Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Топчидер () – Сербияның астанасы Белградтағы орман саябағы және қалалық аудан. Ол Чукарица, Раковица және Савски Венац муниципалитеттерінің арасында бөлінген. Қала орталығына жақын болғандықтан, Белград тұрғындары үшін демалуға, пикниктерге және таза ауа алуға арналған маңызды орындардың бірі болып табылады. 1923 жылғы Белградтың бас жоспары бойынша, жасыл аймақтарға қатысты басты жобалардың бірі Топчидер мен қала арасындағы аумақты орманмен жабу болды, нәтижесінде 1930 жылдарға қарай Сеняк, Топчидерско Брдо, Хайд Парк, Топчидер және Кошутняк арасындағы үздіксіз жасыл аймақ құрылды. Бұл үзіліссіз орманды аймақ Белградтың қалалық құрылысына ең жақын орналасқан ең ірі "жасыл массивті" құрайды.
Topčider (; ) is a forest park and an urban neighborhood of Belgrade, the capital of Serbia. It is divided between the municipalities of Čukarica, Rakovica and Savski Venac. Being close to downtown, it is one of the major locations for relaxation, picnics and fresh air for the citizens of Belgrade. As a result of the 1923 Belgrade's general plan, where one of the main projects regarding the green areas was forestation of the area between Topčider and the city, a continuous green area Senjak Topčidersko Brdo Hajd Park Topčider Košutnjak was formed by the 1930s. This continuous forested area makes the largest "green massif" in the immediate vicinity of Belgrade's urban tissue.
Орналасқан жері
Географиялық тұрғыдан алғанда, Топчидер қазіргі Топчидер деп аталатын жерден әлдеқайда кең аумақты қамтиды. Топчидерское Брдоның ("Топчидер тауының") шығыс беткейлері Мостарска Петлядан және тас жолдан басталады. Сенжак ауданы батысында, ал Деджинье оң жақта орналасқан. Осы жерде Топчидерский Венац көшесі және Топчидерская звезда ("Топчидер жұлдызы") айналымы орналасқан. Таудың оңтүстік беткейлері Топчидерская реканың аңғарына дейін созылады, бұл өзен Сава өзеніне құятын саласы болып табылады және осы бөлігінде арнаға алынған. Осы аймақ Топчидер аталымымен байланысты. Топчидер саябағы Белград орталығынан оңтүстікке қарай бес шақырым жерде басталып, батысқа, шығысқа және оңтүстікке қарай ескі Топчидер орманына дейін созылады, ал ол өз кезегінде батысқа қарай Кошутняк саябағының орманымен жалғасады. Жоғарғы бөліктерінде Кошутняк пен Топчидер ормандары бірігіп өседі, ал төменгі бөліктерінде оларды Топчидерская река және өзен аңғары арқылы өтетін темір жол бөліп тұрады (Кошутняк пен Топчидердің әрқайсысының жеке темір жол станциялары бар). Солтүстік-батыс жағынан Топчидер Карева Ćuprija ауданына, ал оңтүстік-шығысында Лисичжи Потокқа дейін созылады. Бұл бөлігінде Канарево Брдо ауданымен де шектеседі.
Geographically, Topčider covers a much larger area than what people generally refer to as Topčider today. The eastern slopes of Topčidersko Brdo ("Topčider Hill") begin already at the Mostarska Petlja and the highway. The neighborhood of Senjak is located on the western, and Dedinje on the right side. This is where the street of Topčiderski Venac and the roundabout of Topčiderska zvezda ("Topčider star") are located. The southern slopes of the hill extends into the valley of the Topčiderska reka, a tributary to the Sava river, which has been channeled in this section. This is the area identified with the term Topčider. Topčider Park begins five kilometers south of downtown Belgrade and extends west, east and south into the old Topčider woods which itself extend west into the park wood of Košutnjak. In the upper parts, Košutnjak and Topčider forests grow together, while in the lower parts they are divided by the Topčiderska reka and a railway passing through the river valley (both Košutnjak and Topčider have their own, separate train stations). In the extreme north west Topčider extends into the neighborhood of Careva Ćuprija and in the south east into Lisičji Potok. It also borders the neighborhood of Kanarevo Brdo in this section.
