«Жабайы қаздар» (1978) фильмі – Ричард Бёртон, Роджер Мур жұлдызды құрамындағы әскери фильм. Африкадағы әскери оқиғалар, шытырман оқиғалар мен ерлік туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1978 жылғы фильм
1978 film
«Жабайы қаздар» – 1978 жылғы соғыс фильмі, Ричард Бертон, Роджер Мур, Ричард Харрис және Харди Крюгер бастаған актерлік топтың жұмысы. Эндрю В. МакЛаглен режиссерлік еткен бұл фильм продюсер Юан Ллойдтың «Наваронның қарулары» немесе «Бүркіттер батырлық көрсеткен жерде» сияқты жұлдызды актерлік құрамға толы оқиғалық фильм түсіру арманының жемісі болды. Фильмнің сюжеті Африкада шайқасқан еуропалық жалдамалы әскерлер тобына арналған. Реджинальд Роуздың сценарийі Дэниел Карнидің жарық көрмеген «Жұқа ақ сызық» романы негізінде жазылған. Фильм атауын Майкл "Жабайы Майк" Хоардың 5-ші командасы, Ұлттық конгресс (ANC) қолданған «Жабайы қаз» туы мен иыққа тағылатын белгісінен алған, ол өз кезегінде 17 ғасырдағы ирланд жалдамалы әскері «Жабайы қаздардан» шабыт алған. Карнидің романы кейіннен Corgi Books баспасында фильмнің атауымен жарық көрді. Роман 1968 жылы Родезияға құпия ұшақ қонғаннан кейін тараған қауесеттер мен болжамдарға негізделген, ол ұшақта жалдамалы әскерлер мен қайтыс болған Моизе Чомбе деп саналған «африкалық президент» болған деген сөздер қозғалды. МакЛаглен мен Ллойд кейіннен бірнеше актерлердің қатысуымен «Теңіз қасқырларын» түсірді.
The Wild Geese is a 1978 war film starring an ensemble cast led by Richard Burton, Roger Moore, Richard Harris and Hardy Krüger. The film, which was directed by Andrew V. McLaglen, was the result of a long held ambition of producer Euan Lloyd to make an all star adventure film in the vein of The Guns of Navarone or Where Eagles Dare. The plot concerns a group of European mercenaries fighting in Africa. The screenplay by Reginald Rose was based on Daniel Carney's unpublished novel The Thin White Line. The film is named after the Wild Goose flag and shoulder patch used by Michael "Mad Mike" Hoare's Five Commando, ANC, which in turn was inspired by a 17th century Irish mercenary army Wild Geese. Carney's novel was subsequently published by Corgi Books under the film's title. The novel was based upon rumours and speculation following the 1968 landing of a mysterious aeroplane in Rhodesia, which was said to have been loaded with mercenaries and "an African president" believed to have been a dying Moïse Tshombe. McLaglen and Lloyd would go on to produce The Sea Wolves with several returning cast members.
Сюжет
Аллен Фолкнер, бұрынғы британдық армия полковнигі, жалдамалы әскерге айналып, Лондонға саудагер-банкір сэр Эдвард Мэтисонмен кездесуге келеді. Соңғысы генерал Ндофаның жазасын өтеп жатқан Оңтүстік Африка елінің тұтқын президенті Джулиус Лимбаниді құтқару операциясын ұсынады. Президент Лимбани Зембаладағы түрмеде ұсталып тұр, оны генерал Ндофаның «Симба» деп аталатын әскерлері күзетіп тұр. Фолкнер тапсырманы қабылдап, қырық тоғыз жалдамалыны, соның ішінде бұрын жұмыс істеген офицерлерді – капитан Рафер Джендерс, тәжірибелі тактик, және лейтенант Шон Финн, бұрынғы ирланд гвардиясының офицері және ұшқышты жинақтайды. Финн сонымен қатар Питер Коэтзиді әкеледі, Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің бұрынғы сарбазы, ол тек үйіне оралып, ферма сатып алуды қалайды. Жалдамалылар Свазилендке ұшып барып, онда жаттығудан өтеді. Жаттығу аяқталғаннан кейін, Джендерс Фолкнерден жалғыз ұлы Эмильге, егер ол аман қалмаса, қарауды уәде етуін сұрайды. Күтпеген жағдайға байланысты, Фолкнерге миссияны бастауға бір күндік мерзім беріледі. Рождество күні, елу жалдамалы адам HALO секіру арқылы Зембалаға түсіп, бір топ қатты күзетілген түрмеден ауру, бірақ тірі Лимбаниді құтқарып алады, ал екінші топ жақын маңдағы шағын әуежайды басып алып, көлікті күтеді. Бірақ Лондонға оралған Мэтисон президент Лимбаниге алмасу үшін генерал Ндофадан мыс кенінің активтерін алғаннан кейін, соңғы сәтте эвакуациялық рейсті тоқтатады. Жау территориясында қалған жалдамалылар Симбаның қудалауымен бұталар арасында жол