«My Funny Valentine» - 1937 ж. шыққан, Ричард Роджерс пен Лоренц Харттың атақты әні. Джаз стандарты, 600-дан астам әртіс орындаған. Чет Бейкермен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1937 жылы Рихард Роджерс пен Лоренц Харттың "My Funny Valentine" әні – 1937 жылы Рихард Роджерс пен Лоренц Харттың "Babes in Arms" атты жасөспірімдер туралы музыкалық комедиясында жарық көрген ән. Оны жас актриса Митци Грин тұңғыш рет орындаған. Бұл ән 600-дан астам әртістің орындауындағы 1300-ден астам альбомға еніп, танымал джаз стандартына айналды. Соның ішінде Чет Бейкер болды, ол үшін бұл ән визиттік карточкасына айналды. 2015 жылы Джерри Муллиган квартетінің 1953 жылғы нұсқасы (Чет Бейкердің қатысуымен) "Америка қоғамы мен ұлттың аудио мұрасына мәдени, көркемдік және/немесе тарихи маңызы" үшін Конгресс кітапханасының Ұлттық жазбалар тізіліміне қосылды.
1937 song by Richard Rodgers and Lorenz Hart
the song
"My Funny Valentine" is a show tune from the 1937 Richard Rodgers and Lorenz Hart coming of age musical Babes in Arms in which it was introduced by teenaged star Mitzi Green. The song became a popular jazz standard, appearing on over 1300 albums performed by over 600 artists. One of them was Chet Baker, for whom it became his signature song. In 2015 the Gerry Mulligan quartet's 1953 version of the song (featuring Chet Baker) was inducted into the Library of Congress's National Recording Registry for its "cultural, artistic and/or historical significance to American society and the nation’s audio legacy".
Тарих
«Бэбс-ин-армс» 1937 жылдың 14 сәуірінде Нью-Йорктегі Бродвейдегі Шуберт театрында қойылып, 289 қойылым көрсетілді. Алғашқы пьесада Билли Смит (Митзи Грин сомдады) деген кейіпкер Валентин "Вал" ЛаМарға (Рей Хизертон сомдады) ән орындайды. Кейіпкердің аты осы әннің мәтінімен үйлесімді болу үшін өзгертілді. Әнде Билли Валентиннің мінез-қалпын жағымсыз және қарапайымдау тілмен сипаттайды (бір сәтте Билли Валентиннің сырт келбетін "күлкілі" деп бағалайды, бұл атауға сәйкес келеді), бірақ соңында ол оның өзіне күлімдеу сыйлағанын және оның өзгеруін қаламайтынын білдіреді. Валентиннің бейнесі Лоренц Харттың өзінің қауқарсыздығымен және сүйіспеу үшін тым аласа және келбетсіз екендігіне сенуімен сәйкес келеді. Әннің мәтіні жынысқа қатысты бейтараптығымен ерекшеленеді, сондықтан оны кез келген жынысты адам туралы айтуға болады, ал әннің көптеген орындаушылары ер адамдар болып, гипотетикалық әйелді сипаттаған.
Babes in Arms opened at the Shubert Theatre on Broadway, in New York City on April 14, 1937 and ran for 289 performances. In the original play, a character named Billie Smith (played by Mitzi Green) sings the song to Valentine "Val" LaMar (played by Ray Heatherton). The character's name was changed to match the lyric of this song. In the song, Billie describes Valentine's characteristics in unflattering and derogatory terms (at one point Billie describes Valentine's looks as "laughable", in keeping with the title), but ultimately affirms that he makes her smile and that she does not want him to change. The description of Valentine was consistent with Lorenz Hart's own insecurities and belief that he was too short and ugly to be loved. The lyrics are sufficiently gender neutral to allow the song to be sung about a person of any gender, and a large proportion of cover versions of the song have been by men describing a hypothetical woman.
Диаграмма нұсқалары мен мұқабалары
Ән 1945 жылы алғаш рет хит-парадтарға енді, оны Хэл МакИнтайр орындаса, Рут Гейлор вокалда болды. Ол бір ғана апта ішінде No. 16-ға жетті. Франк Синатра 1955 жылы осы әннің хит болған нұсқасын жазды. Чет Бейкердің 1954 жылғы жазбасынан бөлек, бұл әнді Элвис Костелло, Майлс Дэвис, Элла Фицджеральд, Стив Гудман, Рики Ли Джонс, Джули Лондон, Харпо Маркс, Джерри Маллиган және тағы басқалар да орындаған.
The song first hit the charts in 1945, performed by Hal McIntyre with vocals by Ruth Gaylor. It only appeared for one week and hit No. 16. Frank Sinatra recorded a hit version in 1955. In addition to Chet Baker's 1954 recording, the song has also been covered by Elvis Costello, Miles Davis, Ella Fitzgerald, Steve Goodman, Rickie Lee Jones, Julie London, Harpo Marx, and Gerry Mulligan, amongst others.
Танымал мәдениетте
Чет Бейкер және Джули Лондонның ән нұсқалары 1981 жылғы Берт Рейнольдстың ойнаған және түсірген "Sharky's Machine" фильмінде көрсетілген. Док Северинсен Аль Капс пен Боб Флоренспен бірге фильмнің саундтрегін жасады. Танымал "Steel Ball Run" мангасындағы басты қарсыласы, Фанни Валентайн, осы әнге сілтеме жасап аталған. Ән, Этторе Соттсастың "Olivetti Valentine" теру машинасына ат қоюына шабыттандырды.
The Chet Baker and the Julie London versions of the song were credited in the 1981 film Sharky's Machine, which Burt Reynolds starred in and directed. Doc Severinsen produced the soundtrack for the film, along with Al Capps and Bob Florence. In the popular manga title Steel Ball Run, the main antagonist Funny Valentine is named in reference to this song. The song inspired Ettore Sottsass in his choice of a name for the Olivetti Valentine typewriter.