Кіріспе

Ағылшын жазушысы Джон Лескрорт (/lɛsˈkroʊrt/;

Марапаттар мен құрметтер

Лескрорттың алғашқы романы "Күн күйігі" (1981) Сан-Франциско қорының Джозеф Генри Джексон сыйлығын Калифорниялық автордың ең жақсы, әлі жарияланбаған романы үшін жеңіп алды, бұл нәтиже Энн Райстың "Вампирмен сұхбат" романынан озып түсуге мүмкіндік берді. "Өлген ирландиялық" (1989) және "13-кассадағы қазы" (1994) тиісінше "Шамус" және "Энтони" сыйлықтарына ұсынылды; сонымен қатар "13-кассадағы қазы" Халықаралық триллер жазушыларының "Барлық уақыттың 100 оқылуға тиіс триллері" жинағына енді. "Нақты дәлелдер" (1993) "The Complete Idiot's Guide to the Ultimate Reading List" кітабында есімдері тізілген. Оның "Кінә" (1997) романы Reader's Digest Select Edition таңдауы болды. "Мерекелік ереже" (1998), "Тек шындық" (2000) және "Күдікті" (2007) ірі кітап клубтарының таңдауына ілікті. "Күдікті" 2007 жылы Сакраменто кітапхана қорының "Бір кітап – Сакраменто" жобасының таңдауы болды және Америка авторлар қауымдастығы оны 2007 жылдың үздік кітабы деп мойындады. "Зардап" (2011) Entertainment Weekly журналының "Керек тізіміне" енді. 2007 жылы Лескрорт "Күдікті" романы үшін Американдық автор медалімен марапатталды. 2008 жылы ол Калифорния штатының Ассамблеясымен бірлесіп, Калифорния кітапханаларының лауреаттарының құрамына кірді. Ол Халықаралық триллер жазушыларының Thrillerfest фестивалінде екі рет арнайы қонақ болды, ал 2012 жылы Left Coast Crime фестивалінің құрметті қонағы атанды. 1998 жылы ол Сью Графтон редакциялаған "The Best American Mystery Stories" жинағында "Суматраның алып егеуқұйрығының оқиғасы" повесімен басылды. Libraries Unlimited баспасы Лескрортты өзінің "The 100 Most Popular Thriller and Suspense Authors" жинағына енгізді. Джон Лескрорттың он сегіз романы "The New York Times" бестселлер тізіміне енді.

Аугуст Лупа сериясы

[Осы кітаптарда Лупаның (Шерлок Холмс пен Айрин Адлердің ұлы) кейін Нерон Вулф болатыны күдік тудырады, бірақ Вулф есімді ешқашан атамайды.] Холмстің ұлы (Дональд I. Fine, 1986) Распутиннің кек алуы (Дональд I. Fine, 1987)