19 ғасырдан бұрын
Топчидер алғаш рет Осман империясының зерттеушісі және саяхатшысы Евлия Челебидің 17 ғасырдағы саяхатнамасында еске алынған. Осман жазбаларында Топчидер аңғарында Муминовац ауылы да тіркелген. 1717-1739 жылдары Солтүстік Сербияны австриялықтар басып алған кезде Топчичино Село (зеңбілшілер ауылы) деген атау да кездеседі. Осман дәуірінде Топчидерска рекасының аңғары мен Топчидер орманы түрік артиллериясының орналасқан жерлері болды, олар Белградты қорғау үшін тағайындалған, сол кезде қаладан қашықта болған (кейінгі кезеңдерде қаланы қорғауға арналған көптеген әскери казармалар болды, бірақ қала кейіннен ондаған шақырымға дейін кеңейді). Аймақ осылайша аталды, себебі түрік тілінде "артиллерияшылардың аңғары" (top – зеңбіл, пушка; topçu – артиллерияшы; dere – аңғар) деген мағынаны білдіреді, бірақ оны көбінесе қарапайым "зеңбіл аңғары" деп қате түсінеді.
Topčider is mentioned for the first time in the 17th century travelogue of the Ottoman explorer and traveler Evliya Çelebi. In Ottoman records, the village of Muminovac was also mentioned in the Topčider valley. During the Austrian occupation of northern Serbia in 1717 1739, the name Topčijino Selo (gunner's village) was also recorded. During Ottoman times, the valley of Topčiderska reka and the Topčider wood were locations where the Turkish artillery was positioned, intended to defend Belgrade, being distant from the town itself at the time (thus many military barracks to defend the city from later periods, but the town later sprawled tens of kilometers further). This is how the area got its name as in Turkish it means "artillery men's valley" (top, cannon; topçu, artillery man; dere, valley), though it is usually erroneously thought to mean simply the cannon valley.
19 ғасыр
Сербия князі Милош Обренович осы орналасқан жерін арнайы таңдады. Сербия автономия алғаннан кейін Османдықтар қабырғалы қалаларға шегінді. Белград бекінісіндегі зеңбіректердің қашықтығы Топчидерская өзеніне жетпегендіктен, князь өзінің болашақ сарай кешені үшін осы аймақты таңдады. Парктің тарихы 1830 жылы князь Милош Топчидердің батпақты жерінде жеке резиденциясын салуға кіріскен кезде басталды. 1832–1834 жылдары апостолдар Петр мен Павелге арналған тас Топчидер шіркеуі, шіркеу үйі және әскери кешен, сондай-ақ Топчидер Брдо үстіндегі түрлі казармалар, қоймалар, мұз бөлмелері, мейхана және күзет мұнарасы салынды. 1876 жылғы серб-осман соғысы кезінде орыс әскери госпиталінің бөлігі ретінде пайдаланылған ағаш павильон да болды. Жүздеген жұмысшылар жұмысқа алынды. Бір кезде 144 тайфа, яғни құрылысшылар бригадасы жұмыс істеді. Князь Милош оларға жомарт жалақы төлеп, белгілі бір жеңілдіктер берді, бірақ олардың жұмыс уақыты белгіленбеген, жұмыс біткенше жұмыс істеуге міндетті болды. Айналасындағы парктің отырғызылуы сол кезде басталды және Белградтағы жоспарланған жасыл аймақтардың басталуын білдірді, себебі бұл парк қаладағы алғашқы парктік аймақ болды. Парк ағылшын парктерінің үлгісімен жасалған. 1839 жылы белград саудагері Йоца Д. Йованович қаладағы алғашқы сыра зауытын салуға рұқсат сұрады. Ол оны Топчидерде салуды жоспарлаған, бірақ рұқсат берілмеді. 