табады. Коэтзи сияқты көптеген адамдар жол жүзінде қаза табады. Жалдамалылар Лимбанидің туған ауылына жетеді, көтеріліс бастауға үміттенеді, бірақ оның халқының соғысуға дайын емес екенін түсінеді. Ол жерде тұратын ирланд миссионері топқа жақын жердегі ескі Douglas Dakota көлігі туралы айтады, оны олар қашу үшін пайдалана алады. Симбалар жақындағанда, жалдамалылар ауыр шығынға ұшырайды, соңғы шайқаста оларды ұстап тұрады, ал Финн Dakota қозғалтқыштарын іске қосады. Джендерске аяғына оқ тиеді және ол ұшаққа отыра алмайды. Фолкнер оны тұтқындау мен азаптаудан құтқару үшін өлтіруге мәжбүр болады. Бастапқы елу адамнан қалған он үш жалдамалы Родезияның Кариба әуежайына қонуға жетеді, бірақ Лимбани қашу кезінде алған оқ жарақатынан қайтыс болады, нәтижесінде бүкіл миссия сәтсіздікке ұшырайды. Бірнеше айдан кейін Фолкнер Лондонға оралып, Мэтисонмен бетпе-бет кездесу үшін оның үйіне кіреді. Фолкнер Мэтисонның сейфіндегі жарты миллион долларды аман қалғандарға және Зембалада қаза тапқандардың отбасыларына өтемақы төлеу үшін алады. Содан кейін Фолкнер Мэтисонды өлтіріп, Финнмен бірге жылдам қашып кетеді. Фолкнер Джендерске берген уәдесін орындап, Эмильдің пансионатына барады.
Allen Faulkner, a former British Army colonel turned mercenary, arrives in London to meet merchant banker Sir Edward Matheson. The latter proposes an operation to rescue Julius Limbani, the imprisoned President of a southern African nation who is due for execution by General Ndofa. President Limbani is held in a remote prison in Zembala, guarded by a regiment of General Ndofa's troops known as the "Simbas". Faulkner accepts the assignment and begins recruiting forty nine mercenaries, including officers he had worked with previously: Capt. Rafer Janders, a skilled tactician, and Lt. Shawn Fynn, a former Irish Guards officer and pilot. Fynn also brings in Pieter Coetzee, a former soldier in the South African Defence Force who wishes only to return home and buy a farm. The mercenaries fly to Swaziland, where they are whipped into shape. With training complete, Janders exacts a promise from Faulkner to watch over his only son, Emile, should he not survive. Because of an unexpected development, Faulkner is given only a day's notice to launch the mission. On Christmas Day, the fifty man mercenary group parachute into Zembala by a HALO jump. One group rescues an alive, though sick, Limbani from a heavily guarded prison, while another group takes over a small, nearby airfield to await pick up. Back in London, however, Matheson cancels the extraction flight at the last moment, having secured copper mining assets from General Ndofa in exchange for President Limbani. Stranded deep in hostile territory, the abandoned mercenaries fight their way through bush country, pursued by the Simbas. Many men, including Coetzee, are killed along the way. The mercenaries make their way to Limbani's home village, hoping to start a rebellion, but understand that his people are too ill equipped to fight. An Irish missionary living there informs the group of an old Douglas Dakota transport aircraft nearby that they can use to escape. As the Simbas close in, the mercenaries suffer heavy casualties holding them off in a climactic battle while Fynn starts the Dakota's engines. Janders is shot in the leg and unable to board the departing airplane. Faulkner is forced to kill him to spare him from capture and torture. The thirteen surviving mercenaries from the original fifty eventually manage to land at Kariba Airport, Rhodesia, but Limbani dies from a gunshot wound sustained during the escape, ultimately rendering the entire mission a failure. Some months later, Faulkner returns to London and breaks into Matheson's home to confront him. Faulkner takes the half a million dollars in Matheson's safe to compensate the survivors and the families of those who were killed in Zembala. Faulkner then kills Matheson and makes a swift getaway with Fynn. Faulkner fulfils his promise to Janders by visiting Emile at his boarding school.
