Кіріспе

Рапакиви граниті – ірі, дөңгелек кристалдардан тұратын, әрқайсысының шеті олигоклазбен (плагиоклаздың бір түрі) қапталған рог-мель биотитті гранит. Бұл атау көбінесе плагиоклаздың ортоклаз кристалдарының айналасындағы шеттерін көрсететін текстуралық термин ретінде қолданылады. "Рапакиви" сөзі фин тілінде "рапа" (мағынасы – "балшық" немесе "құм", ал "rapautua" – "ыдырау") және "киви" ("тас") деген сөздердің қосындысынан құралған. Мұның себебі, құрамындағы минералдардың әртүрлі жылулық кеңею коэффициенттерінің арқасында, ашық жатқан рапакиви оңай құмға айналады. Рапакивиді алғаш 1891 жылы фин петрологы Якоб Седерхолм сипаттаған. Одан бері Финляндияның оңтүстігіндегі рапакиви гранитінің интрузиялары осы гранит түрінің типтік орны болып табылады.

Пайда болуы

Рапакиви - өте сирек кездесетін гранит түрі, бірақ Солтүстік және Оңтүстік Америкада (Илескас батолиті, Уругвай, Рондония, Бразилия), Балтық қалқанының бөліктерінде, Гренландияның оңтүстігінде, Африканың оңтүстігінде, Үндістанда және Қытайда табылған. Бұл мысалдардың көпшілігі протерозойлық метаморфтық белдеулерде кездеседі, бірақ археялық және фанерозойлық мысалдары да белгілі.

Құрылу

Рапакиви граниттері архейден қазіргі уақытқа дейінгі қалыптасу жасына ие және көбінесе анорогендік тектоникалық орталармен байланыстырылады. Олар 10 км-ге дейін қалыңдығы бар, бірнеше километр тереңдіктегі сілдерде қалыптасқан. Рапакиви граниттері көбінесе анортозит, норит, шарноккит және манжерит интрузияларымен бірге табылады. Бұл толық жиынтық бір бастапқы магманың фракциялық кристалдануының нәтижесі болуы мүмкін деп ұсынылған.

Геохимия

Рапакиви К, Rb, Pb, Nb, Ta, Zr, Hf, Zn, Ga, Sn, Th, U, F және сирек кездесетін жер элементтерімен байытылған, ал Ca, Mg, Al, P және Sr-де кем. SiO2 мазмұны 70,5%, бұл рапакивиді қышқыл гранитке жатқызады. Рапакивиде фтордың мөлшері жоғары, 0,04–1,53% дейін, ал басқа ұқсас тау жыныстарында бұл көрсеткіш шамамен 0,35%. Осының салдарынан, рапакиви аймақтарындағы жер асты суларында фтордың концентрациясы жоғары (1–2 мг/л), сондықтан су табиғи түрде фторидтелген. Кейбір су компаниялары судан фторды жоюға мәжбүр. Рапакивидің уран мазмұны жоғары, 24 ppm-ге дейін. Осылайша, рапакиви аймақтарында уранның ыдырауынан пайда болатын радонның қаупі артады. Кейбір үй-жайлардағы радон деңгейі 400 Bq/m3 қауіпсіздік шегінен асып кетеді.

Құрылыс материалы ретінде пайдалану

Рапакиви – Аланд аралдарындағы ортағасырлық тас шіркеулерде қолданылатын материал. 1770 жылы рапакиви граниттен жасалған монолиттік тас, "Көккіл тас" аталымымен, Санкт-Петербургтегі "Қола атты" ескерткішінің тұғыры ретінде пайдаланылды. Салмағы 1250 тоннаға жететін бұл тас, адамдар жылжытқан ең ірі тас деп есептеледі. Қазіргі кезде рапакиви граниттері ғимараттарды, едендерді, дастарқан беттерін немесе тротуарларды жабу үшін жылтыратылған плиталар түрінде қолданылады. Құрылыс материалы ретінде виборгит түріндегі рапакиви граниті "Балтық қоңыр" деп те белгілі.