what all her bliss has been leading up to. As the guests begin to leave to catch their trains and taxis, Harry goes to help Pearl with her coat in the hallway, which Bertha appreciates considering his earlier brusqueness. In the drawing room still, Bertha fetches a book for Eddie to borrow. As she turns her head to peer down the hallway she sees Pearl and Harry in a romantic embrace, secretly arranging to see each other the next day. Not knowing they have been spotted, Pearl returns to the drawing room to say goodbye to Bertha and mentions the pear tree. As the final guests leave, Harry nonchalantly locks up behind them. Uncertain about the future, Bertha runs to her garden window and gazes upon her perfect tree, "as lovely as ever."