Даму
Фильм «The Thin White Line» атты романның негізінде түсірілген, оны Юан Ллойд жариялануға дейін оқыған. Ол оны опциялады және 1976 жылдың маусымында сценарий жазу үшін Реджинальд Роузды жалдады. Бюджеті – 9 миллион АҚШ доллары. United Artists фильмге үміт артты, бірақ Ллойд режиссерлік қызметті Майкл Виннерге беруін талап етті. Ллойд бас тартты және оның орнына, бұрын негізінен вестерн түсірумен танымал болған, британдық-американдық Виктор МакЛагленнің ұлы Эндрю В. МакЛагленді таңдады. Юан Ллойд Джон Фордпен достық қарым-қатынаста болған, МакЛаглен оны фильмді түсіруге ұсынған деп есіне алды. Бұл мүмкін емес еді, өйткені Джон Форд 1973 жылы, фильм негізделген роман пайда болғанға дейін көп жыл бұрын қайтыс болды. Фильмге қаржыны көбінесе сценарий мен жұлдыздардың есімдеріне сүйене отырып, дистрибьюторларға алдын ала сату арқылы тартты. Фильмдегі африкалық елдің аты аталмайды, бірақ ол Заир (қазіргі Демократиялық Конго Республикасы) болуы керек екені анық көрінеді. Фильмнің жарнамалық материалдарында бұл байланыс нақты көрсетілген: «Жабайы қаздар» сол кезде «50 мықты жалдамалы сарбаздың қауіпті, ыстық Орталық Африкадағы Ескі Конгоға ұқсас миссияны орындап, құлатылған және түрмеге қамалған қара президентті құтқару және шығару» тарихы ретінде насихатталды. Фильмдегі жаман кейіпкер, генерал Ндофа, Орталық Африкадағы мысқа бай елдің өте сыбайлас және қатыгез басшысы ретінде сипатталған, ол Президент Мобуту Сесе Секоның жасырылған нұсқасы болды. Сол сияқты, ұшақ қақпасынан кейін түрмеге қамалған, Батысқа қарсы болған Жолиус Лимбани кейіпкері Моиз Шомбеге негізделген. Соңында, фильмнің батыры, Оңтүстік Африкада тұратын британдық жалдамалы полковник Аллен Фолкнер полковник Майкл «Жабайы Майк» Хоарға негізделген. Фолкнер сияқты, Хоар да Оңтүстік Африкада тұратын бұрынғы британдық армия офицері, жалдамалы сарбаз ретінде жұмыс істеген және 1964-1965 жылдары Конгодағы Шомбе үкіметі үшін күресуге жалданып алынған. Хоар фильмнің «әскери және техникалық кеңесшісі» болды және фильмді, жалдамалылардың өмірін шынайы бейнелегендігі үшін жоғары бағалады.
The film was based on a novel, The Thin White Line, which Euan Lloyd read prior to publication. He optioned it and hired Reginald Rose to write the screenplay in June 1976. The budget was US$9 million. United Artists was enthusiastic about the film, but insisted Lloyd give the director's job to Michael Winner. Lloyd refused and instead chose Andrew V. McLaglen, son of Victor McLaglen, a British born American previously known mainly for making westerns. Euan Lloyd had a friendship with John Ford, whom McLaglen remembered as having recommended him to direct the film. This would have been impossible as John Ford died in 1973, years before the novel on which the film was based came into existence. The finance for the film was raised partly by pre selling it to distributors based on the script and the names of the stars who were set to appear. The African nation in the film is not named, but it is clearly meant to be Zaire (the modern Democratic Republic of the Congo). The film's promotional literature made the link clear as The Wild Geese was promoted at the time as the story of "50 steelhard mercs who undertake a terrifying mission in dangerous, sweltering Central Africa very much like the Old Congo to rescue and bring out a deposed and imprisoned black president". The film's villain, General Ndofa, described in the film as an extremely corrupt and brutal leader of a copper rich nation in central Africa, was a thinly disguised version of President Mobutu Sese Seko. Likewise, the character of Julius Limbani, the deposed pro Western leader who was imprisoned following the hijacking of an airliner was based upon Moïse Tshombe. Finally, the film's hero, Colonel Allen Faulkner, described as a British mercenary living in South Africa, was based on Colonel Michael "Mad Mike" Hoare. Like Faulkner, Hoare was a former British Army officer living in South Africa who worked as a mercenary and had been hired to fight for the Tshombe government in the Congo in 1964 1965. Hoare served as the film's "military and technical adviser" and very much approved of the film, which he praised as a realistic depiction of the mercenary sub culture.
