Кіріспе

Жапон монахы және Нара дәуіріндегі саяси тұлға, император Кокеннің (император Шотоку) ықыласымен билікке көтеріліп, оған арнайы тағайындалған Дайджо дайдзин Зенджи атағын алды, ал кейін діни әлемнің ең жоғары дәрежесі – Хоо болды. Ол Тодай-дзиде Рёбенге қызмет етті. Зейнеткер император Кокен оны емдеп, ауруын жазғандықтан оған жоғары құрмет көрсетті. Фудзивара но Накамаро көтерілісінен кейін Кокен император Шотоку ретінде таққа қайта оралды, ал Докио Дайджо дайдзин, содан кейін Хоо болып, зор билікке ие болды. Ол сондай-ақ Уса Хачиманның болжамын пайдаланып императорлық лауазымға талпынуға тырысты, бірақ Уаке но Киёмаро оның жолын кесті. Император Шотоку қайтыс болғаннан кейін ол лауазымын жоғалтып, Шимоцуке Якуши-дзиға жер аударылды.

Ерте өмір

Докио Кавачи провинциясында дүниеге келген. Оның әулеті, Юге но Мураджи, провинциялық дворяндықтың құрамына кірген. Оған Конфуций ұстазы да, Эйхей-дзи храмының абысы Гьен де білім берді. Гьеннің жетекшілігімен ол санскрит тілін үйренді. Соңынан Докио Хонсюдағы Конго тауларында бірнеше жыл шөлді өмір сүрді, онда медитация жасап, сутраларды оқыды; екі практика да сиқырлы күштерге қол жеткізумен байланысты болды. 748 жылы ол Робенмен бірге Тодай-дзиде болғандығы тіркелген, ал 749 жылы Нарада сутра көшіру рәсіміне қатысты. Үш жыл өткен соң оны Кокеннің сарайына шақырды.

Билікке көтерілу

758 жылы тәжді қалдырғаннан кейін, 761 жылы Докё Кокеннің ауруын емдегенде, ол оның сарайында қауіпсіз және ықпалды орынға ие болды; бастапқыда оны емшісі және рухани кеңесшісі ретінде қарастырды, кейін саяси кеңес алу үшін де оған жүгінді. Кейбір мәліметтер бойынша, ол оның жақыны да болды. Император Джуннин осы мәселе бойынша оған қарсылық білдіргенде, Кокен оны қабылдамай, Докёға үлкен билік және құқық берді. 763 жылы оны шōсозу (вице-ректор) қызметіне тағайындады. Джуннин мен канцлердің сүйіктісі Фудзивара но Накамаро бұл шешімге ашуланды, бірақ Докёға қарсы тұруға тырысып, сәтсіз болды – ол жер аударылды. Фудзивара но Накамароның сәтсіз бүлігінен кейін Кокен император Шōтоку ретінде таққа қайтқанда, Докё бір жыл ішінде дайдзё дайдзин болып тағайындалды, оған азаматтық және діни істерге билік берілді. 766 жылы оған жаңа лауазым – хоō берілді; 767 жылы бұл лауазым әскери билікті де қамтитын болды. Келесі жылы, 768 жылы, Докё Бузен провинциясындағы Уса ғибадатханасынан алынған болжам арқылы, егер ол император болып тағайындалса, Жапонияда бейбітшілік орнатылатынын айттырды. Бұл билеуші топтың, соның ішінде күшті Фудзивара руының ашуын туғызды. Сондықтан Вэйк но Киёмаро Киотоға екінші болжам әкелді. Онда былай делінген:
"Мемлекетіміз құрылғаннан бері, билеуші мен бағынышты арасындағы шекара белгіленген. Ешқашан бағынышты адам билеуші болған емес. Аспан Күннің тағы оның әулетінен шыққан біреуге беріледі; жамандық жасаушылар дереу жойылсын."

Үстемдік кезінде саясаты

Осы кезеңде, өзінің саяси билігі мен ықпалының шарықталу шегінде, Докио Осакадағы Яо қаласында ғибадатхана салдырды. Оған Шотоку демеушілік етті. Оның негізі археологтар тарапынан 2017 жылы табылды. Бұған қоса, қолданыстағы ғибадатханаларға көптеген сыйлықтар берілді, жалғасып жатқан құрылыс жобалары үдетіліп, кеңейтілді. Уса-Джинжа да жер берді. Докио буддалық қағидаларды және дінді белсенді түрде таратумен айналысты. Аң аулау үшін иттер мен бүркіттерді өсіруге тыйым салатын заңдар қабылданды, сондай-ақ ет пен балық императордың дастарқанына ұсынылмайтын болды. Әрі, Фудзивара сияқты ірі рулардың билігі осы кезеңде азайтылып, шектелді.

Биліктен құлау және өлім

770 жылы императрица қайтыс болғанда, Докио лауазымдарынан айырылып, Нара қаласынан Шимотсуке провинциясына жер аударылды; Фудзивара тайпасы монастырь ұйымдарына да, жалпы саяси жағдайға да өз билігін қайта орнатты.