Көшбасшы Кузнецов: Нацилік Украинадағы партизан өмірі
Nikolai Kuznetsov (spy)
Николай Кузнецов – советский разведчик-партизан, действовавший в оккупированной Украине. Убил 6 высокопоставленных немецких чиновников. Герой СССР. 🔍История разведки!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес партизаны
Soviet partizan
Николай Иванович Кузнецов (Николай Иванович Кузнецов; 27 шілде 1911 – 9 наурыз 1944) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистер басып алған Украинада (Рейхскомиссариат Украина) әрекет еткен, жеке өзі алты жоғары дәрежелі неміс шенеунігін өлтірген кеңес барлаушысы және партизаны. Оның іс қағаздары әлі толық ашылмаған және 2025 жылға дейін ФСБ мұрағатында сақталады. Кузнецовтың НКВД агенті екені 1990 жылы ғана ресми түрде мойындалды. Ол барлау операциялары кезінде бірнеше лақап аттарды қолданған: мысалы, Рудольф Шмидт, Николай Васильевич Грачёв және Оберлейтенант Пол Сиберт. Кузнецовқа өлімінен кейін Кеңес Одағының Батыры атағы берілді.
Nikolai Ivanovich Kuznetsov (Николай Иванович Кузнецов; 27 July 1911 – 9 March 1944) was a Soviet intelligence agent and partisan who operated in Nazi occupied Ukraine (Reichskommissariat Ukraine) during World War II and who personally killed six high ranking German officials. His file is still not fully disclosed and will be held until 2025 in the FSB archives. It was not until 1990 that Kuznetsov was officially recognized as a NKVD agent. He used several pseudonyms during his intelligence operations: e. g. Rudolf Schmidt, Nikolai Vasilevitsh Grachev (Николай Васильевич Грачёв) and Oberleutnant Paul Siebert. Kuznetsov was posthumously awarded the title Hero of the Soviet Union.
Өмірбаян
Кузнецов Ресей империясының Пермь губернаторлығының Екатеринбург уезінде (қазіргі Свердловск облысы, Ресей) орыс ұлтының шаруа отбасында дүниеге келген. Ол техникалық мектепте орман шаруашылығын оқыды және тілдік қабілетін ашқаннан кейін неміс, эсперанто, поляк, украин және мордвин тілдерін (әсіресе эрзя тілін) үйренді. 1926 жылы 15 жасында Кузнецов Тюмен ауыл шаруашылығы колледжіне түсті, бірақ бітірмей, әкесінің қазасынан кейін үйіне қайта оралуға мәжбүр болды. Сол кезде Кузнецов комсомол қатарына қосылды. Үйінде ол жергілікті орман колледжіне оқуға түсті, бірақ 1929 жылы Кузнецов контрреволюциялық тегі бар деп айыпталды және комсомол мен колледжден шығарылды. 1930 жылы Кудымкарға (Коми-Пермяк автономиялық округі) көшіп келгеннен кейін Кузнецовты ОГПУ-ның жергілікті бөлімі жұмысқа алды. 1932 жылы Свердловск индустриалдық институтына түсіп, неміс және басқа да шет тілдерін оқыды. 1938 жылы Кузнецов Мәскеуге көшіп келіп, НКВД-ға қосылды. Оның міндеттеріне Волга немісі кейіпіндегі ролді орындау және Мәскеудегі неміс дипломаттары туралы ақпарат жинау кірді. Германия Кеңес Одағына шабуыл жасаған кезде Кузнецов өзінің өтініші бойынша нацистер басып алған Украинадағы кеңес партизандық отрядына жіберілді. 1942 жылы, сол жылы ол Коммунистік партияға мүше болды, Дмитрий Медведев басқарған "Жеңіс" партизандық тобының құрамында Украинаның орталық және батыс бөліктерінде күресті. Кузнецов Ровно және Львов облыстарында жоғары лауазымды нацистік шенеуніктерді жою және тұтқындау операцияларын жүргізді, мысалы, Украинаның бас судьясы, Галицияның вице-губернаторы, Украина рейхкомиссарының кеңесшісі, үш неміс генералы және басқаларға қарсы сәтті операциялар өткізді. Кузнецов сонымен қатар Курск аймағындағы ірі танк шабуылының неміс жоспарларын, неміс V-2 зымырандары туралы және Тегеран конференциясында КСРО, АҚШ және Ұлыбритания басшыларын жою жоспары – «Ұзақ секіріс» операциясы туралы алғашқы ақпаратты ашты. Кузнецов Ровнода (Украина рейхкомиссариатының астанасы) Оберлейтенант Пол Зиберт кейіпінде жұмыс істеді. Кузнецов Гитлердің «Вервольф» штабының орналасқан жері туралы ақпаратты Винница қаласының жанында тапты. Йозеф Витисканың Генрих Мюллерге жолдаған есебінде (Д. Медведев Кузнецов туралы естеліктерінде келтіргендей), «Пол