Кастинг
Ллойд бастапқыда Ричард Бертон мен Роджер Мурды тиісінше рөлдеріне қарастырғанмен, басқа актерлерді таңдау қиын болды. Жалдамалы әскерлердің көп бөлігі әскери ардагерлерден (кейбіреулері бұрын Фолкнердің басшылығымен соғысқан) құралғандықтан, физикалық тұрғыдан қиын рөлдерге көптеген ересек актерлер мен эпизодтық рольдердегілерді шақыру қажет болды. Фильмде бірнеше ардагерлер мен нағыз жалдамалы сарбаздар ойнады. Солтүстік ирландиялық актер Стивен Бойд, Ллойдтың жақын досы, бастапқыда жалдамалыларды миссияларына дейін даярлайтын сержант-майор Сэнди Янгтың рөліне дайын болған. Алайда Бойд түсірілімге кіріспес бұрын қайтыс болды, ал Джек Уотсон соңғы сәтте ауыстырылды. Ол бұрын МакЛагленнің 1968 жылғы «Жынды бригада» фильмінде ұқсас рөл ойнаған. Харрис осы келісім туралы түсірілім аяқталғанға дейін білмеді. Харди Крюгер Питер Коэтзи рөліне қарастырылған бірінші актер емес еді. Ллойд бастапқыда Курд Юргенс туралы ойлады, бірақ Харди оған көбірек сай келеді деп ойлады. Крюгер Лимбанимен бірге ойнаған көріністерге де әсерленді. Мур кейіннен: «Мен актерлік құрамның жалғыз еркелегі болдым. Харрис пен Бертон алкоголь ішпеді, ал Крюгер әйелімен бірге бөлмесінен шықпады» деді. Мурдың кейіпкері америкалық қаржыгер кейіпкерді «қара ирландиялық» деп сипаттағаннан кейін О.Дж. Симпсонға ұсынылған. Ллойдтың таңғалысына орай, Мур оған кейіпкердің сөздерін қысқартуды өтінді, өйткені ол Бертон мен Харристі басып өтуді жоспарламады; кейіпкер өзінің негізгі мәліметтерін сақтап қалды, бірақ соңғы нұсқада көбірек стоикалық әрекетке қатысушы болды. Ллойд ұзақ жылдар бойы дос болған Кеннет Гриффитке гомосексуал дәрігер Уитти рөлін ұсынудан бұрын ойланды. Соңында Гриффит: «Дүниедегі ең жақын достарымның кейбіреуі гомосексуал!» деді және рөлді қабылдады. Кит рөлін ойнаған Перси Герберт Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагері болды, ол Сингапурды қорғау кезінде жараланды, содан кейін Жапон императорлық армиясы тарапынан тұтқынға алынып, тұтқын лагерінде ұсталды. Алан Лэддтің ұлы Дэвид Лэдд және Стэнли Бейкердің ұлы Глин Бейкер де фильмде рөлдер ойнады. Лэдд Лондонға негіделген мафия басшысының (Джефф Кори) есірткі сатушы туысын, ал Бейкер жас жалдамалы сарбаз Эспозито рөлін ойнады. Бейкердің айтуынша, оның сюжетте осы уақытқа дейін тірі қалуының жалғыз себебі - ол президент Лимбаниді біршама уақыт бойы көтеріп жүруге жететіндей жас және денелі актерлердің бірі болды. Дэвид Лэддтің кейіпкерінің қатынының рөлін Ингмар Бергманның қызы Анна Бергман ойнады. Тош Дональдсон рөлін ойнаған Иан Юл 1960-шы және 1970-ші жылдары Африкада нағыз жалдамалы әскер болған. Ол Оңтүстік Африкада жергілікті актерлерден таңдалды. Содан кейін ол өзінің бұрынғы командирі Майкл «Жабайы Майк» Хоарды, ол 1960-шы жылдардағы Конго дағдарысында жалдамалы әскерлердің бір легионын, 5 Commando, Armée Nationale Congolaise (Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық командос бөлімі 5 Commando емес) басқарды, фильмнің техникалық кеңесшісі болуына шақырды. Ол бұл рөлді Юлмен бөлісті. Джон Кани Джесси Блейкті ойнады, ол бұрын Фолкнермен бірге қызмет еткен жалдамалы сарбаз және Фолкнермен қайта жұмыс істеу мүмкіндігіне дейін күресіп келді. Palitoy «Том Стоун» фигурасын (Action Man командасының бөлігі) фильмнің түсірілім алдындағы фотосуреттері мен плакаттарын қарап, Блейк кейіпкеріне негіздеді. Кейіннен фигураға бірнеше өзгерістер енгізілді. Кани көп жылдар бойы актерлік және сахналық өнер көрсеткеннен кейін Уинстон Нтшонамен бірге фильмде дебют жасады. Нтшона фильмде Лимбани рөлін ойнады және «Жабайы қаздар» фильмінен кейін Канимен тағы да көптеген фильмдерде түсті. Кани мен Нтшона бастапқыда фильм жалдамалылар туралы болатынын естіген соң рөлдерден бас тартқанын айтады, бірақ сценарийді оқығаннан кейін ойларын өзгертті. Кани былай деді: «Бұл фильмге одан артық жақсы уақыт таба алмас едік. Біз бүгін Африкада не болып жатқанын жақсы білеміз және фильм 120 минуттың ішінде, тіпті минуттың төрттен үш бөлігін бізге бір-біріміз керек екенін айтуға жұмсайды, ал ақ нәсілді адам қара нәсілді адам сияқты африкалық бола алады, бұл маңызды». Розалинд Ллойд, Хизер рөлін ойнаған, Юан Ллойдтың қызы. Оның анасы, актриса Джейн Хилтон, миссис Янг рөлін сомдады. Сюзан Хант, Ричард Бертонның түсірілім кезінде әйелі, полковник Фолкнерге сүйісіп тұрған египеттік қыз рөлін ойнады.
