Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік футболшы және менеджер
Welsh footballer and manager
Майкл Стюарт Гордон Уокер (28 қараша 1945 жылы туған) – Уэльстің бұрынғы футболшысы және менеджері. Мансабын «Рединг» клубында бастағаннан кейін, Уокер Футбол лигасының бес клубында қақпашы ретінде ойнады, ең танымалдары – «Уотфорд» және «Колчестер Юнайтед». Кейін ол «Колчестер», «Норвич Сити», «Эвертон» және «АПОЭЛ» командаларын басқарды. 2010 жылы ол «Колчестер Юнайтед» футбол клубының Даңқ залына енгізілді. Уокер Уэльстің 23 жасқа дейінгі құрамасында төрт рет ойнады. Оның ұлы Иан, сонымен қатар қақпашы, кейін Англияның бас құрамасында өнер көрсетті.
Michael Stewart Gordon Walker (born 28 November 1945) is a Welsh former footballer and manager. After starting his career at Reading, Walker played as a goalkeeper in the Football League for five clubs, most notably Watford and Colchester United. He later managed Colchester, Norwich City, Everton and APOEL. In 2010, he was inducted into the Colchester United Football Club Hall of Fame. Walker represented Wales at under 23 level on four occasions. His son Ian, also a goalkeeper, later played for England's senior team.
Ойын мансабы
Колвин Бейде туған Уокер өзінің ойыншылық карьерасын 1963 жылғы қаңтарда «Рединг» клубында қақпашы ретінде бастады. 1964 жылғы маусымда «Шрусбери Таун» клубына қосылды, сондай-ақ «Йорк Сити», «Уотфорд», «Чарлтон Атлетик» және ең бастысы – «Колчестер Юнайтед» клубтарында ойнады, олар үшін 363 лигалық ойын өткізді. Уокердің ойыншылық карьерасындағы ең есте қаларлық сәт, мүмкін, 1970 жылғы ақпанда төменгі дивизиондағы «Уотфорд» Билл Шенклидің «Ливерпуль» командасын Англия кубогынан (ФА кубогы) шығарған кезде болды. Бұл үлкен сенсация және нәтижелі ойын деп есептелді, соның нәтижесінде Шенкли қартайған командасын жаңартқанда және жаңа команда құру қажеттігіне көз жеткізді. Уокер 2009–2010 жылғы маусымда «Колчестер Юнайтед» клубының Даңқ залына ойыншы және бапкер ретінде клубқа қызмет еткені үшін енгізілді. Сол маусымда Уокердің бұрынғы «Уотфорд» және «Колчестер» командаласы Мик Пэкер де Даңқ залына қабылданды.
Colwyn Bay born Walker started his playing career as a goalkeeper with Reading in January 1963. He joined Shrewsbury Town in June 1964 and also played for York City, Watford, Charlton Athletic and most notably Colchester United, for whom he made 363 league appearances. Perhaps the most memorable moment in Walker's playing career came when lower division Watford knocked Bill Shankly's Liverpool out of the FA Cup in February 1970, in what was considered to be a major cup upset and a result, and which convinced Shankly of the need to dismantle his ageing side and begin building a new team. Walker was inducted into the Colchester United Hall of Fame in the 2009–10 season, in recognition for his service to the club as a player and manager. Also inducted that season was Walker's former Watford and Colchester teammate Mick Packer.
Басқарушылық мансап
Уокер 1986 жылы «Колчестер Юнайтедтің» басқаруын қысқа мерзімге алды, бірақ 1987 жылы лигада көшбасшы болып тұрғанда қызметтен босатылды. Содан кейін 1987 жылы «Норвич Ситидің» резервтік командасын басқарды. 1992 жылдың 1 маусымында ол «Карроу-роудтың» бас жаттықтырысына тағайындалды және «Норвичті» жаңа Англия Премьер-лигасындағы ең жоғары нәтижеге жеткізді, олар үшінші орынды алып, 1993/94 жылғы УЕФА кубогына алғаш рет еуропалық жарысқа қатысты (техникалық тұрғыдан алғанда «Норвич» үш рет УЕФА кубогына қатысқан, бірақ 1985 жылғы «Хейзел» трагедиясынан кейін ағылшын клубтарына салынған тыйымның кесірінен қатыса алмады). «Норвич» УЕФА кубогының екінші турында «Баварияны» жеңіп, кейін турнир жеңімпазы «Интернационалеге» есе жіберді. «Норвич» сияқты салыстырмалы түрде шағын клубтағы айқын жетістіктері үшін көптеген сарапшылар осы кезеңде Уокерді ағылшын футболының ең перспективті жас жаттықтырушыларының бірі деп санады және оның «Норвич» командасының оң, шабуылға бағытталған, пасқа негізделген ойыны үшін жоғары бағалады. Уокер 1994 жылдың қаңтарында «Норвичтен» кетті, себебі төраға Роберт Чейзбен ұзаққа созылған жанжал болды (негізінен Чейздің жаттықтырушымен ақылдаспастан клубтың негізгі ойыншыларын сату әдетіне байланысты, мысалы Роберт Флекти «Челсиге» Уокер тағайындалғаннан кейін бірден сатты). Ол «Эвертонның» бас жаттықтырысы қызметін қабылдады, ал «Эвертон» оның қызметін алу үшін «Норвичке» айтарлықтай өтемақы төледі. Алайда, Уокер үлкен клубтың жоғары үміттерін орындамады. «Эвертон» Уимблдонды 3:2 есебімен жеңіп, соңғы күні құтылуға қол жеткізгенімен (алғашқы таймда 2:0 және 2:1 есебімен ұтылып тұрғанда), «Эвертон» 1994/95 маусымын апатты бастады және қараша айына дейін бірде-бір