Зиберт» және оның серіктестері Украина көтерілісші армиясымен тұтқындалып, атып тасталды, содан кейін олар осы оқиға туралы СС обергруппенфюреры Ханс Адольф Пруцманға хабарлады. Советтік ресми нұсқа бойынша, Кузнецов 1944 жылдың 9 наурызында Броды қаласының жанында Украина көтерілісші армияның мүшелерімен болған қақтығыста қаза тапты. Украина көтерілісші армиясының басқа нұсқасында Кузнецов пен оның серіктестері Броды қаласына жақын Боратын ауылында неміс әскерінің киімдерін киген күйде тұтқындалды. Кузнецов қазір Украинаның Львов қаласында жерленген. Волыньдағы Кузнецовск қаласы Кеңес агентінің есімімен аталып келді (коммунистік атауларды тыйым салатын заңға сәйкес 2016 жылы Вараш деп қайта аталды).
Kuznetsov was born into a peasant family of Russian ethnicity in the Yekaterinburgsky Uyezd of the Perm Governorate of the Russian Empire (present day Sverdlovsk Oblast, Russia). He studied forestry in a technical school and, after discovering his linguistic talents, learned the German, Esperanto, Polish, Ukrainian and Mordvinic languages (particularly Erzya language). In 1926, at age 15, Kuznetsov enrolled at Tyumen Agricultural College but did not finish and was forced to return home because of the death of his father. During that time Kuznetsov joined the ranks of the Komsomol. At home he enrolled in the local forestry college but in 1929 Kuznetsov was accused of having counter revolutionary origins and excluded from Komsomol and the college. After moving in 1930 to Kudymkar (Komi Permyak Autonomous Okrug) Kuznetsov was recruited by the local department of the OGPU. In 1932 he enrolled into Sverdlovsk Industrial Institute and continued to study German and other foreign languages. In 1938 Kuznetsov moved to Moscow and joined the NKVD, his tasks included posing as a Volga German and collecting intelligence about German diplomats in Moscow. When Germany invaded the Soviet Union Kuznetsov, at his own request, was sent to join Soviet partisan units in the Nazi occupied Ukraine. In 1942, the same year he became a member of the Communist Party, he fought as a member of the guerrilla group "Victors", led by Dmitry Medvedev, in central and western Ukraine. Kuznetsov was in charge of several complex operations involving assassinations and kidnappings of high ranking Nazi officials in the Rivne and Lviv regions, such as successful operations against the German appointed chief judge of Ukraine, the vice governor of Galicia, the adviser to the Reichskommissar of Ukraine, three German generals and others. Kuznetsov was also the first intelligence agent to uncover German plans to launch a massive tank attack in the Kursk region, and information about German V 2 rockets, as well as about Operation Long Jump, Hitler's alleged plan to assassinate the heads of the USSR, USA and Great Britain during the Tehran Conference. Kuznetsov was operating in Rivne (the capital of Reichskommissariat Ukraine) using the fake German identity of Oberleutnant Paul Siebert. It was Kuznetsov who obtained information about the location of Hitler's "Werwolf" headquarters, near the city of Vinnitsya. According to a report submitted by Josef Witiska to Heinrich Müller (and cited by D. Medvedev in his memoir about Kuznetsov), "Paul Siebert" and his accomplices were detained and shot by the Ukrainian Insurgent Army, which then informed SS Obergruppenführer Hans Adolf Prützmann about the incident. According to official Soviet version, Kuznetsov was killed in a firefight with members of the Ukrainian Insurgent Army near the city of Brody on 9 March 1944. In another version by the Ukrainian Insurgent Army, Kuznetsov and his associates were detained in the village of Boratyn near Brody, dressed as German soldiers. Kuznetsov is currently buried in Lviv, Ukraine. Kuznetsovsk, a city in Volhynia, was named after the Soviet agent (renamed in 2016 to Varash conforming to a law prohibiting names of Communist origin).