Although Lloyd had both Richard Burton and Roger Moore in mind for their respective roles from a relatively early stage, other casting decisions were more difficult. As the mercenaries were mostly composed of military veterans (some of whom had fought under Faulkner's command before), it was necessary to cast a number of older actors and extras into these physically demanding roles. A number of veterans and actual mercenary soldiers appeared in the film. Northern Irish actor Stephen Boyd, a close friend of Lloyd's, was originally set to star as Sandy Young, the sergeant major who trains the mercenaries before their mission. However, Boyd died shortly before filming commenced and Jack Watson was chosen as a late replacement. He had previously played a similar role in McLaglen's 1968 film The Devil's Brigade. Harris did not know about the arrangement until the end of the shoot. Hardy Krüger was not the first actor considered for the role of Pieter Coetzee. Lloyd originally thought of Curd Jürgens, but felt that Hardy seemed to fit. Krüger was also impressed by the script scenes played with Limbani. Moore later quipped that "I was the only wild member of the cast. Harris and Burton were on the wagon and Krüger never emerged from his room with his lady". Moore's character was nearly offered to O. J. Simpson after confusion on the American financier's part regarding the character being described as black Irish. To Lloyd's surprise, Moore told him to cut his character's number of lines because he had no intention of trying to out perform either Burton or Harris; the character retained his core expositions but became more of a stoic action figure in the final production. Lloyd hesitated before offering the role of Witty, the gay medic, to his longtime friend Kenneth Griffith. When finally approached, Griffith said "Some of my dearest friends in the world are homosexuals!" and accepted the part. Percy Herbert, who played the role of Keith, was a veteran of World War II, in which he had been wounded in the defence of Singapore, then captured by the Imperial Japanese Army and interned in a POW camp. Alan Ladd's son David Ladd and Stanley Baker's son Glyn Baker also had roles in the film. Ladd played the drug dealing nephew of a London based mob boss (Jeff Corey), and Baker played the young mercenary Esposito. With the cast made up from so many veteran actors, Baker claimed that the only reason he stayed alive in the plot so long was that he was one of the few actors young and fit enough to carry President Limbani for any period of time. David Ladd's character's girlfriend in the film was played by Anna Bergman, the daughter of Ingmar Bergman. Ian Yule, who played Tosh Donaldson, had been a real mercenary in Africa in the 1960s and 1970s. He was cast locally in South Africa. He then brought his former commanding officer, Michael "Mad Mike" Hoare, who had led one legion of mercenaries, 5 Commando, Armée Nationale Congolaise (not to be confused with 5 Commando, the Second World War British Commando force), in the Congo Crisis of the 1960s, to be the technical adviser for the film. a role which he shared with Yule. John Kani played Jesse Blake, a mercenary who had previously served with Faulkner and was struggling to live before the chance to work with Faulkner again. Palitoy based the figure "Tom Stone" (part of the Action Man team) on the character Blake after looking at the pre production photos and posters of the film. Subsequently, some modifications to the figure were made. Kani made