Колорадоның үшінші кавалерия полкі: Қанды оқиға және Сан Крик трагедиясы
3rd Colorado Cavalry Regiment
Колорадо кавалериясының 3-ші полкі: АҚШ қоныс аудару жолдарындағы шайен және арапахо шабуылдарына қарсы құрылған, «қан төгілмеген» ерікті әскерлер тобы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
3-ші Колорадо атты әскер полкі – 1860 жылдардың ортасында құрылған Одақ әскері бөлімшесі. АҚШ көшпелі жолдарындағы қозғалыс артуы және қоныс аударушылардың енуі шайендер мен арапахолардың оларға қарсы көптеген шабуылдарына себеп болды. Хангате трагедиясы және Денверде мүсілденген құрбандардың көрсетілуі үкіметке өз халқын қорғау үшін саяси қысым жасады. Губернатор Джон Эванс Вашингтондағы Соғыс министрлігінен үшінші полк құруға рұқсат сұрады және алды. "Қансыз үшінші" әскери бөлімге қарағанда, көбірек жасақ болды, оның құрамына "100 күндіктер" кірді, яғни 100 күнге үндістермен күресуге келіскен еріктілер. (Оның лақап аты соғыста тәжірибесінің болмауынан туындады.) Полктің жалғыз командирі – Колорадодан шыққан саясаткер, полковник Джордж Л. Шоуп болды. Полк полковник Джон М. Чивингтон басқаратын Колорадо округіне қарасты болды.
The 3rd Colorado Cavalry Regiment was a Union Army unit formed in the mid 1860s when increased traffic on the United States emigrant trails and settler encroachment resulted in numerous attacks against them by the Cheyenne and Arapaho. The Hungate massacre and the display in Denver of mutilated victims raised political pressure for the government to protect its people. Governor John Evans sought and gained authorization from the War Department in Washington to found the Third. More a militia than a military unit, the "Bloodless Third" was composed of "100 daysers," that is, volunteers who signed on for 100 days to fight against the Indians. (Its nickname came from its lack of battle experience.) The unit's only commander was Col. George L. Shoup, a politician from Colorado. The regiment was assigned to the District of Colorado commanded by Col. John M. Chivington.
Алғашқы операциялар
1864 жылдың 28 қыркүйегіндегі Кемп Велд кеңесінде Эванс пен Чивингтон бес бас басшымен кездесті, олардың ішінде шайендердің Қара Кетел және арапахолардың Ақ Антилопасы болды. Олар Форт-Лайонның қолбасшысы Эдвард У. Винкоптың әскери күзетімен Денверге бейбіт келісімдер үшін әкелінді. Басшылар өз халқының Big Sandy Creek резервациясында, Форт-Лайоннан солтүстік-батысқа қарай шамамен 65 шақырым жерде бейбіт түрде қоныстануға келісті. Бұл резервация 1860 жылғы Форт-Уайз шарты бойынша құрылған. Винкоптың қауіпсіздікке кепілдік бергенін ескере отырып, басшылар өздерінің топтарын құмды сағаның иіліміндегі үлкен ауылға орналастырды. Кейбір үндістер Форт-Лайонға жақын жерде шатырлар тікті. 5 қарашада майор Винкоп лауазымынан алынып, Чивингтонның жақтасы майор Скотт Энтони тағайындалды. Ол форт маңындағы барлық үндістерді резервацияға көшіруге бұйрық берді. 26 қарашада Винкоп Канзастағы Форт Райлиге қайта тағайындалу үшін кетті. 28 қарашада Чивингтон 700 үшінші Колорадо атқыштары және бірінші Колорадо атқыштарының батальонымен үлкен құпиялылықта саяхаттап, Форт-Лайонға келді. Губернатор Эванстың ынталандыруымен және өзінің амбицияларымен жетелеу арқылы, Чивингтон еріктілердің мерзімі бітер алдында "Қанды емес үшінші" полкті пайдалануға қысым сезінді. Ол фортты қоршады. Винкопқа адал офицерлер қарумен ұсталды. Сол түні форттың артиллериясымен және бірінші атқыштар полкінің 125 сарбазымен күшейтілген Чивингтон Сэнд-Криктегі шайен-арапахо ауылына бет алды.
