Пруссиялық Фридрих Вильгельм Карл принцінің өмірі мен қызметі
Prince Wilhelm of Prussia (1783–1851)
Пруссияның патшасы Фридрих Вильгельм II-нің ұлы, Принц Фридрих Вильгельм Карл (1783-1851). Йена-Ауерштедт шайқасындағы қатысуы, Наполеонмен келіссөздері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пруссияның Фридрих Вильгельм II-нің ұлы (1783–1851)
Son of Frederick William II of Prussia (1783–1851)
Пруссияның принці Фридрих Вильгельм Карл (3 шілде 1783 – 28 қыркүйек 1851) – Пруссияның Фридрих Вильгельм II және Гессен-Дармштадттың Фредерика Луизасының ұлы.
Prince Friedrich Wilhelm Karl of Prussia (3 July 1783 – 28 September 1851) was the son of Frederick William II of Prussia and Frederika Louisa of Hesse Darmstadt.
Өмір
Вильгельм Пруссия королі Фридрих Вильгельм II және Гессен-Дармштадт ханшайымы Фредерика Луизаның төртінші және ең кіші ұлы болды. Ол 1799 жылдан бастап гвардияда қызмет етті және 1806 жылы Йена және Ауэрштедт шайқасында ат әскері бригадасын басқарды. 1807 жылдың желтоқсанында ол Пруссияға Наполеон Бонапарт жүктеген соғыс ауыртпалығын азайтуға тырысу үшін Парижге сапар шекті; ол тек шағын қысқартуға қол жеткізді. 1808 жылы ол Пруссияны Эрфурт конгресінде өкілдік етті. 1808 жылдың соңында ол ағасы Фридрих Вильгельм III патшамен Санкт-Петербургке барды. Кейін ол Пруссия мен оның әскерін трансформациялауда маңызды рөл атқарды. 1813 жылғы Алтыншы коалиция соғысы кезінде ол Блюхердің штабында орналасты. 2 мамырдағы Лютцен шайқасында (1813) ол армияның сол қанатындағы резервтік ат әскеріне қолбасшылық етті, ал Лейпциг шайқасында ол Солтүстік армияның Блюхермен бірігуі туралы келісімге келді. Кейін ол Рейнде Йорк армиясының 8-бригадасын басқарды және Шато-Тьерри, Лаон және Париж маңындағы шайқастарда батылдығымен және әскери шеберлігімен көзге түсті. Париж шартынан кейін (1814) ханзада патшаны Лондонға ертіп, содан кейін Вена конгресінің келіссөздеріне қатысты. 1815 жылы Ватерлоо науқаны кезінде ол Пруссияның IV корпусының (Бюлоның) резервтік ат әскеріне қолбасшылық етті. Екінші Париж шартынан кейін ол көбінесе Парижде, ал кейде Ризенгебирге тауларындағы Коваридегі Фишбах сарайында тұрды. 1824-1829 жылдары Майнцтегі Конфедерация бекінісінің губернаторы болды; 1830-1831 жылдары Рейн провинциясы мен Вестфалияның генерал-губернаторы қызметін атқарды. Осы қызметінде 1831 жылдың 20 қыркүйегінде ол Германия жеріндегі алғашқы теміржол желісін – Хинсбек арқылы Деилбах аңғарынан Ниренхофқа дейін ашты. Бұрын бұл желі Deilthaler Eisenbahn ("Деил аңғары теміржолы") деп аталған; ашылғаннан кейін оған Prinz Wilhelm Eisenbahn Gesellschaft деген ат беруге рұқсат етілді. 1834 жылдың наурыз айында ол кавалерия генералы болып тағайындалды және Майнцдегі федералды бекіністің губернаторы лауазымына қайта тағайындалды. Оны 1854 жылы сол бекіністің губернаторы болған болашақ император Вильгельм I-мен шатастыруға болмайды. 1846 жылдың 14 сәуірінде әйелі Мари Аннаның қайтысынан кейін ол Фишбах сарайында қоғамдық өмірден шетке шықты.
Prince William was the fourth and youngest son of King Frederick William II of Prussia and Princess Frederika Louisa of Hesse Darmstadt. He served in the Guards from 1799 and fought in 1806 at the head of a cavalry brigade at Battle of Jena and Auerstedt. In December 1807, he traveled to Paris, to try to reduce the war burdens imposed on Prussia by Napoléon Bonaparte; he only managed to obtain a modest reduction. In 1808, he represented Prussia at the Congress of Erfurt. At the end of 1808, he accompanied his brother, King Frederick William III to St. Petersburg. Later, he had a prominent role in the transformation of Prussia and its army. During the War of the Sixth Coalition of 1813, he was stationed in Blücher's headquarters. In the Battle of Lützen (1813) on 2 May, he commanded the reserve cavalry in the left wing of the army and during the Battle of Leipzig, he negotiated the union of the Northern army with Blucher's. Later he led the 8th Brigade of the Yorck's army corps on the Rhine and distinguished himself by bravery and military skills at the battles of Château Thierry, Laon and outside Paris. After the Treaty of Paris (1814), the Prince accompanied the king to London and then attended the negotiations of the Congress of Vienna. In 1815 during the Waterloo Campaign he commanded the reserve cavalry of the Prussian IV Corps (Bülow's). After the second Treaty of Paris, he lived mostly in Paris and sometimes at his Fischbach Castle in Kowary in the Riesengebirge mountains. From 1824 to 1829 he was governor of the Confederate Fortress at Mainz; from 1830 to 1831 he was governor general of the Rhine Province and Westphalia. In this capacity, on 20 September 1831 he opened the first rail line on German soil from Hinsbeck via the Deilbach valley to Nierenhof. Until then, the line had been called Deilthaler Eisenbahn ("Deil Valley Railway"); after its opening it was allowed to call itself Prinz Wilhelm Eisenbahn Gesellschaft. In March 1834 he was appointed general of cavalry and re appointed as governor of the federal fortress at Mainz. He should not be confused with his nephew of the same name, the future emperor William I, who was governor of the same fortress in 1854. After the death of his wife, Marie Anna, on 14 April 1846, he withdrew from public life at his Fischbach castle.