Кіріспе
Луи Сахардың 1989 жылғы "Бетін жоғалтқан бала" романы – Луи Сахардың 1989 жылы Альфред А. Кнопф баспасында жарық көрген романы. Оқиға жас ұлдар тобына арналған. Олардың бірі (Дэвид) "кереметтер тобына" қосылып, қарт әйелдің таяғын ұрлауға қатысады. Ол оларды тауып алғанда: "Сенің көлеңкең жаныңды құсып шығады!" – деп айқайлайды. Дәуіт түсіндіргендей, бұл оның әуесі жанына құсып шығады дегенді білдіреді. Осыдан кейін басты кейіпкер қарт әйелге тигізген бақытсыздықтарды қайта-қайта бастан кешіреді. Романда оккультизм, жасөспірімдердің жыныстық сезімі, мектептегі зорлық-зомбылық және дөрекі сөздер тақырыбы көтеріледі. Осының нәтижесінде кітап Америка кітапханалар қауымдастығының 1990-2000 жылдардағы ең көп сынға ұшыраған 100 кітап тізімінде 49-шы орынды, ал 2000-2009 жылдардағы тізімде 92-ші орынды иеленді.
The Boy Who Lost His Face is a novel by Louis Sachar, published in 1989 by Alfred A. Knopf. The story focuses on a group of young boys. One of them (David), joining in with the 'cool crew', helps to steal an old woman's cane. When she finds them, she cries out, "Your Doppelgänger will regurgitate on your soul!" meaning that his ghostly double would puke on his soul, according to a translation by David. Following this, the protagonist finds himself repeatedly experiencing the same misfortunes he passed on to the old woman. Themes of the occult, youthful sexuality, and schoolyard bullying and profanity are explored in the novel, and its resulting suppression has garnered its position 49 on the American Library Association's list of the 100 Most Frequently Challenged Books of 1990 2000 and the 92nd position for 2000 to 2009.
Сюжет
1989 жылы қала маңындағы елді мекенде Дэвид есімді ұл досқа айналуға тырысады, соның арқасында суық топқа қабылдануды үміттенеді. Ол досы Скоттқа, ал Роджер мен Рэндиге (соңғысы көшбасшы болатын) әзіл жасауға көмектеседі. Олардың мақсаты – мектептегі балалардың бәрі сиқыршы деп атаған қарт әйел. Олар оған шабуыл жасап, таяғын ұрлағанда, Дэвид Роджерді таң қалдыру үшін оған тіл тигізеді. Бірақ олар қарт әйелдің үйінен шыққанда, ол Дэвидке: «Сенің көлеңкің жаныңды құсытып жібереді!» – деп айғайлайды. Келесі күндері Дэвид өзін қарғысқа ұшырағандай сезінетін таңғажайып оқиғаларға тап болады. Роджер мен оның тобынан бас тартқаннан кейін Дэвид өзін жеңілгендей сезінеді. Ол ата-анасының терезесін сындырып, сыныпқа есігі ашық кіреді, сабақта креслодан құлайды, және оның жалғыз достары – Ларри мен Морин "Мо". Оның іс-әрекеттері Роджердің тобын оны және оның достарын «Үш клоун» деп атауға итермелейді. Ол Тори Уильямс есімді сүйкімді қызбен жақындасады, бірақ оның телефон нөмірін сұрауға батылы жеткенде, шалбары түсіп кетеді. Соңында, оның кіші інісі Рики Роджердің кіші інісі оны қорлағаннан кейін Дэвидке деген құрметін жоғалтады. Ақырында Дэвид қарт әйелден қарғысты алып тастауын өтінеді, бірақ ол алдымен таяғын қайтаруын талап етеді. Көрінетіндей, Тори Дэвидтің шалбары түсіп қалғаны үшін оны кінәламайды және оның жанында ұялмауы үшін, оқиға болғанда көзін жұмып, ойға далғандай көрінуге тырысады. Дэвид өзінің қадір-қасиеті үшін күресуге шешім қабылдайды және достары мен кіші інісінің көмегімен Роджердің тобына қарсы тұрып, таяқты қайтарып алады, қарғыс сияқты көп нәрсенің бұрынғысынан өзгеше екенін күмәнданбайды. Мо, Тори, Ларри, Дэвид және оның кіші інісі Роджердің үйіне төбелес үшін барады. Олар таяқты алып, оны «сиқыршыға» қайтарады, ол Торидің әжесі екені анықталады. Әжесі сиқыршы емес, ешқандай қарғыс болған жоқ, бірақ Дэвид өзін соншалықты жаман сезінгендіктен, бейсаналық түрде қарт әйелге жасалғандай істерді өзіне жасап алады. Кітаптың соңында, 150 жыл өткен соң, Вилли есімді ұл, оны да осылай мазақтайды, Дэвидті құдай етеді, ол қазір танымал тарихи тұлға.