At the Camp Weld Council of September 28, 1864, Evans and Chivington met with five chiefs, including Black Kettle of the Cheyenne and White Antelope of the Arapaho. They had been brought to Denver to parlay for peace under military escort by Major Edward W. Wynkoop, commander of Fort Lyon. The chiefs agreed to peacefully settle their people on the reservation on Big Sandy Creek about 40 miles northwest of Fort Lyon. The reservation was created under the Fort Wise Treaty of 1860. With Wynkoop's assuring their safety, the chiefs settled their bands in a large village at the curve of Sand Creek. Some Indians set up lodges closer to Fort Lyon. On November 5, Major Wynkoop was removed from command and replaced by an ally of Chivington, Major Scott Anthony. He ordered all Indians camped around the fort to the reservation. On November 26, Wynkoop departed for reassignment to Fort Riley, Kansas. On November 28, Chivington arrived at Fort Lyon, having traveled in great secrecy with 700 Third Colorado Cavalry and a battalion of the First Colorado Cavalry. Encouraged by Governor Evans and spurred by his own ambitions, Chivington felt pressure to use the "Bloodless Third" before the volunteers' terms expired. He sealed off the fort. Officers loyal to Wynkoop were held at gunpoint. That night, reinforced by artillery from the fort and 125 troops of the First Cavalry, Chivington set off for the Cheyenne Arapaho village at Sand Creek.
Сэнд-Крик қазасы
1864 жылғы 29 қарашада таңертең ерікті атқыштар шабуыл жасады. Қара қазандық (Black Kettle) Уинкоптың бұйрығы бойынша бейбітшілік нысаны ретінде киізіне американдық ту тірсе де, еріктілер ешқандай ажыратусыз өлтірді. Тарихшылар қаза болғандардың саны туралы бір пікірге келмейді, бірақ көбінесе 150 адам, оның басым бөлігі әйелдер мен балалар деп айтады, себебі жауынгерлер аң ауына кеткен еді. Атқыштар кейбір мәйіттерді қиып, дене мүшелерін естелік ретінде алып кетті. Қазір "Қанды үшінші" полкі деп аталатын олар желтоқсан айында Денверге қайтып келді. 1864 жылғы 31 желтоқсанда полк таратылды. Бірнеше ай бойы солдаздар дене мүшелерін Денвердегі салондарда мақтау айту үшін көрсетіп жүрді. Чивингтон мен оның әскері сол кезде көптеген адамдар тарапынан "ерлік шайқасқа" қатысқандары үшін мақталып, құтталғанмен, сыншылар әскерилердің мінез-құлқына наразылық білдірді.
Arriving at dawn on November 29, 1864, the volunteer cavalry attacked. Although Black Kettle had flown an American flag on his tipi to signal peace (as directed by Wynkoop), the volunteers killed indiscriminately. Historians have not agreed on the number killed, but they often cite 150, mostly women and children, as the warriors had gone out on a hunt. The cavalry mutilated some of the corpses, taking body parts as souvenirs. Now called the "Bloody Third," the regiment returned to Denver in December. It mustered out on December 31, 1864. For months the men displayed the body parts as trophies in Denver saloons. Although Chivington and his forces were lauded by many at the time for a heroic "battle," critics complained about the military conduct of the men.
Салдары
АҚШ Конгресі шабуылды тергеді. Отырыстар кеңінен жарияланды, бұл шабуылдың қатыгездігіне және шайендер мен арапахо тайпаларына берілген уәделердің бұзылуына байланысты ұлттық дүрлігіс пен ашуға әкелді. Түпкі американдықтар шайендер АҚШ-тың мақсатында болды деп сенгендіктен, 1865 жылдан бастап ірі сиу және арапахо тайпалары олармен бірігіп, «вехоларға» (ақтарға) шабуыл жасап, көшпелі қоныс аударушыларды өз жерлерінен қууға тырысты.
The US Congress investigated the attack. The hearings were widely covered, leading to national shock and outrage about the brutality of the attack and the betrayal of promises made to the Cheyenne and Arapaho. Because the Native Americans believed the Cheyenne had been targeted by the US, major Sioux and Arapaho bands allied with them from 1865 on to attack the Vehos (whites) and try to drive emigrant settlers out of their lands.