Кіріспе

Дэвид С. Уордтың 1982 жылғы фильмі

Сюжет

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде балық қорларының азаюы Калифорния штатының Монтерей қаласында балық аулау және консервілеу өнеркәсібінің тоқтауына әкелді. Қаланың маргиналды аудандарында тұратын қаңғыбастар мен жыныстар теңіз жағасындағы жылы ортада түрлі-түсті және оқиғаға толы өмір сүреді. Эдди "Док" Дэниелс, тәуелсіз теңіз биологы, кемежайдағы қоймада тұрып, сегізаяқтарды зерттейді. Сузи ДеСото, жергілікті бордельдегі қыз, ол жерде тек қажеттіліктен жұмыс істейді. Өзара байланысты шағын очерктер жинағы Cannery Row-дегі өмірді бейнелейді. Бұл аймақ кедейлікке толы, сәтсіздікке ұшыраған, бірақ өзінің орнын тапқан және ерекше жақындық сезіммен байланысқан адамдардың әртүрлі тобының мекені. Док пен Сюзи толыққанды үйлеспесе де, қабылданады. Мак пен жігіттер бақаларды жинап, Докқа күтпеген той жасау үшін сатады, бірақ бұл төбелесге ұласып, Доктың сегізаяқтар коллекциясы сақталған аквариумын қиратады. Кешірім сұрау үшін оған микроскоп сыйлауға шешім қабылдайды, бірақ қателікпен телескоп сатып алады. Док Cannery Row-да неліктен тұрғанына қатысты тағы бір құпия бар. Сюзи Док бұрын кәсіби бейсбол ойыншысы болғанын, бірақ одан бас тартқанын біледі. Тағы бір кейіпкер, жергілікті тұрғындар "Көреген" деп атаған Макси Бейкер күндерін жағажайда труба ойнап өткізеді. Ол тағайындалғандай, табиғи түрде пайда болатын сыйлықтарға – азық-түлікке тәуелді. Сюзи ақырында Көрегеннің Докпен бас соққысынан жарақат алған бұрынғы бейсболшы екенін біледі; Док оның күтімін қарап келеді. Док пен Сюзи соңында махаббатты табады.

Өндіріс

Ракель Уэлч бастапқыда Сузи рөліне бекітілген, бірақ өндірістің алғашқы күндерінен кейін жұмыстан босатылып, оның орнына 15 жас кіші актриса Дебра Уингер келді. Уэлч фильм жасаушыларды келісімшартты бұзғаны үшін сотқа шақырды. Сотта MGM Уэлчті "қатыгез мінезді актриса" деп сипаттап, оның салдарынан фильмнің бюджеті артып кеткенін мәлімдеді. Ол шашын және макияжын үйде жасауды талап етіп, режиссермен немесе продюсермен ынтымақтастыққа бармауға дайын болды, егер оның талаптары орындалмаса, осылайша 250 000 долларлық жалақысы немесе рөлді ойнау шартынан өзі бас тартты. Уэлч сотты жеңіп, 1986 жылы 10,8 миллион доллар өндіріс алды. 1990 жылы апелляциялық сотта шешім күшінде қалды, бірақ бұл оқиға Уэлчтің Голливудтағы беделін түсірді. Сотқа шағымданғаннан кейін Уэлчке тағы да ең басты рөл ұсынылмады. Екінші топтың түсірілімі Сан-Диегода, Калифорния штатында өтті.

Сыни қабылдау

Chicago Sun Times газетінің кино сыншысы Роджер Эберт екі жарым жұлдыздық шолуда фильм туралы былай деп жазды: "Ричард Макдональдтың декорациялары (ол екі үлкен дыбыс жазу студиясын біріктірді) және Свен Никвисттің түсіруінің арқасында фильмге көз тарту оңай. Нолт пен Вингердің қарым-қатынасы дамуы мүмкін еді, егер ол ескі кантри әндері мен жалғыз жандардың хаттарынан алынған сценарий сияқты сезілмегенде. Мұндай фильмді жартылай циникалық 1980-ші жылдары жасау қиын (шындығында циникалық 1970-ші жылдары мүлдем мүмкін емес еді). Менің ойымша, біз енді қарапайым адамның батырлығына және кішкентай сәттілікпен кез келген адам табысқа жете алады дегенге сенбейміз." The New York Times газетінің журналисі Винсент Канби фильмді "қымбатты әуесқойлық" деп атады және оны Стейнбектің нашар бейімделуі деп санайды. Variety журналы Нолт пен Вингердің актерлік шеберлігін жоғары бағалады, бірақ материал олардың деңгейінде емес екенін айтты. Cannery Row Rotten Tomatoes сайтындағы кино сыншыларының 7 пікіріне сүйене отырып, 71% рейтингке ие.

МГМ реакциясы

MGM өндіріс жетекшісі Дэвид Бегельман кейін фильмге рұқсат бермеуі керек екенін айтты, сценарийдегі керемет құндылықтарды режиссердің іске асыру мүмкіндігінен асып түскенін мәлімдеді.