Кіріспе

Тіл білімі саласы

Мәтіндік лингвистика – мәтіндерді коммуникация жүйесі ретінде зерттейтін тіл білімінің бір саласы. Оның бастапқы мақсаты мәтіндік грамматиканы анықтап, сипаттау болды. Алайда, мәтіндік лингвистиканы қолдану осы көзқараспен шектеліп қалмай, мәтінді дәстүрлі грамматиканы кеңейтуден асып, оны толыққанды мәтін ретінде қарауға жетті. Мәтіндік лингвистика мәтіннің формасын ғана емес, сонымен қатар оның жағдайын, яғни өзара әрекеттесуші, коммуникативтік контексттегі орналасуын да ескереді. (Жазбаша немесе ауызша) мәтіннің авторы мен оның оқырманы да нақты коммуникативтік жағдайдағы өздерінің (әлеуметтік және/немесе институционалдық) рөлдерімен ескеріледі. Жалпы алғанда, бұл сөйлемдер мен сөздерді емес, мәтін деңгейіндегі дискурс талдауының қолданылуы.

Мәтін лингвистикасының себептері

Сөйлемге жеке бірлік ретінде көп көңіл бөлінген, бірақ тілдің байланысты үзінділерінде сөйлемдердің қалай қолданылатынын зерттеуге жеткілікті назар берілмеді. Бұл, көбінесе, тілді сөйлемдер жиынтығы ретінде қарастыру болып табылады. Мәтін – қарым-қатынаста өте маңызды, себебі адамдар жеке сөздермен немесе сөйлемнің бөліктерімен емес, мәтін арқылы байланысады. Ол сонымен қатар заң, дін, медицина, ғылым және саясат сияқты түрлі салалардың негізі болып табылады.

Анықтамалар

Мәтін – бұл синтаксистік бірліктердің кеңейтілген құрылымы [яғни мәтін супер сөйлем ретінде] – сөздер, топтар және сөйлемдер, сондай-ақ мәтіндік бірліктер, элементтер арасындағы үйлесімділік және аяқталғандықпен сипатталатын құрылым. [Ал] мәтін емес – тілдік бірліктердің, мысалы, сөйлемдердің, абзацтардың немесе бөлімдердің кездейсоқ тізбегі, олар кез келген уақыт және/немесе кеңістікте кездеседі. (Werlich, 1976: 23)

Тілдің табиғи түрде пайда болатын көрінісі, яғни коммуникативтік тілдік оқиға ретінде контекстте өтеді. Мәтіннің беткі қабаты – іс жүзінде қолданылған тіркестердің жиынтығы; бұл тіркестер кейбір білімді ашықтайды, ал басқа білім өңдеу кезінде қолданылса да, жасырын күйде қалады. (Beaugrande and Dressler, 1981: 63)

[Термин] лингвистикада кез келген мәтін фрагментін – ауызша немесе жазбаша, қандай ұзындықта болса да – біртұтас құрылымды білдіру үшін қолданылады [ .] Мәтін – қолданыстағы тілдің бірлігі. Бұл сөйлем немесе тарау сияқты грамматикалық бірлік емес, және оның көлемімен анықталмайды [ .] Мәтінді семантикалық бірлік ретінде қарастыру дұрыс; форма емес, мағынаның бірлігі. (Halliday and Hasan, 1976: 1–2)

Мәтін сөйлемдерден тұрады, бірақ сөйлемдер жасау ережелерінен өзгеше мәтін құрастырудың жеке принциптері де бар. (Fowler, 1991: 59)

[Мәтін] – жалпы риторикалық мақсатқа жету үшін құрылымдалған, өзара байланысты коммуникативтік функциялардың жиынтығы. (Hatim and Mason, 1990)

Мәтін лингвистері мәтін тілдің табиғи саласы екендігіне бірлесе келіседі, бірақ мәтінге қатысты пікірлері әртүрлі. Бұл айырмашылықтың себебі әр түрлі лингвистердің байқау әдістерінің өзгешелігінде, сондықтан мәтіннің анықтамасы әлі де толыққанды емес. Халлидейдің пікірінше, мәтін – жағдайдың контексіне енген әлеуметтік-мәдени оқиғаның белгілік бейнесі. Ситуациялық контекст – мәтіннің қалыптасу ортасы, жартылай әлеуметтік-мәдени кеңістік. Мәтін мен контекст бір-бірімен тығыз байланысты, сондықтан олардың екеуін де бөлек түсіну мүмкін емес.

Дискурстың өрісі тәжірибелік мағына

Бұл – әлеуметтік іс-қимылдар мен қатысушылардың белсенділігі мәтінді түсінуге қосатын мағына.

Сөйлеу мазмұны тұлғааралық мағына

Бұл - қатысушылардың рөлдері мен өзара қарым-қатынастары мәтінді түсінуге беретін мағына. Бұл қарым-қатынастар тұрақты немесе уақытша болуы мүмкін. Қатысушылардың әлеуметтік статусының мағынаға тигізетін үлесі де осы ерекшелікке жатады. Текстураның бір ерекшелігі - Шеклофф пен Сакс (1974) ұсынған "тізбектік байланыстылық". Бұл тілдің мәтіннің әр жолы алдыңғы жолмен байланысты немесе одан байланыс күтетін қасиетіне сілтеме жасайды. Осылайша, тілде сызықтық тізбекке иелік етеді, ал мәтіннің осы сызықтық дамуы мағынаның контекстін жасайды. Бұл контексттік мағына, абзац деңгейінде "ұйлесімділік" деп аталады, ал мағынаның ішкі қасиеттері "бірізділік" деп аталады. (Эггинс, 1994: 85) Ұйлесімділіктің екі аспектісі бар, атап айтқанда, "жағдаяттық" және "жанрлық" ұйлесімділік. Белгілі бір сөйлемдер тобы үшін өріс, тенор және режим анықталғанда жағдаяттық ұйлесімділік болады. Ал, мәтін белгілі бір жанрға жататынын тануға болатын жағдайда жанрлық ұйлесімділік болады. Осылайша, бірізділік – мәтін ішіндегі элементтер арасындағы тәуелді байланыстарды білдіретін "семантикалық байланыстардың" нәтижесі. Бұл байланыстар бірігіп мағынаны құрайды. Сондықтан, текстура мәтінде ұйлесімділік пен бірізділік қасиеттері болғанда қалыптасады.

Мәтін түрлері

Көптеген лингвистер бес мәтін түріне жіктеу туралы келіседі: повествование, сипаттама, дәлелдемелік, нұсқаулық және салыстыру/қарама-қарсы қою (кейде экспозитивті деп те аталады). Кейбір жіктемелер мәтін түрлерін олардың функциясына қарай бөледі. Ал басқалары мәтіннің тақырыбын, жазушы мен оқырманын немесе стильді ескере отырып айырмашылықтар жасайды. Адам мен Петижан (1989) әртүрлі мәтін түрлерінің мәтіндік тізбектердегі араласуын талдауды ұсынды. Virtanen (1992) егер мәтін түрін анықтау тікелей болмаса, қос жіктеме (дискурс түрі және мәтін түрі) жүйесін қолдануды ұсынады.

Тілдерді үйренуде қолдану

Мәтіндік лингвистика мәтіндерге немесе романдарға қызығушылық ояту арқылы оқуға көмектеседі. Әдебиет және әртүрлі жарияланымдар туралы білімді кеңейтеді. Нақты мәтін құрылымдарымен танысу және оларды үлгі алу, сондай-ақ мамандық сөздерін қолдану арқылы жазу дағдыларын жақсартуға болады.