1860 жылдың 24 мамырында Белградтағы қоғамдық көліктің жеке меншік алғашқы нысаны құрылды. Автобус желісі дилижанстармен жүргізілді. Оның бастапқы нүктесі Теразиедегі "Код Златного Венца" кафанасы болды, ал желі Топчидерде аяқталды. Бұл тиімді бизнес емес екені анық болды, сондықтан иесі Лука Яковлевич оны 1861 жылы Милан Тешичке сатты, ол желіні Теразиеден Варош Капияға дейін кеңейтіп, бағасын 3 грошқа көтерді. Топчидердің қала халқы үшін маңыздылығы 1884 жылы оның өзінің теміржол стансасын алғанынан көрінеді, тіпті ол кезде ол кішкентай елді мекен болса да, сонымен қатар Белградтағы алғашқы трамвай желілерінің бірі Кнеза Милоша көшесі арқылы Теразие мен Топчидерді байланыстырды. Қала орталығында, Михаил князь ескерткішінен бастап, трамвайға 3 нөмірі берілді, ол бүгінге дейін сақталған, бірақ қазіргі уақытта оның маршруты Кнежевац ауданына дейін ұзартылды. Жоспарда Топчидерское Брдо мен Сенжакты орманды айналдыру, жаңа паркті құру және Топчидермен бірге үздіксіз жасыл аймақты құру көзделген. Жоба 1926 жылы басталды, ал Хайд-парк 1930 жылдары аяқталды.
Prince of Serbia Miloš Obrenović specifically chose this location. After Serbia gained autonomy, the Ottomans withdrew to the walled cities. As the range of the cannons from the Belgrade Fortress couldn't reach across the Topčiderska reka, the prince selected this area for his future royal compound. The history of the park itself begins in 1830 when Prince Miloš started building his personal quarters in the swampy terrain of the Topčider, today one of the major attractions in Belgrade, the famous Milošev konak. A stone Topčider church, dedicated to the apostles Peter and Paul, church inn and military complex were also constructed in the 1832–1834 period, so as the various barracks, magazines, ice rooms, meyhane and a guard tower on top of the Topčidersko Brdo. There was a wooden pavilion, which served as part of the Russian military hospital during the 1876 Serbian Ottoman War. Hundreds of workers were employed. At one point, 144 tajfe, or bands of construction workers, were employed. Prince Miloš paid them heftily, gave them certain privileges, but they had no working hours, and had to work until the job is done. Planting of the surrounding park began at the same time and marked the beginning of the planned green areas in Belgrade as the ensuing park was the first park area in the city. The park was patterned after the English parks. In 1839, Belgrade merchant Joca Đ. Jovanović applied for permit to build the first brewery in town. He wanted to build it in Topčider, but the permit was denied. On 24 May 1860, privately owned predecessor of the public transport in Belgrade was organized. The omnibus line was operated by the diligences. Its starting point was at the kafana "Kod Zlatnog Venca" in Terazije, while the line ended in Topčider. Apparently, it wasn't a lucrative business move so the owner Luka Jakovljević sold it in 1861 to Milan Tešić, who expanded the line from Terazije to Varoš Kapija and lifted the price to 3 groschen. The importance which Topčider gained for the city population can be seen from the fact that in 1884 it got its own railway station even though it was a small settlement at the time and also one of the first tram lines in Belgrade used to connect Terazije and Topčider, through the Kneza Miloša street. Starting in downtown, at Prince Mihailo Monument, the tram was allocated the number 3, which it still bears today, though its route is today extended to the neighborhood of Kneževac. The plan also envisioned forestation of Topčidersko Brdo and Senjak, formation of the new park and establishment of the continuous green area with the Topčider. Project started in 1926 while the Hyde Park was finished in the 1930s.
