Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ барлау қызметі

Кіріспе

1940-шы жылдардағы АҚШ-тың барлау агенттігі

Стратегиялық қызметтер кеңсесі (OSS) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-тың барлау агенттігі болды. OSS АҚШ Қарулы күштерінің барлық тармақтары үшін жау тылындағы тыңшылық қызметін үйлестіру үшін Бірлескен штабтар комитетінің (JCS) агенттігі ретінде құрылды. OSS-тың басқа да функцияларына үгіт-насихат тарату, диверсиялық әрекеттер және соғыстан кейінгі жоспарлау кірді. Соғыс аяқталғаннан кейін бір ай өткен соң OSS таратылды. Бірақ ақпаратты жинау және талдау жұмыстары көп ұзамай қайта жандандырылды және оны оның ізбасарлары – Мемлекеттік департаменттің Барлау және зерттеу бюросы (INR) және тәуелсіз Орталық барлау агенттігі (ЦРУ) жалғастырды. 2016 жылдың 14 желтоқсанында ұйымға Конгресс Алтын медалімен марапатталды.

Іс-шаралар

OSS неміс соғыс күштерінің, оның күшті және әлсіз жақтарының дүниежүзілік шолуын қамтамасыз етуде ерекше пайдалы болды. Тікелей операцияларда ол 1942 жылы француз Солтүстік Африкасындағы «Факел» операциясын қолдады, онда одақтас әлеуетті қолдаушыларды анықтады және қону орындарын тапты. Бейтарап елдерде, әсіресе Стокгольмде (Швеция) ОСС операциялары неміс технологиясының озық үлгілері туралы жан-жақты ақпарат берді. Мадрид станциясы 1944 жылы Францияның оңтүстігіне одақтастардың шабуылын қолдаған агенттер желісін құрды. Ең танымал операциялар Швейцарияда Аллен Даллес жүргізген операциялар болды, олар неміс күшінің, әуе қорғанысының, су асты кемелерінің өндірісі және V 1 және V 2 қарулары туралы кеңінен ақпарат берді. Ол химиялық және биологиялық соғыс саласындағы неміс тың серпілістерінің кейбірін ашты. Швейцария станциясы сонымен қатар Франция, Австрия және Италиядағы қарсылық күресшілерін қолдады және 1945 жылы Италиядағы неміс күштерінің капитуляциясына көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стратегиялық қызмет кеңсесі көптеген іс-шаралар мен миссияларды жүзеге асырды, соның ішінде тыңдау арқылы барлау мәліметтерін жинау, саботаж актілерін орындау, пропаганда соғысын жүргізу, Еуропадағы нацистікке қарсылық топтарын ұйымдастыру және үйлестіру, сондай-ақ Азиядағы жапондықтарға қарсы партизандық қозғалыстарға әскери оқыту беру. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның ықпалының шыңына жеткенде, ОСС-те шамамен 24 000 адам жұмыс істеді. 1943 жылдан 1945 жылға дейін ОСС Қытай мен Бірмадағы Гоминьдан әскерлерін даярлауға үлкен рөл атқарды және Качин және басқа да жергілікті тәртіпсіз күштерді диверсия үшін, сондай-ақ жапон армиясына қарсы күресетін Бірмадағы одақтас күштерге жетекшілік ету үшін жалдады. Басқа іс-әрекеттердің ішінде ОСС Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Осі державалары басып алған аймақтардағы қарсылық қозғалыстарына, соның ішінде Қытайдағы Мао Цзэдунның Қызыл Армиясына («Дикси миссиясы» деп аталады) және Француз Индокитайындағы Вьетминді қару-жарақпен, жаттықтырумен және жабдықтаумен қамтамасыз етті. ОСС офицері Архимед Патти француз Индокитайындағы ОСС операцияларында басты рөл атқарды және 1945 жылы Хо Ши Минмен жиі кездесті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ОСС-тың ең үлкен жетістіктерінің бірі - нацистік Германияға ОСС оперативтік қызметкерлерінің енуі болды. ОСС Германияның ішінде тапсырмалар үшін неміс және австриялық азаматтарды даярлаудан жауапты болды. Бұл агенттердің арасында қуғынға ұшыраған коммунистер мен социалистік партия мүшелері, еңбек белсенділері, нацистерге қарсы тұтқындар, неміс және еврей босқындары болды. ОСС сонымен қатар соғыстың ең маңызды тыңшыларының бірі, неміс дипломаты Фриц Колбені жалдап, басқарды. 