Кіріспе

Ниагара шарлауының артындағы бұрынғы табиғи үңгір

Желдер үңгірі – Ниагара шарлауындағы «Тор жарқын» (Bridal Veil Falls) шарлауының артындағы табиғи үңгір болатын. Үңгірдің биіктігі шамамен 40 метр, ені 30 метр, ал тереңдігі 9 метрге жуық болған. Ол 1834 жылы ашылған, ал бастапқыда гректердің жел құдайының құрметіне Эол үңгірі деп аталған. 1841 жылы «Қозы мүйіз» (Goat Island) арқылы ресми түрде экскурсиялар ұйымдастырыла бастады, саяхатшылар шарлауға жақынрақ төмен қарайтын баспалдақпен үңгірге түсетін. 1920 жылы тас құлау салдарынан экскурсия тоқтатылды. 1924 жылы ол ресми түрде қайта ашылды, бірақ енді келушілер шарлаудың артынан емес, алдына, бірнеше платформалар мен жаяу жолдарына жеткізілді. Шарлаудың астындағы желдің жылдамдығы сағатына 109 километрге (68 миль) дейін жететініне байланысты тропикалық дауылға ұқсас жағдайлар сезілуі мүмкін. 1954 жылы болған үлкен тас құлау және одан кейін қауіпті тік беткейді динамитпен жою нәтижесінде үңгір толығымен қирады.

Қазіргі заманғы аттракцион

Бүгінде "Желдер үңгірі" сол жерге жақын орналасқан туристік нысанның атауы болып табылады. Лифт адамдарды Америка және Канада шарлауығының арасындағы аймақтан американдық шарлауықтың түбіндегі Ниагара өзенінің деңгейіне дейін түсіреді. Қызыл ағаштан жасалған палубалар мен платформалар туристерге "Брайдл Вейл" шарлауығының түбіне дейін барып, судың олардың үстінен құлап, палубаның астымен ағатын көрінісін тамашалауға мүмкіндік береді. Шарлауықта мұз жиналудан болатын зақымданудың алдын алу үшін палубалар әр күзде демонтаждалады және саябақ қызметкерлері әр көктемде туристердің ләззат алуы үшін қайта орнатады. Палубалар төмендегі тасқа бұрандалармен немесе басқа құрылыс материалдарымен бекітілмейді; ағаш қабырғалары жартастың жарықтарына тығылып қойылады.