21 ғасыр
2016 жылдың басында Белградтың басты теміржол вокзалынан жаңа Белград орталығы теміржол вокзалына, көбінесе Прокоп вокзалы деп аталатын жерге, пойздарды біртіндеп көшіру басталды. 2017 жылдың желтоқсанында екі ұлттық поездден басқа барлық поезддер "Белград орталығына" ауыстырылды. Бірақ бірден мәселелер туындады. Прокоп әлі де аяқталмаған, станция ғимараты да, қаланың қалған бөліктерімен дұрыс кіру жолдары мен қоғамдық көлік байланысы да жоқ. Сонымен қатар, автопойыздардан вагондарды тиеу-түсіруге арналған жабдықтар да жоқ, оларды орнату да жоспарланбаған. Дегенмен, 2018 жылдың қаңтарында теміржол қозғалысын толықтай тоқтатуға қажетті жобалардың ешқайсысы аяқталмағанмен, станция 2018 жылдың 1 шілдесінен бастап қозғалыс үшін толығымен жабылатыны жарияланды. Прокоп аяқталмаған, Земундағы жоспарланған басты жүк станциясы жаңартылмауда, ал Белградты айналатын теміржол жобасы да жоқ, сондықтан бірқатар уақытша шешімдер қабылдануға тиіс. Олардың бірі – тоқтап тұрған және тозығы жеткен Топчидер станциясы, ол қайта жандандырылып, Земун жүк станциясы біткенге дейін автопойыздарға бейімделеді. Топчидер станциясының бір үлкен кемшілігі – қоғамдық көлікпен нашар байланысы (тек бір трамвай маршруты, №3), сондықтан мемлекеттік теміржол компаниясы бұл мәселені шешуді ресми түрде сұрады. Земун станциясын салуға белгіленген мерзім – 2 жыл, бірақ жұмыс 2018 жылдың соңына дейін басталмақ. 2019 жылдың шілдесіне дейін құрылыс жұмыстары басталған жоқ.
In the early 2016, a gradual moving of trains from the Belgrade Main railway station to the new Belgrade Centre railway station, colloquially called Prokop station began. In December 2017, all but two national trains were dislocated to "Belgrade Center". However, problems arose immediately. The Prokop is still not finished, has no station building nor proper access roads and public transportation connections with the rest of the city. Additionally, it has no facilities for loading and unloading cars from the auto trains nor was ever planned to have one. Still, in January 2018 it was announced that the station will be completely closed for traffic on 1 July 2018, even though none of the projects needed for a complete removal of the railway traffic are finished. The Prokop is incomplete, a projected main freight station in Zemun is not being adapted at all while there is even no project on a Belgrade railway beltway so a series of temporary solutions will have to be applied. One is a defunct and deteriorated Topčider station, which will be revitalized and adapted for auto trains until the goods station Zemun is finished. Topčider station has one major flaw, a bad public transportation connection (only one tram line, No. 3), so the state railway company asked officially for this problem to be solved. A deadline for the Zemun station is 2 years, but the work is not scheduled to begin until the end of 2018. As of July 2019 no construction began.
Әкімшілік
1883 жылы Топчидерде 767 адам тұрды, және ол Белградтың бір бөлігі болғанымен, орталық қалалық аймақ сияқты қаланың бір бөлігі ретінде ұйымдастырылмаған. Халық санағы бойынша 1890 жылы 1675 адам, 1895 жылы 2815 адам, 1900 жылы 2818 адам, 1905 жылы 3534 адам, 1910 жылы 3510 адамды құрады. 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстан азат болғаннан кейін Топчидер Белград әкімшілігіне бағынды. 1921 жылы ол 8476 тұрғыны бар Белградтың Топчидер-Сенжак бөлімі ретінде ұйымдастырылды. 20 ғасырдың екінші жартысында Савский Венац муниципалитетіне қарасты бөлігі жергілікті қауымдастық (mesna zajednica) ретінде құрылды, ол муниципалитеттік әкімшілік бірлігі болып табылады. Ол 1981 жылы Топчидерско Брдо деп аталды және оның халқы 5333 адамды құрады. Кейіннен ол Сенжакпен біріктіріліп, 1991 жылы 7757 адам, 2002 жылы 7249 адам, 2011 жылы 6344 адам тұратын Топчидерско Брдо-Сенжак жергілікті қауымдастығы құрылды.
