Кертисс SOC "Шағала": Американдық теңіз ұшағының тарихы
Curtiss SOC Seagull
Curtiss SOC Seagull: АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жасалған, катапультадан ұшырылатын, суға қонатын барлаушы ұшақ. 1935-тен бастап 258 данасы жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Curtiss SOC Seagull – американдық бір қозғалтқышты бар, бақылау және барлауға арналған гидроұшақ, ол Curtiss Wright Corporation компаниясының Александр Солласы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жобалаған. Ұшақ соғыс кемелері мен крейсерлерде гидроұшақ түрінде қызмет етті, катапультадан ұшырылып, теңізге қонғаннан кейін қайта жиналды. Қанаттары кемеде сақтау үшін фюзеляжға бүгіліп жиналды. Құрлықта немесе авиатасымалдағыштарда пайдаланғанда, бір жүзуші шаңғысы орнына бекітілген дөңгелекті шассимен ауыстырылды. Curtiss 1935 жылдан бастап SOC 1-ден SOC 4-ке дейінгі нұсқаларда 258 SOC ұшағын жеткізді. SOC 3 жобасы Naval Aircraft Factory SON 1 нұсқасының негізі болды, NAF 1940 жылдан бастап оның 64 ұшағын жеткізді. Ұшақ 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін маңызды бақылау ұшағы ретінде қызмет етті, бірақ Vought OS2U Kingfisher одан көптеп пайдаланылды.
The Curtiss SOC Seagull was an American single engined scout observation seaplane, designed by Alexander Solla of the Curtiss Wright Corporation for the United States Navy. The aircraft served on battleships and cruisers in a seaplane configuration, being launched by catapult and recovered from a sea landing. The wings folded back against the fuselage for storage aboard ship. When based ashore or on carriers the single float was replaced by fixed wheeled landing gear. Curtiss delivered 258 SOC aircraft, in versions SOC 1 through SOC 4, beginning in 1935. The SOC 3 design was the basis of the Naval Aircraft Factory SON 1 variant, of which the NAF delivered 64 aircraft from 1940. The aircraft served as an important observation craft during WW2 for the U. S. Navy, although the Vought OS2U Kingfisher served in greater numbers.
Жобалау және әзірлеу
SOC-ке 1933 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері тапсырыс берді және ол 1935 жылы қызметке түсті. Алғашқы тапсырыс 135 SOC 1 үлгісіне жасалды, одан кейін қону операциялары үшін 40 SOC 2 және 83 SOC 3 үлгілері салынды. SOC 3 үлгісінің бір түрі Әскери-теңіз ұшақ зауытында жасалып, SON 1 деп аталды.
The SOC was ordered for production by the United States Navy in 1933 and first entered service in 1935. The first order was for 135 SOC 1 models, which was followed by 40 SOC 2 models for landing operations and 83 SOC 3s. A variant of the SOC 3 was built by the Naval Aircraft Factory and was known as the SON 1.
Пайдалану тарихы
SOC тағайындалған алғашқы кеме 1935 жылдың қарашасында «Marblehead» жеңіл крейсері болды; онжылдықтың соңына қарай SOC флоттағы бұрынғысын толығымен алмастырды. 1938 жылы өндіріс тоқтатылды. 1941 жылға қарай көптеген соғыс кемелері «Vought OS2U Kingfisher» ұшақтарына көшті, ал крейсерлер ескірген SOC ұшақтарын үшінші буын «SO3C Seamew» ұшақтарымен алмастыруды күтті. Алайда, «SO3C» әлсіз қозғалтқыштан зардап шекті және оны алмастыру жоспарлары тоқтатылды. SOC бұрынғы буынға жатса да, артиллериялық бақылау және шектеулі қашықтықтағы барлау міндеттерін орындады. Теңіз қызметінің алғашқы алты айында SOC «XO3C 1» деп аталды. Оның барлау және бақылау функцияларын біріктіру туралы шешім қабылданғаннан кейін атауы «SOC» деп өзгертілді. SOC 1941 жылға дейін «Seagull» деп аталмады, ол кезде АҚШ Әскери-теңіз күштері ұшақтардың әріптік-сандық белгілемелеріне қосымша танымал атауларды кеңінен қолдана бастады. «Seagull» деген ат бұрын екі «Curtiss» азаматтық ұшағына берілген еді – «Curtiss Model 18» және «Model 25», екеуі де «Curtiss MF» ұшақ қайықтарына айналдырылды. Суда қондырылатын ұшақ ретінде жұмыс істегенде, SOC ұшақтары кеме кең бұрылыс жасағанда, кеменің қорғалған жағында пайда болған тегіс теңіз бетіне қонды, содан кейін ұшақ палубаға тартылып алынды. SOC «OS2U Kingfisher» ұшағымен ауыстырылғаннан кейін, қалған көптеген корпустары оқу ұшақтарына айналдырылды және 1945 жылға дейін пайдаланылды. «Curtiss SO3C Seamew» ұшағының сәтсіздігіне байланысты, 1943 жылдың соңынан бастап екінші қатардағы көптеген SOC ұшақтары алдыңғы қатардағы бөлімдерге қайтарылды. Олар Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін соғыс аймағындағы әскери кемелерде қызмет етті. Бұл авиация тарихында ескі ұшақ түрі зейнеткерлікке шығарылып немесе екінші қатарға жіберілгеннен кейін, оны алмастыруға арналған жаңа ұшақ түрін алмастырған сирек кездесетін жағдайлардың бірі. Олар 1949 жылға дейін, кейде ұзақ қашықтықтағы радарлар мен тікұшақтармен алмастырылды.
The first ship the SOC was assigned to was the light cruiser Marblehead in November 1935; by the end of the decade, the SOC had replaced its predecessor throughout the fleet. Production came to an end in 1938. By 1941, most battleships had transitioned to the Vought OS2U Kingfisher and cruisers were expected to replace their aging SOCs with the third generation SO3C Seamew. The SO3C, however, suffered from a weak engine and plans to adopt it as a replacement were scrapped. The SOC, despite belonging to an earlier generation, went on to execute its missions of gunfire observation and limited range scouting missions. Through the first six months of naval service, the SOC was known as the XO3C 1, The designation was changed to SOC when it was decided to merge its scouting and observation roles. The SOC was not called the Seagull until 1941, when the U. S. Navy began the wholesale adoption of popular names for aircraft in addition to their alpha numeric designations. The name 'Seagull' had earlier been given to two civil Curtiss aircraft, a Curtiss Model 18 and a Model 25, both converted Curtiss MF flying boats. When operating as a seaplane, returning SOCs would land on the relatively smooth ocean surface created on the sheltered side of the vessel as it made a wide turn, after which the aircraft would be winched back onto the deck. When the SOC was replaced by the OS2U Kingfisher, most remaining airframes were converted into trainers; they remained in use until 1945. With the failure of the Curtiss SO3C Seamew, many SOCs in second line service were returned to frontline units starting in late 1943. They saw service aboard warships in the combat zone for the rest of World War II. This is one of the few instances in aviation history in which an older aircraft type, that was retired or sent to second line service, replaced the new aircraft type that was intended to replace it. In certain roles such as an observation aircraft for battleships, they served until 1949, and were eventually superseded by longer range radar and helicopters.