Рахманиновтың "Скупой рыцарь" операсы: Пушкиннің драмасы негізінде, ерлер дауысы үшін жазылған, 1906 ж. Мәскеуде алғаш орындалды. Шаляпин қатысудан бас тартты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Скупой рыцарь", Op. 24, сондай-ақ "Арбақты рыцарь" (Скупой рыцарь, Skupój rýtsar’), – Сергей Рахманиновтың музыкасымен, Александр Пушкиннің осы аттас драмасы негізінде жазылған бір актілі орыс операсы. Операда бес ер адамның рөлі бар, бірақ әйел рөлі жоқ. Композитор Пушкин мәтінін өзгеріссіз сақтап қоюды шешті және барон рөліне Федор Чалиапиннің кандидатурасын қарастырды, алайда Чалиапин көркемдік келіспеушіліктерге байланысты өндірістен бас тартты. Операның тұңғыш қойылымы 1906 жылғы 24 қаңтарда (ескі стиль бойынша 11 қаңтарда) Мәскеудегі Большой театрында композитордың өзі дирижерлік етіп, Рахманиновтың сол кезде жазылған тағы бір операсы – "Франческа да Римини"мен бірге қойылды. Режиссері – Василий Шкафер. Опера қойылымдары сирек болып келеді. Бұған қоса, еврей болып көрсетілген қарыз берушінің бейнесі антисемиттік деп сынға ұшырады.
The Miserly Knight, Op. 24, also The Covetous Knight (Скупой рыцарь, Skupój rýtsar’), is a Russian opera in one act with music by Sergei Rachmaninoff, with the libretto based on Alexander Pushkin's drama of the same name. It contains roles for five male singers, but no females. The composer decided essentially to set the Pushkin text as written, and had Feodor Chaliapin in mind for the role of the Baron, however, Chaliapin withdrew from the production over artistic differences. The first performance was on 24 January (11 January OS) 1906 at the Bolshoi Theatre, Moscow, with the composer himself conducting, in a double bill performance with another Rachmaninoff opera written contemporaneously, Francesca da Rimini. The director was Vasiliy Shkafer. Productions of the opera have been rare. In addition, the characterization of the moneylender, who is identified in the story as being Jewish, has been criticized as anti Semitic.
Рөлдер
Роль:ДауысПремьерасы Қатысушылар: 1906 жылғы 24 қаңтар дирижер: Сергей Рахманинов Барон (яғни операның атағындағы рыцарь) баритон Жорж Бакланов Альберт (Альбьер), оның ұлы тенор Антон Боначич Иван, қызметші (слуга) бас Монеилендер (Ростовщик) тенор Степан Барсуков Герцог (Дюк) баритон Иван Гризунов
RoleVoicePremiere Cast24 January 1906 conductor: Sergei Rachmaninoff Baron (i. e., the knight of the opera's title) baritone Georges BaklanoffAlbert (Albyer), his sontenorAnton BonachichIvan, servant (sluga)bassMoneylender (Rostovschik)tenorStepan BarsukovDuke (Gyertsog)baritoneIvan Gryzunov
1-ші көрініс
Альберт – өзін ат жарысуға және сарайлық қызықтарға арнаған жас рыцарь, бірақ қазір осының нәтижесінде үлкен қарызға батып қалған. Оның әкесі, өте бай, бірақ сондай-ақ ұқыпты барон, ұлының өмір салтын қолдаудан бас тартады. Алберттің қоғамда әрекет ету мүмкіндігі шектеулі, сондықтан ол отбасынан тыс несие алуға тырысады. Ақша қарызға беретін адам Альбертке қарыз беруден бас тартады, бірақ оның орнына Альбертке әкесін өлтіру үшін у ұсынады. Алберт мұндай ұсынысқа ашуланады. Ол герцогқа барып, өтініш жасауға бел буады.
Albert is a young knight who devotes himself to jousting and courtly pleasures, but is now deeply in debt as a result. His father, a very wealthy but equally frugal baron, refuses to support his son's lifestyle. Albert's ability to maneuver in society is now limited, and he tries to obtain a loan from outside his family. A money lender denies Albert a loan, but instead offers Albert poison, to allow Albert to murder his father. Albert is appalled at such a suggestion. He resolves then to go to the Duke to make his appeal.
2-ші көрініс
Барон өзінің алтыншы және соңғы сақтау қорасын толтыруға жеткілікті алтын жинағаны үшін қуанып, жертөлесіне түседі және ол жинаған алтынға көз жүгіртеді. Бірақ, егер ол осы уақытта қайтыс болса, ұлы Альберт мұраны алып, оны құмарлыққа берілген ләззаттарға ысырап етуі мүмкін екенін ойлайды.
The Baron descends to his cellars, exultant now because he has accumulated enough gold to fill his sixth and final storage chest, and gloats before them. However, he realizes that if he died soon, his son Albert could then claim the fortune and fritter it away on his sensual pleasures.
3-ші көрініс
Альберт герцогке әкесінен ақша алуға көмектесуді сұрады. Альберт жасырынып тұр, ал герцог баронды кездесуге шақырады. Герцог бароннан ұлын қолдауын өтінеді, бірақ барон Альбертті өзінен ұрлық жасау ниетінде деп айыптайды. Альберт ашуланып, өзінің бар екенін жария етіп, өз әкесінің жалған айтқанын айыптайды. Барон Альбертті дуэльге шақырады, және Альберт келіседі. Герцог әкесін жазалап, ұлын сарайынан қуады. Бірақ, осы қақтығыстан шаршаған барон қайтыс болады. Барон өлгенде, оның соңғы тілегі ұлы үшін емес, алтын сандықтарының кілттері үшін болады.
Albert has appealed to the Duke for help in obtaining money from his father. Albert hides, as the Duke summons the Baron to a meeting. The Duke asks the Baron to support his son, but the Baron accuses Albert of wanting to steal from him. Albert then angrily reveals his presence and accuses his own father of lying. The Baron challenges Albert to a duel, and Albert accepts. The duke rebukes the father, and banishes the son from his court. However, stressed by this confrontation, the baron collapses fatally. As the Baron dies, his last request is not for his son, but the keys to his chests of gold.