By 1883, Topčider had a population of 767, and though part of Belgrade, it wasn't organized as a quarter of the city, like the central urban area. According to the censuses, the population was 1,675 in 1890, 2,815 in 1895, 2,818 in 1900, 3,534 in 1905 and 3,510 in 1910. After the liberation in World War I in 1918, Topčider came under Belgrade's administrative rule. It was organized as a Topčider Senjak section of Belgrade, which had a population of 8,476 in 1921. In the second half of the 20th century, the part which was within the Savski Venac municipality was organized as a local community (mesna zajednica), a sub municipal administrative unit. It was named Topčidersko Brdo and had a population of 5,333 in 1981. It was then merged with Senjak again in the Topčidersko Brdo Senjak local community which had a population of 7,757 in 1991, 7,249 in 2002 and 6,344 in 2011.
Қорғау
Топчидер 1987 жылы мәдени-тарихи кеңістік деп жарияланды және мемлекеттік қорғауға алынды. 2001 жылы конак алдындағы Ұлы Платан табиғи ескерткіш ретінде қорғауға алынды. 2015 жылдың 23 маусымында қала әкімдігі Топчидер саябағын табиғи ескерткіш деп жариялағаннан кейін, Платанға арналған ерекше қорғау тоқтатылды. Обреновичтер әулетінің тұрғын үй кешені аумағында мәдени ескерткіштер ретінде қорғалатын алты нысан бар: Принц Милош резиденциясы, Топчидер шіркеуі, шіркеу қонақ үйі, обелиск, Арчибальд Рейсс ескерткіші және «Жан-жанаршы» ескерткіші. Карьер 1920 жылдарға дейін жұмыс істеді, ал карьерден алынған тас Топчидер мен Дединьедегі виллаларды салуға, сондай-ақ жақын жердегі теміржол құрылысына және Белград көшелерін таспен төсеуге пайдаланылды. Топчидер қаласының қалалық құрылысынан бұрын карьер пайдаланылғандықтан, тас Принц Милош резиденциясын салу кезінде қолданылғаны белгілі. Бұрынғы карьер орнында 1947 жылы Топчидер жазғы сахнасы салынды. Онда 1800 орын бар, әктас жартастарға орналасқандықтан, акустикасы өте жақсы. Райко Татичтің жобасы, оны қалпына келтіруге бағытталған бірнеше әрекеттерге қарамастан (1999, 2009), 2010 жылдарға қарай нысан тасталып, тозуға ұшырады. Бұл қырат 1969 жылы «Маша карьерінің сенондық құмды жағасы» деп қорғауға алынды. Ол II санаттағы қорғауға жатады, ал 2014 жылы «Маша карьері» деп аталып, мәртебесі қайта қарастырылды. Бұл аймақ стратиграфия, палеонтология және петрологиялық себептермен ғылыми тұрғыдан маңызды. Ол қазіргі Сербия аумағын жапқан ежелгі Неотетис мұхитының тектоникалық плиталардың әсерінен осы бөлігінде жабылу кезінен бастау алады. Құмды жағаның геологиялық профилінің басым бөлігі Төменгі Бор дәуірінің әктастарынан (Ургония әктастары) тұрады, олар жазғы сахнаның кіреберісінен көрінеді және оның бойымен созылады, сондай-ақ Жоғарғы Бор дәуірінің әктастарынан немесе Сенониядан (кіреберісте). Ургония қабаттары 125 миллион жыл бұрын пайда болған және одан да ертерек. Олар марль, құмтас және сазтас линзаларын қамтиды және қазылған теңіз қабықтарына, теңіз шұбаршаларына және маржандарға бай. Бұл әктас коммерциялық мақсатта қолданылды. Сенония бөлігі 80 миллион жыл бұрын пайда болған және ол да қазылған жәндіктерге бай. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, Маша карьері Белградтағы бес геологиялық табиғи ескерткіштің ішінде ресми тағайындалған басшысы жоқ жалғыз ескерткіш болып табылады. Туннель үлкен Радничка түйіскен жерінен басталады, көпірдің басында. Осылайша ол Пожешка көшесінің жалғасын құрайды, бұл Чукарица және Баново Брдо аудандарының басты көшесі және сауда аймағы. Туннель содан кейін Топчидерское Брдоның екінші жағында, Автокоманданың үстінде орналасқан «Партизан» стадионынан шығады. Туннель жүргізушілерге қала орталығын айналып өтуге және жылдам транзит жасауға мүмкіндік береді. Бұл Белградтың Ішкі магистралды жартық шеңберінің аясында жоспарланған.