лига ойынында жеңіске жете алмады. «Эвертон» турнир кестесінде соңғы орында тұрды және лига маусымын нашар бастады, нәтижесінде Уокер қызметтен босатылды, ол жаттықтырушы болып бар болғаны он ай жұмыс істеді және лигада тек алты жеңіске қол жеткізді, бұл соғыстан кейінгі «Эвертон» жаттықтырушыларының ең нашар көрсеткіші болды. Уокер «Гудисон Паркте» болған кезінде «Күміс түлкі» деген лақап атымен танылды. Дегенмен, оның клубтағы қызметінің бірнеше жағымды тұстары болды. Олардың қатарында 1994 жылдың наурыз айында Андерс Лимпарды сатып алу, Даниэль Амокачиге жасалған тәуекелді салым және даулы «Рейнджерс» шабуылшысы Дункан Фергюсонды несиеге алу туралы шешім болды, бұл тәуекел Уокер кеткеннен кейін Джо Ройлдің оны тұрақты негізде сатып алуымен ақталады. Уокердің жұмыстан босатылуынан кейін «Эвертон» сол маусымда құтылуға ғана емес, сонымен қатар Ройлдің басшылығымен ФА кубогын жеңіп алды. Уокер футболға 1996 жылдың 21 маусымында «Норвичте» қайтадан бас жаттықтырушылық қызметін қабылдағанға дейін оралмады. Ол екі маусым бойы бас жаттықтырушы болып қалды, бірақ оларды Премьер-лигаға қайтаруға қол жеткізбегені үшін қызметтен босатылды. «Норвичтен» кеткеннен кейін Уокер Кипрдегі «APOEL» командасын жаттықтырды, ол осы күнге дейін сонда тұрады.
Walker had a brief spell in charge of Colchester United in 1986 but was sacked in 1987 whilst top of the league. He then took charge of the Norwich City reserve team in 1987. On 1 June 1992, he was promoted to the position of manager at Carrow Road and gave Norwich their highest ever league finish in the new FA Premier League where they finished third and qualified for the 1993/94 UEFA Cup — the first time they had qualified for European competition (Norwich had technically qualified three times for the UEFA Cup, but were unable to enter due to the ban on English clubs imposed after the 1985 Heysel Disaster). Norwich achieved a famous victory over FC Bayern Munich in the UEFA Cup Second Round before being knocked out by the eventual winners, Internazionale. Due to his notable achievements at a relatively small club such as Norwich, Walker was felt by many commentators at this time to be one of the most promising new managers in English football, and he was praised for the positive, attack minded passing game played by his Norwich side. Walker quit Norwich in January 1994, following a long running feud with Chairman Robert Chase (mainly centring on Chase's habit of selling off the club's key players without consulting his manager first for example Robert Fleck to Chelsea just after Walker's appointment), to become manager of Everton, with Everton having to pay substantial compensation to Norwich to secure his services. Walker failed, however, to meet the high expectations of a bigger club. Although Walker oversaw an extraordinary last day escape from relegation with Everton securing a 3–2 home victory over Wimbledon (Everton had been 2 0 down, and 2 1 down at half time), Everton made a disastrous start to the 1994/95 season, failing to win a single league game until November. With Everton bottom of the table and having made their worst start to a league season, Walker was sacked having spent just ten months in charge and recording only six league wins, leaving him with the worst record of any post war Everton manager. Walker was nicknamed the 'Silver Fox' during his time at Goodison. However, there were a few positive aspects of his reign at the club. They included the signing of Anders Limpar in March 1994, the gamble on Daniel Amokachi and the decision to bring the controversial Rangers striker Duncan Ferguson to Everton on loan, a gamble which ultimately paid off after Walker's departure with Joe Royle signing the Scot on a permanent basis. After Walker's dismissal, Everton went on that season not only to avoid relegation, but also to win the FA Cup under Royle. Walker did not return to football until taking over again at Norwich on 21 June 1996, by which time the Canaries had been relegated to Division One. He remained in charge for two seasons but was sacked as manager after they failed to return to the Premiership. Since leaving Norwich, Walker has had a spell managing APOEL in Cyprus, where he resides to this day.
Жеке өмір
Уокер – бұрынғы Англия қақпашысы Иан Уокердің әкесі. Оның тағы бір ұлы мен қызы бар. Оның әйелі, балаларының анасы Жаклин "Джеки" Уокер 1997 жылғы 3 қарашада ұзаққа созылған қатерлі ісікке қарсы күрестен кейін дүниеден озды.
Walker is the father of Ian Walker, former England goalkeeper. He also has a son and a daughter. His wife and the mother of his children, Jacqueline "Jackie" Walker, died on 3 November 1997 after a long battle against cancer.