Кіріспе

Солтүстік Германиядағы тарихи аймақ. Истфалия (Ostfalen, [ɔstˈfaːlən] деп айтылады; Eastphalian тілінде Oostfalen) – Солтүстік Германиядағы тарихи аймақ, Саксонияның тарихи түпнұсқалық герцогтығының шығыс Гау (аймақтарын) қамтиды. Батысында Лайне өзенімен, ал шығысында Эльба және Саале өзендерімен шектеледі. Аймақ қазіргі Оңтүстік-Шығыс Төменгі Саксония, Батыс Саксония-Анхальт және Солтүстік Тюрингия аумақтарымен сәйкес келеді. Вестфалия, орталық Ангрия және Нордальбингиямен бірге, бұл төрт негізгі саксондық әкімшілік аймағының бірі болған.

Этимология

Остфален атауы "шығыс жазығы" дегенді білдіреді. Falen – герман тілінде "жазық", "тегіс" және "дала" мағыналарын білдіретін сөз. Ол ежелгі швед тіліндегі fala сөзімен байланысты, бүгінде Falbygden және Falun сияқты жер аттарында, сондай-ақ Солтүстік Германиядағы Fallstedt қаласында кездеседі. Везер өзенімен бөлінген Шығысфалия мен Батысфалияның Солтүстік Германия жазығы, оңтүстікте орналасқан Франкония мен Тюрингияның төбелі аймақтарынан өзгеше. Батысфалия атауы Кельн архиепископтары билеген Батысфалия герцогтігі арқылы сақталған, ал Шығысфалия атауы 1180 жылы герцог Генрих Арыстанның қызметтен алынуынан кейін Саксон герцогтігі тараған соң біртіндеп қолданыстан шығып қалды. – "арий нәсілінің" "фалиан" (fälische Rasse) типтік тобына, ол Германиядағы басты типтік топ деп мәлімдеді.

Тарих

785 жылы Карл Ұлының жеңілісінен және саксондық герцог Видукиндтің диірменде суға шомылдырылуынан кейін, оның жерлері Франк империясына қосылды, ал сакстар христиан дінін қабылдауды күшейтті. 804 және 815 жылдары Халберштадт және Хилдесхайм епархиялары Окер өзенімен шектелген Саксонияның шығысында құрылды. Ортағасырлық Саксония герцогтығы Истфалия (Остфалахи), Вестфалия, Нордалбинг және Энгерн округтеріне бөлінді. Харц тауларындағы Истфалия аумағы 919 жылы Рим патшасы атанған Генрих Фавлердің, алғашқы саксондық герцогтың және оның Оттон әулетінің ұрпақтарының мұрагерлік жері болды. Олар роман стиліндегі бірнеше монастырлар мен қамалдарды қалдырды, бұл мәдени ландшафт бүгінде Гослар және Кведлинбургтің ортағасырлық қалаларын, сондай-ақ Хилдесхаймдегі Киелі Мария соборы мен Киелі Михаил шіркеуін қамтитын үш ЮНЕСКО мұрасының нысанына кіреді. Истфалия аумағы Эльба және Сале өзендерінен тыс жерде орналасқан поляк славяндарының жерлерімен шектесетін болғандықтан, Генрих патшаның басып кіруімен басталып, саксон маркграфтары жалғастырған неміс халқының шығысқа қоныстануының (“Остзидлунг”) бастапқы нүктесіне айналды. 1180 жылы Генрих Арыстан императорлық тыйымға алынғаннан кейін, Истфалия көбінесе Брансвик-Люнебург герцогтығы, Анхальт, Вернигероде және Бланкенбург графтықтары, сондай-ақ императорлық Гослар қаласы және Магдебург архиепископтығы, Хилдесхайм және Халберштадт князь-епархиялары, Кведлинбург аббаттығы сияқты кішігірім мемлекеттерге бөлінді. Саксония дәстүрін Саксония-Виттенбергтің Асканиялық герцогтары сақтап, сайлау құқығын алды және кейіннен Жоғарғы Эльбада Саксония сайлаушылығын құрды.