Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мосс Кент Дикинсон (1 маусым 1822 – 19 шілде 1897) – канадалық саяхатшы, 1864-1866 жылдары Оттава қаласының мэрі, 1882-1887 жылдары парламент депутаты және Манотик қаласын құрған адам.
Canadian politician
Moss Kent Dickinson (June 1, 1822 – July 19, 1897) was a Canadian businessman, mayor of Ottawa from 1864 to 1866, Member of Parliament from 1882 to 1887 and the founder of Manotick.
Өмірбаян
Ол 1822 жылы Дания, Нью-Йорк штатында Барнабус пен Лидия Дикинсонның отбасында дүниеге келді. Дикинсон отбасы Майфлауэр паломниктерінің ұрпақтары болып, Америка Құрама Штаттарында ұрпақтан-ұрпаққа қоныстанған. 1827 жылы оның отбасы Онтариодағы Корнуоллға көшті. 1847 жылға қарай, ол Оттава мен Кингстон арасындағы Ридо каналында тауар тасымалдау бизнесін құрды. 1850 жылға қарай Мосс 16 кеме мен 60 баржаға ие болды. Жергілікті тұрғындар оны "Ридоның патшасы" деп атай бастады. Дикинсон Ридо өзенінің ортасындағы Лонг-Айлендте үміт көріп, Манотик деп атаған қаладан жеті акр жер сатып алды. Дикинсон "Манотик" атауын алгонкин тілінде "арал" деген мағына беретін сөзден таңдады. Мосс Кент Дикинсон өмірінде бес рет Кеңес бұйрығына (Order in Council) жүгінді, ал оның ұлы Джордж Дикинсон екі рет жүгінді. Кеңес бұйрықтары су электр қуатын жалға алу немесе ағаш өңдеу шектеулері туралы болды. Ағашқа рұқсаттар Солтүстік-Батыс территорияларында берілді. Ағашқа рұқсаттар Дикинсондарға қосымша кіріс әкелді. Джон А. Макдональд Мосс Кент Дикинсон мен Джорджтың Кеңес бұйрықтарына қол қойды. Бұл премьер-министрдің отбасыға көрсеткен ерекше мейірімділігінен гөрі, стандартты процедурасы болды. Уилфрид Лориер Джорджтың соңғы Кеңес бұйрығына 1903 жылғы 31 наурызда қол қойды. Джордж Лонг-Айлендке су бөгеттерін орнатуға рұқсат сұраған.
He was born in Denmark, New York in 1822 to parents Barnabus and Lydia Dickinson. A descendant of the Mayflower Pilgrims, the Dickinson family had been settled in the United States for generations. His family moved to Cornwall, Ontario in 1827. By 1847, he had established a business transporting goods on the Rideau Canal between Ottawa and Kingston. By 1850, Moss owned 16 steamers and 60 barges. Locals started to call him the 'King of the Rideau'. Dickinson saw promise on Long Island in the middle of the Rideau River. He purchased seven acres of land in the town he named Manotick. Dickinson chose the name 'Manotick' from the Algonquin word for 'island'. Moss Kent Dickinson applied to five Order in Councils during his life. His son, George Dickinson, applied to two. The Orders in Councils were either about a lease of water power or for timber limits. The timber grants were in the North West Territories. The timber grants provided additional income for the Dickinsons. John A. Macdonald signed Moss Kent Dickinson's and George's Orders in Council. It was more of a standard procedure of the Prime Minister than an indicator of a specific benevolence extended towards the family. Wilfrid Laurier had signed George's last Order in Council dated March 31, 1903. George had applied for a grant of water bulkheads to Long Island.
Саясат
Дикинсон 1864 жылдан 1866 жылға дейін Оттава қаласының мэрі қызметін атқарды. Оның басшылығымен Оттава қалалық жолаушылар темір жолы құрылды. Бұл Оттавадағы алғашқы қоғамдық көлік жүйесі еді. Жүйе атпен тартылатын, темір рельстермен жүретін трамвайлардан тұрды.
Dickinson served as mayor of Ottawa from 1864 to 1866. Under his leadership, the Ottawa City Passenger Railway was incorporated. It was the first public transit system in Ottawa. The system consisted of horse drawn tramcars that rode on iron rails.
Сэр Джон А. Макдональдпен байланысы
Макдональд Манотикке 1887 жылы 10 ақпанда бір рет сапар шекті. Ол Дикинсонның ағаш өңдеу тіршілігінің үстіндегі үлкен залда сөз сөйледі. Макдональд «Манотиктегі сайлаушыларымен кездескеніне қуаныштымын» деді. Кейін Дикинсонның үйінде кешкі ас ішті. Макдональд сол түні Оттаваға қайтқандықтан, олардың әңгімелері қысқа болды. Дикинсонның Макдональдпен арақатынасындағы басты мәселе – жақсылық жасаушылық еді. Бұл олардың хат алмасуларында жақсы байқалады. Олар көп жыл бойы хат жазысып тұрды, алғашқы хат 1863 жылы, ал соңғы хат Макдональд қайтыс болған 1891 жылы жазылды. 28 жылдық хат алмасудың нәтижесінде бар болғаны 38 хат жазылды. Оның 31-і Дикинсонның, ал 7-сі Макдональдтікі. Хаттардың көп бөлігі өзіне немесе достарына қызметке тағайындау немесе саяси жағдай жасау туралы болды.
Macdonald visited Manotick once, on February 10, 1887. He gave a speech at the large hall over Dickinson's lumber mill. Macdonald mentioned that he was "happy to meet his constituents in Manotick." He had dinner at the Dickinson's residence afterwards. Their conversations were brief, as Macdonald left that night to return to Ottawa. Patronage was a key theme in Dickinson's relationship with Macdonald. This was prominent in their correspondence. It spanned through many years, with the first letter in 1863 and the last in the year of Macdonald's death, 1891. The 28 years of correspondence yielded only 38 letters. Dickinson wrote 31 of them and Macdonald wrote 7. Most of the letters were about appointments or political favours for him or his friends.
Отбасы
Әйелі Елизаветамен бірге Дикинсонның бес баласы болды: Джордж, Шарлотта, Уильям, Лидия және Елизавета. Оның тағы бір ұлы, Алфей, нәресте кезінде қайтыс болды. Лидия 15 жасында туберкулезден көз жұмды. Дикинсонның балаларының ешқайсысы үйленбегендіктен, оның ешқандай ұрпағы қалмады.
Together with his wife Elizabeth, Dickinson had five children: George, Charlotte, William, Lydia and Elizabeth. He also had another son, Alpheus, who died in infancy. Lydia died at age 15 of tuberculosis. None of Dickinson's children ever married, leaving him with no descendants.
Мұра
1897 жылы Манотикте дүниеден өтті. Дикинсон әйелінің қасында Бичвуд зиратында жерленген. Дикинсон күндері маусымның бірінші демалыс күндері Манотикте Дикинсонның туған күніне орай тойланады.
He died in Manotick in 1897. Dickinson is buried in Beechwood Cemetery beside his wife. Dickinson Days are celebrated in Manotick on the first weekend in June, to coincide with Dickinson's birthday.