1943 жылдан бастап ОСС Каплан Генрих Майердің айналасындағы Австрия қарсылық тобымен байланыста болды. Нәтижесінде V 2 зымырандары, Tiger танкілері және ұшақтар (Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Me 163 Komet және т.б.) үшін жоспарлар мен өндіріс орындары одақтас әскери штабтарына берілді, одақтас бомбалаушыларына дәл әуе шабуылдарын жасауға мүмкіндік берді. Майер тобы Аушвицке жақын жердегі «Семперит» зауытымен байланыстары арқылы еврейлердің жаппай қырғынын ерте білдірді. Германия билігі бұл топты біртіндеп таратып жіберді, себебі ОСС және Гестапо үшін жұмыс істейтін қос агент болды. Бұл америкалықтардан Венаға Стамбул мен Будапешт арқылы ақша аударымдарын ашты, ал мүшелерінің көпшілігі Халық сотының отырысынан кейін өлім жазасына кесілді. 1943 жылы Стратегиялық қызмет басқармасы Стамбулда операциялар ұйымдастырды. Түркия, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бейтарап ел болғандықтан, Осі және одақтас мемлекеттердің тыңшы желілері болған орын болды. Орталық Азия мен Еуропаны байланыстыратын теміржолдар, сондай-ақ Түркияның Балқан мемлекеттеріне жақын орналасуы оны барлау қызметінің тоғысқан нүктесіне айналдырды. Стамбулдағы «Жел 1» жобасы деп аталатын операцияның мақсаты - бұрынғы Осман және Австро-Венгрия империяларына еніп, олардың бұзылған әрекеттерін тоқтату болды. Макфарланд австриялық кәсіпкер Альфред Шварцты жұмысқа алды (* 25 сәуір 1904, Простейов, Австро-Венгрия; † 13 тамыз 1988, Люцерн, Швейцария), ол «Догвуд» деп танылды және «Догвуд» ақпараттық тізбегін құрды. Догвуд өз кезегінде Уолтер Арндт есімді жеке көмекшісін жалдап, өзін Стамбулдың Батыс Электрик Компаниясының қызметкері ретінде таныстырды. Курьерлер мен агенттер ақпаратты жаттап алып, талдамалық есептер жасады; жаттай алмаған жағдайда, олар ақпаратты микрофильмге түсіріп, аяқ киімдеріне немесе ойық қаламдарға жасырды. Осы процестің нәтижесінде нацистік режим туралы ақпарат Макфарландқа және Стамбулдағы ОСС-қа, содан кейін Вашингтонға жетті. ОСС «Догвуд» тізбегі көп ақпарат өндіргенімен, оның сенімділігі британдық барлау қызметі тарапынан күдік тудырды. 1944 жылдың мамыр айына қарай, ОСС, британдық барлау қызметі, Каир және Вашингтон арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде «Догвуд» тізбегінің сенімсіз және қауіпті екені анықталды. 1944 жылдың соңында ОСС эмигрант фин армия офицерлерінен советтік кодтар мен шифр материалдарын (немесе фин ақпаратын олар туралы) сатып алды. Мемлекеттік хатшы Эдвард Стеттиниус кішісі, президент Рузвельт Совет Одағымен жасасқан келісімді бұзуға бапталғандықтан, АҚШ-тан советтік шифр трафигіне араласпау туралы наразылық білдірді. Генерал Донован қағаздарды келесі қаңтарда қайтарғаннан бұрын көшірме жасаған болуы мүмкін, бірақ Арлингтон Холлы оларды алғанын растайтын жазба жоқ, ал ЦРУ және ҚАҚ архивтерінде олардың сақталған көшірмелері жоқ. Бұл код кітабы «Венона» шифрлау күш-жігерінің бір бөлігі ретінде қолданылды, ол Солтүстік Америкада кең ауқымды советтік тыңшылықты анықтауға көмектесті. RYPE – 1945 жылдың 24 наурызында норвегия тауларының Снасасындағы жау шебінде саботаждық әрекеттерді жүзеге асыру үшін тасталған әуе десант бөлімінің кодовое атауы. Гьефсйёен тау шаруашылығындағы базадан топ норвегияның солтүстігінен неміс күштерінің шығарылуын болдырмау мақсатымен сәтті теміржол саботаждарын жасады. Operasjon Rype – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия басып алған Норвегия аумағындағы АҚШ-тың жалғыз операциясы болды. Топтың көп бөлігі 99-шы жұмыскерлік батальоннан алынған норвегиялық американдықтардан тұрды. Operasjon Rype-ті