Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс генералы (1897–1955)
German general (1897–1955)
Генерал-майор Эрвин Генрих Рене Лаузен, Эдлер фон Вивремонт (25 қазан 1897 – 24 ақпан 1955) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Абвердің жоғары дәрежелі шенеунігі, сондай-ақ неміс қарсылығының мүшесі және 1943 жылғы 13 наурызда және 1944 жылғы 20 шілдеде Адольф Гитлерді өлтіруге жасалған қастандықтардың маңызды ойыншысы.
Generalmajor Erwin Heinrich René Lahousen, Edler von Vivremont (25 October 1897 – 24 February 1955) was a high ranking Abwehr official during the Second World War, as well as a member of the German Resistance and a key player in attempts to assassinate Adolf Hitler on 13 March 1943 and 20 July 1944.
Өмірбаян
Австрия аристократиялық отбасынан шыққан Лахаузен Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австрия-Мажарстан армиясында қызмет етті. Соғыстан кейін ол австриялық қарсы барлаудың мүшесі болды. Бірақ 1938 жылы Аншлюс болғаннан кейін, Австрияның барлау қызметтері Германияның барлау қызметтеріне біріктірілді, және Лахаузен адмирал Вильгельм Канарис басқарған Абверге қосылды.
An Austrian from an aristocratic family, Lahousen served in the Austro Hungarian Army during the First World War. After the war, he became a member of Austrian counterintelligence. However, after the Anschluss in 1938, Austria's intelligence services were absorbed into Germany's, and Lahousen joined the Abwehr, headed by Admiral Wilhelm Canaris.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Лахаузен мен Канарис жақсы тіл табысты, себебі екеуінің де нацистерге қарсы көзқарасы болды. Лахаузен Гитлерге қарсы тұрған, құпия қызметті басқарған офицерлер тобының мүшесі болды. Канарис оны II Abwehr бөлімінің бастығы етіп тағайындады, ол негізінен Бранденбургерлермен және саботажбен айналысты. Лахаузен 1939 жылдың қыркүйек айында Польшаға жасалған шабуылдың саботаждық аспектілерін сәтті жүзеге асырды. Бірақ Канарис саботажға қарағанда тыңшылыққа көбірек мән бергендіктен, Лахаузен Ұлыбританияға жіберілетін агенттерді тыңшылыққа баулуға бұйрық берді, бұл апатты нәтижелерге әкелді. 1942 жылдың маусым айында «Пасториус» операциясы кезінде АҚШ-қа келген саботаждердің бірі ФБР-ға сатқандықтан ұсталды, әскери трибуналға берілді және өлім жазасына кесілді. 1943 жылы Лахаузен Шығыс майданға жіберілді, осылайша Abwehr-дің соңғы күндерінен құтылды, ол Канариспен бірге жағдайдан шығып қалды. Лахаузен кейіннен Смоленск қастандығында (1943 жылдың 13 наурызындағы «Шырша» операциясы) қолданылған бомбаны өзі бергенін мәлімдеді. Фабиан фон Шлабрендорф жасаған қастандық әрекеті сәтсіз аяқталды. Қастандық пен төңкеріс талқандалғаннан кейін (20 шілде қастандығы) Клаус фон Штауфенберг және басқа да мыңдаған айыпталушылар, соның ішінде Канарис та өлім жазасына кесілді. Лахаузен майданға жіберілгендіктен, көзге түспеді. 1944 жылдың 19 шілдесінде Лахаузен артиллерия оғынан ауыр жарақат алды.
Lahousen and Canaris took well to each other, as both shared anti Nazi feelings. Lahousen became a member of a circle of hand picked officers opposed to Hitler who ran the intelligence agency. Canaris appointed him chief of Abwehr section II, which dealt primarily with the Brandenburgers and sabotage. Lahousen handled the successful sabotage aspects of the invasion of Poland in September 1939. But because Canaris did not give as much a priority to sabotage as to espionage, Lahousen ordered that agents destined for Britain be trained primarily for spying, with disastrous results. Saboteurs who landed in the United States during Operation Pastorius in June 1942 were betrayed to the FBI by one of their number, arrested, tried by military tribunal, and executed. In 1943, Lahousen was sent to the Eastern Front and thus escaped the final days of the Abwehr, which, along with Canaris, had fallen into disfavour. Lahousen later claimed that he was the one who supplied the bomb used on the Smolensk plot (Operation Spark, 13 March 1943). The assassination attempt carried out by Fabian von Schlabrendorff failed. After the failure of the assassination attempt and putsch (20 July plot), Claus von Stauffenberg and thousands of other accused plotters, including Canaris, were executed. Due to his service at the front, Lahousen escaped notice. On 19 July 1944 Lahousen was heavily wounded by an artillery hit.
Нюрнберг соты
Соғыс аяқталғаннан кейін Лахаузен 1945–1946 жылдары Нюрнбергтегі соғыс қылмыстарына қатысты сот процесінде Герман Герингке және тағы 21 айыпталушыға қарсы ерікті түрде куәлік берді. Лахаузен сот айыптау тарапынан шақырылған алғашқы куәгер болды, оның "Абвердегі қарсылық қозғалысының" жалғыз аман қалған мүшесі ретіндегі мәртебесіне байланысты танымал болды. Ол басқа нәрселермен қатар, жүздеген мың совет әскерінің тұтқынының өлтірілуі және Совет Одағының, Польшаның және Украинаның жаулап алынған аумақтарында миллионнан астам еврейді өлтірген "Айнзацгруппен" өлім отрядтары туралы куәлік берді.
After the end of the war, Lahousen voluntarily testified against Hermann Göring and 21 other defendants at the Nuremberg war crimes trials in 1945–1946. Lahousen was the first witness for the prosecution, his prominence due to being the sole survivor of the 'Abwehr resistance'. Among other things, he gave evidence about the murder of hundreds of thousands of Soviet prisoners of war and the Einsatzgruppen death squads, who murdered more than a million Jews in the conquered areas of the Soviet Union, Poland and Ukraine.