Topčider was declared a spatial cultural historical unit in 1987, and placed under the state protection. The Great Platanus, in front of the konak, was protected as the natural monument in 2001. As the city government declared the entire Topčider Park a natural monument on 23 June 2015, specific protection for the Platanus ceased. In the area of the residential Obrenović dynasty complex, there are six objects which are protected as the cultural monuments: Residence of Prince Miloš, Topčider Church, Church Inn, Obelisk, monument to Archibald Reiss and the "Woman harvester" monument. The quarry was operational until the 1920s and the stone from the quarry was used for the villas on Topčider and Dedinje, but also for the construction of the nearby railroad, paving of Belgrade streets with cobblestone. As the quarry was used before the urbanization of Topčider it is known that the stone was used during the construction of the Prince Miloš' Residence. On the location of the former quarry, the Topčider summer stage was built in 1947. It had 1,800 seats and an excellent acoustics, being embedded into the limestone rocks. A project of Rajko Tatić, despite occasional public actions for its restoration (1999, 2009), by the 2010s the facility was abandoned and deteriorated. The ridge was originally protected in 1969 as the "Senonian Sandbank of Maša's Quarry". It is placed under the II category of protection, and covers The status was revised in 2014 when it was renamed to "Maša's Quarry". The area is scientifically important for stratigraphy, paleontology and petrology reasons. It originates rom the period when the ancient ocean Neotethys, which covered the entire area of modern Serbia, was being closed in this section due to the plate tectonics. Largest part of the sandbank's geology profile is made of Lower Cretaceous limestone (Urgonian Limestone), visible from the entrance into the summer stage, stretching along its length, and Upper Cretaceous limestone, or the Senonian (at the very entrance). Urgonian layers originated 125 million ybp and high. It contains lenses of marl, sandstone and claystone, and is rich in fossilized sea shells, sea snails and corals. This limestone was commercially used. Senonian section is dated to 80 million years ago, and is also rich in fossils. As of 2022, Maša's Quarry is the only geological natural monument in Belgrade, out of five, which has no officially appointed administrator. The tunnel would start at the large Radnička interchange, at the beginning of the bridge. That way, it would practically make an extension of the Požeška Street, the main street and commercial area of the neighborhoods of Čukarica and Banovo Brdo. The tunnel would then exit at Partizan Stadium, on the other side of Topčidersko Brdo, above the Autokomanda. The tunnel will allow for the drivers to circumvent the downtown and to allow faster transit. It is planned as part of Belgrade's Unutrašnji magistralni poluprsten.