Уильям Колби басқарды. ОСС 1945 жылдың наурызында Операция Varsity аясында капитан Стивен Винсигуэрраның басшылығымен (кодовое атауы Algonquin, Alsace, Poissy, S&S және Student) екі адамнан тұратын төрт команданы жіберді, жау шебінен ақпарат беру үшін, бірақ ешқайсысы сәтті болмады. S&S командасының құрамында неміс формасындағы екі агент және түсірілген Kϋbelwagon болды; радиоарнасы арқылы хабарлау үшін. Бірақ Kϋbelwagon глайдерде бұзылып қалды; үш дөңгелек және ұзақ қашықтықтағы радио атқыланды (неміс артиллериясы глайдерлерге емес, буксирлік ұшақтарға шабуыл жасауға бұйрық берді).

OSS proved especially useful in providing a worldwide overview of the German war effort, its strengths and weaknesses. In direct operations it was successful in supporting Operation Torch in French North Africa in 1942, where it identified pro Allied potential supporters and located landing sites. OSS operations in neutral countries, especially Stockholm, Sweden, provided in depth information on German advanced technology. The Madrid station set up agent networks in France that supported the Allied invasion of southern France in 1944. Most famous were the operations in Switzerland run by Allen Dulles that provided extensive information on German strength, air defenses, submarine production, and the V 1 and V 2 weapons. It revealed some of the secret German efforts in chemical and biological warfare. Switzerland's station also supported resistance fighters in France, Austria and Italy, and helped with the surrender of German forces in Italy in 1945. For the duration of World War II, the Office of Strategic Services was conducting multiple activities and missions, including collecting intelligence by spying, performing acts of sabotage, waging propaganda war, organizing and coordinating anti Nazi resistance groups in Europe, and providing military training for anti Japanese guerrilla movements in Asia, among other things. At the height of its influence during World War II, the OSS employed almost 24,000 people. From 1943 to 1945, the OSS played a major role in training Kuomintang troops in China and Burma, and recruited Kachin and other indigenous irregular forces for sabotage as well as guides for Allied forces in Burma fighting the Japanese Army. Among other activities, the OSS helped arm, train, and supply resistance movements in areas occupied by the Axis powers during World War II, including Mao Zedong's Red Army in China (known as the Dixie Mission) and the Viet Minh in French Indochina. OSS officer Archimedes Patti played a central role in OSS operations in French Indochina and met frequently with Ho Chi Minh in 1945. One of the greatest accomplishments of the OSS during World War II was its penetration of Nazi Germany by OSS operatives. The OSS was responsible for training German and Austrian individuals for missions inside Germany. Some of these agents included exiled communists and Socialist party members, labor activists, anti Nazi prisoners of war, and German and Jewish refugees. The OSS also recruited and ran one of the war's most important spies, the German diplomat Fritz Kolbe. From 1943 the OSS was in contact with the Austrian resistance group around Kaplan Heinrich Maier. As a result, plans and production facilities for V 2 rockets, Tiger tanks and aircraft (Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Me 163 Komet, etc.) were passed on to Allied general staffs in order to enable Allied bombers to get accurate air strikes. The Maier group informed very early about the mass murder of Jews through its contacts with the Semperit factory