his debut in the film after years of acting and stage performances with Winston Ntshona. Ntshona was Limbani in the film and continued to make many more films with Kani after The Wild Geese. Kani and Ntshona say they both turned down roles in the film at first after hearing it would be about mercenaries, only to change their mind after reading the script. As Kani commented: "The film could not come at a better time. We know exactly what is happening in Africa today and a movie that devotes – out of 120 minutes – even three quarters of a minute to say we need each other and to say that a white man can be just as much an African as a black man, that's important". Rosalind Lloyd, who played Heather, is Euan Lloyd's daughter. Her mother, actress Jane Hylton, played Mrs Young. Susan Hunt, Richard Burton's wife at the time of filming played an Egyptian Girl Flirting with Col. Faulkner,
Түсірілім
Негізгі түсірілім 1977 жылдың жазы мен күзінде Оңтүстік Африкада өтті, ал қосымша студиялық түсірілім Миддлсекстегі Твикенхэм киностудиясында жүргізілді. Роджер Мур Африкадағы түсірілімнің үш шамамен үш айға созғанын, түсірілім тобының Солтүстік Трансваалдағы (қазіргі Лимпопо) Тишипизе жанындағы денсаулық сақтау орталығын пайдаланғанын айтты; түсірілім Мессина шекаралық аймағында да өтті. 1977 жылы БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 418 қаулысымен Оңтүстік Африкаға қару-жарақ эмбаргосы салынды.
Principal filming took place in South Africa in the summer and autumn of 1977, with additional studio filming at Twickenham Film Studios in Middlesex. Roger Moore estimated location filming in Africa took about three months with the unit taking over a health spa near Tshipise in Northern Transvaal (now Limpopo); shooting also took place at Messina Border Region. South Africa was subjected to a mandatory arms embargo imposed by the United Nations Security Council Resolution 418 in 1977.
Саундтрек
Рой Баддтың музыкасы бастапқыда овертюра мен соңғы титр музыкасын қамтыды, бірақ екеуі де Джоан Арматрединг жазған және орындаған "Жабайы қаздардың ұшуымен" ауыстырылды. Үш туындының барлығы саундтрек альбомына, сондай-ақ "Dogs of War" әніне енді, онда Scots Guards Баддтың тақырыптарына сөздермен ән салды. Бадд Бородиннің №2 струнный квартетін Рафердің тақырыбы ретінде пайдаланды. Саундтрек бастапқыда A&M Records компаниясымен шығарылды, кейіннен лицензия бойынша Cinephile DVD ретінде қайта шығарылды.
The music, by Roy Budd, originally included an overture and end title music, but both of these were replaced by "Flight of the Wild Geese", written and performed by Joan Armatrading. All three pieces are included on the soundtrack album, as well as the song "Dogs of War" that featured lyrics sung by the Scots Guards to Budd's themes. Budd used Borodin's String Quartet No. 2 as a theme for Rafer. The soundtrack was originally released by A&M Records then later released under licence as a Cinephile DVD.
Ұсынылған қайта жасау
Продюсер Джанни Нуннари 2007 жылы өзінің Hollywood Gang Productions компаниясы арқылы фильмді қайта түсіру құқығын сатып алған. Руперт Сандерс режиссерлікке тартылды. 2017 жылдың тамызында New Republic Pictures және Filmula Уильям Монахан жазған сценарий негізінде фильмнің қайта түсірілімін жасауға әрекеттенді. 2021 жылдың қарашасына дейін фильмнің әлі де дамып жатқаны белгілі болды, ал Providence Film Group және New Republic Pictures Уильям Монаханның сценарийі бойынша түсірілім жүргізіп жатыр.
Producer Gianni Nunnari had first bought the rights to remake through his company Hollywood Gang Productions in 2007. Rupert Sanders was attached to direct. In August 2017, New Republic Pictures and Filmula attempted to produce a remake of the film with William Monahan writing the screenplay. By November 2021, the film was revealed to still be in development, with Providence Film Group and New Republic Pictures producing from the script written by William Monahan.