Кузнецовтың нысаналары
Кузнецовтың басты нысанасы, нацистік партияның өкілі Эрих Кох, Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалды және кеңес "немезисінен" ұзақ өмір сүрді, 1986 жылы Польша түрмесінде 90 жасында қарттықтан қайтыс болды. 1943 жылдың 20 қыркүйегінде: Украинаның рейхскомиссариатының қаржы бөлімінің басшысы, министрлік кеңесшісі Ханс Гель және Ровно облысы комиссариатының бас инспекторы Адольф Винтер Ровно қаласындағы көшеде атылды. 1943 жылдың 15 қарашасында: Шығыс әскерлерінің 740-шы бас штабының генерал-майоры Макс Иген, Кузнецовтың бақылауымен және тікелей қатысуымен Ровнодағы казармасынан ұрланды. Игенмен бірге Кузнецов және оның серіктері, Gauleiter Эрих Кохтың жүргізушісі Пауль Гранауды тұтқындады, ол оқиғаның кездейсоқ куәсі болған. Екеуі де тергеуден кейін көп ұзамай өлім жазасына кесілді. 1943 жылдың 16 қарашасында: Сенат президенті, Оберфюрер Альфред Фанк, Ровнодағы сот ғимаратында атылды. 1944 жылдың 9 ақпанында: Галиция округінің вице-губернаторы Отто Бауэр және оның хатшысы Генрих Шнайдер Львовтағы үйлерінің сыртында атылды. Украинаның ұлттық естелік институтының мәліметінше, Кузнецов "украиналық азаттық қозғалысына қарсы провокациялар жасады, нәтижесінде нацистік басқыншылар кепілдерді атты". Кузнецовтың қызметін бақылаған полковник Дмитрий Медведев, оның одақтас елдердің басшыларының Тегеран конференциясына қарсы жоспарланған нацистік операциясын ашқанын бірнеше рет айтты. Алайда, тарихшылар бұл нұсқаны даулы болғандықтан қабылдамайды. Ол сондай-ақ Кузнецовтың кейде басқа орта буын нацистік офицерлерін өлтіргенін айтты, соңғы құрбаны, Фельджандармерия майоры Кантер, Кузнецов Львовтан қашып кетуге тырысқанда бақылау бекетінде атылды, бұл туралы Кузнецовтың өлімі жөніндегі СС есебінде көрсетілген.
Kuznetzov's main target, Nazi Party official Erich Koch, survived World War II and outlived his Soviet "nemesis", dying of old age in a Polish prison in 1986 at the age of 90. On 20 September 1943: the head of the financial department of the Reichskommissariat Ukraine, Ministerialrat (councilor of the ministry) Hans Gehl, and the Inspector General of Commissariat of the Rovno region, Adolf Winter, shot in the street in Rivne. On 15 November 1943: the chief of the Eastern Troops 740, Major General Max Iigen, abducted from his quarters in Rivne under the supervision and with the direct involvement of Kuznetsov. Along with Ilgen, Kuznetsov and his accomplices captured Paul Granau, driver of Gauleiter Erich Koch, who was an accidental witness. Both were executed shortly after interrogation. On 16 November 1943: Senate president Oberfuhrer Alfred Funk, shot at the courthouse in Rovno. On 9 February 1944: Deputy Governor of Galicia District, Otto Bauer, and his secretary Heinrich Schneider, shot outside their quarters in Lviv. According to the Ukrainian Institute of National Remembrance Kuznetzov "carried out provocations against the Ukrainian liberation movement, as a result of which the Nazi invaders executed hostages". Colonel Dmitry Medvedev, who oversaw Kuznetsov's activities, repeatedly attributes him discovery of a planned Nazi operation against the Tehran Conference of Allied leaders. However, this version is not accepted by historians due to apparent controversy. He also mentions occasional killing of other middle ranked Nazi officers by Kuznetsov, of which the last victim, major Kanter of Feldgendarmerie, shot at the checkpoint while Kuznetsov was trying to escape from Lviv, is mentioned in the SS report about Kuznetsov's death.