near Auschwitz. The group was gradually dismantled by the German authorities because of a double agent who worked for both the OSS and the Gestapo. This uncovered a transfer of money from the Americans to Vienna via Istanbul and Budapest, and most of the members were executed after a People's Court hearing. In 1943, the Office of Strategic Services set up operations in Istanbul. Turkey, as a neutral country during the Second World War, was a place where both the Axis and Allied powers had spy networks. The railroads connecting central Asia with Europe, as well as Turkey's close proximity to the Balkan states, placed it at a crossroads of intelligence gathering. The goal of the OSS Istanbul operation called Project Net 1 was to infiltrate and extenuate subversive action in the old Ottoman and Austro Hungarian Empires. Macfarland hired Alfred Schwarz, an Austrian businessman (* 25. April 1904 in Prostějov, Austria Hungary; † 13. August 1988 in Lucerne, Switzerland) who came to be known as "Dogwood" and ended up establishing the Dogwood information chain. Dogwood in turn hired a personal assistant named Walter Arndt and established himself as an employee of the Istanbul Western Electrik Kompani. Couriers and agents memorized information and produced analytical reports; when they were not able to memorize effectively they recorded information on microfilm and hid it in their shoes or hollowed pencils. Through this process information about the Nazi regime made its way to Macfarland and the OSS in Istanbul and eventually to Washington. While the OSS "Dogwood chain" produced a lot of information, its reliability was increasingly questioned by British intelligence. By May 1944, through collaboration between the OSS, British intelligence, Cairo, and Washington, the entire Dogwood chain was found to be unreliable and dangerous. The OSS purchased Soviet code and cipher material (or Finnish information on them) from émigré Finnish army officers in late 1944. Secretary of State Edward Stettinius, Jr., protested that this violated an agreement President Roosevelt made with the Soviet Union not to interfere with Soviet cipher traffic from the United States. General Donovan might have copied the papers before returning them the following January, but there is no record of Arlington Hall receiving them, and CIA and NSA archives have no surviving copies. This codebook was in fact used as part of the Venona decryption effort, which helped uncover large scale Soviet espionage in North America. RYPE was the codename of the airborne unit who was dropped in the Norwegian mountains of Snåsa on March 24, 1945 to carry out sabotage actions behind enemy lines. From the base at the Gjefsjøen mountain farm, the group conducted successful railroad sabotages, with the intention of preventing the withdrawal of German forces from northern Norway. Operasjon Rype was the only U. S. operation on German occupied Norwegian soil during WW2. The group consisted mainly of Norwegian Americans recruited from the 99th Infantry Battalion. Operasjon Rype was led by William Colby. The OSS sent four teams of two under Captain Stephen Vinciguerra (codename Algonquin, teams Alsace, Poissy, S&S and Student), with Operation Varsity in March 1945 to infiltrate and report from behind enemy lines, but none succeeded. Team S&S had two agents in Wehrmacht uniforms and a captured Kϋbelwagon; to report by radio. But the Kϋbelwagon was put out of action while in the glider; three tires and the long range radio were shot up (German gunners were told to attack the gliders not the tow planes).