Лисичжі құмыры
Топчидердің ең шығыс бөлігі тығыз орманды болғандықтан, Лисичжи Поток ауданының кеңеюі шектелді. 2000 жылдардың басында болған саяси өзгерістердің салдарынан мемлекеттік билік органдарындағы бос орынды пайдаланып, жеке кәсіпкерлер заңды рұқсат алмастан Топчидер орманды аймағында 1000-нан астам ағашты кесіп, үлкен тұрғын үй кешендері құрылысын жүргізді.
The easternmost section of Topčider is a heavily wooded area, so the expansion of the neighborhood of Lisičji Potok was limited. In the early 2000s, due to the political changes which caused a vacuum in all levels of government, private entrepreneurs without gaining regular permits cut down over 1,000 trees in the Topčider woods for the purpose of constructing vast apartment complexes.
Топчидер оқиғасы
"Караш" (Теодора Драйзера көшесінде) үлкен құпия әскери кешені 1965 жылдан 1980 жылға дейін көптеген казармалармен және шақырымдаған жер асты жолдарымен бірге төбеде салынды және қазылды. 2004 жылдың қазан айында екі жас күзетші, Драган Яковлевич пен Дражен Милованович, өте күдіспен атып өлтірілген күйде табылды. Алғашқы ресми әскери есепте екі күзетшінің төбелес салғаны, біреуіне оқ атылып, екіншісі өз-өзіне қол жұмсағаны айтылды. Тергеу өте немқұрайлы болды (тергеушілердің қылмыс орнында кездейсоқ жүріп, ешқандай сақтық шараларын немесе қауіпсіздік протоколдарын қолданбайтын видеолары жарияланды), тіпті абсурдқа дейін, соның ішінде сол кездегі әскери прокурор Вук Туфегджичтің ДНК сынақтары жасалмағанын, себебі ДНК "артық бағаланған нәрсе" екенін және "адамдар тым көп теледидар көреді" деген мәлімдемесі де болды. Ауқымды қауесеттер мен үлкен қоғамдық қысымның нәтижесінде, Сербияның бұрынғы ішкі істер министрі Божо Прелевич басшылығымен толыққанды тергеу басталды. Оның комиссиясы екі сарбазды үшінші тұлға атып өлтіргенін тұжырымдады, бірақ нақты жағдай ешқашан анықталған жоқ, тек комиссия алғашқы, ішкі әскери тергеудің барлық қорытындыларын жоққа шығарды. Нақты дәлелдер мен қорытындылардың болмауына байланысты, баспасөз кеңінен таратқан пікір бойынша, екі күзетшінің бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналының жоғары лауазымды айыпталушысының (сол кезде айтылғандай, Ратко Младич) куәсі болған, ол Topčider кешенінің жер астында жасырынып жүрген, немесе контрабанда сияқты қылмыстық әрекеттерге қатысқан болуы мүмкін.
The vast secret military complex of "Karaš" (in Teodora Drajzera street) was built and dug into the hill from 1965 to 1980, with numerous barracks and kilometers of underground passages. In October 2004, two young guards, Dragan Jakovljević and Dražen Milovanović, were found shot dead under highly mysterious circumstances. The first official army report stated that the two guards got into a fight; one got shot, and the other one committed suicide. The investigation was so obviously sloppy (videos were made public of investigators walking all over the non secured crime scene, not using any precaution measures or security protocols, etc.) to the point of absurdity, including the notorious statement of then military prosecutor Vuk Tufegdžić who stated that no DNA tests were done because DNA is an "overrated thing" and that "people watch TV too much". Because of the serious rumours and intense public pressure, a more thorough investigation was initiated, this time headed by Božo Prelević, former interior minister of Serbia. His commission concluded that the two soldiers were shot by a third party but the exact situation has never been clarified, except that the commission reject almost all findings of the first, internal military investigation. Not having any solid evidence or conclusions, it is widely suggested by the press that the two guards were the witnesses of either a high profile indictee (as it was suggested at the time, Ratko Mladić) of the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia, who was supposedly hiding in the undergrounds of the Topčider complex, or some criminal activities, like smuggling.