Қарулар мен құрылғылар

ОСС тыңшылық және саботаж операциялары жоғары мамандандырылған жабдықтарға тұрақты сұраныс тудырды. Бостондық химик Стэнли П. Ловелл оның бірінші басшысы болды, ал Донован оны әзілде "профессор Мориарти" деп атады. Соғыс жылдарында OSS Research & Development одақтастардың қару-жарағы мен тыңшылық жабдықтарын сәтті бейімдеді және жаңа тыңшы құралдары мен гаджеттердің желісін жасады, соның ішінде үнсіз тапаншалар, жеңіл автоматтары, әсер еткенде жарылатын "Beano" гранаталары, көмірдің кесектері ("Black Joe") немесе қытай ұны ("Aunt Jemima") түрінде жасырылған жарылғыш заттар, лимпет миналары үшін ацетондық уақытты кешіктіру механизмдері, киімнің түймелеріне жасырылған компастар, карталарды жасыратын ойын карталары, сіріңке қорабының пішіндес 16 мм Kodak камерасы, дәмсіз улы таблеткалар ("K" және "L" таблеткалары) және тетраканнабинол ацетаты (индия қымызынан алынған экстракт) қосылған темекілер. OSS сонымен қатар сымдау құрылғылары, агенттерді табуға арналған электрондық маяктар және "Joan Eleanor" портативті радиожүйесі сияқты инновациялық байланыс құралдарын дамытты, бұл жердегі оперативтік қызметкерлерге жерге қонуға немесе жүк түсіруге дайындалып жатқан ұшақпен қауіпсіз байланыс орнатуға мүмкіндік берді. OSS Research & Development сонымен қатар жалған неміс және жапондық куәліктерді, түрлі рұқсаттамаларды, рациондық карталарды және жалған ақшаны басып шығарды. 1943 жылдың 28 тамызында Стэнли Ловелл әскери барлаудан басқа OSS жоспарларына күмәмен қараған және OSS-ті Армия мен Әскери-теңіз күштері арасында бөлуге дайын болған қарсыласты штаб басшыларының алдында презентация жасауды сұрады. Өзінің бөлімшесінің мақсатын және миссиясын түсіндіріп, әртүрлі құрылғылар мен құралдарды көрсетіп жатқанда, ол кенеттен қоқыс жәшігіне "Hedy" атты үрей тудыратын, жарылғыш құрылғыны (атқыш түрінде) тастады, ол бірден қатты сырыл және содан кейін керемет дауыс шығарды. Презентация тоқтатылды және жалғастырылмады, себебі бөлмедегілердің барлығы қашып кетті. Шындығында, Голливудтың киножұлдызы Хеди Ламаррдың атымен әзілде аталатын "Hedy", кейін тұтқындалған OSS оперативтік қызметкерлерінің өмірін сақтап қалды, өйткені ол ер адамдарды алаңдатуға қабілетті болды. Барлық жобалар сәтті аяқталған жоқ. Кейбір идеялар ерекше болды, мысалы, Испанияда көмей безгегін тарату үшін жәндіктерді пайдалануға жасалған сәтсіз әрекет. Стенли Ловелл кейінірек: "Менің саясатым соғысқа көмектесетін кез келген әдісті қарастыру еді, ол қаншалықты дәстүрлі емес немесе сынақтан өтпеген болса да" деді. 1939 жылы жас дәрігер Кристиан Ламберцен оттегіні қайта демдеуге арналған құрылғыны (Ламберцен амфибиялық тыныс алу құрылғысы) жасады және 1942 жылы Вашингтондағы Shoreham қонақ үйінің бассейнінде ОСС-ке көрсетті, бұрын АҚШ Әскери-теңіз күштерінен бас тартылғаннан кейін. ОСС бұл идеяны қабылдап қана қоймай, Ламберценді бағдарламаны басқаруға және ұйым үшін суға түсу бөлімін құруға шақырды. ОСС-тің жағалауға ену және судағы саботажға қатысуы ақырында ОСС Теңіз бөлімінің құрылуына әкелді.

The OSS espionage and sabotage operations produced a steady demand for highly specialized equipment. Boston chemist Stanley P. Lovell became its first head, and Donovan humorously called him his "Professor Moriarty". Throughout the war years, the OSS Research & Development successfully adapted Allied weapons and espionage equipment, and produced its own line of novel spy tools and gadgets, including silenced pistols, lightweight sub machine guns, "Beano" grenades that exploded upon impact, explosives disguised as lumps of coal ("Black Joe") or bags of Chinese flour ("Aunt Jemima"), acetone time delay fuses for limpet mines, compasses hidden in uniform buttons, playing cards that concealed maps, a 16mm Kodak camera in the shape of a matchbox, tasteless poison tablets ("K" and "L" pills), and cigarettes laced with tetrahydrocannabinol acetate (an extract of Indian hemp) to induce uncontrollable chattiness. The OSS also developed innovative communication equipment such as wiretap gadgets, electronic beacons for locating agents, and the "Joan Eleanor" portable radio system that made it possible for operatives on the ground to establish secure contact with a plane that was preparing to land or drop cargo. The OSS Research & Development also printed fake German and Japanese issued identification cards, and various passes, ration cards, and counterfeit money. On August 28, 1943, Stanley Lovell was asked to make a presentation in front of a hostile Joint Chiefs of Staff, who were skeptical of OSS plans beyond collecting military intelligence and were ready to split the OSS between the Army and the Navy. While explaining the purpose and mission of his department and introducing various gadgets and tools, he reportedly casually dropped into a waste basket a Hedy, a panic inducing explosive device in the shape of a firecracker, which shortly produced a loud shrieking sound followed by a deafening boom. The presentation was interrupted and did not resume since everyone in the room fled. In reality, the Hedy, jokingly named after Hollywood movie star Hedy Lamarr for her ability to distract men, later saved the lives of some trapped OSS operatives. Not all projects worked. Some ideas were odd, such as a failed attempt to use insects to spread anthrax in Spain. Stanley Lovell was later quoted saying, "It was my policy to consider any method whatever that might aid the war, however unorthodox or untried". In 1939, a young physician named Christian J. Lambertsen developed an oxygen rebreather set (the Lambertsen Amphibious Respiratory Unit) and demonstrated it to the OSS—after already being rejected by the U. S. Navy—in a pool at the Shoreham Hotel in Washington D. C., in 1942. The OSS not only bought into the concept, they hired Lambertsen to lead the program and build up the dive element for the organization. Growing involvement of the OSS with coastal infiltration and water based sabotage eventually led to creation of the OSS Maritime Unit.

Мекемелер

Онтарионың Уитби қаласына жақын орналасқан X лагерінде британдық арнайы операциялар басқармасы "өлтіру және жою" бағдарламасын іске асырды. Оқушыларға нұсқау беру үшін Уильям Э. Фэрберн және Эрик А. Сайкс сияқты пышақпен күресу өнеріндегі ерекше шеберлер тартылды. Сондай-ақ, Стратегиялық қызмет басқармасының көптеген өкілдері осы жерде оқытылды. 1950 жылдары осы мекемеде оқыған Джордж Хантер Уайт оны "хаос пен қырқыстың мектебі" деп атады. Осы бастамалардан кейін Стратегиялық қызмет басқармасы АҚШ-та, содан кейін шетелде лагерьлер ашты. Принс Уильям Орман паркі (бұрын Шопавамик демалыс аймағы деп аталған) 1942 жылдан 1945 жылға дейін жұмыс істеген OSS оқу лагерінің орны болды. Шамамен 500 гектардан тұратын "C" аймағы негізінен байланыс бойынша оқыту үшін пайдаланылды, ал "A" аймағы кейбір операциялық топтарды даярлауға жұмсалды. Катоктин тау паркі, қазіргі Кемп-Дэвид орналасқан жері, алғашқы арнайы операциялар немесе SO дайындалған "B" аймағындағы OSS оқу орталығы болды. Арнайы операциялар Ұлыбританияның арнайы операциялар басқармасының үлгісімен құрылды, ол парашютпен секіру, саботаж, өзін-өзі қорғау, қару-жарақ және партизандық қарсылықты қолдау үшін көшбасшылықты оқытуды қамтыды. Ең құпиясы деп саналатыны – "жасырын және қастандық" құпия барлау, яки СИ бөлімі болды. Құпия барлау "елдік меншіктерді жаңадан келгендерді тыңдаушылықтың күңгірт әлемімен таныстыру үшін мектептер ретінде пайдаланды. Осылайша, E және RTU 11 ("Ферма") оқу аймақтары кең алаңдардағы еңселі үйлерде және жылқы шаруашылықтарында құрылды". Моральдық операцияларға психологиялық соғыс және пропаганда оқыту кірді. Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Конгресс-Кантри Клубы (F аймағы) OSS-тің негізгі оқу орталығы болды. Калифорниядағы Санта-Каталина аралындағы Тойон шығанағындағы Каталина аралы теңіз институтының ғимараттарының бір бөлігі бұрынғы OSS тірі қалу оқу лагерінен тұрады. Ұлттық парк қызметі Рутгерс университетінің профессоры Джон Чемберске OSS Ұлттық парк оқу орындары туралы зерттеу жүргізуді тапсырды. Шетелдегі негізгі OSS оқу лагерлері бастапқыда Ұлыбританияда, француз Алжирінде және Египетте орналасқан; кейін одақтастардың шабуылы күшейген кезде Оңтүстік Италияда мектеп ашылды. Алыс Шығыста OSS оқу орындары Үндістанда, Цейлонда, содан кейін Қытайда құрылды. OSS-тің Лондон филиалы, оның алғашқы шетелдегі мекемесі, Гровенор көшесінің 70 нөмірінде, W1 мекенжайында орналасқан. Жергілікті агенттерді оқытудан басқа, шетелдегі OSS мектептері АҚШ-тағы оқу лагерьлерінің түлектеріне және соғысқа қатысқан американдықтарға қосымша оқыту мен далалық жаттығулар ұсынды. Соңғылардың ең танымал өкілі – Франциядағы Вирджиния Холл. Ол Палестинаның Хайфа қаласындағы SOE-нің STS 102 оқу орталығының үлгісімен салынған. Италия, Югославия және Грекиядан шыққан американдықтар "Шпион мектебінде" оқытылды, сондай-ақ парашютпен секіру, қару-жарақ және коммандос дайындығы, Морзе коды және шифрлау сабақтары үшін STS 102-ге жіберілді. Оқу курсын аяқтағаннан кейін, олар Балқан және Италияға қайта жіберілді, онда олардың акценттері олардың сіңісуіне кедерес келтірмейді.

At Camp X, near Whitby, Ontario, an "assassination and elimination" training program was operated by the British Special Operations Executive, assigning exceptional masters in the art of knife wielding combat, such as William E. Fairbairn and Eric A. Sykes, to instruct trainees. Many members of the Office of Strategic Services also were trained there. It was dubbed "the school of mayhem and murder" by George Hunter White who trained at the facility in the 1950s. From these incipient beginnings, the Office of Strategic Services opened camps in the United States, and finally abroad. Prince William Forest Park (then known as Chopawamsic Recreational Demonstration Area) was the site of an OSS training camp that operated from 1942 to 1945. Area "C", consisting of approximately , was used extensively for communications training, whereas Area "A" was used for training some of the OGs (Operational Groups). Catoctin Mountain Park, now the location of Camp David, was the site of OSS training Area "B" where the first Special Operations, or SO, were trained. Special Operations was modeled after Great Britain's Special Operations Executive, which included parachute, sabotage, self defense, weapons, and leadership training to support guerrilla or partisan resistance. Considered most mysterious of all was the "cloak and dagger" Secret Intelligence, or SI branch. Secret Intelligence employed "country estates as schools for introducing recruits into the murky world of espionage. Thus, it established Training Areas E and RTU 11 ("the Farm") in spacious manor houses with surrounding horse farms." Morale Operations training included psychological warfare and propaganda. The Congressional Country Club (Area F) in Bethesda, Maryland, was the primary OSS training facility. The Facilities of the Catalina Island Marine Institute at Toyon Bay on Santa Catalina Island, Calif., are composed (in part) of a former OSS survival training camp. The National Park Service commissioned a study of OSS National Park training facilities by Professor John Chambers of Rutgers University. The main OSS training camps abroad were located initially in Great Britain, French Algeria, and Egypt; later as the Allies advanced, a school was established in southern Italy. In the Far East, OSS training facilities were established in India, Ceylon, and then China. The London branch of the OSS, its first overseas facility, was at 70 Grosvenor Street, W1. In addition to training local agents, the overseas OSS schools also provided advanced training and field exercises for graduates of the training camps in the United States and for Americans who enlisted in the OSS in the war zones. The most famous of the latter was Virginia Hall in France. It was modeled after the SOE's training facility STS 102 in Haifa, Palestine. Americans whose heritage stemmed from Italy, Yugoslavia, and Greece were trained at the "Spy School" and also sent for parachute, weapons, and commando training, and Morse code and encryption lessons at STS 102. After completion of their spy training, these agents were sent back on missions to the Balkans and Italy where their accents would not pose a problem for their assimilation.